All Chapters of What if, I die? (Filipino): Chapter 11 - Chapter 20

CHAPTER ELEVENNasa park kami ngayon ni hannah at kumakain ng ice cream. "Alam mo bang favorite namin 'to ni Tyron?" Pagtutukoy ni Hannah sa ice cream na kinakain namin. "Talaga? Buti ka pa ay may alam sa mga paborito niya." Nakangiti kong sabi. "Dont worry, magkakaron ka din ng idea. Ngayon nga may alam ka na." Sabi niya, kumunot naman ang noo ko. "Ano?" Tanong ko, iwinagayway niya naman ang hawak niya. "Ice cream," natatawang sabi niya, oo nga, 'no?  Napatingin naman ako sa mga batang naglalaro. "Ano kayang pakiramdam na kasama nila ang magulang nila, 'no?" Tanong ko, napangiti naman si Hannah. "Hindi ko rin alam," pilit ang mga ngiting isinukli niya sa akin. "Bakit naman?" Nagtatakhang tanong ko sa kanya. "Patay na kase sila," sagot nito na ikin

CHAPTER TWELVE Kring kring~ Pareho kaming napalingon ni Hannah sa phone ko nang mag ring ito, habang na sa byahe kami pauwi. "Hello?" Pagsagot ko sa tawag. "Espreeeeeen!" Nalayo ko agad ang cellphone ko mula sa tenga ko nang sumigaw ito, sino ba 'to? "A-ah eh, hi hehe." Nasabi ko na lang, sino ba kase 'to? "Espren ha, nakakatampo! Nakalimutan mo na ko, 'no? Huh, unamin ka nga?" Tanong pa nito. 

CHAPTER THIRTEEN "AAAAAAAAAAAHH!!" Sigaw ko, habang nakasangga ang dalawang braso ko sa mukha ko. Mamatay na ako! "O-omyghad! I'm sorry! I'm really sorry! Nasaktan ka ba? Pasensya na talaga, dadalhin na lang kita sa hospital." Narinig kong sabi nito, nagtakha naman ako ng walang tumama sa akin na kahit ano. kaya napadilat ako. Nakita ko naman ang taong nakatayo ngayon sa harap ko na palingon-lingon sa likuran niya. "Pasensya na, nagmamadali kase ako. Sorry!" Saad nito at humarap, dahilan para makilala ko kung sino ito. Parehas pa kaming nagulat ng makita namin ang isat isa. "Hannah?/Ciara?" Pareho naming tanong sa isa't isa. "Anong ginagawa mo dito? / bakit ka andito?" Sabay na namang tanong namin, napailing ako. "Bakit ba nagmamadali ka?muntik mo na tuloy akong Mabangga." Naguguluhang ta

CHAPTER FOURTEEN [ Tyron's pov ] Hindi ako mapakali, kinakabahan at natatakot ako. Ikot nang ikot habang hawak ang cellphone ko. Iniisip kung anong unang sasabihin ko kay Jennifer kapag tinawagan siya. Huminga ako ng malalim habang nanginginig na pinindot ang call. Napa-kagat nalang ako sa daliri ko habang hinihintay na sagutin niya ang tawag. "Hello? Sino 'to?" Tanong nito, kaya agad akong kinabahan. "Jennifer." Sambit ko. "Tyron? Ikaw pala! Oh, himala at napatawag ka? Anyway, kumusta na si Ciara? Nakauwi ba ng ayos 'yon? Alagaan mo 'yan Tyron, naku! Pinilit lang ako niyan na umuwi sa inyo, dahil mas gusto ka niyang kasama. Kapag nabalitaan kong sinaktan mo na naman 'yan, ay naku talaga!Ipapasalvage na kita. Teka, bakit ka nga ulit napatawag?" Mahabang lintana nito, sa mga sinabi niya pa lang ay hindi na agad ako makapag salita

CHAPTER FIFTEEN Raiza's pov  Lumingon lingon muna ako sa paligid para masiguradong walang nakakakita sa akin sa ginagawa ko. Agad akong nagtago sa may halamanan nang pumasok na ang lalaking nung isang araw ko pa sinusundan. Sinubukan kong silipin ang tao sa loob at laking gulat ko ng makilala ko kung sino ito. "Sinasabi na nga ba, ikaw ang may kapakanan ng lahat nang 'to!" Sambit ko ng makita kung sino ang kausap ng lalaking sumagasa kay Ciara. Oo, nakita kong siya ang gumawa no'n kagabi. Kagagaling niya lang din sa hospital ngayon na sa tingin ko ay si Ciara din ang pakay niya do'n. "Mukhang hindi na mabubuhay 'yon, boss." Natatawa pang saad no'ng lalaki. Ang sama talaga ng ugali niya! "Asan na siya ngayon?" Tanong ni Soriano habang nakangisi. 

CHAPTER SIXTEEN  Pinigilian kong 'wag lumuha sa harap nila, Ngayon, Tyron. Magsisi ka! "Ara, ayos ka lang ba?" Oo, ayos lang ako. Pero sorry, kailangan kong gawin 'to, kailangan kong magpanggap. Ayoko ng saktan niya pa ko muli, dito lang ako makakaganti. ANG KALIMUTAN SIYA. "Sila espren, naalala mo pa? Mga magulang mo, si tita Mia at tito Christ, naalala mo?" Gusto kong umiyak, dahil andito silang lahat na mga mahal ko. Pero sorry, kung kailan ako nakapag desisyon na kalimutan na kayong lahat, du'n niyo lang mapapansin ang halaga ko. "Ang akala ko, patay na sila." Kunyaring nagtatakhang tanong ko. Nakita kong napatakip si mommy sa bibig niya at napahagulgol. "Hony, n-nakalimutan niya na pati tayo," naiiyak na sambit ni mommy, niyakap naman siya ni daddy. 

CHAPTER SEVENTEEN [ tyron's pov ] "BEEEEEEP!!— BOOGSH!!"  "Hoy!" Nabigla ako ng batukan ako ng babaeng na sa tabi ko. "Aray! ano ba, masakit ah!" Reklamo ko. "Ano, na-imagine mo na ang mangyayari sa'yo, oras na hindi ka pa nag pahatid sa akin?" Tanong nito. "Tara na kase!" Pamimilit nito, at agad akong hinila sa braso, napakamot na lang ako sa batok. Oo, imagination ko lang 'yun hehe. Nang makarating na kami sa parking lot ay naalala ko 'yung kotse ko. "Teka, teka! Pa'no 'yung kotse ko?" Tanong ko. "Ako nalang ang maghahatid sa bahay niyo niyan. Tara na, sakay dali!" Sumakay naman na ako sa loob. "Teka nga! Umamin ka nga sa'kin, ha! May gusto ka ba sa'kin?" Tanong ko na ikinakunot ng noo niya.

CHAPTER EIGHTEEN[ Ciara's pov] "Darling, hurry up! Andiyan na sila, ikaw nalang ang hinihintay," sabi ni mommy, habang kumakatok sa pinto.  Kinuha ko naman 'yung suklay at sinuklay ang buhok kong ilang linggo ng walang suklay-suklay. "Coming, mommy!" Sigaw ko. Pagkatapos kong magsuklay ay binuksan ko na 'yung pinto. "Okay kana niyan?" Tanong ni mommy, tinignan ko naman ang sarili ko at ngumiti ng pagkalaki laki.&nb

CHAPTER NINETEEN [ Ciara's pov ] No way, what am I going to do now? This can't be! Hindi ito pwede! Hindi ba nga, may amnesia ako? Paano ako o-oo, kunyari ngang hindi ko alam na naging asawa ko siya! "Oo nayaaaan!" "Um-oo kana ate, kyaaaah!" "Yieeee, oo na 'yan! Oo na 'yan! "OO! OO! OO! OO! OO! OO! OO!OO! OO! OO! OO! OO! OO! OO!OO! OO! OO! OO! OO! OO! OO!OO! OO! OO! OO! OO! OO! OO!OO! OO! OO! OO! OO! OO! OO!OO! OO! OO! OO! OO!!" "OO NAYAAAAN!!"  "YEEEESSSS!!" Sigawan ng mga tao sa paligid. "T-tyron, ano bang ginagawa mo? Anong wife ang pinagsasabi mo diyan? A-anong second chance?" Pa-inosenteng bulong ko sakanya, 'yan Ciara, tama 'yan! Panindigan mo 'yang pagpapanggap mo! Ginusto mo 'yan, hindi ba? Gusto mong bumawi, hindi ba? Tama lang '

CHAPTER TWENTY [ Ciara's pov ] "Waah! Wait lang, masakit!!" Pagpigil ko kay tita na nakapwesto na. "Hoy! Wala pa nga, ang oa mo ah!" Sigaw sa akin ni espren, habang hawak-hawak nila 'ko sa magkabilang kamay, para daw hindi na ako makatakas pa. Aish kung minamalas ka nga naman! "Hawakan niyong mabuti 'yan si Ciara, nakakapagod habulin ang batang 'yan." Sabi pa ni tita, habang may kinukuha. "Hays, anong oras na, 1:05 na." Saad ni Tyron. "Ayan, wala na tayong oras! Kasi naman, takbo-takbo pa! Aahitan lang eh!" Sabi ni espren, kaya napasimangot ako. "Kung tanggalin ko kaya 'yang kilay mo, ha?" Pananakot ko kay espren, pero 'di talaga siya nagpapatalo. "Subukan mo, lahat ng buhok mo aahitin ko!" Napairap nalang ako. "Oh, huwag nang magulo, Ciara. A