Chapter 5 Moment of Hesitation

((( Missamy Charm POV’s )))

Di ako makapaniwala sa nakikita kong reflection sa salamin.

Is this me? Oh my goodness!

Napaghandaan talaga nila ang laro!

Sana kapag totohanan nang kinasal ako. Sana ganito rin ako kaganda haharap sa altar habang hinahantay ako sa paanan ng taong minamahal ako ng tapat at makakasama ko sa habang buhay. Tapos si Kuya ko na nakangiti sa akin habang inilalakad ako. Haist. Pero bago yun dapat si Kuya muna ang ikasal bago ako.

Napangiti ako. Dahil sa ideya na darating yung oras na may bagong babae na magpapasaya sa kapatid ko na halos umikot lang yung mundo niya sa akin. Alam ko na maswerte ang mapapangasawa ni Kuya.

Sa totoo lang triple na yung kaba na nararamdaman ko. Sobra.

I don't know him.

Ang ini-imagine ko kay Mr. Jeff Lee Chan ay isang matabang negosyante. Oh no!

Hahaha… Joke lang.

Gwapo naman talaga ang lalaking yun pero di ko ipagpapalit si Lee Min Ho my labs. Ahahahaha.

Hmm. Teka? Dahil may ari nang isang Broadcasting Station itong si Jeff naka-public View ba ang kasal-kasalan na ito? O Private?

Di talaga ako ready para sa araw na ito, daming nangyari at madami pang mangyayari.

“Charm…” Lumingon ako. My Kuya smile automatically ng makita niya ang maganda niyang kapatid. Hahaha… Hello Kuya! Ganda ko no? I smile too…

“You're the most beautiful Bride I ever seen.”

“Kuya, sa bride mo dapat yan sinasabi. Wag kang mag-alala for sure magbabago yan na paningin mo sa akin kapag nakilala mo na ang Sister –in –law ko. Kuya, may napipisil ka na ba?” Di parin nawala yung ngiti niya ngunit sinagot nang…

“It depends, If I get married.”

“Kuya, ang dami kasing nagkakapandarapa sayo. Babae na nga itong nanliligaw sayo ni isa wala ka pang sinasagot. Kuya, ang hirap maging gwapo no?” Inirapan lang niya ako.

“Are you Ready?”

“Yes Kuya! Game na!”

“… talaga lang?.” Hahaha. Nahalata ata niya na kinakabahan ako.

“Kinakabahan lang ng unti.” Sabay paypay ng mga daliri ko sa mukha ko na parang di pa sapat yung lamig na binibigay ng Aircon sa loob.

“Sino nga naman Kuya ang di kakabahan, pero I trust you naman, You're always my Hero!”

“Stop slouching.” Kaya napa straight ako. “Charm. You must be careful. Just play along do your part and see everything simple. Wag mo na akong gayahin na seneseryoso ang lahat ng bagay. Maging matatag ka… okey.”

“Oo naman Kuya. I will.”

“So, inhale exhale ka muna before pumasok sa larong to.” Oo, si kuya ang nagturo niyan sa akin.

Breath in… Breath Out… Kalma lang… Relaxs.

“With you kuya! I am Ready! Go for it!” My brother pinch my nose again. Aray!

“Maging matapang ka Charm. So, shall we go.” Sabay lahad niya ng kamay sa akin. Napahawak na lang ako pero napabitiw din dahil sa damit ko na bonga!

Pagpasok ko kanina dito naka jeans and T-shirt lang ako tapos paglabas ko, ikakasal na ako! Wow. Ambilis.

Ganda naman sa feeling na naka- wedding gown. Nakakaganda talaga kaya naman pala gumaganda lalo ang Bride eh.

Nakita ko si Kuya na nasa labas ng isang sasakyan. Isang limosine.

Nakatitig sa akin ang kapatid ko. Biglang sumulpot ulit yung kaba na nararamdaman ko at parang napalala pa. Parang anong oras ngayon aatakihin na ako sa Puso. Charm! You can do it! We can do it! Fight! Wag ssusuko! Syempre… Always Think Positive!

Papunta na sana ako ng may dalawang batang babae do'n na inaabutan ng trantrums. Nagwawala sa kakaiyak.

“I guess, my flower girls are not yet ready.”

“As you see…!” Ang cute nila! puso-puso na ang mata ko oh! Ang hilig ko sa mga cute! Overload cuteness!

“Bakit daw…”

“Miss. Gusto kasi nila itong bouquet eh.” Tukoy nito sa katulong na may hawak ng Bouquet ko.

“I don't like this basket! I want those flowers Nanny!”

“Me too!” Are they Twin?

“Akin na yan.” Kinuha ko yung bulalak ko. Lumapit na sa amin si Kuya…

“You want this?”

“And your gown too!” Napakamot si Kuya nang marinig yun. Natawa na lamang ako.

“I promise you guys, Fifteen from now you two will going to wear this too.”

“Fifteen Years!” Sabay nilang bigkas sa pag-rereklamo nila.

“Yes. And beautiful as mine. Don't you know you're so cute on your gowns… “

“But our Basket doesn't fit to ur Gowns…” sabi nang isa at na pa pout na lamang.

“It would. If they fill it with flowers.”

“Flowers!” sabay na naman nilang sabi.

“Yes.” Tinignan ko si Kuya. “Asaan kasi ang laman nito?”

“Ayan na.” Ayun sa wakas tapos na ang problema.

@DeathWish