All Chapters of The Polar Worlds of Love (TAGALOG) : Chapter 1 - Chapter 10

PLAGIARISM IS A CRIMEShannelle Mixcel Han is a famous writer who still mourns and can't move on from her deceased boyfriend.  She's a woman whose life is like a robot. Until one day, on her 30th birthday, she receives a mystery box from a stranger that little does she know, will turn her life upside down. After a lot of chasing and gunshots thrown her way, she falls into a deep slumber. Waking up, she finds herself in a world she didn't imagine she would be in. What's more shocking and confusing is, she's trapped in a teenage girl's body! And she's no longer in the year 2030, but in 2005. She wants to go back to her own world, to her own body, to her own timeline, not until she finds herself falling to a guy who looks exactly like her deceased boyfriend.

Welcome! Hope, you enjoy reading this story! ?***"Fresh lavender for my love!" Nanlaki ang mata ko nang makita ang hawak ni Grant na isang bouquet ng lavender. Agad kong inilapag ang laptop ko at nagmamadaling sinalubong siya.  "Wow! Paano mo nalamang paborito ko itong bulaklak?" gulat at namamangha kong tanong habang hindi pa rin makapaniwalang tinitingnan ang bawat piraso nito. Inilapit ko ito sa aking ilong upang langhapin ang napakabangong amoy nito.  Binalingan ko siya nang wala akong narinig na sagot. Nahuli ko naman siyang nakangiting pinagmamasdan lamang ako. "I just know it,"

"Grant, tingin mo magiging sikat akong writer?" tanong ko sa kanya habang patuloy akong nagtitipa sa laptop ko. Ngayon kasi ako nangakong mag-update sa mga readers ko sa Wattpad.Gaya ng dati nandito kami ulit sa library. Pareho kasi kaming vacant ng dalawang oras tuwing Wednesday. "Oo, syempre! I know you're the best, love!" Kumindat pa siya. Napangiti ako. Tinigil ko ang kasalukuyang ginagawa at pinanood ko na muna siyang seryosong nagso-solve ng mga math equations. Tinitingnan ko pa lang umiikot na ang utak ko, wala talaga akong alam pagdating sa math. Civil Engineering kasi ang course niya while Psychology naman sa akin. "Hindi ka ba nahihirapan diyan?" tanong ko."Nahihirapan

"Hija, you came!" Agad akong sinalubong nang mahigpit na yakap ni Mama Cynthia pagkakita sa akin.Matipid ko na lamang siyang nginitian. Hindi ko alam kung saan ako humugot ng lakas para pumunta rito.I almost back out.Katulad noong ibinalita sa akin ang nangyaring aksidente. Ganoon na ganoong sakit ang nararamdaman ko ngayon habang nasisilayan ang tarpaulin na naglalaman ng larawan, ng lalaking mahal na mahal ko. In loving Memory of:Ashton Grant Del Valle Born: December 22, 1998Died: January 10, 2027 Ang bigat nang bawat paghakbang ko. Wala ako sa sariling naupo sa bakanteng upuan sa harapan. Katabi si Mama Cynthia at ang iba pang kamag-anak ni Grant."Today, we will remember the life of our beloved brother, Ashton Gr

"Hello Christine, kayo na muna ang bahala sa flowershop, ah. Huwag niyong kakalimutan ang mga deliveries. Naging maghapon kasi ang booksigning, eh." Paalala ko habang mabilis na pinapatuyo ang buhok ko. Male-late na yata talaga ako."Okay lang po, Ma'am. No problem po, kami ng bahala rito.""Thank you." Napabuntonghininga ako. Ngayong araw kasi ang booksigning ko sa bagong labas na libro ko.Mabilisan na ang paglalagay ko ng make up. Kung hindi naman ako maglalagay nito, magmumukha naman akong zombie. Ayaw ko namang makita akong ganoon, kaya kailangan ko ring mag-ayos at maging presentable.Tinitigan ko muna ang kabuuan ko sa salamin. I just done, not so heavy make up and I think, it's perfect. From my mesmerising round brown eyes down to my red lipstick. Bumagay din kasi ang pagkulot ko sa ibabang bahagi ng natural na blonde kong buhok.Added to that, I'm also wearing a simple navy blue d

Napasimangot ako nang makitang sobrang halata ang eyebags ko. Ang tagal kasi bago ko nakuha ang tulog ko kagabi. Kakaisip tungkol sa lalaking kamukha ni Grant.I even called Mama Cynthia just to asked if Grant had a deceased older brother. Kahit alam kong only child siya. I still checked.Tinawanan pa ako ni Mama Cynthia at agad pinabulaan ito.So, sino talaga ang lalaking iyon?Oo, alam ko ring may posibilidad na may kamukha ang ibang tao. May article na akong nabasa tungkol dito.Na pwedeng ang isang tao ay magkaroon ng pitong kamukha sa mundo. Ngunit sobrang rare naman kung kamukhang-kamukha talaga.Sa pagkakaalala ko. Only one in 1 trillion ito mangyari.Napahawak ako sa ulo ko nang muntik na akong mawalan ng balanse. Ganito ako tuwing kulang sa tulog. Nahihilo ako.Tinawagan ko naman na si Christine kanina at sinabing hindi muna ako p

Anong lugar ito? Ito na ba ang itsura ng langit o nasa daanan pa lang ako papuntang langit?Diretso lang ang paglalakad ko sa isang malawak na lupain. Punong-puno ito ng mga magagandang bulaklak.Hindi ko mapigilang mapangiti. Ang gaan lang sa pakiramdam ng lugar na ito.Pumitas ako ng ilang bulaklak. Siguro, matutuwa si San Pedro kung dalhan ko siya ng mga ito panigurado papayagan na niya akong tumuloy sa langit."Tulips, bilisan mo naman! Sobrang dami na niyan!"Napakunot-noo ako nang makarinig ng sigaw ng isang lalaki. Lumingon-lingon ako. Hanggang may nakita akong anino ng tatlong lalaki. Nasa itaas na parte sila at tila tinatanaw ako.At tama ba ang narinig ko? Tinawag niya akong Tulips pero hindi naman iyon ang pangalan ko. Tumingin ako sa paligid ko baka may iba pa akong kasama, ngunit ako lang mag-isa rito.Itinaas ko ang kamay ko upang takpa

"Kumusta ang pakiramdam mo, hija?""Mabuti naman po," sagot ko. Mag-isa ako ngayon dahil umuwi muna si Nanay Daisy para maglinis daw sa bahay namin. Uuwi na kasi ako bukas."Pagtiisan mo muna, bukas naman pwede ka nang lumabas." Napangiti ako. Sobrang bored na rin ako rito. Hindi kasi ako agad pinauwi dahil pina CT scan pa ako. Para tuluyang malaman kung magaling na talaga ako.Ayon sa kwento nila, halos mag-iisang buwan daw akong na comatose. Sa lakas na rin nang pagkabangga sa akin o sa babaeng nagmamay-ari sa katawang ito."Doc, I have a question." Agaw ko sa atensyon niya habang kasalukuyang ch-in-e-check ako."What is it, hija?" tanong niya. Napanguso ako.I'm not really used hearing this doctor always calling me 'hija' when I think we are in the same age."What is happening to me, doc? Bakit tila pakiramdam ko nasa ibang katauhan ako at hindi ako ito

"Nga pala, ito 'yong mga notes para hindi ka naman masyadong mahuli sa mga lessons. Basahin mo na lang sa bahay niyo," turan ni Spade sabay lapag sa lamesa ng dala niyang notebook. Lihim akong napangisi, this kid is just so considerate."Thanks." Nginitian ko siya.I think he really likes Tulips based on the memories that I saw. I can also see and feel his gentleness towards me. Sad is, he didn't know that I'm not Tulips."Spell effort, Ace!" Nagngiting-aso kaming tiningnan ni Thirdy at mukhang sisimulan na namang tuksuhin ang nanahimik na si Ace  habang busy sa kapipindot sa cellphone niya."Gago! Ang dali-dali hindi mo pa alam. E-F-F-O-R-T!" mayabang namang sigaw nito habang may pataas-taas pa ng kamay habang binibigkas ang bawat letra."Gago ka rin! Ang hina talaga ng IQ mo! Ang ibig kong sabihin, pansinin mo ang effort ng kambal mo!" naiinis na sigaw ni Thirdy."A

"Ito ang bahay natin, anak," masayang sabi ni Nanay Daisy na tila tour guide ko habang itinuturo ang bawat parte ng malaking bahay na may kalumaan na. Mukhang ipinamana na ito sa kanya ng nakaraang henerasyon.Malinis nga ito at organisado ang lahat ng bagay na makikita. At kahit luma na ang bahay mukhang matibay naman ang pundasyon nang pagkakagawa nito."Dalawa lang po ba tayong nakatira rito?" Hindi ko maiwasang maitanong habang paakyat kami sa hagdanan."Oo, anak," simpleng sagot niya. Eh, nasaan kaya ang tatay ni Tulips?Hindi ko naisip itong itanong sa kanya sa hospital dahil sa dami ng gumugulo sa isipan ko."Wala po ba akong tatay?" tanong ko. Napatigil siya sa paglalakad at hinarap ako. Malungkot ang mga mata niya at tila pinipigilan lang ang sarili upang hindi tuluyang maiyak."Bata ka pa lang, iniwan na tayo ng tatay mo kaya ako na ang mag-isang nagpalaki sa 'yo." Til