Chapter 2

May's POV

Mga baliw talaga 'tong apat, walang magawa sa buhay hahaha!

Kakababa lang namin ng eroplano and we're here in arrival area naghihintay ng sundo. Ahhh! Nakakapagod ang araw na 'to pero nangingibabaw pa rin yung excitement na nafe-feel ko. Syempre first time naming lahat ang pagpunta dito, saka based sa mga na-search ko sobrang ganda raw ng mga places at ang babait raw ng mga tao. At napatunayan 'yon ng aking beloved lolo and lola dahil sa mga pictures nila ni Mama way back here sa Pinas. But! hindi naman sila nagkulang pagdating sa pagtuturo ng magandang asal sakin kasi simula pagkabata, sinanay kasi nila ako sa pagsasalita ng tagalog at tinuruan din ng magagandang asal. Ang suwerte nga nina Mama at Papa dito sila lumaki.

Oo nga at hindi ako lumaki dito, pero dahil nandito na ako hindi ako magsasayang ng panahon para hindi libutin ang buong pilipinas kasama ang Circle of Trust.

Umupo ako sa bakanteng upuan katabi ni Sha at nagtanong.

"Excited ka na rin bang libutin ang lugar dito sa Pinas?" nakangiti kong tanong sa kanya, sana the feeling is mutual.

"Mmm...oo naman balita ko nga maganda ang beaches nila dito." sagot niya rin habang nakangiti. Beaches talaga pinaka-favorite niyang puntahan.

Hay! buti na lang may karamay ako sa excitement ko kaya naman nag-apir kaming dalawa.

"Oy ano yan? Bakit kayo nag-apir? Dapat ako din!" singit naman ni Kent.

Kaya ayun nag-apir kaming dalawa ni Kent maliban kay Sha. Ewan ko ba pero ganyan talaga si Sha pagdating kay Kent kaya napakamot nalang sa batok si Kent dahil hindi siya nito in-apiran. Samantala si Jeo, Josh at Jem naman nakipag-apir din samin. Hindi talaga pwedeng kami lang hahaha!

Nasaan na pala yung dalawa? Ayun!

Nakita ko si Kath na may tinatawagan sa phone at parang naiinis na. Si Faith naman naka-upo lang at mukhang bored wahahaha basta ako excited na!

Faith's POV

Ang tagal ng sundo namin grabe nakakainis na! Nakakapagod kayang umupo at tumunganga!

"Kath! Ano na?" naiinis kong tanong sa kanya. Kanina pa kasi siya pabalik-balik, ako na nasa harap niya hilong-hilo na kakatingin sa ginagawa niya.

Ano ba naman kasing klase ng tagasundo meron kami? 

"Wait! I'm trying to call Mom, but she's out of coverage!" inis niya ring sagot. Napa-irap na lang ako sa hangin. 

Hayst! nakakainis na talaga. This is our first time na tumagal dito sa airport kakahintay lang ng SUNDO!

Ano ba naman kasing meron sa bansang to at---

Natigilan ako sa pag-iisip nang may isang lalaki--ay hindi! Isang cute, gwapo, charming na lalaki ang huminto sa harap ko at nakatayo.

Syete! bakit ang gwapo nito? ang ilong niya bakit naman sobrang tangos? at...may dimples siya!

Paano nga ulit kiligin? Yieee gosh ang har--

"Daydreaming of me, Miss?" 

WHAT? DAYDREAMING?

Tumingin ako sa pinang-galingan ng boses at nalaman kong sa lalaki 'yon na pinagpapantasya--ang ibig kong sabihin ay tinitignan ko.

Pero teka lang, ganon na ba ako kahalata at napansin niya 'yon? No! No! No! Faith 'di pwede 'to,wala dapat akong pakialam sa sinabi niya.

Kaya naman tumayo ako ng maayos at nag chin up kunwari walang alam. Buti na lang at dumating narin SA WAKAS yung sundo namin at makakatakas narin ako sa kahihiyan huhuhu.

Nagsimula na akong maglakad papalayo sa kanya.

"Guilty..." then I heard him chuckled.

Nagpaparinig ba siya? 

Ewan pero feeling ko tumaas ata ang blood pressure ko at napunta lahat sa ulo ko, kaya naman nilingon ko siya at ang loko nakapamulsa pa habang nakaharap sakin. Ang cool naman aish stop it faith!

"Excuse me? Ako ba kausap mo?" sabi ko na parang wala talaga akong alam sa mga sinabi niya pero meron meron mer---Shut up faith!

Naglakad siya...

Hindi papalayo kundi papalapit sa puwesto ko, dapat pala hindi na lang ako lumingon shet!

Huminto siya ng mga two steps away at nanatili paring nakapamulsa. Shete! nung malayo pa nga lang siya nanginginig na tuhod ko, pano pa kaya ngayong TWO STEPS AWAY na lang ang layo niya sakin? 

"Sabi ko, Miss pinagpapantasyahan mo ba ako?" nakangiti at proud niyang sabi.

Aba! 

"Excuse me! ako? pinagpapantasyahan ka? sino ka ba?" ghad gusto ko na lang ma dissolve dito sa kinatatayuan ko para 'di ko na siya makita at hindi na niya 'ko makita. 

"Oh! Miss wag ka na ngang magkunware, halata naman sayong guilty ka eh. Why? Kasi kung hindi ka talaga guilty wala ka sana sa harap ko ngayon at hindi ka rin sana nagkukunware." confident niyang sabi sa'kin. 

Wow! pano siya nagiging confident sa mga sinasabi niya samantalang ako gusto ko nang makain ng lupa dito sa kinatatayuaan ko Naku! hindi pwede 'to fight back faith!

"Ow so you're accusing me? Who are you to accused me that I'm daydreaming of you. You're not even Jungkook so why would I?" Shet! gumana ka plss "So back-off Mr. Assuming." dugtong ko pa sabay talikod sa kanya at naglakad na papalayo.

Oh my gosh! thank god. 

Sa susunod talaga hindi na ako titingin sa mga tulad mo! Masyadong assuming No! Super Assuming mo!

Napansin kong wala na yung mga kasama ko at ako na lang pala ang hinihintay ng sundo namin. Mabuti na lang at hindi na sila nagtanong kung bakit ang tagal-tagal ko. Dahil ako ang nahuli nandito tuloy ako sa may bintana ng Van, my unbeloved spot.

Third Person's POV

Nasa kahabaan ng traffic ang sinasakyang Van nina Kath. Hindi nila inaasahang iwe-welcome sila ng bansang Pilipinas sa ganitong paraan.

Well, according to Manong Carding... 

"Pasinsya napu sa inyu mga Mam Ser poriber na po talaga tung trapik sa IDSA." sabi niya in a Bisaya way. 

Tumango-tango na lang sila kahit na nagpipigil na ng tawa sa likod si Kent. Inintindi na lamang nila ang sinabi ni Manong Carding. Nage-gets naman kasi nila ang mga sinasabi nito at alam nila kung bakit ganito ito kung magsalita. Maliban kay Kent na tawang-tawa talaga. 

Kahit naman kasi laking ibang bansa ang mga ito, ay may alam parin sila tungkol sa bansang pinanggalingan nila at hindi pwedeng wala silang alam sa Pilipinas dahil nandyan ang mga magulang nilang parehas na pinoy. Sila ang nag-silbing guro at tinuruan sila ng mga ito simula pagkabata.

(Kinabukasan sa Vasquez Mansion)

Third Person's POV

It is already 8:30 am pero tulog parin ang magkakaibigan, nasa iisang kuwarto sila natulog kung saan mayroong tig-iisang kama na exclusive para lang sa kanila. Pasado alas-dose na kasi nang makarating sila sa mansiyon nila Kath at pasuray-suray na ang mga ito dahil sa kaantukan. 

(flashback)

Huminto ang Van sa mansyon nila Kath, pasado alas dose na sila nakarating dahil sa sobrang gandang pa-welcome sa kanila ng traffic. Lahat ay pagod at kulang sa tulog, pagkababa nilang lahat sa Van ay bumungad sa kanila ang mga maids at butler. 

"Maligayang pagbabalik po sa inyong lahat!" magalang na bati ng mga ito sa kanila.

Lumapit sa kanila ang isang butler at iginiya sila papasok sa loob. Pagdating nila sa salas ay nagsalita si Kath.

"Where's the exclusive room?" walang buhay na tanong ni Kath dahil kahit siya pinipilit na lang idilat ang mga mata. 

Kung ilalarawan sila sa isang salita yun ay walang iba kundi "TULOG" dahil pare-parehas sila ng ipinapakitang kilos ng katawan "...can you take us there?" gusto na talaga nilang humilata. 

"Yes ma'am, this way." sabi nung butler sa kanila.

Sumakay sila sa elevator patungong 2nd floor ng mansion at naglakad papunta sa exclusive room na para lang sa kanila. Binuksan ng butler ang pinto at dire-diretso silang pumasok ron. Huling pumasok ay si Kath.

"Excuse me ma'am how about the food that we prepared?" tanong sa kanya ng butler.

"We're so tired, we just need to rest." sabi ni Kath sa butler. They are badly tired na talaga tipong hindi na nila kayang kumain pa.

"Okay po ma'am" pagsang-ayon ng butler. Aalis na sana ang butler pero muli itong tinawag ni Kath.

"Wait! Don't waste the food that you've prepared, you guys can eat that." nakangiti nitong sabi sa butler.

"O--" hindi pa natatapos ang sasabihin ng butler ay sinara na agad ni Kath ang pinto dahil gustong gusto na niya talagang humilata at matulog.

(End of flashback)

Kathryn's POV 

"Hmmm!" 

Ininat ko ang aking buong katawan dahil sa sobrang sarap ng tulog ko.

Pagmulat ng mga mata ko ay tumambad sakin ang kulay puting kisame, ang kulay green na dingding, at ang mga kaibigan kong tulog.

Tumingin ako sa alarm clock na nasa kaliwa ko.

Omo! Mag na-nine na!

Kaya naman dali-dali akong bumangon nang biglang bumukas ang pinto at tumambad sakin ang hindi ko gugustuhing makita sa umaga char! 

It's Kent at halata sa pagmumukha niya ang kagagaling lang sa pag ja-jogging. Nginitian niya ako sabay dila at pumasok na sa loob. Napapailing-iling na lang ako sa inasal ko kanina, nasanay kasi akong gumigising ng maaga sa ibang-bansa kaya ganon. 

"Ah!" biglang may tumamang unan sa ulo ko. Tumingin ako sa pinang-alingan ng unan at ang maygawa non ay si...FAITH!

"Ginagawa mo?" sabay ngiti niya ng nakakaloko. Ang lakas talaga ng tama nito! 

"Guys! gumising na kayo diyan nagugutom na ko oh!" yugyog ni Kent sa mga kaibigan naming nakahiga parin. Puwera na lang kay Sha na bumangon agad at tinignan ng masama si Kent, yuyugyugin kasi sana siya nito. HAHAHA! 

"Himala ata Kent at ang aga mong magising?" usisa sa kanya ni May habang inii-stretch ang buong katawan. 

Oo nga, sa states kasi tamad yang gumising, usually hapon na yan nagigising. As expected, dapat siya huling magigising ngayon pero mukhang hindi umayon ang tadhana at siya pa talaga ang naunang magising! Hahaha!

"Teka? Kailan kapa natutong mag-exercise?" hindi makapaniwalang tanong ni May. 

Hahahaha kawawa talaga to si Kent, tadtad nanaman siya ng tanong kay May. Minsan kasi napaka-unbelievable lang ng mga taong nakasama na natin ng matagal at kilala na natin yung buong pagkatao, tapos bigla na lang may ikinilos na bago sa paningin natin na mabuti o masama na never nitong ginawa. At sa tingin ko nagsisimula na 'yong mangyari kay Kent.

People change... 

"Bakit? masama bang magising ng maaga at mag-work out??" sagot naman ni Kent kay May

Naku! magde-debate nanaman tong dalawa. Lumapit si Kent at umupo sa kama ni May, ganyan lagi si Kent kapag napipikon magtatalo nanaman tong dalawa. Hahahaha!

"Wow! Kent as if namang may mag wo-work talaga sayo." nang-aasar at hindi parin makapaniwala na sabi ni May. 

Napapangiti na lang ako sa nakikita ko ngayon. 

"Meron naman talaga! Pakita ko pa sayo gusto mo?" pagmamayabang ni Kent habang yung dalawa niyang kamay ay nasa laylayan na ng suot niyang t-shirt at handa na itong itaas.

"No thanks! I'm not interested." pailing-iling pa na sabi ni May habang nagmamartsang tumayo at dumiretso sa C.R ng kwarto HAHAHA!

Pagkatapos ng eksenang yon ay sabay-sabay na kaming bumaba para kumain. Nagugutom na 'ko!

As usual huling bumaba ay si May buti na lang at kaya pang mag-tiis ni Kent sa pagkaing nakahain sa harapan niya at heto nga nagawa pa naming mahintay si May.

"Saan niyo gustong pumunta pagkatapos nito?" tanong ko sa kanila habang nginunguya ang bacon.

"Kayo bahala basta ako sasama lang ako" sabi ni Sha sabay inom ng tubig.

"Ganon din ako"-"Same here!" sabay na sabi nina Faith at May.

Ganon? 

Hindi ko nga rin alam kung saan kami pupunta! Mas mabuti sigurong dito na lang muna kami mag-pahinga. Marami pa namang araw para gumala.

"Mag-pahinga na lang muna kaya tayo?" sabay sabay kaming napatingin sa nagsalita non. Si Josh.

"I mean, kagagaling lang natin sa biyahe, ang panget naman kung gumala tayo ng kulang sa energy diba?" dagdag pa niya. 

Tumango-tango na lang kami at pinag-patuloy na ang pagkain. Sang-ayon talaga ako don.