CHAPTER 4

CHAPTER 4

Zyair

“Mabuti naman at nagkaroon ka oras sa akin.” Brittany smiled pero hindi nakatakas sa pandinig ko ang inis sa boses nito.

Sinulyapan ko lang siya saglit bago ipagpatuloy ang pagkain ng breakfast. I’m not in the mood for fucking sake. This day was supposed to be my rest day ngunit hindi pa yata tumitilaok ang manok ay nandito na si Brittany.

“Babe, let’s have sex first then we will go to the mall after.” She said and I almost choked. “Gusto ko kasing bumili ng mga bagong damit at bags. You know Jessica? Mayroon kasi siyang limited edition na bag at gusto ko din noon!” Pagpapatuloy niya.

I sighed.

“I want to rest, Brittany. Kung gusto mong magshopping, ikaw na lang.” Alam ko namang gagawin niya lang akong tagabayad at tagabitbit ng mga pinamili niya. At tsaka, araw araw na lang siyang nagwawaldas ng pera.

“Zyair you’re kj! Wala ka na ngang time sa akin tapos simple na nga lang itong hinihiling ko sayo hindi mo pa mapagbigyan?” She glared at me.

Hinilot ko ang pagitan ng aking kilay at inilahad ang mga kamay ko, trying her to understand me. “Brittany look, ngayon lang ako makakapagpahinga ng maayos―”

She nooded and smiled bitterly, “Yeah, I get it. You don’t have to explain.”

Nagtiim bagang ako.

Wala ng nagsalita sa amin ni isa at matahimik na lang na kumain. Saktong tapos na ako kumain ay nagring ang cellphone ko.

Riggs is calling. Tumayo ako at bahagyang lumayo kay Britanny na mukhang pinapatay na yata ako sa paraan ng pagtingin niya sa akin.

“Riggs?” I answered the phone.

Tahimik lang sa kabilang linya.

“Riggs? Gago, nandyan ka ba?” Pag uulit ko.

I heard him sighed. “Zyair dude. Are you busy?”

I shooked my head. As if naman na nakikita niya ako. “Hindi naman bakit?”

“Okay dude. I will get straight to the point. I have a problem and I…I need your help. Ikaw lang ang maaasahan at pinagkakatiwalaan―”

“Come on asshole! Just spill it. You don’t have to praise me.” Natatawang usal ko.

Bahagya rin siyang natawa. Sa aming magkakaibigan, si Riggs ang pinakamalapit talaga sa akin dahil pareho kaming medyo seryoso sa buhay. Tapos si Kalen at Cree naman ang magkasundo dahil pareho silang babaero. Si Rehan naman ang nagba-balance sa samahan namin.

“Quinn is there.” Tila problemadong aniya. Agad ko namang nilibot ang paningin ko sa kabuuan ng bahay namin. Nandito ang babaeng iyon? “Asshole! Ang ibig kong sabihin ay dyan sa En Fuego, hindi sa mismong bahay niyo. Gago!” He chuckled.

I nooded, kahit na may pagtataka pa rin. Ano namang pumasok sa utak ng blacksheep na iyon at napadpad dito?

“She’s staying there for I don’t know how long and I want you…” He stopped, “And I want you to take care of her.”

“Ah okay―wait, what?!” Awang ang aking labi at nanlalaki pa ang mga mata sa gulat.

“Dude like what I’ve said, ikaw lang ang mapagkakatiwalaan ko. You know Cree and Kalen, baka kung sa kanila ko ipagkatiwala, patusin nila ang kapatid ko.” He explained.

Napasabunot na lang ako sa aking buhok. Damn, I hate that woman! Pangalan pa nga lang niya ang alam ko pati na rin ang mga kalokohan niya, nanggigigil na ako sa inis! What more pa kaya kung makita ko na siya? At fuck! Ako pa talaga ang naatasang mag alaga sa batang iyon?!

Oh no! Riggs, no way! I will not do that!

“Zyair?”

I snapped back to the reality when Riggs called my name again. Muli na naman akong napasabunot sa aking buhok at mariing pumikit, “Look, Riggs…” I heaved a sigh. “Fine, fine! I’ll do it!”

Matunog siyang ngumisi, “Nandoon siya sa mansion ni Mommy. Can you check if she is okay there? Kahapon lang kasi siya dumating.”

“Yeah!” Walang gana kong sagot at pinatay ang tawag.

Bumalik ako sa dining area at naabutan ko doon ang bunso kong kapatid na si Zaire na nakikipagtalo kay Brittany. Tumigil silang dalawa nang dumating ako. Tumayo si Zaire at sinalubong ako ng yakap.

“Kuya Zyair, good morning!”

“Good morning baby.” Malambing kong saad at niyakap siya ng mahigpit.

Zaire Gaumond, ang bunso kong kapatid. She’s eighteen years old. Bumitaw siya sa aming yakapan at muling pinagpatuloy ang pagkain.

“Who’s that?” Inis na tanong ni Brittany sa akin.

“Riggs.”

Nanlaki ang mga mata ni Zaire nang marinig ang pangalan ni Riggs. Ngumisi ako.

“Anong kailangan niya?”

“Mayroon lang siyang favor sa akin.” Nilagok ko ang kapeng nasa aking tasa at tsaka tumayo. “Brittany, bilisan mo dyan. Ihahatid na kita sa inyo. May kailangan akong puntahan.”

Her forehead creased at padabog na tumayo. “What? Saan ka pupunta?!”

“Wala ka na dun.” Irita kong sagot bago siya talikuran.

Hindi pa ako nakakalayo nang higitin niya ang braso ko at pwersahang iniharap sa kaniya, “Barkada na naman ba Zyair? Bakit ba sa mga barkada, ang bilis bilis mo? Sa akin, tamad na tamad ka?!”

Oh no, not again!

“Hoy Britanya! Huwag mo ngang sigawan ang Kuya Zyair ko!” Zaire shouted.

“Shut up kid!” Brittany fired back and I gritted my teeth.

Umigting ang panga ko sa narinig. “Don’t you fucking dare shout at my sister, Brittany! Get out!” I pointed the door.

“But―”

“I said get out!”

“Asshole! We’re over, Zyair!” Umiiyak niyang singhal at nagmartsa palabas ng bahay.

Damn that woman! Umagang umaga sinisira ang araw ko! At ang kapal pa nang mukhang sigawan ang kapatid ko sa mismong harapan ko pa! She said we’re over? Yeah, I love that! Kung akala niya ay hahabulin ko siya, sorry but that’s not going to happen.

Brittany loves me at alam kong hindi rin ako matitiis ng babaeng iyan. Siya pa ang susuyo sa akin mamaya.

Bakit ba ganiyan nakakainis ang ugali ng mga babae?!