CHAPTER 6

Kinabukasan nagising na lang akong may benda sa aking ulo. Pero nandito na ako sa bahay. And thanks god it's Sunday at hindi ko na proproblemahin ang benda ko. Baka kasi mamaya may something na hindi ko kakayaning makita. Hindi naman sa overreacting... Pero parang gano'n na nga.

Okay naman na ako simula kahapon kaya nga nakauwi na ako dito sa bahay. Dinala kasi ako agad sa hospital pero nag-insist akong umuwi na matapos kong magising. Buong araw talaga akong natulog kahapon at ngayon lang ako mukhang nakabawi at bumalik na rin ang energy ko. I think. Pero nagdadalawang isip ako kung tatanggalin ko 'tong benda. 

"Ma'am?" Napalingon naman ako sa pinto ng may pumasok na nurse. Ito 'yong nurse ng family namin at syempre may doctor din naman pero hindi ko alam kung nasaan. 

Lumapit na siya sa'kin at dahan-dahang tinanggal ang benda sa aking ulo. Nanatili akong nakapikit hanggang sa tuluyan niya nang matanggal at magpaalam nang umalis. Hinawakan ko naman ang gilid ng noo ko't nanlaki ang mga mata ng may mahawakang bukol kaya dali-dali kong kinuha ang salamin at halos mapamura ng makakita ako ng bukol. 

Shit! Mukha akong may sungay. 

Pero laking pasalamat ko na wala naman sa kabila. Nakakainis lang dahil mukha akong naputulan ng sungay dahil walang bukol sa kabila. 

Pisti kasi 'yong mga nagrambulan sa school, pati ako nadamay. Grabeh ang lakas ng pagbato nila ng upuan na hindi ko alam kung saan nanggaling. Ni-report naman agad 'yon ni Aisie sa guidance para mapatawag ang dalawang estudyanteng nagrambulan. Grabeh nga ang galit ni daddy, ngayon ko lang naramdaman ang pag-aalala niya. Pero wala siya ngayon dahil busy nanaman siya doon sa winery namin. 

Nahiga na lang ulit ako sa aking kama at biglang nag-ring ang cellphone ko. Unregistered number kaya nagdalawang isip ako kung sasagutin ko ba o hindi. Pero sinagot ko pa rin naman hihi.

"Hello?" Bati ko pero wala akong narinig sa kabilang linya.

"Hellooo?" Ulit ko pero wala pa rin akong narinig.

"Hello? Kung pinagtritripan mo lang akong gago ka. Huwag mo na akong tawagan dahil wala akong oras makipagdaldalan sa walang balak magsalita. Na-pipi ka na ba? Tsk." Ibababa ko na sana ang tawag ng kilabutan ako sa boses na narinig ko.

"How are you?" T-tae! Paano niya nalaman ang number ko? Ayos din mga galawan nitong feeling close na mukhang stalker. Mukhang ako naman ngayon ang walang masabi. 

"Hey? I can hear your breathing. Tinatanong ko kung kamusta ka na." 

"O-okay lang." Pagkasabi ko no'n ay bigla ko na lang in-end ang tawag. Pisti! Lakas ng heartbeat ni heart. Parang kaunti na lang ay aatakehin na ako. Bakit ba kasi siya tumawag? At ano ang pakialam niya?

Napatingin ulit ako sa salamin at pinag-iisipan kung lalabas ba ako ng bahay o hindi dahil sa bukol. Nakakainis naman kasi. 

"Sisterettt!" Nagulat naman ako ng biglang bumakas ang pinto at pumasok ang pinsan ko. Bakit nandito 'to?

"Why are you here, Dey?" Taka kong tanong sa pinsan kong galing pang Manila. Kaloka!

Napairap naman siya "Duh! Sabi ko kasi kay mommy na dito ako ngayong sembreak."

"Oh... Sembreak niyo na?" Tumango naman siya at tinitigan ako na para bang may mali.

"Oh... My!!!" Eksaherasada niyang sigaw at saka tinuro ang bukol ko "What happened?! Your face... Ang pangit mo na!" 

"Duh! Kahit may bukol ako," tinuro ko ang bukol sa noo "Mas maganda pa rin ako sa'yo." Inirapan lang ako ng bruha at saka nahiga sa kama ko. 

"May bar ba dito, insan?" Tanong niya ng nakapikit.

"Wala. Bakit ba kasi dito ka nagbakasyon? Lakas din ng amats mo."

Tumawa naman siya at naupo sa tabi ko "Nagbabaka sakaling may pogi. Malay mo. Sawa na rin ako sa mga foreigner doon sa Manila. I want to try naman 'yong probinsyano." Kinikilig niyang sabi kaya kinurot ko siya.

"May pasok pa kami. Pero last week naman na at sembreak na."

"Let's go sa winery kaya?" Anyaya niya at mababakasan pa talaga sa mukha niya ang pagiging excited. 

Napaismid naman ako "As if may magagawa ka doon."

"Eh, si mommy kasi maganda raw sa winery. Ewan ko nga kung niloloko ako o hindi. Kaya gusto kong pumunta tayo," Nakanguso niya namang sagot.

"Ikaw bahala. Basta may pasok pa ako bukas 'til Friday."

Napabuntong hininga naman siya at hinampas ako "Sama ako sa school niyo! Kahit tuwing recess na lang ako pupunta." Napanguso siya at maloko akong nginitian "Boy hunting," sabi niya't kinindatan pa ako kaya napairap ako.

Isang taon ang tanda ni Deylia sa'kin. Pero kung titingnan ay parang siya pa ang isip bata minsan. Pero nagtataka nga ako minsan kung paano 'to nakakapasok sa bar, eh minor pa lang. Pero malay ko bang baka may-ari ng bar ang kaklase niya or dinadaya niya since hindi naman halata na 16 years old pa lang siya. Kaloka!

Tumayo na lang ako para maligo. Nagpasiya naman ang pinsan kong matulog muna dahil napagod daw siya sa biyahe. Sus! 

Pagtapos ko maligo ay nagbihis lang ako ng gray shirt and maong short shorts at sinuklay ang kulot at itim kong buhok na abot hanggang baywang. Tiningnan ko ang aking sarili sa whole body mirror at napanguso ng makitang medyo tumataba na pala ako. Maybe, kailangan ko nang mag-work out. Aayain ko na lang ang pinsan ko bukas ng hapon since may class ng umaga. Bumaba na lang muna ako para kumain dahil nagugutom na ako at tinanghali ako ng gising, walang almu-almusal gurl! Kaya gutom na gutom na ako. Hinayaan ko na lang ang pinsan kong matulog dahil baka mapatay ako niyan 'pag ginising ko pa siya.

Kasalukuyan akong kumakain ng biglang mag-vibrate ang cellphone ko't may message na agad ko namang binuksan at binasa.

Unknown Number:

Are you fine?

Napakunot noo naman ako at ni-send-an siya ng question mark, it means... 'Hu u?' Para akong jejemonersxz hahahaha! Char!

Unknown Number:

Xalent.

Napaisip naman ako kung sino 'yon. At nang maalala ay agad kong pinatay ang sari--- este ang cellphone ko at nagpatuloy na sa pag-kain.

Anong trip no'n? Now he's acting as if he cared. He's acting so weird.