Chapter 9

Greyn Sundae Watson's POV

NANG matapos ang morning class namin ay agad kaming dumeretso ni Dwight sa kantina to have a lunch. Hindi na namin inaya si Jonel because as what I've said before, I want to talk with Dwight only. It's a very private thing na hindi niya dapat malaman, 'cause I'm not yet sure if he's reliably to advise a secret.

Moreover he's with Klein, and Joy naman, they have a dance practice at gymnasium. He's busy kaya hindi talaga siya makakasama sa'min ni Dwight.

Actually, he invited us to watch him dancing, but I refused. Kasi kung sasabihin kong oo, hindi rin naman talaga ako makakapunta. Aasa lang siya, which is I don't like to happen. Hindi naman ako paasa.

In addition of that, wala naman talaga akong hilig sa mga sayaw na 'yan. Baka ma-bore lang ako sa panonood, at hindi makatiis ay aalis lang din.

And also, Klein invited me to watch him also, pero sinabi kong hindi ako makakadalo since may importanteng bagay akong gagawin. Naintindihan naman niya ang punto ko that's why I promised to him na babawi na lang ako next time. 

"Okay. What's yours, miss?" Dwight asked with his very fascinating voice.

I arched my right brow to him, "Kahit ano na, 'yong alam mong gusto ko huh!" I exclaimed.

"Kung gayon ay o-orderin ko anh sarili, gano'n ba?" Nakangiti niyang wika na ikinatigil ko. "Joke lang!" He laughed before he went to the counter.

After a couple of minutes ay narito na siya sa 'king harapan.

Ang bilis naman niya yata?

Ibinaling ko ang tingin sa counter. Mahaba pa 'yong pila, at naro'n pa rin 'yong mga nakapila kanina bago pa pumila si Dwight. Kaya sigurado akong may ginawa na namang kabalatugan 'tong lalaking 'to.

"May diskriminasyon bang nangyayari rito?" I asked in confusion.

Ini-abot niya ang isang bundle na naglalaman ng isang beef steak, double rice, and a piece of fried chicken.

Ngumiti siya ng nakakaloko, "Sell, as an SSG officer and a STEM student nararapat lang na mag-give way sila sa 'kin."

Kumindat siya sa 'kin, ngunit sa halip na kiligin ako sa ginawa niya'y na-insulto lang ako.

Inabot ko siya't binatukan, "So, mayro'n nga?" 

Napadaing siya dahil sa 'king ginawa.

"That's not a discrimination, okay?" aniya na naniningkit ang mga mata, at hinahagod ang ulo.

"Then what is it? Ano'ng tawag mo sa ginawa mo, huh?" Nagsalubong ang aking mga kilay dahil sa pilit niyang pagliligtas sa sarili.

"Gwapo kasi, that's it. Okay? Syempre, malalandi 'yong mga ABM students na nakapila, so 'yon, they gave me a way para mauna na." He teased me.

Huh! So, kumagat naman siya sa kalandian ng mga 'yon? Iba ka rin no? 

But I can't deny the fact that he's truly a good looking guy. Kasi maski ako'y nahuhumaling din sa ka-gwapuhan niya. Pero mas nahuhumaling naman ako kay Lux. Kaso nga lang, masungit 'yong lalaking 'yon. Hindi siya pala-kaibigan, and he hates an attention. Kaya palaging ang tambayan niya ay sa Vice President's office. 

Palagi ko kasi siyang nakikita na sa t'wing break time, lunch break or whatsoever ay ro'n siya tumutungo. 

Hindi niyo rin kasi na-itatanong. Sinabi niya sa 'kin kaninang umaga no'ng magkasama kami na pinsan niya ang Vice President. Kaya ayon, do'n siya nalalagi palagi kahit pa wala 'yong pinsan niya.

"Lux, wait. P'wedeng ako naman ang magtanong?" pagdadalawang-isip kong wika.

"Sure. What is it?" He asked calmly habang inaayos ang sarili.

"Bakit ka palaging pumupunta sa office ng Bise-Presidente?" I shrugged, and bowed my head.

Natahimik siya saglit, "Huh? Cousin ko kasi si Dr. Joven Miller. Saka I hate attentions from our classmates, kaya pinipili ko na lang na pumunta roon. Kasi roon I can do whatever I want."

"Marami namang gustong maki-pagkaibigan sayo. Why don't you try to entertain them, us?" I glared to him.

"In our case right now, makakaya ko pa ba silang i-entertain?" He arched his brows. 

"Yeah, they are looks so familiar to me, at magaan ang loob ko sa kanila. Kasi pakiramdam ko ay rati ko na rin silang nakilala, like you. Pero nakaka-irita kasi 'yong mga tanong nila about me, my life. Who I am, like that." He added.

"Sorry for that, curious lang kasi ako," I pouted.

Hindi ko alinlangan ang hiya sa kaniya. After what we did mahihiya pa ba ako sa kaniya?

"Anyways." Sumilip siya sa bintana. Sa wari ko'y tinitingnan niya kung may tao ba sa labas o wala.

"Let's go?" he held my right hand, and pulled me out of the warehouse.

"Hey? Ano na namang drama 'yan, huh?" Dwight made some noise para gumising ako sa katotohanan.

"Huh?" I shook my head, "Ano'ng nangyayari?" inosente kong tanong.

"Malalim yata ang iniisip mo. Baka kasi tuluyan kang makatulog diyan. Nakakahiya naman sa paligid, 'di ba?" he said sarcastically.

I sighed.

Bakit kasi biglang pumasok na naman sa isipan ko si Lux? Matapos nga ang nangyari sa 'min hindi na niya ako pinansin. Parang kinuha niya lang ang gusto niya, then wala na. Gano'n naman talaga kasi 'yon 'di ba?

"May biglang dumaloy lang kasi sa isip ko, kaya ayon," I pouted.

"Ano naman kasi 'yon, huh? Tao ba 'yan? Hayop? Bagay? Lugar Pangyayari?" aniya na tumatawa.

I leered to him, "Ano 'to pinoy henyo?"

"Ikaw, kung ano'ng gusto mo." Pang-iinsulto pa niya pero hindi ko na lang ito pinansin, and tried to divert the topic.

"Pero 'yong sinabi ko kanina sayo. Maaari bang 'wag tayo rito mag-usap?" Dwight looked around.

"Gan'yan ba 'yan ka-pribado, at ayaw mo rito?" He looked at me seriously.

I nodded.

"Pero saan naman tayo mag-uusap?" tanong niya habang sumusubo sa pagkain.

Sumubo na rin ako ng aking pagkain, at ngumuya. "Ewan, pero dapat sa hindi mataong lugar." 

He grinned, "P'wedeng sa car?" 

What a bright idea.

AFTER naming kumain ay agad na kaming humayo papunta sa parking lot. Mainam ang kaniyang sinabi, saka tinted black ang salamin ng kaniyang sasakyan. Kaya paniguradong walang makakakita sa 'min na naro'n kami sa loob.

Madali lang din naming nahanap ang sasakyan niya sapagkat nangingintab ito sa kulay na berde, which is his favourite colour. Kaya no'ng masigurado naming walang tao ay agad kaming pumasok sa front seat ng kanyang kotse.

"Okay, bakit nga tayo pumunta rito?" walang alinlangang tanong niya habang pinapaandar ang makina ng sasakyan para bumukas ang aircon.

I took a deep breathe, "About Kolyn, and Shunter." 

Pinukulan niya ako ng isang nakakabang tingin.

"What about them?" He asked exaggeratedly. "Pero 'yong payments huh? Any payments will do, you said right?"

I nodded, "Yeah. But I want you to tell their story to me before the bell's ring, okay?"

"Mahabang salaysayin 'yan Greyn. Pero dahil may payment naman kaya okay, go!" Ngumiti siya nang nakakaloko.

"Silang dalawa'y nagkakilala no'ng grade 8 kami, ito 'yong panahon na bagong lipat silang dalawa rito sa Simpkins Academy. Naging kaibigan ko si Kolyn, at hindi ko inaasahang mahuhulog ako sa kaibigan ko. I tried to stop my feelings that time, but I can't. Hanggang sa masabi ko na ito sa kanya. Pero aniya'y hanggang magkaibigan lang talaga kami. Kasi may lalaking napupusuan na siya, at ito'y si Shunter," panimula niya.

Pansin ko sa tinig ni Dwight na nasasaktan pa rin siya hanggang ngayon. I don't know kung dahil ba sa hanggang magkaibigan lang sila ni Kolyn. O dahil, she misses Kolyn already.

"Naging magkasintahan si Kolyn, at Shunter matapos ang dalawang buwan nila rito sa Academy. Habang naging kaibigan ko naman si Shunter, kasama na rito si Jonel na may gusto kay Shunter no'ng panahon na 'yon. Kasi sino ba naman kasi ang hindi mapapamahal kay Shunter. Just like Kolyn, Shunter was a complete package kung baga. Hanggang dumating si Reyn Pearl, bagong classmate namin." He continued.

Nag-iba ang ekspresyon ng mukha ni Dwight when he mentioned the name of that girl, Reyn Pearl.

"Si Reyn Pearl ang sumubok sa pagmamahalan ng dalawa. Hanggang sa kasama na niya si Jonel sa pagsira sa buhay ng dalawa." Hindi ko napigilang ma i-kuyom ang mga kamao. Kaya pala naguguluhan ako sa pagkatao ni Jonel. Tapos kay Reyn Pearl naman ay hindi pa ako nagulat. Talagang ang role niya'y maging kontrabida sa buhay, at pagmamahalan ng iba.

"Ngunit hindi gano'n kadaling nasira ang samahan nila. Until one day, nilasing nila Jonel and Reyn Pearl si Shunter, at ipinagsigawan sa lahat na buntis si Reyn Pearl. Tapos ang sinasabi nilang ama'y si Shunter. But Kolyn didn't believe that kasi kilalang-kilala niya si Shunter na hindi niya 'yon magagawa." This time, para na akong nag-aapoy sa galit!

"But afterwards ay umamin si Jonel na wala talagang nangyari kay Reyn Pearl, at Shunter. Sa halip ay ginawa lang daw nila 'yon kasi 'di nila alam kung sino ang nakabuntis sa babaeng 'yon. Ngunit hindi riyan nagtatapos ang pagsubok sa kanilang dalawa. Nalaman ng pamilya nila na may relasyon silang dalawa. Maimpluwensya kasi ang pamilya nilang dalawa, at ayaw nila na ang nag-iisang anak nila ang sisira sa kanilang karangyaan." Dwight looked at me seriously.

Bigla akong naguluhan sa sinabi niyang nag-iisang anak si Kolyn. Kung gano'n ay paano ako? 'Di ba kapatid ako ni Kolyn?

"Stay calm, okay? Gusto mo pa bang ituloy ko ito?" He held my hands.

I nodded, "Just continue, I'm alright."

"Ang pamilya nila ang pilit nagpahiwalay sa kanilang dalawa, but truly that love is powerful. Parang nakatali na silang dalawa sa isa't isa. Pero ako naman ay todo support lamang sa kanila, hanggang sa madamay na rin ang pamilya ko dahil sa 'king ginagawa. Kasi hindi naman nila ako masisisi, 'di ba? I love Kolyn, and as her friend, I will do whatever I can just to protect her."

Ouch! Feeling ko anytime ay iiyak na ako dahil sa naging role ni Dwight sa pag-iibigan ng dalawa.

"Pero akalain mo nga naman, tumagal sila nang higit isang taon. Hanggang sa bigla na lang namin nalaman na buntis na pala si Kolyn, that was when we were in grade 9. At dahil sa against ang pamilya nila sa kanilang relasyon, though malapit ang kanilang pamilya sa isa't isa'y hindi nila nagustuhan ang nangyari. Nalaman ng daddy ko ang plano ng pamilya ng dalawa sa kanila, at sinabi sa'kin ito ni daddy. Because my dad supports me of what I'm doing with them." This time, I can't handle my tears already, and it flows on my chick.

"Continue, please," I begged to Dwight.

"Sinabi ko ang mga nalaman ko sa kanilang dalawa, at napag-planuhan nilang tumakas upang lumayo with my help of course. Kasi naman they were too young that time. Anong magagawa nila? Lalo na't nalaman ko rin na ang Daddy ni Shunter ay ginawa ang lahat upang walang mapasukang trabaho si Shunter 'pag nagkataon. His dad blocked Shunter's account at any banks in the world, para wala silang pera. In short, ginipit nila ang dalawa. Pero hindi nila alam na naka-suporta ako sa kanila. But..." He stopped. He looked at me damn seriously, and his tears started to flows down.

Ngumiti ako't hinampas siya dahilan upang matigil ang pag-iyak niya't tumawa.

"Ako lang ang may karapatang umiyak!" sabi ko't kinurot siya sa tagiliran.

"Okay." He wiped his tears, and continue telling the story of Kolyn, and Shunter.

"But something bad happened to them. Na-aksidente sila, at isang balita ang dahilan ng pagguho ng aking buhay. Kumalat sa buong mundo ang sinapit ng dalawa, na siyang nagbigay ingay sa mundo ng social media, at dito sa Academy. Hanggang sa dumating kayo ni Luxurious. Parang nawala ang lungkot sa'king sarili when I saw you two. Nabuhayan ang aking loob na baka buhay pa nga silang dalawa. Pero sabi niyo nga, hindi kayo---"

Hindi ko na siya pinatuloy sa kanyang sinabi.

"Pero may posibilidad na ako, at si Kolyn ay iisa, gayundin sila Lux, at Shunter, right?" Naguguluhan ko pa ring tanong.

He nodded, "Yan din ang iniisip ko. But my payment is a kiss coming from you." Nakangisi niyang turan sa 'kin.

I arched my right brow. Kaya pala pinili niya rito na mag-usap kami because of that! Hell! Damn you boy!

"Any payment will do, right?" isteriko niyang tanong.

I sighed, "Pero hindi 'yan ang gusto ko."

"Ayaw mo? O ako ang gagawa nito sayo? Total naman nasa loob ka ng kotse ko." He teased.

Shit! Kahit kailan talaga 'tong lalaking 'to! Pero okay na rin. Hindi naman ako mapili.

"Okay," a smiled flashed on his lips. "Pero p'wedeng ikaw na lang gumawa?"

Sobrang pangit kasing tingnan kung babae ang unang hahalik. Saka narito naman kami sa loob ng kotse niya. Tinted black ang salamin kaya hindi kami makikita ng kahit na sino'ng tao sa labas.

Nang wala pa akong sinasabi ay naramdaman ko na lang na nilalaro na ng kaniyang labi ang labi ko. Hindi naman na ako nag-inarte, at tumugon na lang. But damn, he's truly a damn good kisser, huh?

~ginisamyxx