CHAPTER 7

''Hindi ako isda!'' Apela ko. Nanlaki ang mata ni Maron, napalakas ata 'yong boses ko. '''Wag mo nga akong tawaging isda, sirena ako.'' Napatungo ako't nahiya ng kaunti.

''Woah, grabe siya pareho lang naman 'yon 'di ba, basta may buntot ng isda, isda. Gets mo? Kasi ako hindi, naguluhan na 'ko. Aist!'' Kinamot niya ang ulo habang nakapikit at nakapameywang. ''Halika na nga.''

Sinundan ko lang siya, dahan-dahan niyang binuksan ang pintong may salamin kaya kita namin ang loob. Sa likuran kami dumaan. May mga upos ng kung anong bagay na umuusok pa sa may sahig.

Pinigilan ko ang paghinga dahil sa 'di nito kaaya-ayang amoy. Yumuko si Maron kaya't napayuko rin ako. May namataan akong tatlong lalaking nakaupo sa sofa, nakatalikod sa 'min kaya't 'di nila napansin ang aming presensiya.

Malamig dito sa loob. Hindi gano'n kaaliwalas dahil maraming gamit. Mga muwebles sa loob ng mga cabinet. Iginala ko ang tingin ko habang sinusundan si Maron paakyat ng hagdan na nakadikit sa pader ang unang limang baitang. Tumingala ako dahil may malaking bagay na nakasabit sa kisame. Gawa sa maliliit na kabibe.

Binuksan isa-isa ni Maron ang apat na pinto ro'n.

''Reeta.'' Bulong niya.

''Sinong Reeta?'' Pang-uusisa ko.

''Bakit selos ka?''

''Anong selos? Pagkain ba 'yon?''

''Sorry, hindi nga pala alam ng isda ang magselos.'' Tatawa tawa pa niyang sabi. Hindi ko tuloy napigilan ang kamay kong hampasin ang braso niya.

May hinila namang tali si Maron sa may kisame. Namangha ako nang may lumabas na hagdan do'n.

''Mauna kang umakyat, aalalayan kita,'' sabi niya. Sinunod ko naman siya. May parteng madilim sa loob ng kisameng 'yon bukod sa maliit na bintanang nasisinagan ng araw. Tumabi ako nang makaakyat siya.

''Reeta.'' Tawag niya uli sa pangalang 'yon.

Nasa likod lang ako ni Maron habang siya ay paikot-ikot sa bawat sulok ng maluwang na espasyo. Tinatawag pa rin niya ang may ari ng pangalang 'yon. Reeta, sino ba siya at mukhang napaka importante niya kay Maron.

Sa isang madilim na sulok ay may napansin akong mabagay. Umiilaw ito tila ba gumagalaw. Pakiramdam ko'y umakyat hanggang sa aking ulo ang kilabot, ngayon lamang ako nakakita ng gano'ng bagay.

''M-Maron.'' Tawag ko sa aking kasama pero abala siya.

Lumalapit sa 'kin ang bagay na 'yon, kulay asul ito't may itim sa gitna. Lumalayo naman ako at lumalapit kay Maron.

''N-Nar'yan na siya!'' Bigla akong tumakbo't sumakay sa likod ni Maron. Ikinawit ko pa ang nga binti ko sa bewang niya.

''Oy! 'wag kang magulo, pss bakit ba bigla ka na lang sasabit sa likod ko!'' Nagpagewang-gewang si Maron habang mahigpit akong nakayakap at nakakapit sa likod niya.

''Ano ka ba isda! Hindi ako makahinga!'' Muntik pa kaming matuba dahil sa ginawa ko. Nagsitumbahan ang mga kahon sa sahig nang masagi namin ito.

''M-May halimaw sa banda ro'n.'' Tinuro ko ang sulok kung sa'n ko nakita ang pares na bolang kulay asul ngunit wala na 'yon do'n.

''Patay na tayo ngayon, baka narinig na tayo ng mga lalaki sa baba,'' sabi ni Maron na parang nauubusan ng hangin. ''Sabing hindi ako makahinga.'' Isinuot niya ang kanang kamay sa gitna ng nakayakap kong bisig sa leeg niya.

''Hoo! Ang sarap huminga, papatayin mo ba 'ko?'' Umiling ako sa tanong niya. ''Bumaba ka na nga.'' Naiinis na sabi niya pero umiling uli ako at hinigpitan pa ang yakap sa kanya.

''Sinong nand'yan sa taas?'' Pasigaw na tanong ng isang lalaki. Napatingin si Maron sa nakabukas na maliit na pinto sa may kisame.

''Patay talaga, paakyat na. Tsk,'' sabi niya.

Naririnig ko yabag ng lalaing paakyat dito. Bumilis ang pintig ng puso ko, mabubuking na yata kaming dalawa.

''Bumaba ka na bilisan mo.'' Sinunod ko siya. Hinawakan niya ang bewang ko at binuhat, pagkatapos ay isinilid niya ako sa isang malaking kahon.

''Sssh,'' sabi niya habang nakadikit ang isang daliri sa kan'yang ilong. Matapos 'yon ay ibinaba niya ang dalawang takip ng kahon. Hindi ko na alam ang sumunod pang nangyari.

Katahimikan, hindi ko na narinig pa si Maron maliban sa mga yabag ng kung sino.

''Amuro! Hindi mo na naman isinara 'tong pinto sa attic mapapagalitan na naman tayo ni doc!'' Sigaw no'ng lalaki. Pagkatapos no'n ay narinig ko na ang yabag niya pababa ng hagdan at ang pagsara no'ng pintong pinasukan namin kanina.

Napabuga ako ng hangin dahil sa sobrang kaba.

''Halika na isda.'' Tatlong katok sa kahon ang narinig ko. Tumayo ako at napagtantong hanggang dibdib ko 'yong kahon. Paano ako aalis dito?

''Naku, sorry ang liit mo pala hindi ka nga pala makakaalis d'yan.'' Tinitigan ko ang natatawa niyang mukha.

''Yakap na,'' sabi niya habang itinuturo ang leeg niya. Masyadong malapit ang mukha niya sa 'kin, bahagya siyang lumuhod. Nakatingin uli siya sa mga mata ko. Hilig niya sigurong tumingin ng direcho.

Hindi rin naiwasan ng mga mata kong maipako ro'n. Hindi ko mapigilang hindi tumingin sa mata niyang parang dagat.

''Yakap na, nangangawit na 'ko,'' sabi niya. Agad akong yumakap sa leeg niya. Niyakap niya ako sa bewang para maiangat niya. Tagumpay naman siyang maialis ako sa kahon.

Nagkakamot siya ng ulo at pumikit nang humiwalay ako sa pagkakayakap sa kan'ya.

''Meow.'' Narinig ko ang isang bagong tunog sa 'king pandinig. Anong nilalang kaya 'yon?

''Reeta?'' Nagpalinga-linga si Maron. Hinahanap kung sa'n galing ang tunog. Tinawag niya ba itong Reeta?

Mayamaya ay nakita ko uli ang pares na asul na nakalutang sa sulok.

''M-Maron.'' Itinuro ko ang madilim na sulok kung sa'n ko nakita ang nakalutang na bagay.

''Meow.'' Ulit ng nilalang na 'yon. Agad na nilapitan ni Maron ang itinuro kong bagay na nakalutang.

''Ikaw nga Reeta!'' May kinuha si Maron sa sulok na 'yon. Mukhang malaking kahon pero may maninipis na rehas. Sa loob nga no'n ay may nilalang na nakakulong. Maingat niyaaitong binitbit at itinapat sa may bintana.

Isang nilalang na kulay itim at puti. Sa mukha nito ay kulay itim na parang maskara. Puti ang maliit nitong bibig hanggang baba. Kulay itim din ang likod nito hanggang buntot. Ang apat na paa ay puti maging t'yan nito. Medyo mapayat din ito at mukhang matamlay.

''A-Anong nilalang 'yan? Siya na ba si Reeta?''

''Siya nga si Reeta, ang pinakamamahal kong alagang pusa.'' Kumurba ang labi ni Maron, nakangiti siya maging ang mga mata niya.

''Umalis na tayo rito.'' Bitbit ang kulungan ng kan'yang alaga ay itinulak niya pababa ang maliit na pinto pero.

''Ayaw bumukas Maron,'' sabi ko.

''Nalintikan na, mukhang magtatagal pa tayo rito.'' seryosong sabi niya.

⚫⚫⚫⚫⚫⚫⚫⚫⚫