CHAPTER 7

It's already Wednesday at kailangan nang mag-review dahil exam na namin bukas at after ay sembreak na. Madalas din ang pinsan ko dito, tuwing recess nga lang. At sa tuwing pupunta siya dito ay excited na excited siya. Hindi naman nagkukuwento sa'kin kung sino ang nahanap niya dito. Kaloka! Ang harot.

"Kyaaahhh! Naku insan! Ang pogi niya. Nasaan na kaya 'yon? Kilala mo ba insan? Hindi niya kasi ako pinapansin kahit tinatanong ko kung anong name niya. Choosy pa siya, sa ganda kong 'to ako na ang lumalapit sa kaniya," sambit niya at napahawi pa sa kaniyang buhok. Narinig ko naman ang pagtawa ni Aisie. Sus! Parehas lang silang maharot. Kaloka! 

"Sino ba 'yon, ate?" Pang-aasar naman ni Aisie.

"Duh! Ate? Isang taon lang tanda ko sa inyo. So, stop calling me ate! Mas mukha pa nga kayong ate," mataray niyang sagot at napalingon sa kung saan at parang kiti-kiti sa upuan at niyuyog pa ako. Pisti! Alam na kumakain ako. Pisti talaga 'tong pinsan ko.

"He's there!" Excited niyang sabi kaya nilingon din ni Aisie ang tinuro niya pero nanatili lang akong nakatungo at inabala ang sarili sa kinakain ko. Gutom ako, eh.

"Oh... Si..." Nilingon naman ako ni Aisie. 

Ano nanamang problema? Bakit ako? Ako na lang lagi. Pisti talaga sa buhay ko ang dalawang 'to.

"Hey." May narinig akong bumati at pamilyar ang boses kaya napaangat ako ng tingin. 

Wow! Ngayon lang ulit kami nagkita. I mean, hindi ko naman iniisip na magkikita kami pero nakakapanibago lang dahil hindi ko naman siya nakakasalubong sa buong campus. Siguro naging busy siya. 

"Waaahhh! Hi babe!" Malanding sambit ng pinsan ko at saka tumayo at kumapit sa braso ni Xalent.

"Si Xalent pala ang type girl. Inaagawan ka. So sad." Sinamaan ko lang ng tingin si Aisie dahil sa binulong niya.

Lagi niya na akong inaasar kay Xalent dahil nalaman ko sa kaniya na si Xalent pala ang nagdala sa'kin sa hospital. Medyo OA ha, pupuwede namang sa clinic na lang muna ng school. And guess what? Siya pala ang nagbigay ng number ko kay Xalent dahil hiningi niya raw. Nagulat nga ako, eh.  Ang weird.

"How are you?" He asked, not minding my cousin's presence.

"Fine," I answered casually at nagpatuloy na sa pagkain. 

Niyaya naman siya ng pinsan kong sumabay sa'min. No choice naman siya dahil mapilit si insan. Magkatabi sila at katapat ko siya ngayon. Medyo naiilang tuloy akong sumubo and I don't fucking know why.

"So... Your name is Xalent? Cute." She chuckled and hug his arms. Medyo naiinis na ako sa kaharutan nitong babaeng 'to. 

"Lalala~" mapaglarong humming ni Aisie kaya sinipa ko ang paa niya sa ilalim ng mesa.

"Aww!" Masama ko siyang tiningnan "Aww! Ang cute niyong tingnan," sabi niya't nakapangalumbaba pang tinitigan ang dalawa sa harap namin. Tsk.

Pagtapos kong kumain ay agad na akong tumayo at iniwan na sila doon. Wala ako sa mood makisama ngayon at may exam pa akong proproblemahin para bukas. Saka ma-out of place lang ako sa kanila. Halata namang malapit din si Aisie doon sa lalaking 'yon, tapos 'yong pinsan ko naman may confidence at sanay naman 'yon makipag-usap. 

Pagdating ko ng classroom ay agad kong nilabas ang libro ko para magbasa-basa. May quiz kami mamaya para ma-review na rin namin ang mga lalabas sa exam. 

"Hindi mo ako hinintay," nagtatampong bungad ni Aisie at saka naupo sa tabi ko 

"Ang bagal mo, eh." Napairap naman siya at inilabas na rin ang kaniyang libro. 

I chuckled when I remembered something. Pero bakit ba ako natatawa sa tuwing naaalala ko 'yong natamaan ako no'ng pisting upuan na 'yon? Dapat ba akong matuwa dahil nagkabukol ako? To be honest medyo kita pa rin ang bukol sa noo ko pero medyo lumiliit naman na kaya hindi na gaanong masakit.

"Baliw." Napairap na lang ako sa sinabi ni Aisie.

Mabilis natapos ang oras ng klase at ngayon ay nagliligpit na ako ng gamit para umuwi. Iniwan na nga ako ni Aisie dahil may lalandiin daw siyang basketball player. Sus! Bobolahin lang siya no'n for sure! 

Mga basketball player pa naman ang hilig mambola. Minsan nga 'yong iba pati feelings mo ginagawang kulangot, binbilog tas itatapon, babalewalain. Boom! Charot!

Kasalukuyan kong hinihintay ang sundo ko sa labas ng school. Umupo muna ako sa waiting shed sa tapat lang naman ng school. 3:30 PM na pero wala pa rin at nakakailang text na ako, mag-aaral pa ako kaya hindi ko pupuwedeng sayangin ang oras. Baka ma-late ako ng gising bukas at hindi makapag-aral, marami-rami pa naman ang dapat kong tandaan. Shit!

Ni-try ko nga tawagan ang pinsan ko at nagbabaka sakaling masabihan niya. Pero out of coverage area ang bruhang 'yon! Baka dala ang sasakyan. Humanda 'yon sa'kin. Nadedelay ang pag-uwi ko ng dahil sa kaniya.

"Hey." Napaangat naman ako ng tingin at nakita si Xalent na prenteng nakatayo sa harapan ko.

Jusko po! Ito nanaman ang puso ko at hindi ko maintindihan. Parang kanina lang ay inis na inis ako sa kaniya pero ngayon parang iba na.

Bakit ba kasi lapit ng lapit ang isang 'to? Siguro crush ako... Charot!

"H-hey!" I tried to calm my voice and wave my hand.

"Di ka pa uuwi?" Obvious ba? Tsk.

"Hinihintay ko pa ang sundo ko. May nilakad siguro." Napansin ko naman siyang naglakad sa kaliwa ko at saka umupo. Hindi naman kalayuan ang distansya namin.

"Ah..."

"How about you? Waiting for someone?" Well... I'm talking about the morena girl. Pero alam ko namang hindi na sila nagkakasama lately.

"Nope. I will join you here while you're waiting for your service." Tumango lang ako at nilaro ang mga daliri, hindi mapakali.

It's already 4:00 PM pero wala pa rin ang sundo ko. Sinubukan kong tawagan ulit ang pisti kong pinsan at sa wakas ay sumagot na.

"Hoy! Dala mo ba ang sasakyan?!" I heard her giggled. Rinig din ang maingay na music sa background niya. 

Where the heck is she?!

"Oppsss! I'm sorry. Nakahanap kasi ako ng disco-han dito sa Tagum. Don't worry hindi naman ako ang nag-drive, 'yong driver niyo." She laughed. 

Lasing ba 'to? And what the heck?! Umabot siya ng Tagum? Pisti! Malayo-layo 'yon dito.

"Walang'ya ka! Kanina pa ako naghihintay dito! Humanda ka sa bahay. Fu---" naputol ang sasabihin ko ng babaan ako ng pinsan ko.

"Fuck!" Inis kong sambit. Mukhang tricycle ang bagsak ko nito. Pero malapit-lapit lang din naman ang pauwi.

"Problem?" Napangiwi naman ako sa tanong niya at saka tumango.

"Going to ride a tricycle. Dala ng pinsan ko ang sasakyan." Tumango naman siya at saka tumayo. Inayos niya rin ang polo niya na medyo nagusot.

"Let's go."

"H-huh?" 

"Tara na. Sumakay na tayo sa tricycle. Sabay na tayo, since madadaanan naman ng tricycle ang sa'min." Natulala naman ako at saka sumunod sa kaniya.

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o maiinis. Fucking weird this guy!