Chapter 8

Luxurious Clark Miller's POV

HINDI ko lubos akalain na sa isang iglap ay magiging magulo ang aking buhay. Napapa-isip na lang ako kung bakit kailangang mangyari ang lahat ng ito sa 'kin. Ngunit wala naman akong masisisi, 'di ba? Dahil wala namang may gusto sa nangyayari ngayon. 

Ang hindi ko lang kasi talaga maintindihan ay ang nararamdaman ko sa kaniya. Ano 'yon? Bakit pakiramdam ko ay kilala ko na siya no'n? Parang nagkakilala na kami rati, ngunit hindi ko alam kong paano, at kailan ito nangyari. Kaya naging malaking pala-isipan ito sa 'kin.

Naaalala ko pa no'ng una ko siyang makita sa Simpkins Academy. Sa paki-wari ko'y bagong salta rin siya sa akademya, tulad ko. Ngunit sa unang tingin ko pa lang sa kaniya'y nakuha na niya agad ako. But I'm sure that wasn't a love at first sight. Kasi kung love at first sight 'yon dapat sa unang tingin ko pa lang sa kaniya ay tinamaan na ako, ngunit hindi. Parang dati man ay tinamaan na talaga ako sa kaniya.

Kasi mararamdaman mo naman 'pag bago o dati mo na siyang kilala, right? 'Yong sa 'kin kasi ay bigla akong napa-isip kung saan, at kailan ko siya nakita't nakilala. But I can't figure it out. Hindi ko maalalang nagkilala na kami rati, ngunit malakas ang kutob kong no'n pa man ay magkakilala na kami. 

That's why I tried my best para makuha ang pangalan niya. And good thing na kilala ko ang Dean ng akademya. Kaya naman ay mabilis kong nalaman kung ano'ng pangalan niya.

Her name wasn't familiar to me, but she has a wonderful name. Bagay ito sa kanyang napaka-among mukha.

Sumapit ang gabi no'ng araw na nakita ko siya. I decided to search her name on Facebook, baka kasi may makalap akong impormasyon tungkol sa kanya. And good thing that she has a Facebook account. But well, sino pa bang walang Facebook account sa panahon ngayon, right? Maganda siya, at mukha namang mayaman, kaya 'di nalalayong may social media accounts siya. Also, she's so famous, huh.

I searched also her other social media accounts like, Twitter and Instagram, and she has that all. She has also a Youtube channel. Pero ang labis ko talagang hinahangahan sa kanya ay ang tinataglay nitong ganda. She's really a goddess. Parang wala ka ng hahanapin pang iba sa kanya. She's almost perfect.

Ngunit tanging sa Facebook lang siya online nang panahon na 'yon. That's why I quickly sent a friend request to her, but she just deleted it.

Pero kilala akong hindi agad na sumusuko. Kaya sa pangalawang pagkakataon ay nag-send ulit ako ng friend request sa kanya. Ngunit huli na nang hindi na siya online. That's why I kept my laptop, and went to comfort room. Marahil ay magbabalik din siya mamaya, kaya kinuha ko ang pagkakataon upang mag-ayos muna ng sarili.

Makalipas ng ilang minuto'y lumabas na rin ako sa comfort room, at agad na hinarap ang aking laptop.

A smile automatically flashed on my lips when I saw her name with the sign that she's active on Facebook. Ngunit kinse minutos na ang nakalilipas ay hindi pa rin niya tinatanggap ang aking friend request. 

Therefore, without any hesitation, I typed a message for her. But my message marked as seen only. Kaya tumipa ulit ako ng mensahe para sa kanya, hanggang sa sagutin na niya ako matapos ang ika-apat kong mensahe. 

Sobrang saya ko no'ng sumagot siya kahit nakakasakit ng damdamin ang mga sinabi niya. Ewan ko ba kasi, parang wala lang ang lahat ng 'yon sa 'kin because I know that she doesn't really mean it.

Ngunit mas lalo pa akong nagalak when she reacted a love reaction to my newly changed profile. Dahil sa kagalakang naramdaman ko ay hindi ko napigilang ipag-tipa sa ulit ng mensahe. Pero hindi na niya ito sinagot pa, hanggang sa biglang sumakit ang aking ulo't tuluyang makatulog. 

Kina-umagahan ay masakit pa rin aking ulo dahil sa mga pangyayaring dumaloy sa 'king isipan na hindi ko maintindihan. Ngunit pinilit ko pa rin ang sarili na pumasok dahil ito ang unang araw ko sa klase.

Hindi ko na pa nagawang harapin ang aking mga gadgets, at agad nang pumunta sa comfort room para maligo't makapagpalit.

Hanggang sa tuluyan nang naging magulo ang aking buhay dahil sa mga nalaman ko sa akademya no'ng unang araw ko sa klase. Sari't sari kasing mga impormasyon ang aking mga nalaman tungkol sa dalawang matagal nang patay, sila Kolyn, at Shunter. At ang tuluyan pang gumulo sa 'kin ay kamukha ko raw si Shunter, habang si Kolyn naman ay kamukha ni Greyn, ang babaeng misteryoso sa 'kin. At akalain mo nga naman, kaklase ko pala siya? What a small world.

Hindi ako makapaniwala na kaklase ko pala ang babaeng 'yon, si Greyn. Imagine that? Gusto kong malaman kung sino ba talaga siya, pero 'di ko alam kung paano ko ito aalamin. Tapos ang tadhana na mismo ang nagbigay sa 'kin ng paraan upang makilala siya. Really? Pero nang dahil din sa kanya'y mas lalo pang gumulo ang aking sitawasyon ngayon. Para talaga kaming magkakilala na rati. Maging ang pangalan na Kolyn, at Shunter ay pamilyar sa 'kin. 

Kaya naman ay nagtanong-tanong pa ako sa mga nakakakilala sa dalawa, ngunit pareho lamang ang aking naririnig. Hanggang sa naglakas loob na akong tanungin ang lahat kay dad.

He told me that Shunter was his son from other woman, at matagal na itong patay. Tapos magka-mukha raw talaga kami ng lalaking 'yon. Ngunit hindi pa rin naging malinaw ang lahat sa 'kin. Kasi paano ako magkakaroon ng kapatid sa labas na hindi ko nalalaman, right? Kaya ginawa ko ang lahat upang makakalap pa ng ibang impormasyon. Kasi parang may mali talaga na hindi ko pa alam kung ano. Basta magulo, ngunit kailangan ko itong malaman sa lalong madaling panahon.

Gusto kong alamin ang lahat-lahat kung sino ba talaga ako, at kung sino ba si Shunter na kanilang tinutukoy. Iisa ba kami ng lalaking 'yon? At iisa rin ba si Kolyn, at Greyn?

Kasi sobrang daming  mga possibilities. Posibleng tama ang aking iniisip, at maaari ring mali. Pero paano mo maipapaliwanag ang mga pangyayaring dumadaloy sa 'king isipan? Bakit may alaala kami ni Greyn na masayang magkasama?

Kung kaya'y naisip kong tanungin si Greyn tungkol sa mga pangyayaring ito. She might knows what's happening. Kasi ilang buwan na rin kasi ang nakalilipas matapos mangyari ang lahat ng ito. Pero hanggang ngayon ay wala pa ring malinaw sa'kin.

Kaya kahit magkagalit kaming dalawa ni Greyn ay pipilitin ko siyang kausapin. Gusto kong alamin kung parehas ba kaming gan'to ang nararamdaman.

Dahil sa desperado akong malaman ang lahat ay maaga akong pumasok sa akademya upang hintayin siyang pumasok, at kausapin sana siya. Ngunit malapit na ang oras namin para sa unang aralin ay wala pa rin siya. She's late, at bago ito ngayon.

Lumapit ako sa kaibigan niyang si Dwight, ang lalaking parang may gusto yata sa kaibigan niya. Hell!

"Papasok ba ang kaibigan mo, bro? Ano'ng oras kaya siya darating?" I asked.

Nagtatakang tiningnan ako ni Dwight. "Papasok siya, pero bakit mo ba tinatanong 'yan?"

I shook my head, "Wala, masama ba?" Mataray kong turan sa kaniya.

Masama bang magtanong? Masyadong overrated kung umakting. Wala naman silang label, eww!

Agad akong lumayo sa kaniya, at lumabas ng silid upang hintayin na lang si Greyn sa labas. I really need to talk to her.

At mula sa ika-pitong palapag ay natanaw ko si Greyn sa baba, ngunit may mga kasama siya. Pero gayun pa man ay mabilis akong bumaba ng gusali, at binuntutan sila ng mga kasama niya. 

Ngunit nakapagtataka, pamilyar din sa 'kin ang mga kasama nito. Marahil ay sila ang mga magulang niya, pero bakit ko sila namumukhaan? Sigurado akong hindi ko pa sila nakikilala, kaya imposibleng kilala ko sila.

Hindi kaya... totoo ang aking iniisip? Fvck! Kailangan ko talaga siyang maka-usap ngayon.

Sinundan ko lamang sila, hanggang sa humiwalay na si Greyn kaya nakahinga ako ng malalim. 

"This is it!" I smirked.

Nang masigurado kong wala ng mga tao sa paligid ay mabilis ko siyang hinila, at tinakpan ang bunganga patungo sa likod ng bodega. Doon ay kina-usap ko siya tungkol sa mga bagay na gumugulo sa'kin.

Kung saan ay nalaman ko sa kanya na gaya ko ay naguguluhan din siya sa mga nangyayari. Tapos ang nakakabigla'y may dumadaloy rin sa kanyang isipan na gaya sa 'kin. Pakiramdam niya rin ay matagal na kaming magkakilala.

Hanggang sa hindi ko na napigilan ang sarili na halikan siya, na agad naman niyang tinugunan. Kaya lumalim ito nang lumalim, at magawa namin ang isang bagay na hindi kanais-nais.

Pero hindi ko alam kung bakit hindi ko napigilan ang sarili na gawin 'yon sa kanya. Pakiramdam ko kasi ay tama 'yon. Tama lang na ginawa ko 'yon because that was my body wants to do to her. Parang sanay na ang aking katawan na ginagawa 'yon sa kanya. Sa katunayan nga ay pakiramdam ko'y nangungulila ako sa kanya, kaya ko ito nagawa.

Nang hindi ko na namanalayan ay nasa loob na pala ako ng klase. Nagising lang nang tuluyan ang aking diwa nang may narinig akong sumigaw.

"No!" sigaw ng isang lalaki sa likod.

Ibinaling ko ang tingin sa likod, at makilala kong kanino galing ang tinig na 'yon. Nang makumpirma ko kung sino ito'y nangunot ang aking noo.

Mukhang may gusto talaga ang lalaking 'yon sa kanyang kaibigan, huh? Tingnan lang natin kung magiging kayo pa matapos ang nangyari sa 'min ng kaibigan mo.

I grinned, "Fvck you asshole!"

Naningkit ang aking mata dahil sa inis. Hanggang sa magtama ang mga mata namin ni Greyn, ngunit mabilis akong umiwas.

Fvck you self! Ba't nagiging gan'yan ka na, huh?

"Fvck you!" I whispered, but Jonel, my seat mate heard it.

"May sinasabi ka?" may kalandian niyang tanong sa'kin, kaya pinukulan ko siya ng nakakamatay na titig.

"Kadiri kang bakla ka!" I whispered to him.

~ginisamyxx