Chapter 7 Look Forward Charm

(Missamy Charm POV)

Humina na ang usad ng sasakyan at pagtingin ko sa labas. Wow! Daming tao! Nakakagulo sila. Ngayon pa lang ba sila nakakita ng ikakasala?

“Mauuna na akong lumabas Charm. Goodluck.”

“Wish me talaga ng super Luck Kuya! Goodluck din.” Tinapik niya ang balikat ko at lumabas na siya.

Di ko nakita yung gulo kasi sinarhan kaagad ni Kuya. Nasilaw nga ako sa flash ng camera kanina. Parang yelo na ako sa sobrang kaba talaga. O yung aircon ng sasakyan na ito, dinaig ko pa ang panglalamig ng kamay ko.

Whoooo… Relaxs Charm!

Di ka naman talaga ikakasal para kabahan ka ng ganyan. Relaxs.

Umusad na yung sasakyan papasok sa gate nang simbahan.

Totoo ba itong nakikita ko? Halos mga taga- media ang nakikigulo?

Promise bigla na lamang maraming kabayo ang tumatakbo pabalik balik sa aking dibdib.

Tubig! Oo, di ako nakainom ng tubig.  I need water please!

Kuya asaan ka? I need water na po.

Until nagpark na yung sasakyan sa labas mismo ng simbahan. Sa tapat ng pintuan na nakasara at may naghihintay lang na ilang tao.

Com’on… I NEED WATER!

Ayun… natraffic na nga ng mga security yung mga taga Media. Kala naman nila ako si Kieth na ikakasal kay Prince William.

Kawawang si Ako. Parang pagfifiestahan ako sa balita nito tapos huhukayin yung picture ko na ultimate throwback kung sino ako.

My Ghad! Goodnesss naman tayo nito…

Nakita ko na may familiar na mukhang papalapit sa sasakyan.

Kasama yung ilang security. Si Kuya.

Binuksan ni Kuya ang pinto.

“Para ka nang kakatayin sa hitsura mo Charm. Kinakabahan ka? Halatang-halata.” ang sarap ni Kuya hampasin ng boquet kong hawak. O siya na ang isusunod na ikakasal siya unang nakasalo.

Sino naman talaga kasi ang hindi kakabahan?! Huhuhu.

Siya nga rin halatang-halata na sobrang putla nito.

“Kuya…” humaba pa yung nguso ko sa sobrang simangot ko.

“I'll be your support Charm. Huwag kang mag-alala. Okey? So, kailangan mo na sigurong lumabas?” Inilahad niya sa akin ang kamay niya.

Parang isang princippi na makikipag-sayaw sa kawawang princessa. Malaki ang tiwala ko sa kanya. Sa lahat ng tao siya lang ang pinagkakatiwalaan ko sa mundong ito.

Naalala ko no'ng tatawid kami sa tulay na gawa sa lubid at kahoy. Hanging Bridge .

At sa ibaba ang malalakas na hampas ng tubig dahil mahangin at malakas na ulan ang sumalubong sa amin nung nag- camping kami.

Pinagtatawanan ako ng mga kapwa ka-girls scout ko at si Kuya naman noon ang Team Leader ng ibang pangkat kaya malayo siya sa akin at ibang pangkat ang kasama ko.

Ngunit namalayan ko na lang may kamay na humawak sa akin at nagpaangat ng paningin ko sa may ari. Si Kuya.

“Kaya natin to Charm. Don't be weak.”

Ngayon heto na naman ang pakiramdam na yun. Kahit natatakot siya para sa amin matapang parin niyang hinaharap. Sa oras na yun kapag isa sa amin ang nadulas maaring ika-aksidente naming dalawa.

Until we reach the end of the Bridge na meron akong tiwala kay kuya na malalampasan nga namin.

Ngayon saan ako ihahatid ng Kuya ko?

Inabot ko ang aking kamay ko ulit. Tiwalang-tiwala parin ako sa kanya.

Ngumiti siya. At ang ngiti niyang yun, parang ang saya niya para sa akin.

Kahit nanginginig ang mga kamay ko. Hawak lang ni Kuya naikampante ko ang sarili ko. Napatango ako sa kanya.

Sa paglabas ko lalo kong hinigpitan ang hawak sa mga kamay niya. Sinalubong kaagad ako ng Flash ng Camera. Biglang nagkaroon ng commotion sa likuran namin. Yung mga Media na halos mahirapan ang security na pigilan sila.

“Huwag kang lilingon. Look forward Charm.”

@DeathWish