All Chapters of The Jilted Bride (Completed): Chapter 31 - Chapter 40

      Sabi ko hindi na ako maniniwala sa kanya. Sabi ko to hell with just have faith... Sabi ko hindi totoong the heart sees what is invisible to the eye.  Andami kong sinabi. Na nakalimutan ko rin naman nang kabigin niya ako't hagkan. Naging one-track-minded na ang utak ko. Nakapokus sa nakadeliryong emosyon na pinukaw niya. Habang pinapangko niya ako papunta sa aking silid, naisip ko, bahala na bukas. Saka na lang ako iiyak.      Maingat niya akong nilapag sa kama. Saka tinabihan at hinaplos-haplos ang aking pisngi. Wit

Parang hindi pa rin ako makapaniwala. Nakatayo na siya sa harapan, naghihintay, pero parang panaginip pa rin sa akin ang lahat. Ang hirap talaga paniwalaan. Papano niya nagawa yon?Nakita kong nagbulung-bulongan ang mga guests nang pumasok kami ni Brian. Nakatingin lahat sa kasama ko. May ibang hindi nakatiis. Napasabi pa ng kawaisou (kawawa naman) habang nakalingon kay Brian. Pambihira. Kung alam nyo lang. Mga tsismosa.

Naging usap-usapan ng mga empleyado ng City Hall ang nangyari kay Brian. Lahat iisa ang sinasabi. Kawaisou. Kawawa daw. Iniisip talaga ng lahat na tinraidor siya ni Gary at niloko siya ni Maiko. May mga matatandang dalagang empleyado na nagkokondena sa babae. Masyado daw maharot. Hindi na nakontento sa iisang lalaki. Naawa tuloy ako sa kanilang tatlo. Biktima ng maling akala.             Hindi kasi alam ng lahat na Hunyo pa lang nag-cool off na sina Brian at Maiko. Kaso nga lang hindi muna nila kinansela ang wedding reservation sa Ana Hotel. Inisip pa kasi nila pareho, lalung-lalo na ni Maiko na mare-resolba di

 Naisip ko ang mga sinabi ni Liam. At napapangiti pa rin ako sa tuwing naaalala ko ang mga kinuwento niya tungkol sa kung papano siya pinagselosan ni Brian. Napansin ko rin yon noon pero ayaw ko lang masyadong mag-assume.      Naisip ko rin si Maiko. Kahit papano nakaramdam ako ng awa sa kanya. Nai-imagine ko ang hirap na pinagdaanan nito dahil halos magkapareho ang naging kapalaran namin. Mas maswerte pa nga siya kung tutuusin dahil hindi na niya dinanas ang labis na kahihiyan nang talikuran siya ng kanyang groom. At least sa kanya, naisalba niya ang pride sa pamamagitan ni Gary. Pinagdadasal ko lang na sana hindi niya ginamit ang huli para gawing rebound lover lang. Dahil siya din ang magdu

Kanina ko pa tinititigan ang text ni Brian pero hindi ako maka-decide. God knows how much I want to be with him, kaya lang...Natatakot ako. Iniimbitahan niya akong sumama sa kanila sa Hiroshima. Ipapasyal daw niya ang ama.             Natigil ako sa pagmumuni-muni nang kumuriring ang telepono. Si Brian.            “Hey, baby. Are you getting ready now? We will drop by your place in an hour. Is that okay? Will you be ready by then?&rd

Nakangiti na ang matanda nang ibalik nito ang cell phone ni Brian. Nag-improved talaga ang mood. Imbes na magdamdam, sinikap kong tingnan na lang ang positive side ng sitwasyon. Inuulit-ulit ko sa isipan na dapat pa nga akong magpasalamat kay Maiko dahil pinasaya niya ito. Kaya heto siya ngayon at hindi na nakabusangot ang mukha habang kinakausap ang anak.             “Maiko is inviting us to a yakiniku (barbeque) party, son. Can we make it to Kurashiki by five o`clock if we leave now?”            

Napansin kong natigil sa pag-uusap ang mga kasamahan ko nang bigla kaming pumasok ni Rhea. Napatingin pa sila sa amin. Lalo na ang payatot na si Liz. Nagtaka ako. Ako kaya ang pinag-usapan nila?Nang dumating ang kaibigan kong Mehikano, saka lang ako nagkaroon ng ideya kung ano ang pinagtsitsismisan nila. Tinawag niya kasi ako para kausapin sa labas ng silid. Tinanong ako kung totoo ang bali-balita na kaya daw umatras sa kasal niya si Brian ay dahil sa akin. Sinabihan ko siyang walang katotohanan iyon pero inamin kong kami na.

Ilang linggo nang di nagpaparamdam si Brian. Sobra ko na siyang nami-miss. Minsa, nagsisisi nga ako kung bakit nagpadala ako sa silakbo ng damdamin. Hindi ko rin pala kayang panindigan. Ilang beses na akong natuksong tawagan o i-text siya. Kaso nga lang palagi naman akong nadadaig ng hiya. Hiya at takot. Baka ipamukha niya sa akin ang pagiging fickle-minded ko. Madaling magbago ang isip. Tsaka baka lalong lumaki ang ulo. At later on, ay mamihasa. Dahil susuko naman ako sa kalaunan. Ayaw ko ng ganun.            Naalala ko na naman ang mukha niya nang sundan niya ako sa loob ng apartment. Parang hirap na hirap nung sabihin kong cool off muna kami. Pero hindi

Hindi ko alam kung kami na nga ba ulit ni Brian. Kasi simula noong maligaw siya sa bahay na lasing na lasing, regular na siyang nagte-text o tumatawag sa akin kahit mangumusta lang o magtanong kung kumain na ako. Minsan, dumadaan din siya sa bahay at sabay kaming nagdi-dinner sa labas. Pero hindi na siya nakitulog ulit. Gusto ko mang tanungin kung ano na status namin, nauunahan ako ng hiya. Hindi ba dapat sa kanya manggaling yon?            Naliyo na naman ako. Di ko na kaya. Bigla akong napatakbo sa banyo at nagsuka na naman nang nagsuka. Grabe. Parang hinahalukay ang sikmura ko. Papano kasi, hindi mawala sa isipan ko ang imahe ng maliliit na octopus. Nak

Pagising ko kinaumagahan, may nakapa akong matigas. Nang idilat ko ang aking mga mata ganun na lamang ang pagkabigla ko nang mapagtanto kong hindi ako nag-iisa sa kama. Nakaunan ako sa braso ni Brian! At nakapatong ang isang kamay ko sa matipuno niyang dibdib. Nakatagilid siya na paharap sa akin. Sinilip ko ang mga katawan namin sa ilalim ng kumot. Kaagad akong pinamulahan. Kapwa pa rin kami hubo`t hubad. Maingat akong bumaba para magbihis pero gumalaw siya. Akala ko, galaw ng isang tulog lang. Kaya shocked ako nang bigla na lang niya akong hilahin pataas at daganan. Nakangisi pa siya.            “Hey, what are you doing?” protesta ko habang ti