CHAPTER 3

Hindi ko maintindihan ang gustong sabihin ni Aisie kaya napalingon na lang ako sa bintana at napansin ang nagkakagulong mga estudyante. 

Anong meron? Hindi na ako makapag-pokus sa discussion ni ma'am dahil talagang sinisipat ko ang nangyayari sa labas. Lumingon muna ako kay Aisie na nakatanaw din sa labas na may malawak na field. Mukhang kinikilig si Aisie habang nakatanaw at talagang hindi ko siya maintindihan. Nakakaloka!

Unti-unti namang naghiyawan ang mga nasa labas na parang may kung anong ganap. Ano bang meron? I think they are seniors. May event ba sila? 

Panandalian kong inalis ang paningin ko sa labas at sinuyod ng tingin ang loob ng classroom. Napansin ko na ang iba ko ring mga kaklase ay napatitig na sa labas na parang gusto nang makisali sa kasiyahang nangyayari. Parang wala nang nakikinig sa teacher namin na tuloy pa ring nagsasalita.

"Ano bang meron?" Bulong ko sa aking sarili na narinig naman agad ni Aisie.

"Kakanta si Xalent. May event ang mga seniors ngayon," bulong niya sa'kin at impit na sumigaw.

Sino ba kasi ang Xalent na tinutukoy niya? 

Pinanliitan ko ng mata ang mga tao. Pilit kong inaaninag ang taong nasa harapan nila, ang taong pinagkakaguluhan nila. May iilan na rin akong mga kaklase na mukhang mga kinikilig at gusto ng tumili pero hindi nila magawa dahil may teacher sa harap. Hindi ko sila maintindihan. 

Sinuri ko ang labas. May dalawang malaking speakers at iilang mga nakaupo sa bleachers. May nakalagay ring parang maliit na stage na ngayon ko lang napansin.

"It took

One look

And forever lay out in front of me"

Kinilabutan ako bigla na kahit malayo sila sa'min ay rinig pa rin ang boses niyang kasing lamig ng yelo. Parang sinadyang lakasan ang speakers. Rinig ko rin ang bawat tipa ng gitara. Hindi rin magkamayaw sa pagkurot sa'kin si Aisie. The heck!

"I take one step away

And I found myself coming back

To you

My one and only

One and only you"

Rinig na rinig namin ang tilian sa labas kaya walang nagawa ang teacher namin kundi ang ipakopya na lang sa'min ang ilang sinulat niya sa blackboard. 

Kaninong boses ba 'yon? Ang ganda, ang sarap sa tainga ng boses niya. Nanindig lahat ng balahibo ko sa labis na kilabot na binigay niya sa'kin.

"Shit. Ang galing niya talaga," sabi ni Aisie na kahit nagsusulat ay napapasulyap din sa labas, katulad ko.

Ano ba kasing event meron sila ngayon? At bakit sila lang? Ano 'yon exclusive for seniors only? Grade 11 and 12 ang nandoon. Bakit feeling ko ang unfair?

Nang matapos ang unang kanta ay agad naghiyawan ang lahat. Lahat sila ay sumigaw nang isa pa at mga ilang segundo lang ay narinig ko nanaman ang pagtipa ng gitara. Shit! M-my favorite.

"Well you done done me and you bet I felt it

I tried to be chill but you're so hot that I melted

I fell right through the cracks

And now I'm tryin to get back"

Shit! Parang mas gumanda ang boses niya ng kantahin niya 'yon. Hindi ko na maintindihan ang sarili ko. Nabitawan ko ang hawak kong ballpen sa aking lamesa at pinilit na paliitin ang mata para makita ang kung sino mang kumakanta sa harap ng maraming tao. Hindi na magkamayaw sa pagtititili ang mga babaeng nadadala sa kaniyang boses.

"But I wont hesitate

No more 

No more

It can not wait 

I'm yours"

Hindi ko na alam ang gagawin ko dahil sa boses na naririnig ko. Ramdam ko rin ang malakas na hampas ni Aisie sa braso ko pero hindi ko siya pinansin. Nagtitilian na rin ang mga kaklase ko at pilit na sumisilip sa bintana ang iilan. Nagreklamo naman ang teacher namin sa ingay pero hinayaan niya kaming makasilip sa bintana. 

Wala na talaga. Mukhang hulog na ako sa boses ng lalaking 'yon. But, hindi ko talaga siya kilala, I don't know his name. Pero naririnig ko si Aisie na Xalent ng Xalent sa tabi ko. 

Nang matapos na ang kanta ay nagsibalikan na sila sa mga upuan nila. May iilan kasing talagang tumayo para makatanaw sa kung anong nangyayari sa labas. Pero nakakadismaya pa rin dahil hindi ko pa nakikita ang mukha ng may-ari ng boses na 'yon. Nakaka-curious tuloy. 

Is he part of the school band? Why am I so fucking curious now? Tsk!

Mabilis lang lumipas ang oras at ngayon ay panghuling subject na 'to at uwian na. I am damn tired. Naaantok na ako. Pero sa tuwing pipikit ako ay bigla na lang nagplaplay sa utak ko ang magandang boses ng lalaking kumanta kanina. What the heck is happening? 

Natapos na rin ang event ng seniors kani-kanina lang at nakikita kong kasalukuyan nang nagliligpit ang iilan. I think they're responsible, maybe they are the officers. Napapairap na lang ako dahil sa grabeng kalat ng dahil sa ginawa nila kanina. May iilang mga plastic, bote ng mineral at kung anu-ano pa na makikita na masakit sa mata.

Kahit anong pilit kong pakikinig sa teacher na nasa harapan ko ay parang walang pumapasok sa utak ko. Napapalingon na nga ako kay Aisie na isinandal na ang ulo sa balikat ko. Buti hindi kami pinapansin ng teacher kahit na halatang kaunti na lang ay tutulugan na namin siya. Medyo marami ring projects na kailangang ipasa bago mag semestral break kaya medyo nakaka-stress. 

Pero makakaya naman kung may time management. Ang iba kasing mga estudyante ay hindi ginagamit ang oras sa tama kaya ang iba ay naghahabol na kung kailan ang deadline. Pupuwede namang gawin ng maaga ang mga naunang ibigay ng sa gano'n ay hindi matambakan ng ibang subject. 

Hayst! That's life of being an estudyante. Minsan nakakatamad, nakaka-stress pero worth it once na mahawakan na ang diploma. Pero kailangan talaga nating mag-time management kasi nga diba 'time is gold'. So... We must control our time para kahit papaano ay mailaan natin ang kaunting oras natin sa ating sarili at pamilya. Huwag puros gadgets na masakit sa mata. Charot!

"Class dismissed!" Agad namang lumabas ang guro namin.

Tahimik kong niligpit ang mga gamit ko't ni-text na si mang Gardoz para sunduin ako. Agad naman siyang nag-reply na kanina pa siya naghihintay sa labas. 

"Tara na." Napatayo naman ako at sumunod kay Aisie hanggang sa makalabas kami.

Nagpaalam na kami sa isa't isa at sumakay na ako sa kotse namin. Napabuntong hininga naman ako ng balakin kong pumikit ay bigla nanamang nagplay sa isip ko ang boses ng lalaki kanina. Inis na lang akong lumingon sa bintana at nanlaki ang mga mata sa nakita.

D-did they k-kiss?