CHAPTER 1

In life, wine is everything. Kailangan ito sa kahit anong okasyon.  At ilan 'yan sa sinabi sa'kin ni daddy. Hindi naman ako mahilig sa wine dahil nga natatakot akong malasing, stupid right? 

Sa murang edad kong 'to namulat ako na halos bote na ang nakikita ko sa loob ng aming bahay. Well, what do you expect? But, actually we have our winery. Pero talagang meron kang makikita dito sa aming bahay dahil my dad treasures every wines we have. Lahat ng wines na meron kami, na gawa namin  ay may collection siya. Kulang na nga lang ay maging anak niya na ang mga ito kaysa sa'kin. I don't care anyway.

Since my mom left us because of her affair to another man, ay sobrang nababad na si dad sa trabaho. He loves me, right. Pero minsan nakalilimutan niyang nandito pa ako at handang umalalay sa kaniya. We can face all the challenges, anyway.

Tulala lang ako nang lapitan ako ni Aisie ang pinakamatalik kong kaibigan. Since grade 7 ay magkaibigan na kami hanggang ngayong nasa grade 9 na. Well, I think our friendship is so strong.

"Anong drama mo diyan, teh?" Napairap na lang ako't inabala ang sarili na iligpit ang aking mga gamit.

Well, napag-usapan naming pumunta sa library, since wala namang teacher na papasok sa mga oras na 'to. May sakit ata 'yong teacher pero ang sabi may substitute raw galing sa senior high. Specifically, grade 11 student daw at kilala naman ng lahat. Except me.

Well, here in province, walang pinipili ang skwelahan. Halo-halo, may mayaman at mahirap at lahat ay nagkakasundo. Kilala ang pamilya namin dahil sa wines. Our place do have three biggest winery at ni minsan ay wala kang maririnig na nag-kokompetensya ang bawat isa. Well, hindi naman ganoon ka-close ang family namin sa dalawang nagmamay-ari ng malalaki ring winery dito sa province. Pero iniimbitahan naman kami sa bawat okasyon.

"I have a question for you, Lush." Tuloy pa rin kami sa paglalakad hanggang sa makarating kami sa library at makahanap ng bakanteng puwesto.

Books... Books is the key to success. Lahat ng kaalaman natin ay nagmumula sa libro. Pero nababalewala na ang mga ito dahil sa makabagong mundo at teknolohiya. But, I really like it when I read and got my research through books. 

"What?"

Nag-isip pa siya ng malalim "Balik na lang tayo sa classroom? Baka kasi mapagalitan tayo."

"Bakit naman tayo mapagagalitan kung sa library tayo tumambay at hindi sa kung saan?" Napairap naman siya at saka tumayo't hinila na ako pabalik ng classroom.

What the? Ilang segundo pa lang kaming nakaupo doon tapos aalis kami agad? Ano ba kasing masama na doon muna kami tutal wala naman kaming teacher. Pero oo nga pala't merong substitute teacher at baka may ipagawa. Hayst.

Pagdating namin sa classroom ay naririnig na namin silang nag-aattendance. Nasa letrang J pa lang naman sila at nakaabot kami. I hate this fucking scene dahil sa oras na pumasok kami'y maagaw namin ni Aisie ang atensyon ng lahat. Tsk!

Pagpasok namin ay agad nga naming nakuha ang atensyon ng lahat. Mataman ko lamang silang tiningnan at dumiretso na sa aking upuan.

"Sorry sir, we're late," sabi ni Aisie at dali-dali nang sumunod sa'kin at naupo na rin sa aking tabi.

Medyo nakaiirita. 'Yong iba kong kaklase ay nagbubulong-bulongan dahil sa lalaking nasa harapan namin. Binalingan ko naman siya ng tingin at naisip na medyo pamilyar siya sa'kin. Saan ko nga ba siya nakita?

"Landisio." 

"Present!"

Kumuha na lang ako ng notebook at nagsulat ng kung anu-ano sa last page ng notebook ko. Well, sa totoo lang parang wala akong ganang makinig. At saka bakit ito ang substitute teacher? Bakit hindi sila sa college building nagrequest? Tsk. 

"Malernas."

"Absent siya, sir. Hihi..." 

Napalingon naman ako sa nagsalita at napairap na lang sa kawalan nang makita kong nagpapa-cute ito. Nilingon ko naman ang substitute teacher at nakitang seryoso lang ito't hindi pinansin ang babaeng napapa-cute. Sus! Feeling mysterious at seryoso ang lalaking 'to. Feel na feel maging teacher.

"Meradeltas." 

At saka bakit ba kilala siya ng mga kaklase ko? It seems that I am just the one who didn't know him. Pero pamilyar siya sa'kin. Parang may kahawig siya pero hindi ko na maalala kung sino.

"Meradeltas!"

Napakibit balikat na lang ako't ipinagpatuloy na ang kung anong sinusulat ko. Hayst!

"MERADELTAS!!!" 

Naibagsak ko naman ang ballpen ko't agad napatayo. Shit! The heck? 

"P-present," nauutal kong sabi at saka naupo. Narinig ko naman ang iba kong kaklase na nagpipigil ng tawa.

Tumikhim naman 'yong teacher, "You're so preoccupied, miss." 

Napayuko na lang ako dahil sa kahihiyan. First time ko 'to! Shit!

Napalingon ako sa katabi ko, "Bakit hindi mo sinabi sa'kin?"

Napairap naman siya, "Kanina pa kaya kita binubulongan." Kinurot niya ako sa tagiliran, "Ilang beses din kita niyugyog pero wala kang paki."

Tsk! 

"Okay class, get your books and turn it to page 25. Answer exercises A to C in 30 minutes. I'm going to check it later." 

Agad ko namang kinuha ang aking libro at nagsagot ng tahimik. Madali lang naman dahil wala namang tama o maling sagot sa mga katanungang narito sa libro. Sariling opinyon lang naman ang kailangan.

What is family? 

Well... Family... I don't really know how to explain it. Pero sila 'yong karamay mo sa kahit anong pagkakataon. Manalo o matalo, humirap o yumaman, problema o kasiyahan ay sila ang laging nandiyan. Iyan ang masasabi ng isang pamilyang buo.

For me, I don't exactly know what family is... Dahil sa nararamdaman ko'y parang nag-iisa na lang ako sa mundong ito. But, I really don't care dahil kahit hindi ako bigyang atensyon ni dad ay masaya pa rin naman ako dahil nandiyan siya at alam ko naman sa sarili kong hindi niya ako pababayaan. Though, my family is broken... Still I am living because of my dad.

"If you're done with your works, you can pass it to me and you may have your break." 

Nagmamadali namang sagutan ng mga kaklase ko ang pinagagawa. While me? Of course, I'm done. Talagang ayaw ko munang magpasa dahil gusto kong magsabay kami ni Aisie.

Kinuha ko na lang ang notebook ko at nagsulat ng kung anu-ano. Sinulat ko rin ang mga katanungan ko sa sarili ko.

What if my family is complete? Sasaya ba ako? Of course, yes. Sino ba namang pamilya ang hindi masaya sa kompletong pamilya, right? 

From the very first place... I entered this world as an innocent one. At tanging mga bote lang ng wines ang nakikita sa aming bahay. Ano pa nga bang aasahan? 

Napangiti na lang ako ng mapakla.

"Are you done?" Napaangat naman ako ng tingin at nakita ang seryosong mukha ng teacher namin na hanggang ngayon ay hindi ko pa rin kilala.

Who are you?