Chapter 2

CHAPTER TWO

Halos buong araw na lang akong nakahiga. Mukhang hindi kasi maganda ang pakiramdam ko ngayong araw.

Sumasakit ang ilang parte ng katawan ko na may mga namumuong pasa.

Pinahid ko ang luha sa aking mata nang maalala ko na naman kung bakit imbis na gumaling ang mga ito ay lalong lumalala at dumarami.

Paano ba naman kasi, kung tratuhin niya ako ay parang isa akong hayop, lagi niya nalang akong sinasaktan.

Ano bang kasalanan ko sa kanya at ginagawa niya ito sa akin?

Sa sobrang lalim ng iniisip ko ay nagulat na lang ako nang biglaang pumitik ang puso ko.

Agad akong napabangon mula sa pagkakahiga nang sumikip ang dibdib ko.

Anong nangyayari? bakit ganito?

"Aaaaaah!!" Napahiyaw ako sa sakit ng muli itong kumirot.

Ang sakit, para itong pinupukpok ng martilyo. Tila may bumabara din dito, dahilan para lalo akong mahirapan huminga.

Pakiramdam ko ay kahit anong oras, pwede akong maputulan ng hininga.

Napapikit na lang ako sa sobrang sakit.

Ayoko nito, bakit may ganito?

"A-aray! Aaaaaaah! Ang sakit!" Hiyaw kong muli habang hinahabol ang aking hininga.

Sa gitna ng paghihirap ko ay nagawa ko pang isipin ang asawa ko.

Anong oras ba siya uuwi?

Dahan-dahan kong sinulyapan ang orasan. 

Kailangan ko nga pala siyang mapag-handaan ng makakain bago siya makauwi. 

Baka magalit na naman 'yon kapag naabutan niyang hindi ko siya pinag-handaan ng pagkain.

'Pupunta ako sa asawa ko. At hindi ako uuwi dito para lang kainin 'yang luto mo.'

Isang pilit na ngiti ang kumurba sa aking labi nang maalala ko ang sinabi niya kaninang umaga.

Oo nga pala, kasama niya ang asawa niya.

Napahinga ako ng maluwag nang maramdaman kong unti-onti ng nawawala ang sakit sa dibdib ko. 

Sa tingin ko ay kailangan kong ipa-check up ito, mahirap na kapag lumala pa ito.

Baka hindi na ako mag-tagal pa sa mundo..

"Saan po tayo, Mam?" Nakangiting tanong ng driver nang ipara ko ang taxi nito.

"Manila hospital po." Tugon ko rito.

"Copy, Mam!" Saad ni kuya na nakapag-pangiti sa akin.

Sa gitna ng byahe ay napahinto sa pagmamaneho si manong driver.

"Naku! H'wag naman sanang traffic." Nag-aalalang saad ni manong nang huminto kami sa edsa. 

Napatingin naman ako sa itaas, naka red light pala.

Ibabalik ko na sana ang tingin ko kay manong, ngunit may nahagip ang mata ko sa hindi kalayuan.

Hindi ko alam kung namamalik mata lang ba ako, pero, "Tyron?" Sambit ko at pinaka-titigan itong mabuti. 

Siya nga.

Napangiti ako at tatawagin na sana siya, pero napansin ko na may kasama pala itong babae sa loob ng kotse.

Hawak-hawak nila ang kamay ng isa't-isa. Nakita ko pa kung paanong sumilay ang ngiti sa labi ni Tyron ng halikan siya ng babae sa pisngi.

"T-tyron.." Nauutal na tawag ko rito, pero napadaing ako sa sakit ng naramdaman ko na naman na sumisikip ang dibdib ko.

Sinubukan kong buksan ang bintana ng kotse para tawagin ito, kahit hirap na hirap na akong huminga.

"Tyron!" Sigaw ko sa napaka hinang boses.

Nakita ko siyang napalingon, pero mukhang hindi niya ako nakita, dahil umandar na ang kotse nila.

"Mam!" Rinig kong hiyaw ng driver nang tuluyan na akong mawalan ako ng malay.

[ Tyron's pov ]

Napakunot ang noo ko dahil parang may narinig akong boses at tinawag ang pangalan ko.

"Who's that?" Naguguluhang tanong ko sa sarili ko.

Sigurado akong may tumawag sa akin, pero sino?

"Hey, are you okay? What's bothering you?" Tanong ni Hannah sa'kin habang nakakapit sa braso ko. 

Agad naman akong ngumiti at umiling.

"I'm okay, don't mind me, may.. iniisip lang," nakangiting tugon ko.

"Sigurado ka?" Tanong nito, tila'y hindi naniniwala sa sagot ko, kaya nginitian ko na lamang ito bago inihinto ang kotse.

"We're here." Saad ko at agad bumaba ng kotse para pagbuksan siya ng pinto.

"Thank you, hony." Nakangiting sambit niya.

"Welcome, wifey." Halos pabulong na lang ang ginawa ko, dahilan parang makiliti siya at hampasin na naman ako sa dibdib.

'Naknampucha! Hindi naman halatang mapanakit ang babae na 'to, 'no?

Nang makapasok kami sa loob ng mall ay agad na tumakbo si Hannah sa kung saan.

"Hony, look it's so cute! Omg!" Pumunta ako sa kinaroroonan niya at tinignan kung ano 'yung sinasabi niyang cute.

Panigurado ako na hindi naman cute 'yon, dahil siya lang naman ang cute sa paningin ko.

Psh, ang corny ko!

Napatingin ako sa tuta na ngayon ay pinaglalaruan ni Hannah.

"You want that?" Tanong ko sa kanya, nagniningning naman ang mga mata nitong tumingin sa akin.

"Pwede ba?" Nakangiting tanong nito habang nag p-puppy eyes pa.

I pinched her cheeks.

"Of course, why not? Kung para naman sa magandang binibining katulad mo." Saad ko, sabay kindat.

"Stop it!" Naiilang na sambit niya kasabay ng malakas na hampas na naman sa braso ko.

"Aray! Ang sadista mo talaga!" Nakasimangot na saad ko, pero tinawanan niya lang ako.

"Bahala ka, hindi kita bibilihan niyan." Pagsu-sungit ko at nag cross arms pa.

"Ito naman! Hindi ka mabiro!" Natatawang saad nito, pero sinamaan ko lang siya ng tingin.

"Joke nga lang eh!" Saad niya at tumayo, saka lumapit sa akin.

"Sorry na, hubby." Nakangiting sabi nito, dahilan para matulala ako.

"A-anong sinabi mo?" Parang tangang tanong ko habang nakangiting aso.

"Sorry?" 

"No, hindi 'yan! The word before that!" Sambit ko habang nakangiti.

"The word before dot?" Pag-uulit niya sa sinabi ko, napatango naman ako.

"Ahm, ink!" Agad nangunot ang noo ko dahil sa sinagot nito.

Ha? Ano raw? Ink?

Ilang segundong nag loading ang utak ko habang pinag-iisipan ang sinabi niya, pero hindi ko talaga nagets.

Where the heck did she get her answer? 

"Ano?" Nagtatakang tanong ko.

"Ang sabi mo kase, 'yong word before 'dot', edi ink! Hindi ba, kapag nag dot ka, syempre may lalabas na ink bago ka makagawa ng dot." Pagpapaliwanag niya.

Napasapo na lang ako sa aking noo dahil sa pinagsasabi niya.

Ano bang sinasabi niya, hays!

"Kung ano anong pumapasok sa utak ng asawa ko, tara na nga!" Nahihiyang saad at hinila siya, dahil tinatawanan na kami ng sales lady.

"Pero 'yung--" 

"Sa susunod na kita bibilhan." 

Hindi ko alam kung bakit 'yun pumasok sa utak ng babae na 'to. Ang sinabi ko, that. Hindi dot! Hays, sasabog ata ang utak ko sa kanya.