Chapter 3

CHAPTER THREE

[ Tyron's pov ]

"Hony, hindi ka pa ba uuwi?" Napatingin ako kay Hannah nang tanungin niya 'yon habang kumakain kami ng ice cream.

"Bakit? Gusto mo na bang umuwi?" Tanong ko sa kanya, umiling naman ito.

"No. I mean, ikaw, hindi ka pa ba uuwi sa inyo?" Napakunot naman ang noo ko.

"Umuwi sa bahay? Bakit? Papasukin mo ba ako sa'yo?" Tanong ko, pero mukhang mali ang pagkaka-tanong ko, dahil mali ang naisip ni Hannah sa sinabi ko.

"T-teka, hindi!" Natatawang kong saad, habang sinasangga ang mga hampas niya.

"I mean, sa bahay mo kase. Pero, no. Ayokong umuwi do'n." Pagtanggi ko.

"Pero, hony. Asawa mo pa rin siya, kaya dapat, hindi mo siya tratuhin na parang basura." Aniya.

"Wife, h'wag ka ngang maawa sa babae na 'yun." 

"Hindi ako naaawa sa kanya, you know the truth na galit din ako sa kanya. Pero matagal na 'yun. I'm just stating the fact that she's still your wife-"

"Sa papel." Dagdag ko.

"Asawa ko siya sa papel lang, pero ikaw ang mahal ko. Ikaw ang totoong nagmamay ari sa akin."

"Wala akong pake kung masaktan man siya, dahil bagay naman sa kanya 'yun. She deserve it, Hannah. Sinira niya tayo noon, kaya sisirain ko rin siya ngayon." Nakakunot ang noo na sambit ko.

"I know how you feel, Tyron. Pero, look! Hindi mo na siya kailangan tratuhin ng ganon. I'm yours and you're mine, again. Kaya please, kalimutan mo na 'yun. Let just forgive her." Sabi niya, napaisip naman ako.

"Hony, remember. Babae pa rin siya, katulad ko. Paano na lang kung ako 'yung na sa posisyon niya, sasaktan mo pa rin ba siya?" Tanong nito, napahinto naman ako.

Yeah, she's right. But..

Wala pa rin akong pake, dahil kasalanan niya rin naman 'yun! Sinira niya kami noon ni Hannah. Masaya na kami, pero bigla na lang nawala ang lahat nang dumating siya.

—FLASHBACK—

"Tyron? Son, come here." Nakangiting pagtawag sa akin ni dad, agad naman akong lumapit sa kanya. 

"Yes, dad?"

"Magbihis ka, may pupuntahan tayo." Nakangiti pa rin na utos nito sa akin.

"Saan naman po tayo pupunta, dad?" Nagtatakang tanong ko. But, he just smiles on me.

What's with that smile, dad?

"You'll see." 

"Sige na, magbihis ka na dali." Pagmamadali nito, naguguluhan ako sa inaakto ni dad. Pero nagbihis na lamang ako.

Pagkatapos kong magbihis ay agad naman kaming umalis.

Ang weird lang, kasi buong byahe ay nakangiti lang si dad.

What's going on? What's wrong with my dad?

May hindi ba ako nalalaman? Sanay na akong lagi nakangiti si dad. But, this one.

His smile is weird. 

Agad akong napatingin sa building na pinag-hintuan ng sasakyan namin.

"Great Hilvano's Restaurant?" Pagbasa ko sa karatula na may kulay na gold at black.

"Anong gagawin natin dito, dad?" Tanong ko.

"Just follow me, Tyron." Saad ni dad, kaya sumunod na lang ako, tulad ng sinabi niya.

Ting!

Saglit kong sinilip ang phone ko at wala sa wisyong napangiti nang bumungad ang mensahe ni Hannah sa akin.

"Hey, babe. Where are you?" Tanong nito.

"May pinuntahan lang kami ni dad, I'll see you later." Reply ko naman.

"Okay, I will wait for you. I love you!" Tugon niya, napangiti naman ako.

Ita-type ko pa lang sana ang 'I love you too' nang hablutin na agad ito ni dad mula sa kamay ko.

"Cellphones are not allowed, Tyron." Suway ni dad sa akin, wala naman akong nagawa kaya pinabayaan ko na lang.

"Good Afternoon, Mr. Collins." Nakangiting bati sa kanya ng matandang lalaki na sa tingin ko ay na sa mid 40's na.

"Is he your son?" Tanong nito kay dad habang nakatingin sa akin, nakita ko namang tumango si daddy.

"Yes." Sagot nito habang nakangiti.

"Come, take a seat." Pagaaya nung babae na mukha namang asawa niya. Napatingin ako sa babaeng kasama nila na sa tingin ko ay kaedaran ko lang.

"This is my daughter. She is Ciara Hilvano." Pagpapakilala ng tatay niya sa anak niya.

"This is my only son. He's Tyron Collins." Pagpapakilala din sa akin ni dad.

"Hi, it's pleasure to meet you, Tyron." Sabi nito at inilahad ang kamay niya.

"Same to you." Sagot ko at nakipag kamay habang awkward na nakangiti.

Ano ba kase talagang meron?

"So, kailan ang kasal?" Rinig kong tanong ni Mrs. Hilvano.

Kasal? Sino namang ikakasal?

"I think, it's better kung ang mga bata ang mismong magd-decide. Para naman makapag ready sila." Nakangiting suggest ni Mr. Hilvano.

Bata? Sino ba?

"Son, you should talk to your future wife." Agad kumunot ang noo ko ng humarap sa akin si dad at sabihin 'yon.

"What? Wife?" Pagkaklaro ko, sa tingin ko ay namali lang ako ng dinig.

Imposibleng kami ang ikasal.

"I said, talk to Ms. Hilvano. Your wife." 

A-ano?! Kami ang ikakasal?!

Agad akong napatayo. 

"Dad, no! Bakit kami ang ikakasal? How come did you agree with this? You even know that I have a girlfriend, dad! May mahal akong iba at ayokong ikasal sa kanya-" 

"Break up with her, then." Nangunot ang noo ko dahil sa isinagot ni dad. 

Hindi makapaniwalang tinignan ko ito.

Gusto niyang makipag hiwalay ako kay Hannah, para lang pakasalan ang babae na 'to?

No way!

"No, hindi ako magpapakasal sa iba! Walang magaganap na kasal! Tapos!" Galit na saad ko, at saka naglakad paalis.

Narinig ko namang nagpaalam si dad sa mga kausap niya bago ako sinundan.

Agad akong sumakay sa kotse at ikinuyom ang mga kamao ko.

Hindi 'to pwede! 

"Tyron!" Tawag sa akin ni dad. Alam kong galit si dad, dahil nagawa ko siyang ipahiya sa harap ng mga ka-business niya.

"Dad, look! Ayokong magpakasal do'n, please, respect my-" 

"Then respect my decision too! Hindi mo naiintindihan, Tyron!" 

"Then make it clear, Dad! I really don't understand! What's this all about?!" Sigaw ko.

"Nanakawan tayo ng malaking halaga sa kompanya." Saad ni dad, dahilan para bumagsak ang balikat ko.

"Ano? Pa'no naman nangyare 'yon?" Nanghihinang tanong ko.

"I don't know, hindi ko rin alam kung 'pano maibabalik 'yun. That's why, I decided to have a deal with Hilvano's Company, just to survive our company. Please, Tyron. I need your cooperation." Dad.

"Pumayag sila na tutulungan nila ako. But, in one condition, you need to marry their daughter. Do you really think that I haven't think of this? I did, Tyron! For so many times, pero wala akong magawa dahil sila na lang ang pagasa natin, unti-onti ng bumabagsak ang pinaghirapan namin ng mommy mo." Bumuntong hininga ako.

Ayoko namang bumagsak ang kompanya namin, pero ayoko rin namang magpakasal dun! 

"Please, son. Ito na lang ang tanging paraan." Argh! Hindi ko alam ang gagawin ko! Kasalanan 'to ng Ciara na 'yun! Bakit pa kasi siya pinanganak!

—END OF FLASHBACK—