All Chapters of What if, I die? (Filipino): Chapter 21 - Chapter 30

CHAPTER TWENTY ONE[ Ciara's pov] Agad akong napatayo nang nakapalibot na pala sa'min ang mga tao. "Omg, they kissed!" "S-sorry. Ah.. s-sige suotin mo muna 'yang coat ko," naiilang na saad ni Tyron at tumakbo paalis. "E-excuse me." Nahihiyang paalam ko rin sa mga tao at tinalikuran silang lahat. Damn it, no!! What did you do again, Ciara! "Aaaaaah! Mababaliw na ako! Kasalanan mo 'tong coat ka, e! Bakit kase, aish!!" Paninisi ko sa coat, habang hinahampas pa ito sa gate. Nakakainis, nakakainis!! Bakit ba nangyari 'yon! "Kung hindi ba naman kasi siya tatanga -tanga na tinapakan ang gown ko, edi sana hindi niya ako— aish! Nakakainis talaga!" pagdadabog ko nang maalala ang senaryo namin kanina. Kung paano— a

CHAPTER TWENTY TWO[ Ciara's pov] Habang prenteng naka-upo at pinagmamasdan ang mga sumasayaw sa gitna, ay hindi ko maiwasang mapangiti. Naalala ko nanaman ang pag-sayaw namin kanina ni Tyron. Bakit ba ang gwapo niya kanina? "Aish!" Asik ko, at binura siya sa isipan ko.  Bakit ko ba siya iniisip! Mali 'to, mali! Hindi ako pwede magpadala sa mga

CHAPTER TWENTY THREE[ Ciara's pov] Takha kong tinignan si Hannah at Tyron nang matiim itong nagkatinginan. Pero may gusto akong malaman, bakit kilala ni Hannah ang taong nagtangka sa buhay ko? "Sino siya, Hannah?" Tanong ko upang mabaling ang tingin nito sa akin. Sana mali ang iniisip ko sa'yo, Hannah. Ayokong isipin na kasabwat ka sa nangyayaring 'to. "Kapatid ko siya. Ang kuya ko." Sagot nito at agad na lumuhod sa harap ko. "I-I'm sorry, Ciara. Sorry! Hindi ko alam na gagawin sa'yo ni kuya ang bagay na 'yon. I'm sorry, patawarin mo ako." Umiiyak na saad niya, dahilan para pumatak na rin ang luha ko. I'm a soft-hearted person, kaya madali akong mahawa. Inangat ko ang mukha ni Hannah at nginitian ito, habang pinupunasan ang mga luha niya. Thanks God at hin

CHAPTER TWENTY FOUR   [ Ciara's pov] Maaga akong gumising at kumain, dahil ngayon na ako aalis. Tulad ng napag-usapan namin kagabi ni Hannah ay magkikita kami sa lugar ng San Roque. Pero, hindi ko pa rin talaga maiwasang isipin ang tungkol sa nakita ko kagabi sa kwarto nila mommy. Nalilito pa rin ako hanngang ngayon kung saan ko ba narinig ang mga pangalan na 'yun, at kung bakit 'yon ang gamit nilang pangalan. "Aish, nakakainis talaga ang mag-isip. Ang sakit sa ulo!" Saad ko. "Ma'am Ciara, saan ho ba talaga kayo papunta at bihis na bihis kayo?" Tanong sa akin ni manang. "May kailangan lang po akong asikasuhin," sagot ko, habang umiinom ng gatas. "Eh, ano pong sasabihin ko kila sir, kapag tinanong ako kung nasaan kayo?" Tanong ulit nito. "

CHAPTER TWENTY FIVE [ Ciara's pov ] Sunod-sunod kong nailunok ang sarili kong laway, dahil sa kaba nang makita kong nakatingin 'yong babae sa kinaroroonan ko. Ang lakas naman ng instinct no'n! Pero, kailangan ko ng makaalis ngayon dito! Delikado ako!  Paano niya ba kasi ako nakita! Dahan-dahan akong umatras, at naghanda na sana akong tumakbo paalis kaso— fuck!  Nagulat na lang ako nang nakatayo na ito sa harapan ko. How come did she came here that fast?! "Where do you think you're going?" Nakangisi nitong tanong nito, dahilan para mapaatras ako. "H'h-wag kang lalapit sa akin!" Kinakabahang pagpigil ko sakanya, at patuloy na humahakbang paatras. "H'wag kang matakot sa'kin. Don't wo

CHAPTER TWENTY SIX[ Ciara's pov] "Nasaan na tayo, Hannah?" Tanong ko, habang nagd-drive ito. "Medyo malayo pa tayo." Sagot nito. "Saan ba tayo pupunta?" Tanong ko. "Naalala mo 'yong pinuntahan natin noon? Sa Santa Rosa, nandoon sila ngayon, sigurado ako." Sagot nito, tumango naman ako.  "Hindi ko alam kung bakit doon nila naisipan pang magkita, hindi ko alam kung anong pinaplano nila."  "Kailangan na nating bilisan, kinakabahan ako sa gagawin nila kay Tyron. Hindi maganda ang kutob ko." Natatarantang sambit nito. "A-ako rin," nag-aalalang saad mo. "Hannah." Pagtawag ko sa kanya. "Mag seat-belt ka pala, dali! Bibilisan ko na!" Sabi niya, tumango naman agad ako at nagseat belt. "Thank you," pagpapasalamat ko.&nb

CHAPTER TWENTY SEVEN [ Ciara's pov] Kapatid niya si Shaira Soriana? Bakit ba napaka-tanga ko, malamang kapatid niya ang babaeng 'yan, dahil pareho sila ng apelyido! Ano bang pumasok sa isip ko at pinaniwalaan si Hannah na hindi niya kilala ang babaeng 'to. All this time, sobrang halata na ng sagot. Sadyang ang kitid lang ng utak ko, dahil naniwala ako sa mga palabas ni Hannah. Nakakainis! "Muli tayong nagkita, My dear." Nakangising saad nito sa akin. "Ngayon, nasagot na ba ang katanungan mo, kung sino ako?" Tanong pa nito, pero sinamaan ko lang siya ng tingin, dahilan para umalingawngaw ang tawa nitong nakakabingi. "Sige, itali niyo 'yan!" Pag-uutos ni Hannah sa mga tauhan nila, binigyan muna ako nito ng isang ngisi bago lumisan.

CHAPTER TWENTY EIGHT  [ Ciara's pov] "Wala kang amnesia?" Kunot noong tanong niya. "Wala, bakit? Quits lang tayo, 'no! T-tignan mo nga, binilihan mo pa ako nang cadena!" Pagrereklamo ko sakanya. "Aish! Mamaya na nga kayo mag bawian! Kailangan natin makaalis dito, okay?!" Pagpigil ni espren. 

CHAPTER TWENTY NINE [Ciara's pov] "TYRON!!!" Bumagal ang lahat at para akong nabingi nang mabalot ng malalakas na putok ng baril ang lugar na ito. Agad kong dinampot ang baril at hindi na nagdalawang isip pa na itinapat ito kay Hannah. "WALANGHIYA KA!!!" BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! BANG! Hinabol ko ang hininga ko ng sinimulan ko itong tinadtad ng bala, pero hindi rin ako nakaligtas, dahil ilang beses rin ako nitong pinatamaan. Kahit hinang-hina na ako ay agad akong tumakbo sa kinaroroonan ni Turon, hindi ko muna iindahin ang sakit, dahil sa nangyari kay Tyron, kailangan ko siyang makita! "Tyron, Tyron dumilat ka!" Pagpilit ko dito, napahagulgol na lang ako nang maligo ito sa sarili niyang dugo. "T-tyron, lumaban ka! Hindi 'to pwe

CHAPTER THIRTY  [Jennifer's Pov] Muling lumipas ang isang linggo, pero gano'n parin, hindi pa rin siya nagigising. Halos mag dadalawang buwan na. Hinigop ko ang mainit na kapeng hawak ko, habang pinagmamasdan ang view sa labas mula sa glass na bintana. "Espren?" Agad akong napalingon nang may tumawag sa akin mula sa likuran. Hindi ko alam ang irereak ko nang makita itong papikit-pikit at sinusubukang aninagin ako. [ Ciara's pov ] Inaninag ko ang babaeng nakatayo mula sa bintana nang maimulat ko ang mga mata ko. Sino 'to? Si Jennifer ba 'to? "Espren?" Tawag ko rito, agad naman siyang humarap, pero hindi ko masyadong maaninag ang mukha niya, dahil sa liwanag na nanggaling sa bintana. "A-ara!" Saad nito at