Prologue

2020-09-01 12:20:58

"SIR, may mga taong gustong pumasok dito but they are all wounded." I heard one of the security saying those words to their Leader.

"Don't let them in, if they really want to get in, then kill them all," maawtoridad at seryoso namang sagot ng kanilang Leader.

Napapikit ako at pinakiramdaman ang buong paligid. Screams, loud noises, murmurms, and cries, I heard those voices. Those voices who was seeking for help, justice, and lightness. This is not I want to witness with.

Iminulat ko ang mga mata ko at kitang-kita ko kung paano magkagulo, at magsitakbuhan ang mga awtoridad para bantayan ang mga puwedeng pasukan ng mga hindi matukoy na nilalang.

I want to wake up in this nightmare. I want to wake up not because I'm scared, and afraid. I want to wake up because I don't want to see many people suffering from this shit disease, and slowly dying just because of this virus!

Masisikmura ko ang mga dugo, lamang loob, at mga patay na bangkay pero hindi ko masisikmura ang mga taong humihingi ng tulong, at sumisigaw ng tulong. The worst thing in that is, I can save some of them but there are still plenty of people dying.

This thing will never stop if they can't find a cure. Marami na ang inosenteng nadamay. I don't know if I can probably help some of them dahil hindi ko rin hawak ang buhay ko. I can die. But, as long as I am here, tutulong ako.

Napalingon ako sa may pinto nang biglang may kumatok doon.

"Ma'am, kailangan niyo na po na lumabas. Nagkakagulo na sa labas dahil nakapasok sila. Humanap na kayo ng mapagtataguan."

Lumapit ako sa may pinto, at akmang bubuksan ito nang makarinig ako nang sigaw. Mahigpit kong hinawakan ang doorknob, at ni-lock ito. Hindi ko ito binuksan. Kaagad na tinungo ko ang drawer sa may gilid ng kwarto. Kinuha ko ang isang maletang nakalagay doon, at saka tinungo ang comfort room ng kwarto.

Bago ako tuluyang pumasok sa comfort room ay dumungaw muna ako sa may bintana. Napamura naman ako nang makitang nagkakagulo na ang mga tao dahil may nakapasok na mga infected sa base.

Agad kong tinungo ang comfort room, at saka ni-lock ito. Binuksan ko ang maleta at bumungad sa akin ang mga kinakailangan ko sa labanang ito.

A fight between me, and the darkness. Maybe I can die in this battle but I would be glad if I'll die fighting, and not standing in a safe place seeing those people suffering from death.

Want to know what happens next?

Previous Chapter

Next Chapter

Latest chapter

The Z-Virus: Seeking for Cure Chapter 15

TAHIMIK lang ang buong team habang umaandar ang van. Walang nagsalita sa amin habang may iba rin na pinipikit ang kanilang mata."Nandito na tayo," rinig kong sabi ni Sebastian. Agad na kumilos naman ang mga kasama ko, at kanya-kanya ang tingin sa labas ng van kung may infected ba sa paligid.Makalipas ang ilang minuto ay wala naman kaming nakita infected sa paligid. Binuksan ni Jasmin ang pinto ng van, at naunag lumabas. Sumunod naman ang iba pa na sasama sa akin para kumuha ng pagkain.Huli akong bumaba. Tiningnan ko naman ang mga magbabantay ng van."Dito lang kayo, babalik kami agad," seryoso kong sabi kay Vhon, Sam, at Aira. Nagsitanguan naman sila."Sam, take care of the van. Kapag nakita niyo na lumabas kami mula sa store ay alam niyo na ang gagawin." Tumango naman agad si Sam nang sabihin iyon ni Davin. Isinara ko na ang pinto ng van, at nilingon ang mga kasama ko.

The Z-Virus: Seeking for Cure Chapter 14

NAUNA na kaming mga babae na umakyat sa second floor kung nasaan ang mga kwarto. Ang mga lalaki ay nag-uusap pa sa baba. May dala kaming tig-iisang kandila na may sindi dahil medyo madilim na ang parte ng mga kwarto dito sa itaas."Hindi ba puwedeng magsama-sama na lang tayo sa iisang kwarto?" tanong ni Aira. Alam kong natatakot, at kinakabahan siya sa mga nangyayari, at sa mga mangyayari pa."Gusto rin namin, Aira... pero we need a rest. Don't worry, magiging maayos din ang lahat," nakangiting sabi ni Jasmin. Kahit gaano pa kalaki ang problema, bilib ako sa kanya dahil nagagawa niya pa rin na ngumiti. Siya ang nagturo sa team na ano man ang problema ay dapat na ngumiti lang.Narating namin ang unang kwarto kung saan sina Vhon, at Aira pansamantalang matutulog."Nasa kabilang room lang kami. You can knock anytime kung may kailangan kayo ni Vhon," sabi ko sa kanya. Ngumiti ako ng tipid, at akmang aalis

The Z-Virus: Seeking for Cure Chapter 13

"WHAT do you mean na kasalanan mo kung bakit kumalat ang virus?" tanong ni Jasmin kay Vhon. Mabuti naman, at may nagsalita na sa kanila.Nasa sala pa rin kaming lahat. Ganoon pa rin ang posisyon namin. Naging seryoso rin ang mga aura nila nang marinig ang sinabi kanina ni Vhon na may kinalaman siya sa pagkalat ng virus."Seryoso ka ba? What the hell? Bakit mo nagawa iyon!" matigas na sabi ni Sebastian. Nakita ko naman ang paghawak ni Samantha sa kamay nila. Napahinto naman si Sebastian, at hinawakan din sa kamay si Samantha."Okay, explain it yourself. Do you know who is Ferdinan Remidez?" tanong naman ni Davin."Ferdinan Remidez? Sino siya?" tanong ni Justin. Nakikinig lang ako sa mga pinagsasabi nila.Nakaupo sila sa sahig habang ako ay nasa couch naman nakaupo. Si Davin ay nasa tabi ko - sa ibaba ng couch."Yes, he is my Boss. I am an engineer. May humahawak na Age

The Z-Virus: Seeking for Cure Chapter 12

"ANONG nangyari?" bungad na tanong sa akin ni Justin, kasama niya si Jasmin."Wala, nagutom lang si Vhon kaya nagwala siya. Iba kaso siya magutom, mabuti nga at hindi siya nangangain. Hindi pa ba tapos maghain sina Sam?" pabalik na tanong ko."Hindi namin alam, hindi pa kami pumunta sa kusina," sagot naman ni Jasmin."Sigurado ka ba talaga na ayos lang ang nasa loob ng kwartong iyan?" tanong ni Justin."Oo, pinapakalma na siya ni Aira. Check Sam, and Sebastian kung tapos na ba sila sa kusina. Tawagin niyo sina Aira kapag may nakahanda ng pagkain. Sa labas lang ako." Hindi ko na hinintay pa na sumagot sina Justin at Jasmin. Iniwan ko na sila, at bumaba na.Dala ko ang back pack ko habang tinutungo ang labas ng bahay. Nang makalabas ako sa mansiyon ay bumungad sa akin ang isang garden at ang mga halaman na buhay pa sa paligid. Kahit gabi na ay kitang-kita ko pa rin ang mga kulay ng mga ito dahil sa buwan na nagsisilbing i

The Z-Virus: Seeking for Cure Chapter 11

"ITATABI ko na ang van," sabi ni Justin. Binuksan ni Davin ang bintana ng van kaya sumilip ako. May nakita naman akong malaking mansiyon sa harap namin. Kulay puti iyon at kung titingnan ng mabuti ay may dalawang palapag ang bahay. May kulay itim din itong gate."Papasok kami, dito lang kayo," sabi ni Davin bago lumabas ng van. Hindi naman ako umangal pa, at nanatili na lang sa van. Sina Sebastian, Justin, at Davin ang pumasok sa loob ng bahay para tingnan kung wala bang infected.Naghintay lang kami sa van. Lumipas ang ilang minuto ay bumalik rin naman ang boys, at saka kami pumasok sa loob ng mansiyon. Walang daw tao sa loob kaya safe kaming magpalipas ng gabi doon.Sabay kaming lahat na naglakad papasok sa mansiyon habang ang van naman namin ay nasa harap lang ng gate. Medyo malayo ang kinaroroonan namin sa siyudad. Parang nasa gitna kami ng malawak na palayan. Mukhang ligtas naman dito.

The Z-Virus: Seeking for Cure Chapter 10

MGA ilang minuto lang ang lumipas ay may nakita na akong labasan. Hindi ako sure kung ligtas ba talaga doon. Gumapang ako nang gumapang."We are here. Hindi ka pa ba nakaabot sa labasan? We are wating here," rinig kong sabi ni Davin."Malapit na ako," sabi ko at inilagay sa loob ng jacket ko ang maliit na cellphone para hindi ako mahirapan na gumapang.Ilang minuto lang ang lumipas ay nakarating din ako sa may labasan. May nakaharang na malalaking grills sa pabilog na labasan. Kinuha ko ang lazer sa backpack at ginamit iyon para buksan ang nakaharang. Pagbukas ko ay nahulog ang backpack sa baba kaya napamura ako at napatingin sa ibaba.Mukhang nasa likod ito ng base. Ang ginapangan ko ay papunta sa likod ng gate ng base at ang end point nito ay sa labas ng gate kung saan may mga puno sa may 'di kalayuan. Tiningnan ko ang langit, kung hindi ako nagkakamali ay pass two o'clock na ng hapon ngayon.

The Z-Virus: Seeking for Cure Chapter 3

"Z-VIRUS, a virus that can also be an abnormal disease. The symptoms of this are, eating part of human bodies, drinking human blood, and the eyes will become all white. If someone would be bitten or eaten, they wouldn't die. Instead of dying, they will become one of the

The Z-Virus: Seeking for Cure Chapter 2

MGA ilang minuto lang ay narating ko rin ang lugar kung nasaan ang bahay ni Evhon. Hindi na ako magtataka pa kung malaki ang bahay nila, ano pa ang silbi ng pagiging engineer niya 'di ba? Iba talaga kapag yumaman na, lumalaki talaga ang improvement. Ayos lang atleast, g

The Z-Virus: Seeking for Cure Chapter 1

"STILL the same," bulong ko nang makalabas sa NAIA. Bumungad kaagad sa akin ang mga matataas na building sa paligid, ang mga taong naglalakad kung saan-saan, at ang katamtamang klima ng Pilipinas. Everything's good and fine."Sasakay ka ba, Miss?" Tinin

The Z-Virus: Seeking for Cure Chapter 9

MULA sa bintana ay kitang-kita ko ang mga sundalo na naglalakad, natataranta at tumatakbo. Napakunot naman ang noo ko dahilan para mas sundan ko ng tingin ang mga sundalo. Rinig din mula dito sa kinaroroonan ko ang kanilang ginagawang ingay at may boses din akong nariri

More Chapters

Download the Book

Prologue

Share the book to

Latest chapter