Chapter 6 Fighting Charm

( Missamy Charm POV)

Pumasok na kami ng sasakyan.

While nasa byahe papuntang simbahan, busy ulit si Kuya sa phone niya.

Si ako? Parang bulkan na ang aking dibdib. Nang bumalik yung umiikot na tanong sa aking isipan.

“Kuya naka-private ba ang kasal-kasalan na'to?”

“Nope.” kalmadong sabi ni Kuya na abala na naman sa harapan ng screen ng Tablet niya. “Ha!?”

“Naka-public forecast 'to. Si Master Jeff Lee Chan lang naman ang may ari ng isang kilalang Entertainment Industry dito sa bansa natin. Kaya wag kang magugulat kung naka-public View 'to.” Si Kuya puno ang supresa ngayon sa akin ang araw na ito.

“Kuya naman. Malalaman pala ng mga taong nakapaligid sa atin ang tungkol sa kasalan na ito!”

“Yah.” Sabay buntong hininga niya. Pati ba yung kamag-anak namin na bigla na lamang kami di kinilalang pamilya? Tapos yung mga kaklase ko na patay kay Jeff Lee Chan? Patay.

“Kuya…”

“Missamy Charm… Relax's laro lang 'to.”

“Bakit ba? Para saan?”

“For your future…” na ang tugon na ito ni Kuya sa akin ay parang isang talinghanga.

“Ha?”

“Kung ano man ang maaring ma-gain mo dito sa laro Charm, iyon ay para sa kinabukasan mo.”

Si Kuya kung magsalita parang ako lang dito ang may kinabukasan sa makukuha namin.  Bigla ko na lang napayakap sa kanya. His concern sa mahal niyang bunsong to ay labis nang Overflow. Thank you.

“Para sa kinabukasan natin Kuya. I try all my best to do this Kuya!”

“Very well, wag mo nga ako yakapin.” Sabay alis niya ng mga kamay ko. “Ayusin mo ang kalandian mo Missamy.”

Napangiti na lamang ako. Hay naku Kuya, kailan kaya makikilala mo ang babaing magpapasaya sa'yo. Magbibigay ng baby na maliit na Juan Carlos! Excited na ako Kuya. Fight!

“But make sure Charm, don't get hurt. Dahil kapag nakita kong nasaktan ka I won't forgive myself.”

“Ayyy! Kung batuhin mo nga ako sagad! Tapos ngayon ayaw mo akong makita masaktan? Hahaha… naman Kuya. Kakasabi mo pa lang na dapat walang seryosohin sa larong 'to. Oh anong nangyari Kuya? Saka always Buddy tayo Forever!”

“Not forever.” Killjoy na tugon ni Kuya. “Dalaga ka na. Learn how to take care yourself…”

“Aba naman syempre!”

“Good.” Sabay niya abot sa briefcase niya na puro laman Folders. “Nga pala, this will be your role for five months. Asawa ka ni Master Jeff Lee Chan.” Inabot ko.

“Magpapakasal kayo ngayon upang mabigyan ng apelyido ang mga anak-anakan ninyo.”

“What?! Anong anak-anakan?” Napabuntong hininga na naman si Kuya.

“Ganito yan kasi. Hetong si Jeff. Ang Boss ko. Nagkaroon ng problema sa pagitan ng Elder sa pamilya nila. Isang tradisyon sa kanila na bago pumanaw yung elder or tinatawag nilang family head dapat may humalili na. Nang mabigyan ng pormal na bendisyon at tradisyon yun sa kanila. Ang tradisyon na magdadala ng sigla, saya at karangyaan, saka ang dasal na mapanatag na pamumuhay ng pamilya. Tatlo silang magkakapatid na pinagpipilian ng Elder. Kapwa wala pang asawa o pamilya. Jeff Lee Chan, will never be the Next Family Head because of his background. Siya lang naman ang malas sa magkakapatid. At ang sukatan nila ng swerte at malas ay ang kani-kanilang negosyo. Even siya pa ang panganay.”

“Ha? Bakit naman hindi? Eh siya nga itong may ari na malaking Entertainment Industry saka Game Manufacturer dito sa bansa.”

“Tatlo silang magkakapatid nga Charm, at sinabi ko naman diba na may problema si Boss sa Elder nila at ubod habulin ng malas. Siya lang naman ang pinakamahirap sa magkakapatid.”

“What do you mean? May mayaman pa sa kanya?”

“Tss. Syempre naman. Mahirap siya kung ikukumpara sa mga kapatid niya. His Two Brothers are the most successful than him. Master Shin Lee Chan own an organization who manage several Operations of Business. Likewise with Master Jean Lee Chan.”

“Ha?” Di ko kasi mareach kung anong klaseng yaman ba ang mini-mean ni Kuya.

“Bobo! Tss! Ang bibwita mo talaga.”

“Wait. Ibig mong sabihin barya lang ang pera ng boss mo sa dalawang kapatid niya?”

“Nakuha mo rin.”

“Eh anong konect no'n dito sa larong to?”

“Becoming the Family Head of Chan. Siya lang naman ang magiging Presidente ng Chan Empire Group. Kasama na ang pangingi-alam sa business ng kapamilya niya. In another term. He can control the Business of his Family.”

“I mean Kuya, bakit kailangan pa ng kasal-kasalan na ito? Ang larong to?”

“Hay naku Missamy Charm. Dahil nga wala pang asawa ang magkakapatid. Wala pa sa kanila na pwede bigyan ng bendisyon. Pero kinakailangan na talaga dahil matanda na ang Elder. Napipisil ngayon ng Elder na piliin si Jean Lee Chan. At naisipan ni Jeff na gawin ang biglaang pag dedeklara nang kanyang itinagong pamilya. Kaya magpapakasal ka sa kanya.”

“Eh bakit may anak-anakan? Tapos tatagal pa ang larong to good for five months?!”

“Missamy, matatawag bang pamilya ang walang ina, ama at anak?”

“Of course!” Hmph! It's my turn…

“Tayong dalawa, pamilya tayo even without our parents right? Kuya…”

“Not in their circumstances.” Walang lingon na sagot niya sa akin. “Their traditions or requirements to meet are different para ipamana ang kayamanan ng pamilya nila. First, you must be successful among the siblings. Kung sino ang siyang Maunlad ay bibigyan pa. Pangalawa, he or she already got married, yun ang role mo sa larong to.”

Question Mark parin ang mukha ko. Ini-intindi ko na lang, kung paano ko intindihin ang Statistic at Propability sa Mathematics.

“Pangatlo, the couple must have a lucky Child.” Hahaha. Kapag naririnig ko ang Lucky ang naiisip ko yung clover na dahon isang Goblin.

“Ano ba yun?”

“Tss… Ang panganay ay dapat lalaking Anak.”

Panganay na lalaking anak.

Opss?! Anak?! Kailangan namin magka-anak!

Nanlaki ang mga mata ko. Nagkasalubong ang titig namin ni Kuya. Napailing si Kuya.

“Anong kahulugan ng titig na yan Charm.”

“Kuya!”

“Ano?!”

“You want me to… ano with sa boss mo?”

“What?”

“Kuya… in order to have a baby, kailangan ko makipag… ano! Sa boss mo!” Nang makuha niya ang ibig sabihin ko. Bigla akong piningot ni Kuya.

“Arayyyy… Aww..”

“Bakit nagkaroon ako ng kapatid na kasing Bobo mo.”

“Uy Kuya, Valedictorian kaya ako noong High School ako. Hinakot ko pa yung Awards at Best eh!”

“Tss! Walang ganoon na mangyayari. Nasa condition and agreement yun. Kakasabi ko lang kanina na may anak-anakan na kayo. Please comprehend Missamy Charm! They are Twins.”

“That two girls kanina?”

“No, they are not. They are big enough upang malaman ang role rin nila. Isang babae at lalaki … okey?”

“Ilang taon?”

“Five. Saka better pa nga silang makaintindi. “

“Meaning, five years ko nang kilala si Jeff? Yung boss mo?”

“Yes, nga pala in case na may magtanong about kung ano ba ang love story ninyo. Tiwala naman ako kung paano ka manahi nang kwento. Then, i-practice mong tawagin siya by his name, Jeff at kapag nasa harapan ka ng pamilya niya. Use sweetwords like honey, babes… hay naku! Bahala ka na. Tiwala naman ako sa kalandian mo.”

“Kanino naman ako lumandi kung ikaw na bato sa pag-ibig mas lalo na ako na sementado nga lang.”

“Yah. Basta Missamy Charm umayos ka. Act like a Perfect family.”

“Hahaha. Best actress ako nito Kuya sa pinag-gagawa ninyo eh. Dapat pala mag audition na ako sa kompanya ng Boss mo bilang Artista nang mabigyan naman ng Break. Ahahaha. Bw*sit ka Kuya.”

“I know you can do it Charm.”

“No need to say… Yung agreement at conditions, anong nilalaman no'n?”

“After the wedding, malalaman mo rin. Malapit na tayo…”

Hala bigla kong naramdaman yung kaba ulit.

Kuya, keep on talking please…

Yung kabang sobrang takot at pag-aalala kahit iniisip ko yung mga positibong mga bagay-bagay di ko talaga maiwasan na lumingon sa negatibo na possibleng mangyari. Ang gagawin lang naman namin ni Kuya lolokohin namin ang mga tao dahil sa Boss niya? Oh no! I can't! Ang swerte naman ng Boss niya? Saka wala ba itong fiancei o nilalanding babae? Suko na ako Kuya Carlos.

Kaya lang kapag napapaharap ako kay Kuya. Kailangan ko talaga siya gawin. Naniniwala naman ako sa kanya. Please lang Kuya sana di tayo mapahamak dito.

“Be strong Missamy Charm. Everything will be fine. Okey?” Tumango ako kay Kuya dahil tanaw na sa sasakyan namin ang papalapit namin sa simbahan na halatang pinagkakaguluhan sa labas.

May tinawagan si Kuya. 

Sa sobrang kaba na nararamdaman ko halos di ko na maramdaman ang kabog ng Puso ko. Manhid na eh. Ahahaha! Kaya mo'to Missamy Charm! Kakayanin!

@DeathWish