All Chapters of Luring Virtues I: Chapter 1 - Chapter 10

Unang PagtapakPinasadahan ko ng tingin ang babaeng nakaupo sa harap ko. Ilang taon na ang lumipas at hindi man lang sumagi sa isip ko na maari siyang magbago - mula sa kanyang itsura hanggang sa kanyang ugali.Ang dating itim at mahaba niyang buhok ay wala na. Puno ang kanyang katawan ng itim na tinta na siyang mananatili sa kanya habam-buhay. Ang mahinhin at tila babasaging babae na bumibisita sa bahay ampunan ay naglaho na parang bula.Kumirot ang dibdib ko nang mapagtantong ang kahuli-hulihang kamag anak namin ng aking kapatid ay wala ng tinirang simpatya para sa'ming dalawa."Ilang taon ko nang hindi nababayaran ang prinsipeng iyon nang minsan siyang pumarito. Nangako ako sa sarili kong wala akong hahawakang responsibilidad maliban sa sarili ko, buo na ang pasya ko Akira." malamig niyang tugon habang diretso ang tingin sakin.Ganito ba kami ka walang silbi? Ganito ba

Kasunduan "Maligayang pagdating,"Halimuyak ng preskong bulaklak ang bumalot sa aking pang-amoy. Boses niya lamang ang umalingawngaw sa buong kapaligiran ngunit tila may gumalaw na sa aking tiyan. Tila may halong lambing ang kanyang mga salita ngunit mayroong emosyong mas nanaig na hindi ko mawari.Wala akong ibang nararamdaman kundi kaba. Amoy at boses pa lamang iyon ngunit natitiyak kong ang lalakeng nasa aking harapan ang prinsipeng aking pagsisilbihan.Sinagot siya ng katahimikan.Akala ko ay magagalit siya ngunit rinig ko kaagad ang mahina niyang pagtawa."'Wag kayong matakot, hindi ako umaatake sa mga panauhin." aniyaNakatitig lamang ako sa kanyang sapatos. Tiningala siya ni Aokio at ilang segundong tinitigan bago muling yumuko.Muli ko na namang narinig ang kanyang mahinang pagtawa dahil sa

Hari Tila isa akong batong nakahiga sa aking higaan. Pakiramdam ko ay naubos ang aking lakas na kumilos. Nakatulala lamang ako sa kisame habang pinapakiramdaman ang banayad na pagtibok ng aking puso.Hindi ko pinirmahan ang kasulatan.Kinailangan ko ng sapat na oras upang makapag-isip. Hindi naging mahaba ang usapan namin ng prinsipe. Ilang katanungan ang iginawad ko sa kanya ngunit ang kanyang mga sagot ay malalim na ingles, dahilan upang hindi ko ito maintindihan.Isa lamang ang siyang nasisiguro ko: balak niyang sanayin si Aokio habang ako naman ay nais niyang maging kanyang tagasunod na siyang laging nakabuntot sa kanya umaga at gabi.Binigyan niya ako ng dalawang buwan upang makapagdesisyon.Siya na mismo ang nagsabing ikaliligaya ko ang pagiging kanyang tagasunod. Mapagsisilbihan ako ng mga tagapagsilbi at mamumuhay na parang

UtosWala akong ibang ginawa kundi magbasa ng libro buong maghapon. Ang librong ibinigay sa akin ni Haring Rhiel ay talagang nakatulong sa akin upang mas lumawak ang aking kaalaman, hindi lamang tungkol sa Dinlas kundi pati na rin sa ibang reyalmo at emperyo.Ang Gallia Liris ay tahanan ng mga nilalang na mayroong mga abilidad na higit pa sa normal na tao: ang pakikipag-usap gamit ang sariling utak.Binubuo ito ng limang naglalakihang emperyo: ang Liris Sonali, Liris Caliban, Liris Acanon, Liris Elysia at Liris Acheron.Bawat emperyo ay binubuo ng tatlo o higit pang bilang na mga reyalmo. Ang Liris Sonali ay binubuo ng Saban, Apinone, Phalmine at Dinlas. Ang emperyong aking kinalakihan ay ang may pinakamalawak na sakop ng teritoryo. Pangalawa ang Apinone, na siyang sinundan naman ng Phalmine at pang huli ang Dinlas.Karamihan rin sa mga nakatala sa librong ito ay mga 

DeoKagat labi akong nagtungo sa pasilyo kung nasaan nakahilera ang mga gintong pinto. Nasa aking gilid ang tagapagsilbi at taimtim ko lamang itong sinusundan sa paglalakad.Kanina lamang ay hiniling kong sana'y hindi niya ituloy o kalimutan na lamang ang kanyang plano sa akin ngayong gabi, ngunit mukhang hindi ko na ito maiiwasan.Masama ang kutob ko rito.Akala ko'y papasok kami sa isang gintong pinto ngunit kumunot ang aking noo nang lagpasan namin ito ng tagapagsilbi at lumiko sa ibang pasilyo."Akala ko'y sa silid ni Prinsipe Deo tayo magtutungo?"Bahagya pang nagulat ang tagapagsilbi sa biglaang tanong.Nang makabawi ay ngumiti ito bago nagsalita. "Aniya'y sa kanyang silid aklatan ka na lamang dadalhin. Mahigpit rin na ipinagbabawal ni Prinsipe Deo ang pagpapapasok ng mga kababaihan sa kanyang silid kung ito'y hindi niya personal na

Walang Katumbas "Eww,"Doon lamang ako natauhan.Buong lakas kong itinulak si Deo ngunit bahagya lamang itong napa-atras. Tinanggal na niya ang pagkakapulupot ng kanyang mga kamay sa aking bewang.Ngayon ay hindi na ako makatingin ng diretso sa kanya. Bagama't ganoon ay ramdam ko ang kanyang pag-ngisi. Mabilis kong isinara ang pinto at halos maiyuko ko ang aking ulo nang balingan si Eleanor.Nakasuot ito ng panibagong bestida na may burdang rosas, doon ko napagtantong mahilig si Eleanor sa mga bulaklak."K-Kanina ka pa ba riyan?"Ngumiti lamang ito. "Hindi na bago kay Deo. Noon pa man ay mapusok na ang isang iyon."Bigla na lamang akong nakaramdam ng bigat na tila nakadagan sa akin.Kung ganoon ay hindi lamang ako ang nahalikan niya.Hindi ko mawari kung bakit halo-

PagkakahawigKasalukuyan kong inaayos ang mga panibagong damit ni Aokio nang bigla kong maramdaman ang marahang paghawi ng aking buhok mula sa likuran."Ate, humahaba na yung buhok mo. Hindi na siya ganoon ka maalon kagaya ng dati." anito at sinumulang itirintas ang aking buhok.Pansin ko ngang mas tumutuwid ito sa paglipas ng panahon. Kailan ko nga ba ito huling ginupitan?"Gugulo lamang ang aking buhok kapag ipinagpatuloy mo iyan Kio," babala ko rito.Naging gawain na ng aking kapatid ang pag tirintas ng aking buhok sa tuwing napapansin niyang ito'y tumutuwid.Ngunit kakaiba nga lang sa mga panahong ito dahil mas tuwid ito kung ikukumpara sa mga nagdaang buwan.Ang kulay ng aking buhok hindi purong pula. Nahahaluan ito ng kaunting kahel at madalas na kumikintab kapag tinatamaan ng liwanag.Hindi pinansin ni Kio ang aking

MisyonSa maliit na panahon kong pananatili rito sa palasyo ng mga Taliesin ay unti-unti nang nagbabago ang aking pananaw sa mga maharlika.Dito ko rin nadiskubrihan ang kaibahan at pagkakapareho ng mga normal na mamamayan at mga nilalang na mayroong mataas na antas sa lipunan.Hindi man mawala wala sa aking isipan ang mga huling salita ni Deo kahapon, nanaig parin sa aking isipan ang kwento ng buhay ni Harloise.Hindi kagaya ni Aokio, wala siyang kapatid na maaring tumulong sa kanya. Ngunit naroon si Eleanor at siya mismo at ang kanyang pamilya ay buong pusong tinanggap si Harloise.Bata pa lamang si Harloise para sapitin ito. Mula pagkapanganak ay isang misteryo na ang sumalubong sa kanya na siyang magiging puwang tungkol sa totoo niyang pagkatao.Ako mismo ay naaawa sa kanya. Hindi ko matanggal sa sistema ko iyon. Siguro dahil sa kadahilanang pati ako a

Patutunguhan"Are you sure this trip is effective? What if di pumayag sa alok ang La Paza, Rhiel? They might betray us instead once they knew they're both titled creatures from Sonali." tugon ni Xeamon sabay turo sa aming dalawa ni Deo. Narito kami ngayon sa labas ng palasyo. Natipon ang magkakaibigan sa hindi ko malamang dahilan. Parang kahapon lamang ay kaliwa't kanan ang batuhan nila ng opinyon na nagdulot ng 'di pagkakaintindihan. Nasabi na ni Rhiel sa akin ang kanyang buong plano. Gusto ng hari na kami'y magtungo sa La Paza ─ isang lugar na siyang pagawaan ng mga armas at mga kagamitan na karaniwang ginagamit sa digmaan. Pabirong tumaas ang kilay ni Rhiel. "Are doubting me Magnus?"Ang kanyang katanungan ay mabilis na inilingan ni Xeamon. "Im just giving second thoughts with your plan.""Yeah. La Paza has trust issues with its customers

PuwangNaimulat ko ang aking mga mata nang maramdaman ang pagdampi ng sinag ng araw sa aking balat. Bumungad sa akin ang obra ng kalikasan.Bahagyang basa ang mga dahon dahil sa lamig ng madaling araw kanina. May kalamigan ang hanging umaga at mayroong manipis na hamog na siyang bumabalot sa paligid.Na apula na ang apoy kaninang madaling araw. Hinanap ng aking mga mata ang prinsipeng aking pinagsisilbihan ngunit walang bakas ni Deo sa kapaligiran.Agad akong napatayo.Lumingon ako sa aking likuran upang tingnan ang mala-kwebang ugat ng puno at napahinga ako ng maluwag nang makitang naroon pa ang aming mga kagamitan.Tuluyan na akong bumangon at inayos ang aking tinulugan.Nauna akong nakatulog kay Deo kagabi dahilan kung bakit hindi ko alam kung saan ito nagpahinga. Linigpit ko na lamang ang ibang kagamitan naming nagkalat sa lupa.