All Chapters of String of Marriage : Chapter 1 - Chapter 10

Simula  IBA-IBA naman ang itsura ng mga tao pero bakit iisa lang ang tingin ko sa kanila? Lahat sila ay parang nagpipigil ng tae. It's funny how I look them, but they are all weak. Weak on papers.   "Ten minutes left and you will passed your papers now!" sigaw ng prof namin. Dahil sa reminder na 'yon ay may mga lumabas na para mag CR.   Hanggang one hundred fifty questionnaire ang sasagutan namin. Maraming almost tapos, pero ako simulang maupo ay hindi ko man lang kinuha ang ballpen sa bag ko. Para saan pa kung hindi pa naman ako magsasagot. Ayoko kasing nasasayang ang pagod ko.

Future Teller   ISANG matandang babae na kasing edaran lang ni grandfather ang bisita namin ngayon. Ang kulay gray niyang buhok ay may haba na hanggang tenga. Naka-sout siya ng turtleneck sweater na may white blazer. Sophisticated siyang kumilos at 'yong mata niya ay parang isang striktong teacher. May magara siyang limousine at mga bodyguard. Ang pagkakarinig ko ay nanggaling pa sila sa Europe. Pero pure pilipino ang matandang 'to kaya puweng-puwede magtagalog.   "Ito si Maximo ang bunso ko," pakilala ni Dad sa kapatid ko na naglalaro ng robot sa lapag. "At 'to naman si Onalisa ang aking panganay," sabay yakap sa 'kin. Tumingin siya sa 'kin at biglang tumaas ang balahibo ko. May multo 'atang dumaan? I want to cry na. 

The One   NAKAUPO ako sa isang circle table with six chairs na may nakasulat na VIP.  Pinapanood ko na lamang sa malayo ang isang lalaking pinalilibutan ng mga babae. He is wearing a white bottom-up shirt with trouser pants and sunglasses. Kahit natatago ang mga mata niya sa ilalim ng salamin ay malakas pa rin ang karismang taglay.    "Onalisa!" sigaw ni Vanilyn ang bestfriend ko. Lumalim ang ngiti ko ng mapansin na sout niya ang rejected gown na ginawa ko. It's a blue gown na may nakapaikot na chrismat lights. It's funny to wear, I swear.     "Ikaw lang mag-isa? Nasa'n yung boyfriend mo?" tanong niya.    

 Theater  NANDITO kami sa loob ng sedan stretch limousine na good for four person. Pa-letter C ang sofa, at mayroon flat screen TV at bar station. Personal car 'to ni Daddy, gamit niya pag pumupunta sa airport. Ginamit lang namin 'to ngayon dahil naglambing si Tita Susane. Over-used na raw kasi sa camera 'yong ibang cars namin, kaya mas mainam kung may bagong maipakita sa mga tao.   Si Maximo naman ay kanina pa tulala sa bintana. He is eighteen years old and I'm six months older than him. 5'8 ang height niya, mapayat, tisoy at malalim ang mga mata. Tahimik siya at masunuring bata. Never siyang nag-break ng rules. Hindi siya kilala sa social media kaya hindi niya kailangan ng bodyguard. Ako ina-idolize ng maraming kabataan, kung sino-sino na rin kasi naka-date kong artista kaya mabilis akong nakilala. Pero siya, kaya niyang lumabas ng twenty-four hours na walang nakakakilala. Sa tot

The CEO   Nandito ako sa isang island kung saan sumabog ang eroplanong sinakyan ni Dad. Maraming search and rescue team at pulis na nag-iimbistiga sa paligid. Tumutulong ako sa paghahanap ngunit mahirap na makilala ang mga bangkay dahil tustado na 'to at lumobo pa ang katawan dahil sa tubig.   One hundred eight ang naging sakay ng eroplano at twenty-five pa lang ang nahahanap na bangkay. Sa ilalim ng dagat kasi 'to bumagsak kaya naman delikado kung lulusubin pa dahil hindi pa maganda ang panahon. Malakas pa ang alon at may bagyong paparating na naman. Kaya naman ay umaasa na lang kami sa mga lulutang na katawan. 24 hours na may bantay dito.   "

Like Before   NAKASOUT ako ng pink belted blazer dress with white wedge na may 4 inch na taas. Naka-pusod ang aking buhok at simpleng red lipstick na foundation sa mukha. First day ko ngayon sa kompanya kaya kailangan ko magpa-good impression... kundi ay baka maging last day ko na.    Pagka-apak pa lang ng paa ko sa entrace door ay tumagilid na ang ulo ng mga staff namin. Puno ang respeto nila kay Maximo dahil awtomatik ang pagyuko nila. Pero kapag sa 'kin naman ay  awtomatik ang pagbukas ng mga bibig na tila ba ay nakakita ng isang diwata. I can't blame them, I'm one of the prettiest in this Universe.  

Broken    NANDITO  kami ngayon ni Vanilyn sa French Baker. Yung dalawang bodyguard ko na si Ronny and Ugi ay na sa labas sila habang may kinakalikot na gadget. Meron silang portable x-ray scanner na kung saan ay may kakayahan 'tong mak-detect ng  handgun, bomb or any threat sa tao. Once na may nahulihan sila ay lalapitan 'yan ng isa kong guard ang magbabantay lang doon. While the other guard na may hawak na portable ay doon lang sa labas nagmamasid. Gano'n lang ka-simple, inaalam nila kung harmless ba 'yong tao sa paligid ko. At kung hindi i-aalis nila ako sa lugar na 'to as much as possible.    "Onalisa, sigurado ka bang nagta-trabaho ang mga 'ya

6 days left KINABUKASAN bumalik kami sa mall para bumili ng mga gagamitin ko for one week. Nagpa-spa muna kami with massage. And after nun bumili rin ako ng isang package ng facemask. Kumuha rin ako ng dalawang wedge, tatlong sport shoes at limang doll shoes. Meron pa akong tatlong lipstick sa bag hindi nga lan

Injured Para akong pagong kung maglakad. Nakakapanibago parang hindi ako. Nakasout lamang ako ng isang large size t-shirt na hiningi ko kay Ugi at isang panjama na binili ni Vanilyn no'ng isang araw. Parehas na hindi pa nila 'to nagamit kaya hiningi ko na lang. 

Review "10 am pa lang," sabi ni Seth gamit ang masungit na boses. Nakasout siya ng terno na pangtulog at nakabukas pa ang dalawang  botones sa itaas. Magulo rin ang buhok niya. But he smells so nice kahit hindi siya mag-perfume. Mukhang dumikit na sa katawan niya 'yong ginagamit na shower gel.