All Chapters of Tasteless Price [Fil/Eng]*completed*: Chapter 1 - Chapter 10

In every wine I make there's always been a missing part. For almost 10 years... Hindi ko pa rin makuha ang tamang timpla nito. Laging mapakla, kulang, masakit sa lalamunan.  "I just used you, anyway." Napapikit na lang ako't sa limang pagkakataon ay naihampas ang mga kamay sa aking keyboard. How come I let myself fall to that gold digger man? Hindi ko lubos maisip ang mga salitang 'Ginamit lang kita'. How can he say that and broke my heart so easily? Shit! My brows furrowed and look at the monitor. My recipes got mess again.  Every time I looked at myself... I cried a lot because of pity. I pitied myself because I am so weak. Sana hindi ko na lang siya nagustuhan.

In life, wine is everything. Kailangan ito sa kahit anong okasyon.  At ilan 'yan sa sinabi sa'kin ni daddy. Hindi naman ako mahilig sa wine dahil nga natatakot akong malasing, stupid right?  Sa murang edad kong 'to namulat ako na halos bote na ang nakikita ko sa loob ng aming bahay. Well, what do you expect? But, actually we have our winery. Pero talagang meron kang makikita dito sa aming bahay dahil my dad treasures every wines we have. Lahat ng wines na meron kami, na gawa namin  ay may collection siya. Kulang na nga lang ay maging anak niya na ang mga ito kaysa sa'kin. I don't care anyway. Since my mom left us because of her affair to another man, ay sobrang nababad na si dad sa trabaho. He loves me, right. Pero minsan nakalilimutan niyang nandito pa ako at handang umalalay sa kaniya. We can face all the challenges, anyway.

"A-ah."  Hindi ko alam ang sasabihin ko. Parang bigla akong na-blangko ng tumitig ako sa madilim niyang mga mata. Itim na itim ito't hindi mo makikitaan ng kahit anong kulay. Kahit na natatamaan na ito ng sinag ng araw ay nanatili pa rin itong itim. "It seems that you're done because you're doing something on your notebook. It's not related to this subject, right? So... I'm guessing that you're already done to your work." Inilahad niya naman ang kaniyang kamay. Shit! Kabado ako kahit tapos naman na ako. Why is that? "Y-yes." Nauutal kong sagot at saka iniabot ang libro ko. "Okay. You may take your break." Umalis na siya sa harapan ko, "Who else are already done?" Tanong niya't naupo na ulit sa harapan at saka seryosong in-check-an ang gawa ko. Tu

Hindi ko maintindihan ang gustong sabihin ni Aisie kaya napalingon na lang ako sa bintana at napansin ang nagkakagulong mga estudyante.  Anong meron? Hindi na ako makapag-pokus sa discussion ni ma'am dahil talagang sinisipat ko ang nangyayari sa labas. Lumingon muna ako kay Aisie na nakatanaw din sa labas na may malawak na field. Mukhang kinikilig si Aisie habang nakatanaw at talagang hindi ko siya maintindihan. Nakakaloka! Unti-unti namang naghiyawan ang mga nasa labas na parang may kung anong ganap. Ano bang meron? I think they are seniors. May event ba sila?  Panandalian kong inalis ang paningin ko sa labas at sinuyod ng tingin ang loob ng classroom. Napansin ko na ang iba ko ring mga kaklase ay napatitig na sa labas na parang gusto nang makisali sa kasiyahang nangyayari. Parang wala nang nakikin

Did they really kiss o namamalikmata lang ako? Si substitute teacher tapos 'yong babaeng morena na may mahabang buhok na abot sa baywang ay naghahalikan. Really, school? Really.  Ilang beses pa akong kumurap at mas nandiri ng makitang nakaangkla na sa leeg ng lalaki ang mga braso ni morena girl. The heck?! Are they aware na nasa school pa rin sila? They are aggressive in this public place, especially in this campus.  Oo nga't nasa labas na sila pero kaloka! Nasa tapat pa rin sila at may iilang estudyante na ang nakakakita. Puwedeng humanap na lang sila ng motel or anything that will satisfy their body? Tsk! "Mang Gardoz tara na!" Iritado kong sabi ng maramdaman na wala pang balak na paandarin ang sasakyan.  Kailangan pa bang hintayin an

Hating gabi na pero heto pa rin ako't nakapikit ng sobrang diin, pinipilit matulog na kahit anong subok o gawin ko ay ayaw bumigay ng utak at mga mata ko.  The heck is happening to me? Nakakainis na, ha. Ilang beses na akong napabalikwas, nagpagulog-gulong sa kama at sinabunutan ko na rin ang sarili sa sobrang gulo ko. Hindi na ako magtataka kung magulo ang kama ko bukas.  Hindi kasi talaga mawala 'yong boses ni substitute teacher sa utak ko and the way he stares at me parang may kakaiba. Parang may mali? Or am I just hallucinating? Pero hindi talaga ako makatulog. Promise. Tumayo na lang ako't napagpasyahang uminom na lang muna ng gatas. Pagbaba ko ay naabutan ko si daddy sa kusina na tutok sa kaniyang laptop habang humihigop ng kape sa tasang hawak niya. 

Kinabukasan nagising na lang akong may benda sa aking ulo. Pero nandito na ako sa bahay. And thanks god it's Sunday at hindi ko na proproblemahin ang benda ko. Baka kasi mamaya may something na hindi ko kakayaning makita. Hindi naman sa overreacting... Pero parang gano'n na nga. Okay naman na ako simula kahapon kaya nga nakauwi na ako dito sa bahay. Dinala kasi ako agad sa hospital pero nag-insist akong umuwi na matapos kong magising. Buong araw talaga akong natulog kahapon at ngayon lang ako mukhang nakabawi at bumalik na rin ang energy ko. I think. Pero nagdadalawang isip ako kung tatanggalin ko 'tong benda.  "Ma'am?" Napalingon naman ako sa pinto ng may pumasok na nurse. Ito 'yong nurse ng family namin at syempre may doctor din naman pero hindi ko alam kung nasaan.  Lumapit na siya sa'kin at daha

It's already Wednesday at kailangan nang mag-review dahil exam na namin bukas at after ay sembreak na. Madalas din ang pinsan ko dito, tuwing recess nga lang. At sa tuwing pupunta siya dito ay excited na excited siya. Hindi naman nagkukuwento sa'kin kung sino ang nahanap niya dito. Kaloka! Ang harot. "Kyaaahhh! Naku insan! Ang pogi niya. Nasaan na kaya 'yon? Kilala mo ba insan? Hindi niya kasi ako pinapansin kahit tinatanong ko kung anong name niya. Choosy pa siya, sa ganda kong 'to ako na ang lumalapit sa kaniya," sambit niya at napahawi pa sa kaniyang buhok. Narinig ko naman ang pagtawa ni Aisie. Sus! Parehas lang silang maharot. Kaloka!  "Sino ba 'yon, ate?" Pang-aasar naman ni Aisie. "Duh! Ate? Isang taon lang tanda ko sa inyo. So, stop calling me ate! Mas mukha pa nga kayong ate," mataray niyang sag

Sa back ride sana ako uupo pero inunahan na ako ni Xalent.  "Just sit inside." Wala naman akong nagawa kundi ang pumasok sa loob. This isn't my first time riding a tricycle. Madalas akong mag-tricycle dati sa tuwing wala ang sasakyan at dala ni dad. Isa lang kasi ang sasakyan na mayroon kami dati kaya nasanay na rin ako. Pero nagbago 'yon ng tumuntong ako ng high school dahil nga umangat ang business namin ay nakabili si dad na isa pang kotse. 'Yong luma niyang kotse ang ginagamit sa paghatid, sundo sa'kin. Sa kaniya naman 'yong BMW na nabili niya.   "You... okay, there?" Napaangat ako ng tingin at nakitang nakasilip si Xalent sa'kin. May katabi rin naman ako pero ka-batch ata 'to ni Xalent base on her ID lace. Medyo na-insecure pa nga ako, eh. Slight lang naman.

Tahimik lang sa kabilang linya. Pero rinig ko ang bawat paghinga niya. Siguro ay nag-iisip siya. "Can you sing for me? Because... I'm sad right now, really. And I want to hear you sing." Pinukpok ko ang sarili kong ulo ng sabihin ko 'yan. Bakit ko ba siya kinakausap? Fuck this dramatic scene and this fucking weird feelings. "What do you want?"  "Anything."  Kabado man na baka hindi niya ituloy ay naghintay pa rin ako hanggang sa nakarinig ako ng pagtipa ng gitara. He can play? H-how? Fuck! Malamang inaral, Lushiane. Hindi nag-iisip. "I look at her and have to smile As we go driving for a while