Chapter 1 My Wedding Invitation

((( Missamy Charm POV’s )))

Four o'clock in the morning…

Ganyan ako kaaga gumising with full recharge ng energy! Bawal ang simangot dapat smile lagi at tumawa ng sagad! Kaya ngumiti ako sa sarili ko, ang ganda ko.

Inhale… Exhale… Oh come with me fresh air! Good blessing and everything good!

Inhale… Exhale… I love myself! I love you all!  And I love everything!

Inhale… Exhale… Mabait ako! Masaya! Masigla! At MAGANDA!

Inhale… Exhale… I love you Almighty Father, please Guide Us and I thank for this sweet day! Amen.

Bangon!

Ayos ng hinigaan at full energy na tinakbo ang banyo, hilamos, mugmog.

Takbo sa maliit naming terrace, at pinagsigawan kasama ng mga tandang…

“Good Morning Everybody!” sabay unat ng mga kamay ko.

“Good Moring Charmie…” bati ko sa sarili.

“Good Morning Uncle Bert!” sabay cross arm ko kasi di pa ako nakakapagbunot ng buhok sa kilikili ko. Ahehehe.

“Ma-uubusan kayo ng tinitinda ninyo!” habol kong sigaw dahil maaga na naman ngang umalis yung matanda para maglako ng mainit na taho.

“Sinabi mo!” pahabol niya na may ngiti din sa labi.

Oo, naman ubos yan panigurado.

Haist ganda ng umaga. Dahil ganito kaganda, I close my eyes once again, and feel the presence of the Lord.

Thank you for such a wonderful and joyous day! I love you so much!

Pagkatapos, di pa ako nakuntento, sumigaw ulit ako ng…

“Magandang umaga sa LAhATTT!”

Bumukas ang ilaw sa bahay ni Aling Marta. Yan! Gising na siya, na ako nga ang nagsisilbing alarm clock niya.

“Good Morning Aling Mar-------- Awww…” nang may humampas sakin ng twalya.

“Aray naman!”

“Ikaw ba ang tandang dito sa baryo natin! Maka-tilaok ka kinacareer mo.” si kuya Carlos.

“Good Morning Kuya. Wag kang simangot… dapat…” lumapit ako sa kanya at sabay hawak sa pisngi niya, inunat ng pangiti… “Dapat Happy! Wag manakit!” Asar lang niyang inalis ang mga kamay ko at binati ako ng “Morning…”

“Oy, asaan yung Good!”

“Good Morning…” wala paring mood na sabi niya sa akin.

“Smile naman kasi dyan. Masaya ang araw na ito!”

“Talaga lang ha?” sabay sampay niya sa balikat nung twalya nito.

“Kuya, ang pessimist mo talaga no?” sabay talikod ko sa kanya. Dumiretso sa mini kitchen namin.

Wow. Ganda talaga ng umaga ko!

Nakahanda na kasi yung agahan naming mag-kapatid.

Ano kaya nakain no'n thank you Kuya.

“Birthday ko kuya?” Ngumisi si kuya Carlos ng makaupo.

“Masyado kang asa.”

“Birthday mo?”

“Pssh ang bilis ng kalendaryo mo. Tatanda kaagad ako.”

“Eh, anong meron? Bakit ang daming pagkain para sa breakfast lang? Na-promote ka?” Kain lang ako ng kain. Nang…

“Soon. Mapo-promote ako, after your wedding.” nguya-nguya.

“My Wedding? Ano ka ba! Five years from now pa yun Kuya! Yun kapag natagpuan na ako ng aking Prince Charming. Ang gwapo ng Ideal Mate ko Kuya.”

“Five hours from now.” Subo… hahaha…

“Kuya, bilis naman ng years mo. Gising ka na ba? Wala pa akong boyfriend. Di mo pa siya kilala. Kasi kikilitasin mo pa diba siya para sa akin. Iigib pa siya nang pangpaligo mo, sisibak ng kahoy at ----.”

“I'm deadly serious Charm.”

Tinignan ko siya. Eh, sanay na ako sa seryoso niyang mukha. Na parang binuburo sa manga. Ahahaha.

“May lagnat ka ba Kuya?”

“Tsss…” May kinuha siya sa taas ng mini Ref namin at inilapag sa harapan ko.

Isang wedding invitation ang bonga naman ng style, ang ganda! Red Invitation.

“Eh…” nang mahawakan ko yung papel. Ganda masyadong pinagkagastusan. Magkano kaya pagawa nito? Gusto ko ganto ang Wedding Invitation ko.

“Sino ang nag-imbita sayo ganda naman nito.”

“Open and read it.”

Ginugoodtym ata ako ng kapatid kong to. Binuksan ko nga. Ang bango… 

Ngunit halos nagtaka ako sa nabasa ko.

My name was printed neatly… as a bride.

Natawa ako.

“Kuya naman eh. Ginugudytym mo ako. Installation fee ko na yung tawa kanina.”

“Charm! I'm not playing with you! This is a serious matter.”

Oo, halata naman at kailan ba ako jinoke nang kapatid ko?

Nang tumunog yung phone niya. Tinalikuran ako. Di ko alam kung sino sa aming dalaw ni Kuya Carlos ang nanaginip? Tinignan ko ulit yung Invitation at alam niyo kung sino ang groom ko? I couldn't believe it… Hahaha…

Bwisit tong si Kuya… Bwahahahaha.

Lakas ng Trip niya ngayon ah.

JEFF LEE CHAN lang naman. Yung CEO ng sikat na Entertainment Industry saka Game and Stuff Manufacturer. Loko ang kapatid kong to.

Kuya, his my type but not our reach. Very good tricks! I love it kuya Carlos! Lakas ng Trip niya. I already heard his name and pangalan pa lang crush na sa campus namin. Pero, Lee Min Ho talaga ako eh. Kaya di ko siya nililingon ang Jeff Lee Chan na yan.

Kuya naman nag-aksaya ka lang naman ng papel na kagaya nito dapat nilagay mo na lang LEE MIN HO. Hay naku.

“Charm, get ready may susundo na dito maya-maya lang.”

“Get ready your face Kuya. Itatago ko to.”

“Charm?”

“Huh?”

“This is serious matter. Ikakasal ka na.”

“Kuya, may nagsabi na ba sayo na ang pangit mo kapag naka-seryoso mukha mo?”

“Charm!” hala galit na ang kapatid my labs ko. “Ikakasal ka sa kanya. Sa ayaw o gusto mo.”

Nagseryoso na rin ako. Pero natawa.

“Is this a game Kuya?”

“Sinabi mo pa. Laro to ng Boss ko to his family. Sorry kung kasama ka. Don't worry, ang role mo lang naman ang magpakasal sa kanya at sundin yung Agreement.”

“Eh, bakit ako?”

“You're good enough for being hypocrite.”

“Ha?”

“Mahilig magkunwari. My boss will meet us mamaya kapag sinundo na tayo dito. Pipirmahan mo yung kontrata kung saan nakasaad yung Agreement saka Conditions.”

“Kailan ko ba talaga 'to gawin?”

“Yes. Kailanagan mong mag-earn, tanda mo na.”

“Ayyy… Kuya ko naman, kaya siguro di ka nakikipag-date kasi…” Napabuntong hininga siya.

“Charm. Tayo na lang ang magkasanga dito.” muli niyang pag-papaalala sa akin.

Tama. Kami na nga lang ang natitira ni kuya matapos mamatay sa aksidente ang aming butihing parents. Kaya heto, si Kuya ang tumatayong Ina at Ama sa akin.

Since baksyon lang naman din. Patulan na itong larong to. Challenging saka makakatulong pa ako sa kapatid ko na halos nga wala nang love life ng dahil sa akin. Para ito sa kinabukasan namin ni Kuya!

Fight my lovable Charm!

@DeathWish