All Chapters of Tasteless Price [Fil/Eng]*completed*: Chapter 11 - Chapter 20

I heard him chuckled a bit.  "Tinulugan mo ako," he accused me. Napaangat naman ako ng tingin "S-sorry." "Hmmm..." Napayuko na lang ako ulit. Hindi ko kayang titigan siya, pakiramdam ko sa bawat segundong tatama ang paningin ko sa kaniya ay bibigay na ako. "Can you look at me." Napanganga naman ako sa sinabi niya at bigla na lang siyang tiningnan. "Better," sabi niya at ngumiti na talagang nagpakaba sa'kin ng bonggang-bongga. Nalilito na ako. Parang bago pa lang naman kaming nagkakilala pero pakiramdam ko ang lalim na ng ugnayan namin sa isa't isa. Parang may something between us. Nakakaramdam ako ng kaba, saya, lungkot at inis ka

Kasalukuyan kong hinihintay ang dalawa kong kasama sa pagpunta sa meeting place. Ngayong Martes kasi napagpasyahan ni Aisie na aalis kami para doon sa camping for two days. At talagang naiinip na ako ng dahil sa dalawa. Sabi kasing mag-ayos na kahapon, eh hindi pa ginawa. Alas tres kasi ang kitaan doon para hindi kami abutin ng dilim sa daan.  "Ang tagal niyo!!!" Sigaw ko sa sala kahit alam ko namang hindi nila ako maririnig. Ilang minuto na lang at sa tingin ko ay kompleto na sila doon. Nasa tabi ko na nga ang malaki kong bag na pang-camping. Nandito na rin ang tent naming tatlo. Pambihira! Imbes na dapat sa bag 'to ni Dienvel nakalagay ay pinagkaisahan ako ng dalawa at sinuksok sa loob ng bag ko. Pero okay lang naman. Kaming tatlo kasi ang gagamit nitong isang tent. "I'm here na!" Sigaw ng pinsan ko at

"What are you doing here?" Tanong ko. Naramdaman ko naman ang paglapit niya at pag-upo rin sa inuupuan ko. "I'm sorry." Nangunot naman ang noo ko. "About what?" Hindi ko na napigilang mapaharap sa kaniya na ngayon ay titig na titig sa'kin. He's handsome, talented, smart, kind, he's so perfect ang sabi nga ng iba. Pero ngayong nakikita ko siya dahil sa liwanag lang ng buwan ay masasabi kong he's so damn gorgeous in this setting. Parang bumagay siya sa lugar na 'to na tanging ang buwan lang ang nagpapakita ng napakaganda niyang mukha.  "Kanina... Uh." Tumawa naman ako "Eh bakit ka naman mag-sosorry? Okay lang na madamay ang pangalan ko. No issue." 

Isang buwan na ang nakalipas at marami na ring nagbago. Isang buwan ko na rin siyang iniiwasang titigan at iniiwasang makabangga. Nakabalik na rin ang pinsan ko sa Manila at sa makalawa na ang alis ni Dienvel pabalik sa states para doon mag-christmas. After that day, I decided na kalimutan na ang lahat. Kalimutang nakilala ko ang Xalent na 'yon, walang magandang--- "Fuc--" naputol ang balak kong pag-alma ng tuluyan na akong mahila ng kung sino man at hanggang sa madala niya ako sa isang bakanteng classroom. Nanginginig na ako. What the fuck? Nilingon ko ang nagdala sa'kin dito at gano'n na lang ang takot ko ng makilala kung sino ito. "A-ano... Bakit mo a-ko dinala d-dito?" Nauutal kong tanong habang umaatras at unti-unti siyang lumalapit sa'kin. What

"Bye, bro!" Nakangiti kong sabi kay Dienvel. Nandito ako sa airport para ihatid ang bestfriend ko. Hindi ko alam kung iiyak ba ako o matatawa dahil sa itsura niya. Mukha kasi siyang ewan suot ang binigay kong mint green na sunglass. Feel ko kasi nagmukha siyang bakla! Imagine ang matipunong tulad niya ay may gamit na light color. Hihi. Cute. "Come on! Give me a hug," nakabusangot niyang sabi.  Niyakap ko naman siya at hinalikan sa pisnge at saka tuluyan ng umalis. Lumabas na rin ako ng airport at dumiretso na sa school. May pasok kasi ngayon, buti na nga lang at alas-sinko ng madaling araw ang flight ng baklang 'yon kundi ay baka hindi ko na siya naihatid. Naka-uniporme na rin ako dahil didiretso na ako sa school at alas sain ang pasok namin. Isa

Hinagod ko naman siya ng tingin mula sa kaniyang paa hanggang sa kaniyang mukha. Ganoon na lang ang pag-init ng mukha ko nang mapagtantong medyo kumikinis siya. What the fuck? Baka naninibago lang ako. "A-ah... Hi!" Nauutal kong bati dahilan ng pag-ismid niya. "Bye," Paalam niya at tumakbo na paalis.  Anong meron? "Gosh! Mukhang mas gumwapo si fafa Xalent ateng!" Napairap naman ako sa sinabi ni Aisie at kumapit na muli sa kaniyang braso. Inayos ko naman ang hibla ng buhok kong nasa mukha na at saka pinunasan ang pawis sa noo. Tsk! Hindi naman mainit. Pero no'ng makita ko siya ay nag-umpisa na akong pagpawisan.  T

"What do you want?" Tanong ko at binawi na ang siko kong hawak niya. He licked his lips, "You," sabi niya at tumabi sa gilid ko."You're kidding me, right?" Sa halip na sumagot siya ay nanatiling seryoso lang ang paningin niya sa kawalan at nang mag-umpisa akong lumakad ay sumunod naman siya."Look... I'm sorry?" "Huh? Bakit ka nag-sosorry?" Hinawakan ko naman ng mahigpit ang strap ng bag ko, "Thank you nga pala. Niligtas mo 'ko. Thank you," sabi ko at nag-iwas ng tingin."No need to thank me. I'll still save you, protect you and anything I will do just to keep you safe. Sorry if I'm late by saving you." He licked his lips again and looked at me sincerely, "And I'm sorry sa kanina. She's just a friend," sabi niya at nag-iwas ng tingin.Why is he explaining? Wala naman akong pakialam kung kaibigan, kapatid o kung ano niya ba ang babaeng 'yon. Tsk. "

Today is Friday at talagang hindi ako lumabas ng classroom kahapon kahit na gutom na gutom na ako. Pero ngayon... Ngayon hindi na ako magtatago. Bakit ba ako magtagago? At sino bang tinataguan ko? Kahapon pa ako ni-aasar ni Aisie dahil doon sa post ko at sa sinabi ni Xalent at talagang naiirita na ako. Kaunti na lang ay ihahambalos ko na sa mukha niya ang bag ko nang sa gayon ay tumigil na siya. Wala rin namang Xalent na nagparamdam kahapon kaya buti na lang talaga.Pero isa rin sa inaalala ko ang nalalapit na Linggo. Dahil makakausap ko na si mommy. Pero kaya ko ba? Baka 'pag nakaharap ko na siya ay kung ano pa ang masabi ko sa kaniya. Natatakot akong masaktan ko siya. Pero mas nasasaktan ako at mas nasasaktan pa sa tuwing hindi nasasagot ang mga katanungan ko sa aking isipan. Nalilito na 'ko. Pero isasantabi ko muna ang problema ko sa pamilya at hayaan ang sariling sumaya habang wala pa ang araw ng Linggo."Lush, bukas... Ma

Kinabukasan ay maaga akong pinuntahan ni Aisie at pinaalala ang alis namin mamayang alas tres. Napairap na nga lang ako kasi alas sais pa lang ay nandito na siya at binubulabog na ang pagtulog ko. Hindi ko sana siya haharapin pero winisikan ako ng tubig kaya inis na napabangon na lang ako.Dito na rin siya tumambay dahil wala rin naman daw siyang gagawin sa bahay nila. Kaya dito siya nag-stay. Pinalabas ko na lang muna siya sa kuwarto ko at sa living room na pinatambay. Wala naman siyang gagawin dito sa kuwarto ko at saka maliligo na 'ko. Pagtapos ko maligo ay nagsuot lang ako ng long sleeves na white at maong short shorts. Ito na rin ang susuotin ko mamaya dahil nakakatamad magbihis. Pagkatapos ay bumaba na ako para mag-almusal. Hindi ko na niyaya si Aisie na mag-almusal dahil alam ko namang tapos na 'yan kumain bago pumunta dito. At saka hindi rin naman siya nagsabi na kakain siya dito. So, I gue

"Are you ready?" Tanong ni daddy nang makasakay na kami sa sasakyan.Hindi ko alam kung handa na ba 'ko. Hindi ko alam kung kakayanin ko bang ngitian si mommy, sa kabila ng sakit na idinulot ng pag-iwan niya sa amin. Hindi ko alam..."I think so..." Napatingin na lang ako sa bintana nang umandar na ang sasakyan.Today... We will going to meet mommy. At gusto pa ni dad ay ang kausapin ko si mommy. Like the old times na si mommy ang paborito kong kausap, si mommy na gusto kong katabi sa pagtulog, si mommy na gusto kong pagsabihan ng mga problema. But, she broke my heart. My mommy who left me just to be with the other family.Minsan iniisip ko na ayaw niya sa'kin kaya siya umalis at naghanap ng iba. Minsan din kinukuwestiyon ko ang pagmamahal niya. Kung minahal niya ba talaga ako, kami ni daddy o tinuring niya ba talaga akong anak. They said... Mother knows best but why did she left us?