Chapter 6

ISANG linggo ang nakalipas matapos kung malaman ang lahat. Nasabi ko na rin ito sa mga kaibigan ko, at kagaya ko'y nagtataka rin sila. Napapatanong din sila sa kanilang sarili kung paano nangyaring may kakambal si Kolyn, at ako 'yon.

They said that Kolyn never told na may kambal pa pala siyang iba. Ang natatandaan lang daw nila Dwight, and Jonel ay matagal nang namatay ang kambal ni Kolyn, at ito raw ay nagngangalang Greyn din, kapangalan ko.

Kaya naman ay naging magulo lalo ang lahat sa 'kin. Ngunit alam ko naman na hindi nagsisinungaling ang mga magulang ko. Maging din sila Dwight ay wala sa kanilang vocabulary ang pagsisinungaling.

Argh! Bakit ko pa kasi 'to nalaman? Sana lang ay hindi ko na ito tinanong pa, lalo lamang itong pinapasakit ang aking ulo.

"Pero kung kambal ka nga ni Kolyn. How 'bout Lux, and Shunter? Hindi naman maaaring kambal din ni Shunter si Lux, right?" Dwight said na nakatingala.

Tumingala rin ako dahil gan'to ang ginagawa ng mga artista sa mga napapanood ko. 'Pag may gusto silang alalahanin o naghahanap ng sagot ay titingala lang sila. Afterwards, may nakuha na silang sagot o clue. Pero bakit wala pa rin akong makitang magandang sagot sa mga katanungan ko ngayon?

Napansin ko rin na gumaya sa 'min si Jonel. Kaya ngayon ay para kaming tanga rito sa kantina ng Senior High Department na nakatingala. Wala naman sigurong makakapansin sa ginagawa namin dahil busy ang lahat sa kanilang mga pagkain. 

"Hindi kaya," Dwight said na parang may naisip na siyang sagot sa mga katanungan namin. "Time na?" Mabilis siyang tumayo't kinuha ang kaniyang mga gamit, habang kami ni Jonel ay nakatitig lang sa kaniya.

Galing! Akala ko pa naman may naisip siyang sagot. Pero wala naman pala! Hell!

"Hey? Ano pang hinihintay niyo? Baka ma-late tayo, kaya bilisan niyo na!" wika niya't mabilis na naglakad palayo sa 'min.

Wala na kaming nagawa ni Jonel kun'di ang sumunod na lamang sa kaniya. Pero sa hindi inaasahang pagkakataon ay nakasalubong namin ni Jonel ang grupo ng mga pinaglihi sa inggit.

"Hey?" bungad sa 'min ni babaeng mais, si Reyn Pearl Helena.

Medyo kilala rin ang babaeng 'yan sa social media't dito sa Simkins Academy. Well, hindi ko naman maikakaila na may maibubuga ang mukha't katawan niya. Ang jeje nga lang. Tsaka mayaman din ang angkan niya. May mga business sila, ngunit hindi naman papatalo ang profile ko.

"Greyn, gulat ka?" nakangisi namang tanong Eileen, ang Dora the explorer sa grupo.

Alam ko na kung bakit gan'yan ang trato nilaa sa 'kin, lalong-lalo na si Reyn Pearl. There's a history behind this girl. May kaganapang hindi kayang limutin ni Reyn Pearl. Kaya hanggang ngayon ay bitter pa rin siya. Move on cyst! Marami pa namang lalaki riyan sa tabi-tabi kung titi lang ang habol mo.

"Bitches, mukhang dadalawa lang kayo. Nasa'n si Daddy Lux, and Baby Dwight?" Reyn Pearl said in her flirty voice.

Daddy Lux? Baby Dwight? It might sounds good 'pag sa iba galing, but coming from her? Nah? No! Parang nakakadiring dinggin. I mean tinig kabayo siya kaya ang pangit sa tenga.

"Yes?" mataray na wika ni Jonel. "Let me remind you real bitches huh. First of all, wala kayong karapatan upang tawagin si Lux ng Daddy because he's not your Dad. Secondly, wala rin kayong karapatan para tawaging Baby si Dwight dahil tunog ng isang natataeng kabayo ang tinig mo. And lastly, wala kayong karapatang harangan kami sa dinaraanan namin. Hindi niyo kilala ang kinakalaban niyo, kaya tabi! Lalong-lalo ka ng Zebra ka!" ani Jonel habang dinuduro-duro si Reyn Pearl.

Natawa naman ang mga babaeng kasama ni Reyn Pearl, ngunit tinarayan niya lang ito't natahimik na sila.

"Tsk! Mga alagad ni Satanas. Sunod-sunoran!" I mentally said.

"Tse! Baklang ulikba, hindi ikaw ang kailangan ko rito. 'Wag kang sasabat-sabat kung wala kang puki!" sigaw ni Reyn Pearl na ikinangiwi ko.

Napapikit naman ako nang mariin. Ito na naman ba ang sinasabi ko. Gagawa na naman ng away itong babaeng 'to! Argh!

"Wait nga kasi, Reyn. Ano bang kailangan mo, huh? Hindi na kita papatulan ngayon kasi animal abuse 'yon. Ayokong pumapatol sa mga hayop, sa dagang katulad mo!" Humalikipkip ako sa harap niya't taas noo siyang tiningnan.

"Chill, okay? Nais ko lang malaman ang totoo," ani Reyn Pearl habang nakataas ang kanyang kaliwang kilay.

I arched my right brow also. Hindi lang ikaw ang may kilay!

"Gusto ko kasi mismo na sa mabahong bunganga mo lumabas ang mga katotohanang hindi nga ikaw si Kolyn, at si Luxurious ay hindi si Shunter!" aniya na nagpipigil ng tawa.

I smirked, "Well, tama ang narinig ng mga tutuli mo. Tama ang nakalap mong tsismis. Tama rin ako na sa bunganga mo lumalabas ang mabahong amoy na maihahalintulad sa imbornal. At nakakatawa lang, pati sarili mo nilalait mo. Like what the hell? Paano mo naatim 'yan Reyn Pearl?" I asked sarcastically, at naglakad palayo sa kanila.

Dinig ko kung paano mainis si Reyn Pearl because she failed again to annoy me.

You deserves that, bitch!

I smiled, "Anyways Jonel, nakita mo ba kung saan gumawi si Dwight?" I asked to Jonel.

Jonel shook his head from left to right, "Nope! I think he went on the comfort room. Gano'n naman 'yon palagi 'di ba?" He said, and I just nodded.

Jonel was absolutely correct. Anak ng comfort room kasi si Dwight. Hindi ko alam kung ano'ng mayro'n do'n na palagi niyang pinupuntahan kahit hindi naman mahalaga. Well I guess, baka nagkikita sila ng boyfriend niya ro'n. Kasi hinding-hindi ako maloloko niyang Dwight na 'yan. I know may pusong babae siya, a bisexual to be exact. Kahit hindi niya sabihin sa 'kin ay nararamdaman ko ito't napapansin. Wala kayang lihim na naitatago sa 'kin.

"Bahala siya sa buhay niya, basta mauna na tayo sa klase," Jonel said with a shrug.

NANG makapasok kami ni Jonel sa classroom ay halos matunganga kami't nagkatinginan. Because for the first time, mali kami ng naisip kay Dwight. Narito na si Dwight sa klase't mukhang inis na inis sa 'ming dalawa.

Jonel went to his seat with his nakakalokang ngiti. Gayundin ako ay nagtungo na rin sa'kin upuan which is sa tabi ni Dwight.

"Hey? Ba't ang tagal niyo?" iritadong tanong niya.

Nagkibit-balikat naman ako kung sasagutin ko siya bago umupo sa 'king upuan without looking at him.

"Hey? Are you there?" Iwinagayway niya ang kaniyang kamay sa mukha ko.

"Of course," walang gana kong sagot.

"Anong nagyari? Bakit gan'yan ka ngayon magsalita?" he asked worriedly.

I chuckled, "It's because of Reyn Pearl, again." I said effortlessly.

"Walang araw na hindi ka binabangga ng empaktitang 'yan, huh?" aniya na gigil na gigil.

I sighed," Correction, isa siyang mais!" Napahagalpak na lang ako sa tawa dahil sa sinabi. Hindi ko kasi mapigilang mapatawa sa itsura ng babaeng 'yon. Sobrang jejemon niya! Para siyang pinag-iwanan ng panahon, gaya ng kanyang mga kaibigan.

Ngunit napalakas yata ang aking tawa. Kung kaya'y naagaw ko ang atensyong ng lahat ng kaklase namin.

"Sorry," paghingi ko ng tawad, at bahagya pang ginawa sa 'king mga daliri ang peace sign.

Ka-OA naman kasi nitong mga tao rito. 'Di marunong makisama, mga walang pakiramdam!

"Ayan, diyan ka kasi magaling!" Dwight pinched my chicks.

"Hey!" suway ko sa kaniya. But he just continue what he's doing to my chicks.

Until my eyes caught Luxurious at the door watching me with Dwight.

Agad kong itinulak palayo si Dwight sa 'kin dahil sa gulat. And look at Luxurious seriously.

Bakit gan'yan kasi makatingin 'yang lalaking 'yan, huh? Anong mali sa ginagawa namin ni Dwight? Ano'ng pakialam niya?

"Hey?" Dwight pushed me dahilan upang matumba ang aking upuan, at bumagsak ako sa matigas na lapag.

"Ouch!" galit na galit kong tiningnan si Dwight na tawang-tawa pa sa ginawa.

Bakit mo 'yon ginawa? Nakakahiya Dwight! For pete's sake, gaganti ako sa 'yo!

Mabilis akong tumayo na parang wala man lang nangyari. Hanggang sa may humawak sa 'king mga braso.

"Are you okay?" Luxurious asked worriedly. He even checked my arms kung may mga sugat ako.

"Gusto mo dalhin kita sa clinic?"  He asked, but I just shook my head.

"No need, wala lang 'yon. Nagkakatuwaan lang naman kami ni Dwight." Pangiti-ngiti kong wika kay Luxurious.

"Gano'n ba?" Bahagya siyang yumuko, "Sige, sorry sa abala." He walked away, and went to his seat.

Anyare? Bakit gano'n siya? So weird!

But I can deny that na bigla akong nakaramdam ng lukso ng dugo sa kaniya. Hindi ko alam kung bakit, but when he's holding my arm, parang may kuryenteng dumaloy rito. May imahe rin kaming dalawa ni Lux sa isang napakagandang lugar that flashed on my minds, ngunit hindi ko alam kung bakit, at paano nangyaring nagkasama na kami. And a sudden moment, a smile flashed on my lips, ngunit nawala rin ito because of Dwight.

"Ano't nakangiti ka ngayon, huh?" nakakalokang tanong ni Dwight habang inaayos ang aking upuan.

"Wala," I rolled my eyes. 

Baka nakaklimutan mo, may kasalanan ka pa sa 'kin!

Hinila ko ang aking upuan, at padabog na umupo.

"Galit?" nakaka-iritang tanong ni Dwight.

I rolled my eyes, "Anong sa tingin mo, huh? Matutuwa ako ro'n?" mataray kong tanong sa kaniya. "Bakla," mahina ko pang wika, ngunit mukhang narinig niya.

"Ano 'yon?" nagtataka niyang tanong.

"Wala," I sighed.

"Halikan kita riyan, eh, " aniya dahilan upang magsitaasan ang aking mga balahibo.

What the fvck! Is this for real? Sinabi niya 'yon? Hahalikan niya ako? Well, okay na rin. Gosh! I can't imagine.

Palihim akong ngumiti't nagpanggap na inuubo. Just fvck!

~ginisamyxx