Chapter 1

(Kinabukasan)

Third Person's POV

(At the airplane)

“Ladies and gentlemen, the Captain has turned on the fasten seat belt sign. Please take your seat and fasten your seat belt..."

Kath made a deep sigh, she hate this part of airplane taking off because of its weird sound that makes her feel nervous.

Tumingin siya sa mga katabi niya. She felt her nervousness is slowly melting when she saw her friends smiling.

Iba talaga ang pakiramdam kapag hindi nag-iisa...

At sinimulan niya nang pumikit at ni-relax ang sarili.

"Excited na talaga ako!" masayang sabi ni May sabay tingin kay Faith.

"Tsk! Lagi ka namang excited sa tuwing mag te-take off na eh!" iritang sabi ni Faith at umiwas ng tingin.

"Ano na kaya itsura ng Pinas ngayon?" singit naman ni Kent sa usapan ng dalawa.

Nagmulat ng mata si Kath at natatawang sinagot ang tanong ni Kent.

"It looks like..." nagkunwari pa siyang nag-iisip sabay sabing "You hahahaha." impit na tawa ni Kath na ikinangiti naman ng tatlo (Faith, May, and Sha).

Pero ang totoo kinakabahan talaga si Kath, hindi lang dahil sa weird na tunog ng eroplano kundi sa mga iniisip nya.

Kaya idinadaan na lang niya iyon sa pagbibiro...kahit corny hahaha!

"Tsk! Nagtatanong ng maayos eh!" pagtatampo naman ni Kent.

"Bakit? Sa tingin mo ba nakapunta na kami don? Papunta pa nga lang tayo diba!?" pambabarang sambit ni Faith.

"Hayst! Isesearch ko na nga lang!" pagmamaktol naman ni Kent.

"Wait bro, ang alam ko kasi---" naudlot ang sasabihin ni Jeo dahil nagsalita agad si Jem.

"Bro you don't know anything!" pang-aasar na sabi ni Jem kay Jeo.

Bigla namang tumigil sa paglalaro si Josh at binatukan ang dalawa.

"Buset! Parehas kayong walang alam!" banat ni Josh habang may ngiting nagpipigil.

Napapailing na lang si Sha sa mga kalokohan ng apat. Si Jem, Jeo, Josh at Kent kasi ang happy pill ng grupo. Kumbaga 'pag nag-sama silang apat, KJ's na ang tawag sa kanila. Hindi dahil sa kill joy or panira ng kasiyahan kundi KILL JOY which literally means papatayin ka talaga sa tawa.

Kaso ang problema sa kanila pag nag-umpisa nang tumawa hindi na ata alam kung may katapusan pa ba. Pinagtitinginan na kasi sila ng ibang mga VIP passengers...

"Huy! Ano ba? Ang ingay niyo na! Ssshhh!" pagsasaway ni Sha sa apat w/matching panlalaki pa ng mata.

Kaya ayun nagpipigil na lang ng tawa ang KJ's kahit natatawa din sa kanila si Sha. Samantala, muli namang nagsalita si Kath kina Sha, May at Faith.

"Guys...I don't think magiging maayos buhay natin ron." malungkot na sabi ni Kath. May something sa kanya na hindi niya alam kung ano at bakit siya nakakaramdam ng kaba gayong wala namang dapat ikakaba.

"Hmm...wag mo kasing isipin yung past!" advice ni Sha na sinundan naman ni Faith.

"At paano ka naman nakakasiguro na hindi tayo magiging maayos don?" tanong ni Faith w/matching cross arms pa. Nagkibit-balikat na lang si Kath sa tanong ni Faith. Kahit siya hindi rin niya alam.

"Hay naku! Wag mo na lang isipin yung walang kuwentang past na yun." positive na sabi ni May kay Kath.

"Ang past ay past never magiging future yon!" dugtong pa ni Faith sabay ngiti.

"Kaya umidlip na lang tayo kasi mahaba pa ang biyahe natin" habol pa ni Sha na sinang-ayunan naman nilang tatlo.

Bumuntong hininga na lang si Kath at napatingin sa bintana na katabi niya lang. Hanggang ngayon kasi ay palaisipan parin sa kanya kung bakit sa states na sila nanirahan ng magulang niya. Ang tanging natatandaan niya lang na sinabi ng mga ito ay "May hindi magandang nangyari." ayon lang, then the rest ay siya na siguro ang bahalang mag-imagine kung ano ba yung hindi magandang nangyari na iyon, dahil hindi na sa kaniya pinaliwanag ang buong pangyayari.

Bakit ba siya nakakaramdam ng kaba? Hindi niya alam. May koneksiyon ba yung past na hindi niya maalala, sa kabang nararamdaman niya? Hindi niya rin alam dahil ngayon niya lang naramdaman iyon.

Ngayong pauwi sila ng Pinas...

(After an hour)

Mahimbing na natutulog ang magkakaibigan habang patuloy parin sa paglilibot ang mga stewardess para alukin ang ibang VIP passengers ng makakain at maiinom.

Samantala, naalimpungatan si Kath dahil sa amoy ng tinitimplang kape. Napansin nitong siya lang ang gising sa  kanilang magkakaibigan, kaya naman napag-desisyunan niya muling ipikit ang mga mata at magsimula uling matulog.

Maya't maya itong napapakunot ng noo habang natutulog, yun pala ay nanaginip siya.

"Ahahaha lampa lampa lampa!!" pang aasar ng isang batang lalaki sa isang batang nerd na lalaki.

"Hoy! Anong ginawa mo sa kanya!?" pagtatanggol ng batang babae na si Kath.

"Bakit pakialam mo ba? Gusto mo madamay?" pananakot ng batang lalaki kay Kath.

"Sige! isusumbong kita kay teacher mamaya" pananakot din ng batang si Kath.

Lumapit si Kath para tulungan yung batang nerd na tumayo galing sa pagkakadapa.

Dahil sa sobrang inis ng batang lalaki ay lumapit ito sa batang si Kath at itinulak, hudyat para mawalan ito ng balanse.

Tatama sana sa bato ang ulo ng batang si Kath pero hindi iyon nangyari dahil hinila siya ng batang nerd at mabilis silang nakapagpalit ng posisyon sanhi para ito ang mauntog sa bato.

Dahil sa mabilis na pangyayari hindi namalayan ni Kath na nasa ibabaw na siya ng walang malay na batang nerd at nang mapatingin sa gilid ng ulo nito ay laking gulat niya nang makakita ng dugo. 

Agad siyang tumingin sa batang tumulak sa kanila, sa isip-isip niya hindi niya ito mapapatawad.

"Ikaw!...ang sama-sama mong buwiset ka----"

"Huy Kath!" -Fatima

"Kath wake up!!" -Sha

"Kath!" -May

Kathryn's POV

Bigla akong napa-mulat ng mata dahil sa kanina pa may yumuyugyog sa braso ko at tumatawag sa pangalan ko.

Anong meron?

Pagka-dilat ko kasi ang mga mukha nila agad ang bumungad sa akin, parang daig pa nga nila ako kung magtaka eh kulang na lang lagyan sila ng word na 'nagtataka' sa itaas ng ulo nila HAHAHA!

"Anong nangyari? bakit ganyan kayo kung makatingin ha?" natatawa kong tanong sa kanila.

Eh pano ba naman kasi nakakatawa talaga yung mga itsura nila HAHAHA!

"We should be the one to ask you that kind of question, Kath!" naniningkit na sabi sakin ni Sha.

Hala! Ano bang ginawa ko? Natutulog lang naman ako ah! Ang weird nila ngayon, ano bang nakain nila at ang lakas nila mang trip?

"Hala bakit? ano ba? Ang lak--"

"Hay naku! Kathryn ah! your keep lying even though we all both hear you saying words kanina while you were sleeping!" pagpuputol ni May sa sinabi ko, pero ANO DAW? nagsasalita ako habang natutulog kanina?

Saglit akong natahimik at binigyan sila ng nagtataka at hindi parin talaga makapaniwalang tingin.

"What now? You don't believe us?" tanong naman ni Faith sabay taas ng kilay niya sakin.

Aba! Matapang HAHAHA!

"Then if it is really true what did I said?" nang-hahamon kong tanong sa kanila, swear nantitrip lang 'tong mga 'to!

"Sabi mo lang naman "Ang sama-sama mong bwiset ka" may kadugtong pa 'yon for sure kaso ginising ka na namin." saad ni May.

Tumahimik ako saglit at inisip ang mga nangyari. Wait! Sinabi ko ba talaga 'yon? Ang buong akala ko sa panaginip ko lang yun sinabi ah!...pero...bakit ko naman babanggitin yon habang nananaginip ako? Diba dapat nasa utak lang yon? Hayst! Ang weird!

"Oh? Naaalala mo na?" Sha ask in curiosity.

Teka? Sasabihin ko ba? Kapag sinabi ko magtatanong sila, hahaba yung usapan, di nila ako tatantanan tapo----

"Arrraaayyy!" sabay layo ko sa braso ko at hinimas-himas iyon.

Kinurot kasi ako ni Sha sa likod ng braso ko shit! ang sakit. Tinignan ko sya ng matalim sabay pout.

"What! May reklamo ka!?" sabi niya na parang kakainin na niya 'ko. Siya na nga nanakit tapos siya pa ang galit? Bakit ganon?

"Eh bakit ka kasi nangungurot!?" tsk! ang kati-kati pa naman ng kurot niya, yung tipong ang tagal pang mawala.

"Kung bakit ka ba naman kasi nagsasalita habang natutulog?" dagdag pa ni Faith na sinundan naman agad ni Sha.

"Ginigising lang kita baka kasi akala mo nananaginip ka parin." then she gave me a sarcastic smile.

Nginusuan ko na lang siya sabay himas sa braso ko na sobrang sakit dahil sa pagkakakurot niya. May galit ata siya sa balat ko at talagang tinodo niya yung pagkaka-kurot.

Teka nasaan na pala kami?

"Lalanding na daw ba tayo?" tanong ko kay Sha.

"That's what the pilot announced a while ago." sagot niya habang naglalaro ng 2048.

"So ibig sabihin lalanding na tayo!?" puno ng excitement kong sabi kay Sha, ewan ko pero kung kanina kinakabahan ako sa pupuntahan namin ay ngayon naman nae-excite na 'ko.

Tama nga sila sa mga sinabi nila kanina hayst! Don't think of the past.

"Kath..."

It was Sha. "Bakit?" sabi ko habang nakangiting tumingin sa kanya.

"Gusto mo ng free kurot?" nakangiti niya ring sabi habang yung right hand niya ay malapit na sa braso kong kanina niya lang kinurot.

"Ahhh! Bakit nanaman? Masama na bang maexcite?" sabay layo ko agad sa braso ko, Ayoko ng free kurot, no!

"Inuulit mo pa kasi yung tanong mo kanina, kaya bilang pabuya may free kurot kang matatanggap. At para narin magising ka na talaga nang tuluyan, Kathryn Chandria." Aish! ayoko talaga sa pangalan ko 'pag binubuo, para kasing dalawang tao yung binabanggit.

After 30 minutes, naka take-off din sa wakas. Hinintay muna namin matapos yung habilin--ah este yung sinasabi ng stewardess, saka tumayo na kami at kinuha ang kanya-kanya naming gamit. Naka hand bag lang naman kaming lahat, 'di naman kami OFW para mag dala ng gabundok na bagahe. Well, saludo ako sa mga nangingibang bansa para makatulong sa pamilya nila, they will take the risk for their love one's.

Nasa arrival area na kami at kasalukuyang naghihintay ng sundo at pinaka-ayaw namin sa lahat ay yung naghihintay. Ang tagal! tawagan ko na nga si Mama.