All Chapters of The Z-Virus: Seeking for Cure: Chapter 1 - Chapter 10

"SIR, may mga taong gustong pumasok dito but they are all wounded." I heard one of the security saying those words to their Leader."Don't let them in, if they really want to get in, then kill them all," maawtoridad at seryoso namang sagot ng kanilang Leader.Napapikit ako at pinakiramdaman ang buong paligid. Screams, loud noises, murmurms, and cries, I heard those voices. Those voices who was seeking for help, justice, and lightness. This is not I want to witness with.Iminulat ko ang mga mata ko at kitang-kita ko kung paano magkagulo, at magsitakbuhan ang mga awtoridad para bantayan ang mga puwedeng pasukan ng mga hindi matukoy na nilalang.I want to wake up in this nightmare. I want to wake up not because I'm scared, and afraid. I want to wake up because I don't want to see many people suffering from this shit disease, and slowly dying just because of this virus!Masisikmura

"STILL the same," bulong ko nang makalabas sa NAIA. Bumungad kaagad sa akin ang mga matataas na building sa paligid, ang mga taong naglalakad kung saan-saan, at ang katamtamang klima ng Pilipinas. Everything's good and fine."Sasakay ka ba, Miss?" Tiningnan ko ang taxi na nakapara sa harap ko. Ngumiti naman ako at tumango. Mukhang mahaba ang biyahe ko ngayon dahil sa Mindanao ang punta ko. Atleast, I can enjoy the views everywhere.For years, ngayon lang ulit ako nakabalik sa Pilipinas. Ang dami ko kasing inasikaso sa pinagtatrabahuan ko. Aside from getting a good salary, nakakatulong rin ako — kami sa iba. Hindi madali ang trabaho pero worth it naman.Kinapa ko sa bulsa ko ang cellphone nang tumunog iyon. Sinagot ko naman agad ang tumawag."Hello? Anak, nasaan ka na?" tanong ni Mama sa kabilang linya."I'll be home soon, Mama. Don't worry too much, I can handle myself," sabi ko."Sige

MGA ilang minuto lang ay narating ko rin ang lugar kung nasaan ang bahay ni Evhon. Hindi na ako magtataka pa kung malaki ang bahay nila, ano pa ang silbi ng pagiging engineer niya 'di ba? Iba talaga kapag yumaman na, lumalaki talaga ang improvement. Ayos lang atleast, ganoon pa rin ang ugali niya, walang nagbago.Gaya rin ng dati, dito pa rin sila nakatira. Sa isang maliit lang na lugar. Hindi niya talaga ito ipagpapalit, dito siya lumaki kaya dito rin siya tatanda, sabi niya noon. Inikot ko ang paningin ko sa paligid at napangiti. May mga batang naglalaro at naghahabulan sa daan. May mga naglalaro ng basketball at mayroon din na nag-uusap sa labas. Masasaya ang mga tao sa ginagawa nila.Parang isang simpleng village lang ang lugar nila na ito at hindi karamihan ang mga sasakyan na napapadaan dito. Simple lang din ang mga bahay sa paligid. At mukhang nagkakasundo talaga ang mga tao dito."Ate? Saan po ba d

"Z-VIRUS, a virus that can also be an abnormal disease. The symptoms of this are, eating part of human bodies, drinking human blood, and the eyes will become all white. If someone would be bitten or eaten, they wouldn't die. Instead of dying, they will become one of these creatures. They must be called Zombies but we are in reality so the authorities called it the Z-Virus — a virus that will slowly eat humans on the earth. And, the first target of this virus was the people in the Philippines. There is still no cure, and remedy of this so called virus. As for safety, always be alert, wise, and brave to face those creatures. To beat those things, you have to destroy their brains so they would totally die and can never go back to destroy humanity. Keep safe everyone and don't be scared to seek help."Napasandal ako nang mabasa ang ang nasa document na ipinadala ni Jasmin sa akin."Sa kagagawa nila ng movie

PAGKALAPAG ng helicopter ay may lumapit sa aming mga sundalo at nakasuot na mask na mga scientists at doctors. Inilalayan nila sina Vhon at Vin. Dinala nila ang dalawa sa kung saan."May gagawin kaming test sa inyo Ma'am dahil baka infected kayo, para na rin po ito sa kaligtasan ng lahat dito sa base," paliwanag ng isang babae na sundalo."Required ba talaga? I am not infected.""Yes, Ma'am. Don't worry, it will not take long," sabi naman niya."Ako na ang bahala sa kanya." Napatingin naman ako sa lalaking nakasuot ng mask at nakasuot ng damit na gaya ng doctor. Tumango ang sundalo at inalalayan akong maglakad kasama ang lalaking kung hindi ako nagkakamali ay isang doctor o scientist. Sumama na lang ako sa kanila, ayoko nang kumontra dahil para rin naman ito sa kaligtasan ng lahat.Nakita ko naman sina Jasmin at Justin na gusto akong lapitan pero hindi sila makalapit dahil hinaharangan sila ng mg

NAGISING ako sa katok ng pinto na nagmumula sa mismong pintuan ng kwarto ko. I yawned and stand up to check kung sino ang kumakatok. Binuksan ko ang pinto at bumungad sa akin sina Vin at Vhon. Nakita ko naman ang pag-aalala sa mukha ni Vhon kaya napakunot ang noo ko."Ano ang ginagawa niyo dito?" agad na tanong ko. Agad silang pumasok sa kwarto ko kaya mas lalo naman akong nagtaka. Isinara ni Vin ang pinto at hinarap naman ako ni Vhon."Hindi kami puwede dito, tumakas lang kami Xan. We need your help," hindi mapakaling sabi ni Vhon."Bakit? Anong problema? Madaling araw pa lang at madilim pa sa labas. Puwede namang mamaya na kapag sumikat na ang araw," medyo naiinis kong sabi ako dahil sinira nila ang mahimbing kong pagtulog."I'm sorry Xan. Si Aira kasi..." may lungkot na sabi ni Vhon. Napakamot naman ako ng ulo."Oh? Anong meron kay Aira? Hindi mo pa rin nakokontak? Bukas na lang Vhon," papikit-pikit kong sabi dahil inaantok pa t

BUMABA kami sa helicopter at wala namang infected sa paligid. Mas maganda kung infected ang itawag sa mga na apektuhan ng virus. Hindi kasi komportable kung zombie. Everything must relate to reality since nangyayari na ito sa reyalidad ngayon.Z-virus for the name of the virus and Infected for the people who became abnormal because of the virus.Naunang maglakad ang ibang sundalo. May mga kasama kaming ibang sundalo. Nakasakay sila sa isang helicopter. Hindi ko alam kung ilan kaming lahat pero mukhang more than ten kami.Sumunod kami sa mga sundalong naunang maglakad sa amin. Sa hulihan rin namin ay mayroong mga sundalo...pinapagitnaan nila kami. They will cover us hanggang sa makuha namin ang mga tao na hindi makalabas sa isang bahay which is sina Aira.Binunot ko ang isang baril na nasa bewang ko at inihanda ang sarili

"NAKITA namin ang ginawa ng babae kanina sa'yo," biglang sabi ni Justin. Hindi ako umimik. Ang team lang namin ang nandito sa helicopter, walang sundalo. Mabuti at hinayaan nila kami na gamitin ang helicopter na ito kahit walang sundalo na kasama."Ayos ka lang ba?" tanong na naman ni Justin."I'm okay. Don't worry," sabi ko."Aira ang pangalan niya hindi ba? Mukhang kilala mo siya dahil sinabi sa amin ni Evhon—iyong kaibigan mo raw. Siya ang nagsabi sa amin na tulungan sila kaya nandito kami...tayo," seryosong sabi ni Jasmin. Ilang sandali pa bago ako nagsalita."Oo, kilala ko siya. Girlfriend siya ni Vhon. Hindi pa kami nagkikita sa personal, ngayon lang." Tiningnan ko si Jasmin."Kilala ako ni Aira dahil alam kong ipinapakita ni Vhon sa kanya ang mga pictures ko, hindi ko lang alam kung bakit nagawa niya akong itulak kanina," dugtong ko."Kung ganoon, mas mabuti pa na lumayo ka na muna sa kanil

ANG mission na tinutukoy ko ay ang pagprotekta sa isang business man sa Paris, natapos rin naman namin iyon. Wala kaming closure dahil trabaho lang ang iniisip namin noon. Sinunod lang namin ang pinautos sa amin at pagkatapos ng mission na iyon ay umuwi kami na parang wala lang at hindi na nagkita pa. Ngayon ko lang ulit siya nakita sa kabila ng mahigit isang taon. Interesado ako sa mga professional solo agents pero hindi iyon magiging dahilan para isama ko siya sa team ko.Bukod sa pagiging Leader ko sa Zyn Team ay professional solo private agent din ako. May kumukuha sa akin na ako lang mag-isa para gawin ang isang mission o request ng customer. Tumatanggap ako pero depende sa trabaho kung makakaya ko ba."I resigned as a solo private agent dahil dito. Dad gave me some reasons kaya napapayag niya ako sa bagong mission na ito." He was a half British and a half Australian. Marunong siyang magsalita ng tagalog, english, at

MULA sa bintana ay kitang-kita ko ang mga sundalo na naglalakad, natataranta at tumatakbo. Napakunot naman ang noo ko dahilan para mas sundan ko ng tingin ang mga sundalo. Rinig din mula dito sa kinaroroonan ko ang kanilang ginagawang ingay at may boses din akong naririnig mula sa baba. Natuon ang atensiyon ko sa isang sundalo na tumatakbo papunta sa isang sundalo rin na kung hindi ako nagkakamali ay Leader ng mga sundalo dahil sa suot nito.Marami na akong nakaharap na mga sundalo at alam ko ang mga palatandaan ng posisyon nila. Hindi naman medyo malayo ang kinaroroonan nila at may mga ilaw sa baba kaya kitang-kita ko sila."Sir, may mga taong gustong pumasok dito but they are all wounded." I heard one of the security saying those words to their Leader."Don't let them in, if they really want to get in, then kill them all," maawtoridad at seryoso namang sagot ng kanilang Leader.Napapikit ako at pina