Chapter 5

Chapter 5

"Bakit dito mo ako dinala?" bungad kong tanong pagkaupo ko sa bubong ng kotse niya. Sumunod naman siya pagkatapos niya akong alalayang makaupo. Sa posisyon namin mas kita ng husto ang mga ilaw sa ibaba, parang bituin na masaya at malayang nagniningning.

"Why? You expect me to bring you in an expensive place?" he said that in his very serious tone.

Umirap ako. He let out a small laugh. 

"Hindi. Like duh, This is way too romantic." sabi ko saka umirap ulit.

"Why? May mali ba. We're dating naman ah," nilingon ko siya.

"Because of a freakin' dare, yes," I heared him tsked. Sunget! "Pa'no mo nga pala nalaman ang lugar na 'to? Medyo malayo ito sa City ah?" dagdag kong sambit.

"I used to go here," sagot niya habang nakatingin sa mga ilaw. Nagulat naman ako. Bakit kaya siya nagpupunta dito?

"Talaga? Anong ginagawa mo rito?" 

"Nangingisda," nanunuya niyang sambit. "Natural tumatambay!" dagdag niya. 

Tss. Bakit ba ang sunget ng taong 'to! Ang sarcastic pa sumagot. Hmp!

"Alam mo ikaw, ang panget ng ugali mo."

"Ang panget mo kasi magtanong. Di pa ba obvious?" 

Hindi nalang ako sumagot dahil baka kung ano pa ang masabi ko. Nanatili kami roon nang mahigit tatlong oras na hindi gaanong nag-uusap. Hindi ko alam kung bakit ko iyon nakayanan at natagalan. Siguro dahil narin sa nakikita ko na nakakapagpa-relax sa'kin.

Hinatid na ako ni Hugo sa bahay pagkatapos namin do'n. Nagpasalamat ako bago siya tumulak na paalis. Andito na ako sa kwarto ko at naka higa na. Pagkarating ko ay naabutan kong ang himbing na ng tulog ni Thalia. Akala mo walang problema ang babaitang ito.

Kinabukasan ay nagising ako sa ingay sa kwarto. Hindi ko namalayan nakatulog na pala ako kagabi. Inilibot ko ang paningin sa silid para malaman kung saan nang gagaling ang malakas na tunog ng musika. Hinahanap ng mga mata ko kung nasaan si Thalia dahil alam kong siya lang ang mahilig sa music.

"Thaliaaa!" sigaw po pero hindi siya sumagot. Ilang segundo lang ay narinig ko ang patak ng tubig sa banyo. Kinatok ko ang pinto. Kaya pala anlakas ng boses ng tunog dahil sa loob ng banyo siya nagpapatugtog.

"Teka sandali!" Sigaw niya dahil sa sunod-sunod kong pagkatok. Ilang segundo akong nakatayo sa labas ng banyo habang naka cross ang mga braso

"Oh! Goodmorning Talaaa!" malaking ngiti ang bungad niya sa aki 

"Walang good sa morning," mapakla kong sagot sa kanya. Agad namang nabago ang ekspresyonng mukha niya ng sabihin ko iyon.

"Luh bakit?" inosente niyang tanong tsaka siya unti-unting lumabas sa banyo. 

"Bakit ba anlakas ng boses niyang pinapatugtog mo?" inis kong sambit dahil ramdam ko ang pagkabitin sa tulog.

"Teka teka, sorry naman... Atsaka bakit kaba nagagalit ha? Ginagawa ko naman ito kada-araw ah." defensive niyang sagot, pero unti-unti itong napalitan ng kakaibang tingin.

"Teka nga," sabi niya and then she gave me a doubtful look. Napataas ako ng kilay sa ginawa niya.

"Si Hugo lang naman ang kasama mo kagabi ah? Ano? Nag-away ba kayo? Nagka-sagutan ba kayo at ganun nalang ang inis mo pagka-gising mo?" napaawang ang labi ko sa sunod-sunod niyang tanong. And seriously?! Dinamay niya pa si Hugo eh ni hindi nga kami halos mag-usap eh!

"Ikaw ang panget ng ugali mo--" hindi ako natapos sa pagsasalita ng bigla siyang sumabat.

"Mas panget ang ugali mo. Kanina mo pa ako sinusungitan hindi mo man lang ako pinapagbihis muna," she pouted her lips pagkatapos niyang sabihin iyon. Bigla akong natawa sa inasta at sinabi niya.

"Hahaha sorry. Oh hala, magbihis kana at aawayin pa kita dahil sinira mo ang umaga ko," natatawa kong sambit.

"Ewan ko sayo," tumalikod na siya para makapag-bihis na siya at ako naman ay tumulak na pababa para makakain na.

Dumiretso ako sa kitchen para maka-pagtimpla ng kape at do'n ko nadatnan si Manang na nagluluto ng para breakfast namin.

Lumapit ako sakanya tsaka inamoy iyong niluluto niya, "Hmm, bango niyan manang ah," 

Fried rice nalang iyong niluluto ni Manang dahil tapos niya ng lutuin iyong hotdog, ham tsaka egg. Nakita ko sa peripheral vision ko si Thalia na naglalakad papalapot sa kinaroroonan namin ni manang, nung malapit na siya ay bigla akong nagsalita.

"Manang, sa'ting dalawa lang ito ah? Wag mong bibigyan si Thalia," nilakasan ko ang boses ko para marinig niya. Natawa at napailing na lamang si Manang. 

"Hoy! Ba't ba ang bully mo ngayon!" 

Tinitigan ko ang mukha niya na nagsisimula nang mainis kaya hindi ko napigilan ang sarili kong matawa.

"Oh kita mo na! Ang panget talaga ng pag-uugali mo," naka-simangot niyang sambit, Kaya nilapitan ko siya at niyakap.

Kararating ko lang dito sa opisina nang salubungin ako ni Tina. Nagbact-out ang isang kliyente namin ng hindi man lang nagbibigay ng rason. Settled na lahat tapos biglang ganun?

"Wala ka bang balita ukol diyan? Hindi ba nagbigay ng eksplenasyon o di kaya rason kung bakit bigla nalang umurong ang isa nating kliyente?" nasapo ko ang mukha ko. 

"Hindi po Ms. Tala," 

Humugot ako ng malalim na hininga. Well ano pa ba ang magagawa ko? 

"Thank you, Tina," ang tanging nasambit ko. Ba't ba ang hirap magpatakbo ng kompanya? Ang gusto ko makapag-asawa ng CEO hindi maging CEO. 

Nilingon ko ang cellphone ko ng bigla itong mag ring. I immediately answered the call the moment I saw mom's name.

"Hi mommy," walang-sigla kong bungad kay mommy.

"Anong nanyari sayo anak at ganyan ang boses mo? May sakit ka ba?" nag-aalalang sambit niya.

"Wala naman po mommy. Marami lang po kasi ang nangyayari dito sa kompanya," sabi ko habang sapo-sapo ko ang aking noo.

"Kelan po ba kayo uuwi mommy?" 

"Don't worry anak, malapit na," nakangiti niyang sambit.

"Sasama po ba si Tito Mart?"

"Oo anak. Sabay kaming uuwi dahil bibisitahin niya rin ang anak niya," 

I stop working in checking files and spent it to talk to my mom instead. Ilang araw din kaming hindi nag-usap kaya ibinigay ko muna iyon para maka-usap siya.

"Mom, diba you said na may anak na si Tito Mart? Then does it na meron siyang asawa? Hindi po ba kayo magka-problema niyan, my?" nag-aalala ako dahil baka maya-maya ay biglang sumugod iyong Mommy ng anak niya at awayin si mommy ko.

"Hindi anak. Sa katunayan, wala na rin iyong dating asawa ng Tito Mart," malungkot na sagot ni mommy. Nagulat naman ako sa nalaman ako.

"Katulad ng daddy mo. Naaksidente si Shirley, binawian siya ng buhay nung papunta na sila ng hospital. Iyon ang kwento sa akin ng Tito Mart mo," natahimik ako sa narinig ako. 

Siguro hindi rin ganun kadali ang pinagdaanan ni Tito Mart at nung kanyang anak. Dahil katulad namin ni Mommy, it took years for us before we accept everything that happened. Maybe that was the reason why mommy ang Tito Mart end up being together, same experience, same feelings felt. I shrugged my shoulders from my own thoughts.

We spent hours talking about what happened to Tita Shirley. Sinabi sa akin ni Mommy na lalaki iyong anak ni Tito Mart who is years older than me. I don't know if they had the plan to settled down. Okay lang naman sa akin kung may plano silang mag pakasal, para rin naman iyon sa ikasasaya nilang dalawa. I will support Mommy's every decision.

to be continued...