All Chapters of Twenty-Four Seconds: Chapter 21 - Chapter 30

Naging maselan ang pagbubuntis ni Dane dahil lagi siyang depressed kung kaya panay din takbo ni Shelby sa ospital. May mga panahon na nasa Europa siya’t dumadalo ng kung anu-anong fashion event ngunit napapauwi siya ng wala sa oras. Kinakailangan niya kasing uwian ito dahil wala nang iba pang sasaklolo rito kundi siya. Kaya nang sabihin ng doktor na may posibilidad na mawala ang bata dahil mahina ang kapit nito, mas nauna pa siyang humagulgol kaysa sa kaibigan.“Are you guys related?” kaswal na tanong ng doktor nito sa kanilang dalawa ni Dane habang inu-ultrasound ang tiyan ng huli.“No, we’re not.

 Nang nasa labas na sila ng stadium saka lang napansin ni Shelby na magkahawak-kamay sila ni Gunter. Bigla siyang nakaramdam ng pag-iinit ng katawan sa pagkakadikit ng kanilang balat kung kaya binawi niya ang kamay saka nagpasalamat sa binata.“My brothers really appreciate the tickets you gave us. Thank you so much.”“You’re always welcome, Shelby. It is always an honor for us to see you and your family watch our team’s game.”Ni wala pa silang isang minuto

“Ano ang tunay na relasyon n’yo ng lalaking iyon?” malumanay na tanong ng Kuya Marius niya sa kanya nang pumanhik na ito sa kanyang unit. Hindi gaya kanina kalmado na ang tinig nito. Ganunpaman, kinakabahan pa rin si Shelby. Hindi nga niya matingnan ito nang deretso. Ang iba naman niyang mga kuya ay tahimik lang sa isang tabi. Parang nakikiramdam.“Ang laki ng naitulong niya sa akin---sa career ko. Dapat bang pagsusupladahan ko siya?”“You’re not answering the quesiton, Shelby Madeline,” sagot ni Marius. Naningkit na ang mga mata nito at tinitigan pa nang mabuti ang nakababatang ka

 Napahilot-hilot ng sentido si Shelby nang makita ang mga naging ka-match niya sa dating site ng kaibigan niyang si Edgardo. Karamihan sa kanila ay from overseas. Ibig sabihin kahit na magkasundo silang dalawa ay mahihirapan siya sa binabalak niyang madaliang kasal. Baka nga pagdudahan pa sila ng immigration officer at sasabihing sino-short cut nila ang proseso dahil nga green card holder na siya. “Shelby?” Napatingala si Shelby kay Ms. Pat Dixon, ang social worker na tutulong sa kanya sa proseso ng adoption. Mukhang kararating lang din nito sa ospital. Nasa lobby sila pareho. Siya’y naghihintay

 Sobrang bilis ng mga pangyayari para kay Shelby. Parang bigla siyang naliyo ngayong unti-unti nang nagsi-sink in na magpapakasal sila ni Gunter. Kinakabahan siyang hindi maintindihan. Siguro dahil hindi niya ito lubos na kilala. Bukod doon pinahiwatig na ng kanyang mga kapatid, ama, at lolo na ayaw nila rito. Natatakot siya sa maaari nilang maging reaksiyon kapag nalaman nila na sa kabila ng lahat ay magpapakasal pa rin siya rito.“A man like him will never have a place in our family,” sabi noon ng Kuya Marius niya. Na laging nagpapagulo ng kanyang isipan.“He never had a long-term relationship. T

Naasiwa si Shelby sa paraan ng pagtingin sa kanya ni Gunter. Para bagang siya na ang pinakamagandang nilalang sa balat ng lupa. Lalong rumigodon ang puso niya nang hawakan pa siya nito sa magkabilang kamay at ipadama ang tibok ng puso. “What do you feel there?” tanong nito sa mahinang-mahinang tinig.Napalunok si Shelby. Pakiramdam pa niya gumapang ang pintig ng puso sa lalamunan dahil biglang may bumara roon. Nabibingi rin siya sa lakas ng paghum-hum ng kung ano sa kanyang tainga. Para bang bigla siyang inatake ng mga bubuyog. Hindi siya makaisip nang matino. All she was aware of was Gunter’stare. Nang bumaba

Nang bandang alas tres y medya ng umaga nagpasya ang magkapatid na umuwi muna sa condo ni Shelby. Imbes na dumeretso ng JFK International Airport sina Matias at Morris, minabuti nilang samahan muna ang bunso. Gano’n din sina Marius at Markus. Katunayan, halos hindi na rin sila nakatulog dahil maya’t maya ay napapapuntang kusina si Shelby para uminom ng tubig. Nagigising sila pareho sa kaluskos dahil malapit lang ang living room nito’t kusina. Hindi na nga sila nakatiis, sinundan nila ito nang magpunta na naman doon para kumuha ng kung ano.“How are you holding up?” masuyong tanong ni Marius.“

Nang makalayo na sa mga humahabol na paparazzi ang limousine kung saan lulan sina Shelby at Gunter, sakto namang nag-ring ang phone ng huli. Saglit lang na napasulyap sa lalaki sina Magnus at Shelby tapos ay napatingin sila sa labas ng bintana. Kapwa pa rin walang imik. Ang tanging maririnig sa loob ng sasakyan ay ang boses ni Gunter na tila galit na nakikipag-usap sa telepono sa salitang German. Patingin-tingin dito si Shelby dahil kung ilang beses itong napataas ng tinig.“I’m sorry,” sabi nito sa dalawa habang hinihilot-hilot ang sentido. “That was my assistant.”“Is Frederick okay?”

Ilang beses na nahagip ng tingin ni Shelby ang matamang tingin ng kanyang lolo kay Gunter. At one time, napailing-iling ito sa huli. Kinabahan agad siya. May hindi ba ito nagustuhan sa sinabi ng bisita niya? Kanina pa kasi ito walang imik.“Aren’t you intrigued about the gift I gave you?” nakangiting tanong ni Gunter sa Dad naman niya. Sumulyap lang si Magnus sa kahon na nakapatong sa ibabaw ng crystal na center table. Parang wala itong interes na buksan o silipin man lamang ang regalo sa kanya ng kanyang manugang. “Oo nga naman, love. Buksan mo na. Excited na ako, eh,” ungot naman ng mom niya sa k

Napangiti si Shelby nang makita ang reaksiyon ni Gunter sa sinabi niya. Napanganga ito nang kung ilang segundo bago ma-realize ang binitawan niyang salita. Kung ilang beses pa siyang tumangu-tango bago nito nakuha na umu-oo siya sa marriage proposal nito.“You said yes?” nakangiti na rin ito ngayon. Iyong klase ng ngiti na tila naka-jackpot.Bago pa siya makatango uli, sumuntok na sa ere si Gunter at sumigaw ng ‘yes’. Humalakhak pa itong parang timang. Shelby cannot stop herself from smiling, too. At the same time, na-guilty rin siya dahil isa lamang ang ibig sabihin no’n. Masyado niya itong binigo