Fated to Marry the Devil [Tagalog]

Naniniwala ba kayo sa swerte? Malas?

Mga paniniwala sa swerte yung tipo na sinisisi minsan ang sarili dahil di ka nilalayuan ng malas?

Pinanganak na malas.

Simula ng dumating ka sa buhay ng isang tao, nagkamalas-malas ang buhay niya. Napakasaklap kung may balat ka talaga sa pwet. Malas daw kung meron ka noon.

Ako bilang Author, hindi naniniwala sa bagay na yan. Tayo ang gumagawa ng kinabukasan natin. Kung ano man tayo ngayon, kung ano man ang ginagawa natin ngayon, ay may bungang parating sa kinabukasan natin. Wag naman natin sabihin na napakamalas mo sa mundong ito.

Sabihin na, NAGKULANG LANG SA EFFORT.

Ang importante sa buhay mayroong pangarap.

May taong nagmamahal sa atin.

May taong handa ka supportahan.

May taong ipinapadama natin ang pagmamahal.

Wag tayo selfish yun kasi ang nakakasama, nakakasira at ang tanging iniiisip na lang natin ang kamalasan na nagyayari sa buhay.

Maniwala ka man o hindi, masayang umpisahan ang araw na may ngiti sa labi. Maniwala sa sarili, magpakabait at higit sa lahat, always say Thank you and I love you everyday.

Smile as you can.

Feel your inner child and embrace the world who are suffering because of the wrong choice we do sometimes.

Marami na sa mundong to ang highblood, makiki-isa ka pa ba?

Marami na sa mundong to ang mapanakit, hindi lang physical kundi emosyonal, join pa ba ang gusto mo?

Marami na sa Mundong ito ang play boy at play girl na halos sumisira sa mga ilan-ilang pagkatao, tapos wanna join ka pa ulit?

No, stop.

The world need someone who truly care everyone and never give up to enlighten a person they care.

Yes, where not saint. But we have the power to touch the heart of everyone around us. Don't be the bad guy or what be the good one.

I hope this novel touch your heart once again. I love this world, because I still believe all of us can change for good. 

Kung walang nagmamahal sa inyo, feeling niyo broken hearted kayo. Andito lang ang mga novel ko para pasayahin kayo, bigyan kayo ng inspiration at kung maari lang sana a tight hug or tap on the shoulder, that no matter hatred surrounded you, there always end of it. I know everyone of us was fighting for something. You're not alone, anyway.

I had no shoes and complained, until I met a man who had no feet.

Look at the trees, look at the birds, look at the clouds, look at the stars… and if you have eyes you will be able to see that the whole existence is joyful. Everything is simply happy. Trees are happy for no reason; they are not going to become prime ministers or presidents and they are not going to become rich and they will never have any bank balance. Look at the flowers - for no reason. It is simply unbelievable how happy flowers are. – OSHO

I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.

So what are you waiting for let's celebrate this simple happiness we have in our heart.

@DeathWish

((( Jeff POV’s )))

Nang maka-park ako sa parking .

Before I open the door, pumikit muna ako…

Tama ba ang gagawin ko? Tama bang makipagtigasan pa ako ng ulo?

This is my last chance to save my business and pride.

I don't need their help either.

Kinuha ko sa backseat ang voilet folder at nakaroll na catalan.

This time I need a luck. Yeah. Isusugal ko ang huling capital ko for this project na maaring huling maipapasok ko sa negosyo. And it must be work. Kung hindi… ikakahiya ako ng aking pamilya dahil nga sa dumikit na sa akin ang kamalasan.

I belong to the family na malakas ang paniniwala sa swerte at malas. Palibhasa may dugo kaming Tsino and we must competitive about our businesses.

Sana naman ngayong umaga di pa ako sinusundan ng kamalasan. 

I gentle open the door, napabuntong hininga at lumabas.

Naglalakad ako na lutang ang isipan kaya di ko namalayan.

“Eyyyy… iwas!”

Naramdaman ko ang impact ng bumanga siya sa akin na ikinatumba namin pareho. “A-aray….” Nakadagan siya sa akin. “So-Sorry.”

Nagmadali siyang bumangon. Napabangon na nakaupo ako sa sahig at napahimas sa ulo ko na tumama sa semento.

“Okey ka lang? Di ko talaga sinasadya…” Namalayan ko na lamang nagmamadali na niyang pinupulot ang mga nagliparang papel. Tumayo na rin ako.

“Heto.” Sabay abot niya ng mga papel na nagkakagulo ng ipunin niya. “Sorry.” pahabol niya.

Oh Ghad! Dito na naman ba mag-uumpisa ang kamalasan ko?! At lagi na lang ba sorry parati! Nakakasawa na!

“Sorry, nagmamadali kasi-----.”

“Fu*ck!” rumihestro sa mukha niya ang gulat.

“I'm Sorry.” At inabot na niya sa akin yung nakarolyong katalan. Inis kong kinuha. Napa-bow siya..

“Sorry talaga.” saka kinuha ang skateboard and before she leave.

“Kuya! Ganda ng umaga para magsungit! Sayang ng blessing iiwas talaga yan sayo. Hala ikaw din mawawalan. Sorry talaga. Goodluck! Have a great day!” sabay guhit sa mga labi niya ng nakaka-insultong ngiti.

Have a great day… sinimulan na niya ang pangit na araw na ito.

Tama. Goodluck sa kamalasan ko ngayong araw. Tsk!

Aalis na sana ako ng may makita ako isang bracelet. Pinulot ko, It was a lucky Charm bracelet, sa kanya ata to. 

Naalala ko yung ngiti niya puno ng positibong aura.

Siguro, this is her Lucky Charm to remove her misfortunes.

Wala nga namang mawawala kung subukan ko kumapit sa dalang swerte ng bagay.