All Chapters of SOMETIMES HEART GOES WRONG: Chapter 1 - Chapter 10

MUNTIK nang mapatili si Jercelle ng mula sa likuran ay may yumakap sa kanya. Mahigpit. Nilingon niya ito at nasambit ang pangalan ng malaman kung sino."Nakakainis ka. Ginulat mo ako..."

NANGINIG ang kalamnan ni Jercelle matapos marinig ang masamang balita mula sa umiiyak na si yaya Sally.May babae daw na kumuha sa kanyang anak!Napahigpit ang pagkakahawak niya sa cellphone. Kasabay ang pangingilid ng kanyang m

"SI Jercelle ba 'yon?" Naitanong ni Julan sa sarili nang makita niya ang isang babaing nagmamadaling lumabas sa elevator. Galing siya sa production department at tapos na siyang mag-inspect bilang department manager. "Aalis siya gayong office hour pa..."Sinundan niya ito ng tingin hanggang makarating sa lobby ng gusali ng manufacturing company na pinagtatrabahuhan nila.Nangunot ang noo niya ng matiyak na si Jercelle nga iyon. Nagdudumali niyang sinundan ito para kausapin pero hindi na nangyari. Sumakay na ito sa isang taxi."Saan siya pupunta?" Nagtataka pa ring tanong niya sa sarili. "Nagmamadali!"Naisipan niyang tanungin ang accounting manager kaya kinuha mula sa bulsa ng pantalon ang sariling cellphone at tiwagan ito."What?" Gulat niyang nasabi ng marinig ang rason kung bakit umalis ng wala sa

PAGKABUKAS ni Jercelle ng gate ay agad na umupo at humagulhol na niyakap si Rexcelle. "Anak...""Mommy, bakit ka po iyak?" Buong ka-inosentehang tanong ng batang babae na gumanti ng yakap sa kanya. "Tigil po."Eksaktong tiningala niya ang babaing nagdala sa anak nang hawakan ito sa braso ni Julan."Sino ka?" Galit nitong tanong. "Anong ginawa mo kay Rexcelle?"""Bitiwan mo ako." Hindi nagawang bawiin ng babae ang sariling braso. "Wala akong ginawang masama sa bata!"Tumayo siyang buhat-buhat si Rexcelle. Hinarap niya ang kumuha sa kanyang anak."Wala kang karapatang--"Nakilala niya ito."S-Salve..?""Jercelle, I'm sorry."Napalunok siya. Paran

NAPANGITI si Jercelle ng makita niya ang bouquet of fresh white roses sa table niya. Ito ang unang pagkakataong nangyari ang ganito at may hatid iyong tuwa sa puso niya."Kanino ba galing ito?" Bulong niya ng umupo sa swivel chair. Hindi niya magawang hawakan ang bulaklak. "Akin ba talaga ito?"Wala siyang maisip na taong posibleng nagbigay niyon kaya napilitan siyang tingnan ang maliit na card at binasa ang nakasulat doon."For the most beautiful lady in this company, Jercelle. Stay calm and be brave. I'm always here for you. Julan."Napatawa siya ng mahina. Hindi niya inaasahan ang pagbibigay nito ng bulaklak."Ang kulit ng lalaking 'yon." Bulong niyang hinawakan ang bouquet at inamoy ang roses. "Ano kayang naisip at nagbigay nito?"Bigla niyang naalala si Rexter. Uga

SINADYANG pumunta ni Julan sa accounting department ng nakauwi na ang mga empleyado. Kanina pa kasi niya naisip na posibleng iwanan na lang ni Jercelle ang ibinigay niyang bouquet of roses o baka nga itapon sa basurahan dahil hindi nito nagustuhan."Ayaw nga niya ng ibinigay ko." Malungkot niyang naibulong matapos sumilip sa cubicle ni Jercelle at nakitang nasa ibabaw ng mesa nito ang ibinigay niya. Masakit sa kanyang loob pero nagsusumigaw na katotohanan na iniwan nito iyon na tila balewala lang. "Akala ko pa naman ay matutuwa siya."Bagsak ang mga balikat na lumabas siya sa opisinang iyon. Malungkot siyang nagtungo sa elevator at sumakay doon."Ano pa bang puwede kong ibigay sa kanya?" Sa isip-isip niya. "Iyong bagay na talagang makapagpapasaya sa kanya at bibigyang halaga?"Nasa labas na siya ng gusali at papunta na sa parking lo

"JULAN!" Naisigaw ni Jercelle ang pangalan ng kaibigan ng makita niya itong umaakyat sa bakod. Napatakbo siya palapit dito. "What are you doing there?""J-Jercelle..!"Kitang-kita niya ang pamumula ng mukha nito. Nasapo niya ang sariling dibdib. Muntik na siyang mapatawa. Alam niyang nahiya ito at nagliwanag ang isip sa ginawang kalokohan."Jercelle, I'm sorry..."Bumaba ito sa bakod at napakamot sa ulo."Are you out of your mind, Julan? My God! Nabigla talaga ako nang makita kang..?""Open the gate, please." Pinagsalikop nito ang dalawang kamay sa tapat ng dibdib. "I just want to be with you and your daughter today...""Pero hindi mo kailangang umakyat pa ng bakod." Binuksan niya ang gate. Natatawa siyang umiling. "Hindi ko ma-imagine na

NANGUNOT ang noo ni Bricko nang makita niyang nakatayo sa gilid ng kalsada si Salve, na isang block lang ang layo sa kanilang bahay.Naisip niyang siya ang sadya nito kaya naroon. Hindi siya nagdalawang-isip na hintuan ito."Salve," Tawag niya rito matapos ibaba ang bintana ng taxi. "Ako ba ang hinihintay mo?"Dali-dali nitong binuksan ang pinto sa unahan at pumasok sa sasakyan. Umupo ito sa tabi niya na walang kangiti-ngiti."Anong problema mo?""Brick, hindi ako makapunta sa bahay n'yo. Alam mo namang ayaw sa akin ng nanay mo. Dumaan lang ako at sumilip kanina para malaman kung nariyan ka. Wala itong taxi mo kaya nalaman kong namasada ka.""May sasabihin ka ba, Salve?""Wala naman. Nabagot lang ako. Kailangan ko ng kausap. Puwede ka ba?

"Y-YOU love me..?"Halos hindi lumabas sa bibig ni Jercelle ang sinabing iyon. Nakakabigla para sa kanya ang inihayag ni Julan.Mahal siya nito?Teka! Ano bang ibig nitong sabihin? He loves her as what?"Mahal niya ako higit pa sa pagiging kaibigan?" Hiyaw ng isang bahagi ng utak niya. "Ngayon lang niya ako sinabihan ng 'I love you'."Naisip niya na baka nagkamali lang siya ng isipin. Oo, mahal siya nito -- bilang isang kaibigan!Julan loves her as a bestfriend!Iyon lang. No more, no less.That's normal. Anong bago? Anong nakakabigla?"Jercelle, relax." Sabi niya sa sarili. "Huwag kang exaggerated."Bigla siyang nahiya sa sarili. Nasabi ng uta

NASAPO ni Jercelle ang sariling dibdib nang dumating ng gabing iyon ang hindi niya inaasahang bisita. Hindi niya matukoy ang kasalukuyang damdamin nang iabot nito sa kanya ang bouquet of fresh flowers and a box of chocolates, na kahayagan ng panunuyo nito."A-ano 'yan? Kailangan mo pa bang mag-abala ng ganyan para sa akin?""It's my pleasure, Jercelle. Hayaan mong gawin ko ito para sa 'yo. Please, accept it dahil ikalulungkot ko kung hindi mo tatanggapin."Tinanggap niya ang mga dala nito para sa kanya. Pagkatapos niyang magpasalamat ay inaya itong pumasok.Nang sandaling ito ay nasa gate sila. Siya mismo ang nagbukas dito matapos narinig ang doorbell."Wait!" Sabi nitong isinenyas pa ang kamay. "May kukunin lang ako."Tumango siya.Mabil