Chapter 2 This is not even your Game, Kuya

( Missamy Charm POV)

“Charm, nasa ibaba na sila.” tawag sa akin ni Kuya na halos di ko na nasuklay ng maayos ang buhok ko.

“I'm coming Kuya…” sabay tali ng buhok ko.

Nagmadali akong bumaba. May dalawang lalaki nga sa labas, nakapang-amerikana with matching black eyeglasses. Napawave lang ako sa kanila.

Bumaba si Kuya na suot nito laging pormal na kala mo laging may pupuntahang hearing. Ang hirap kaya mag plantsa nang uniform niyang yan. Dumiretso siya sa Van at binuksan ang pinto. Tinignan niya ako…

“Pasok.”

“Okey.” Nakaramdam kasi ako ng kaba, baka di ko magawa yung part ko mawalan pa itong trabaho si Kuya.

May pinag-usapan yung tatlo sa labas bago si Kuya sumunod sa akin.

Habang nasa byahe, inimik ko si Kuya na abala sa hawak niyang tablet na palipat-lipat ang tingin sa hawak niyang folder. Oo, di ako iniimik ni kuya. Parang di niya ako kasama no?

“Kuya, infairness kinakabahan ako.”

“Mas lalo ka pang kakabahan kapag nakaharap mo na siya, kung ngayon kinakabahan ka na. Di ka naman noon kakainin Charm. Ayaw niya sa mga taong maingay masyado, kaya manahimik ka na lang. Kapag nagtanong, diretso mo siyang sagutin nang walang paliguy-ligoy. Nagkakaintindihan ba tayo Charm?” sabi niya sa akin na di man lang ako tinitignan.

“Okey. Pero sa tagal ng pagtatatrabaho mo bakit di mo sa akin sinabi na siya ang Boss mo?”

“Sa ayoko sabihin.”

Haist. Ganyan yang si Kuya papunta sa end conversation ang demand niya.

“Mabait ba siya?” Tinignan niya ako at pinakawalan niya ang isang simpleng ngiti.

“Strict But Kind.”

“Sa tingin mo ba, magkakasundo ko siya?”

“Well, depende kung tatagal ka sa kanya. But never give up Charm, okey?”

“What do you mean?”

“Malala ang pagka-strikto niya. He is Half-Chinese Man. Malamang strikto pagdating sa Business nila at maraming tradition ang pamilya nila.”

“Eh, Kuya sa akin kaya magiging strikto ba?”

“May agreement and conditions naman kayong pipirmahan, kaya wag ka masyadong mag-alala.”

Muli na namang nag-ring ang phone niya, kaya parang mesa na ang lap ni Kuya sa daming dalang bagay tungkol sa trabaho nito.

Napadungaw na lamang ako sa labas.

Pumasok kami sa napakalaking gate. Mapuno ang lugar, napakayabong nila na halos di na masinagan yung kalsada. Ang sariwa nga talaga ng hangin.

Pumasok na naman kami sa isang gate at napansin ko na ang napakalaking bahay na nag-aabang sa amin.

Wow. Sagad ang pagka-nga-nga ko sa laki ng bahay at ganda ng hardin na dinaanan namin. Hinila ako ni Kuya sa pagkakakatulala ko at lalo akong napalaway ng makapasok kami with salubong ng ilang katulong na napayuko ng napadaan kami.

Bumalik lamang pagkatao ko ng, 

“Dito ka lang muna.” Tumango ako kay Kuya at naupo sa malambot na sofa. Binulungan ni Kuya yung isang utusan doon at pareho sila nawala sa paningin ko.

Dahil wala namang tao at sa sabik ko na tignan yung mga display sa sala. Napakalaking Guardian Angel ang humila ng paningin ko. Wow! Gawa siya sa mababasagin na Crystal at nakataas ang kanyang espada na parang binabantayan yung isang Crystal box. Na curious ako.

Tinignan ko at halos malaglag ang panga ko dahil, kala mo naman may diamanteng nakalagay, yun naman isang bracelet na… Teka?

Oo!Five Years ago katulad ng binili ni Mama sa isang simbahan na naiwala ko din kinabukasan. Bakit andito to?

“Miss…” tawag sa akin, sa sobrang gulat ko muntikan ko nang masiko yung Crystal na lalagyan. Pero agad ko naman na-save. Whoooo…Thank you. Paglingon ko, dalawang katulong na naka-unipormeng ruffles-ruffle… ang cute.

“Yes?”

“Inutusan kami ni Master Jeff na ipaghanda kayo ng agahan. Nakahanda na sa hapag..”

“Ah eh. Salamat na lang. Nakakain na ako.” saka bumalik ulit ako sa upuan.

Hay naku Charm stay upo lang, baka ano pa mabasag natin dito. Pero palaisipan talaga sa akin kung bakit naroroon ang bracelet ko. May pangalan ko pa nga eh. Charm.

“Kung ganoon, maghahanda na po tayo para sa kasal ninyo mamaya.”

Mamaya? What!?

“Hehe.. I'm not yet decided na magpapakasal nga ako. Tapos di ko pa alam yung agreement.” baka sakali na alam nilang laro nga lang ito.

“Charm.” pagbabalik ni Kuya.

“Sundin mo sila.”

“Pero…”

“I already talk to him. Kumakain pa siya ng agahan. Mas better na mag-prepare ka  na. The time is running.” hinila ako ni Kuya.Wait! Bakit in Rush?!

Saka ako pinagtulakan sa mga katulong. Sama naman ng kapatid ko. Masyadong kinacarreer laro ng Boss niya. Kala mo naman laro niya ‘to.

@DeathWish