Chapter One

"You can't force me to marry Klein Dometry!"galit kong saad.

"Yes you will, if I say it you will do it. I am not Yeoji Martini for nothing. You,  being my daughter should know me already!" matigas na sabi ni Dad

Yes! Daddy's right! I've known him in my nineteen life of existence and no one wants to mess with him. He can be a ruthless devil in a suit if he wants too. But I am too young to marry. I know the guy, infact I love him,  but he doesn't love me. He loves his bestfriend and I can't accept that fact. What did he even see in that poor girl?

We grew up together including that bestfriend of him. He is 6 years ahead of us, but that doesn't stop me from loving him.

I despise the girl, she is weak. She always depend on Klein and that makes me more frustated. Like hello! she is such a pa damsel in distress always waiting for her knight in shining armour.

I want to marry Klein but not like this. I want him to marry me because he loves me not because they forced him.Besides how about my dreams? I want to be a fashion designer. I want to stand on my own. I can always marry him but I want it after my graduation.

"Daddy please! I am still too young to marry. I am still studying, and besides I have a dream. Why can't you just give me what I want?

"You will get your dream but marry Klein first."

"I won't marry Klein and you have nothing to do about it."

"You wouldn't like me mad Chanel, and you witnessed it already."

Totoo ang sinabi ni dad,nakita ko kung paano niya pinabagsak ang kabuhayan ng mga Carbonel dahil lang sa ayaw nilang ipagbili ang kalahati ng kanilang lupain. Pinapatay niya ang dalawa sa tauhan niya dahil sa muntik na nila akong gahasain noong anim na taong gulang ako buti nalang may nakakita na tauhan rin ni Dad kaya hindi natuloy.

My mom, I dont know where she is right know dahil nagtatago siya kay Dad, literal kasi na binugbog ni dad dahil natuklasan niyang meron siyang kalaguyo. Pero hindi ako naniniwalang magagawa ni mommy yon kay Daddy ,mahal na mahal kami ni mommy at saksi ako dun pero sarado kasi ang isip ni Daddy ng mga panahong yon kaya hindi niya pinakinggan ang mga paliwanag niya.

I miss my mom already, kung nandito lang sana siya hindi ako maipakakasal sa lalaking yon ng ganito kaaga dahil siguradong tututol siya sa gustong mangyari ni Dad.

Pero ano nga ba ang magagawa ko? A part of me want this marriage pero kasi mas lamang parin yong takot, takot na baka masaktan lang ako kasi I know naman na may mahal siyang iba.

"Wear a descent dress tonight, we will have a dinner at 8'oclock. He'll come over to join us." pagkatapos sabihin 'yon e umalis na siya pero,  nakakatatlong hakbang palang siya ng nagsalita ulit.

"I know you hate me but please don't hate me more, I am just doing this for your own good in the future. I am not getting any younger. I want you to have someone beside you when something  unexpectedly happen.We'll never know. Besides,  I'm not getting any younger." habang sinasabi niya 'yon nakatalikod siya kaya hindi ko makita ang ekspresyon ng mukha niya.

Maya maya pa'y binuksan na niya ang pintuan at umalis na. Ngayon ko lang narinig si Daddy na magsalita ng ganyan na parang anumang oras ay mawawala na siya.

Hindi ko tuloy maiwasang kabahan. Kahit naman ganyan kaistrikto si Daddy saakin e mahal na mahal ko siya. Siya nalang ang meron saakin ngayon dahil hindi ko alam kung nasaan ang mommy ko.Matagal na akong walang balita sa kanya magmula ng maglayas siya't iwan ako sa pangangalaga ni Daddy.

Mahigpit si Daddy saakin, anumang galaw ko ay kailangang alam niya. Magmula ng mangyari ang insidenteng muntik na akong magahasa mas naging mahigpit pa siya. Ang isang bodyguard ko lang noon ay naging tatlo na ngayon. Ni hindi ako nakakalabas ng bahay, kapag may kailangan ako damit man 'yan o kaya minsan may mga pagkain akong gustong bilhin sa labas na wala sa bahay, mga tauhan niya ang inuutusan niya.

Bahay-skwela lang ang routine ko sa araw araw. Bantay sarado pa ako ng mga bodyguard ko. Sa silid ko lang sila hindi nakakapasok pero kapag lumabas na ako para na silang mga asong sunod ng sunod. Gusto ko sanang magalit pero 'wag nalang pala at baka ma stress lang ako. Baka pumangit pa ako, mahirap na.

Hindi ako ang bumibili ng damit ko. Even bag, shoes and make up.Merong tauhan si Dad na taga bili ng mga personal needs ko. They are all worth a penny. Makakabili ka na ng lupa at makakapagpatayo ng bahay sa isang piraso ng bag ko lang,  o kaya naman isang pares lang ng designer's shoes ko. Ganyan kamahal ang mga gamit ko. After all I am Chanel Amery Martini and I deserve all the luxuries that I have right now because even my name says it all.

"Nak? Magpalit ka na ng damit mo may isang oras ka nalang para maghanda." Napapitlag ako ng may kumatok sa pintuan ko. Si Nay Rosie pala 'yon, nanny ko na siya magmula pa ng bata ako. Hindi ko namalayang nakatulala na pala ako magmula ng makaalis si Daddy sa kwarto ko.

"Magbibihis na Nay!" Malakas kong sagot para marinig niya, minsan kasi hindi siya makarinig kapag hindi mo lalakasan ang boses mo.Wala akong narinig na sagot niya, umalis na siguro.

Mabilis akong umalis sa higaan ko at nagtungo agad sa banyo. Ginawa ko na lahat ng mga kailangang gawin at lumabas din agad. Inabot lang ako ng kinse minutos sa banyo. Mabilis akong naghanap ng susuotin ko.

I wore a Hermes  flowing white dress,  3 inches above the knee with a flowering design below and a Gucci white flat sandal. I tied my hair into a messy bun and put lipgloss on my pinkish lips. My eyelashes is naturally thick and is curved on the right places so I don't need to put on mascara. I only put baby powder on my face. Hindi ko kailangang mag ayos ng bonggang bongga. Si Klein naman yon, hindi ko kailangang magpasikat dahil alam na alam ko namang hinding hindi siya mag aabalang pansinin ang ayos ko. Iisa lang naman ang babaeng napapansin niya, hindi ko na babanggitin ang pangalan niya at baka mas lalo lang masira ang gabi ko.

Tinignan ko ang orasan at sampung minuto nalang bago sumapit ang alas otso. Kinakabahan ako, hindi ko alam kong ano ang gagawin kong pakikitungo sakanya.

I'm sure galit yon ngayon saakin, ano pa bang bago palagi naman siyang ganun kapag ako na ang kaharap pero kapag ang bestfriend niya parang maamong tupa kapag ka harap niya, palaging nakangiti akala mo hindi marunong magalit. Pero kapag ako ang kaharap kung hindi nakasimangot,  galit naman ang ekspresyon ng mukha niya. Kulang nalang e sakalin niya ako sa sama ng pagkakatingin niya.

Wala naman akong ginagawang masama sa kanya maliban lang sa bestfriend niya. Kumukulo kasi talaga ang dugo ko kapag nakikita ko siya kaya naman hindi ko mapigilang magsalita ng kung ano ano kapag kaharap ko siya. Hindi naman siya kabilang sa sirkulong ginagalawan namin kasi mahirap lang naman siya pero dahil bestfriend niya ang mahal ko, hindi maiwasang magkita kami sa mga social event na dinadaluhan namin dahil palagi siyang isinasama ni Klein. Kaya mas lalo akong nagagalit sa kanya kasi nga isa siyang social climber. Alam ko namang ang kayamanan lang ni Klein ang habol niya. Kunwari pang bestfriend lang ang turing niya kuno kay Klein pero alam ko't ramdam ko na mas higit pa doon ang gusto niya.

Nagpapakipot pa lang yan para hindi masyadong napag hahalataan. Umaasta siyang kung sinong mahinhin at mabait pero alam kong may itinatago din siyang sama ng ugali. Kailangan ko pa siguro siyang galitin para lumabas ang tunay niyang ugali. Alam ko namang asar siya saakin. Hindi  niya lang siguro ipinapakita kasi nga palagi niyang kasama si Klein kapag nagkikita kami. Konting konti nalang at lalabas din ang tunay na ugali ng babaeng yan. Tignan lang natin kong hindi maturn off si Klein sa kanya.

"Nak labas na d'yan, andito na ang mga bisita."

Hindi tulad kanina na kumatok lang ngayon nga'y binuksan na ni Nay Rosie ang pintuan.Kaya naman tumayo na ako't naglakad papunta sa kanya.Nakatitig siya sa akin habang naglalakad ako, pinag aaralan niya siguro ang ayos ko. May isang malaking ngiti ang nakaguhit sa labi niya't paghanga naman ang nakikita ko sa mga mata niya.May ilang butil ng luha rin akong nakita doon.

"Dalaga na talaga ang alaga ko, ang ganda ganda mo anak.Parang kailan lang noong bata ka pa ngayon ay malapit ka ng ikasal. Halika na at naghihintay na ang mga bisita."sambit niya habang nagpupunas ng luha.

"Nay naman, matagal pa 'yon, hindi pa nga ako nakakatapos ng pag aaral e gusto mo na akong mag asawa at tiyaka bakit po kayo naluluha?" Pinunasan ko ang mga butil ng luha na dumaloy sa pisngi niya.

"Ku! batang to," sabay pinisil ang kamay ko.

"Hindi lang kasi ako makapaniwalang dalaga ka na at ang ganda ganda mo pa. Kung hindi lang mahigpit ang Daddy mo sigurado akong marami ang manliligaw sayo."nakangiti niyang saad

"Like magpapaligaw po ako, alam  niyo namang iisa lang ang lalaking nagpapatibok ng puso ko."biglang nawala ang ngiti niya't napalitan ng isang matipid na ngiti. Alam naman niya kasi kong sino talaga ang gusto ko magmula pa noon. Pero walang pag asang maging kami dahil iba naman ang gusto. At mas lalo pa niya siguro akong kamumuhian kapag pumayag akong magpakasal sa kanya. Dahil minsan na niyang sinabing walang pag asang mahalin niya ako dahil nakareserba na ang puso niya sa bestfriend niya.

Walang imik kaming sabay na naglakad papunta sa hagdanan. At habang pababa kami nakita ko ang lalaking siyang unang nagpatibok ng puso ko. May kasama siyang isang matandang lalaki na kaedaran siguro ni Daddy. Pareho silang nakapormal attire, parang kakagaling pa ng opisina at dito na dumeretso sa bahay. Nakaharap sila mismo dito sa hagdanan kaya kitang kita ko siya habang nakatalikod naman si Daddy. Naririnig ko ang mga tawanan ng kasama niya at ni Daddy habang nag uusap sila.

Ngayon ko na lang narinig na tumawa ng ganyan si Daddy, palagi kasing walang reaksyon ang mukha niya kapag kausap ako. Ni hindi ko siya nakitang ngumingiti kahit tipid lang. Nagsimula lang naman 'yan noong natuklasan niyang nagloloko si mommy. It's been ten years. Matagal narin pala. It warms my heart seeing my father that happy, napangiti ako ng matipid.

Dumako ang paningin ko kay Klein, parang bored na ang itsura. Tipid lang na ngumingiti kapag isinasali siya sa usapan. Panay ang tingin sa cellphone niya na parang may hinihintay na tawag o text. Maya maya pa'y kumunot ang noo niya. Napansin niya sigurong may nakatitig sa kanya kaya tumingin siya dito mismo sa kinaroroonan namin at hindi ko mapigilang mapasinghap ng magkatitigan kami. Ang gwapo niya talaga, from his dishelved hair na hanggang batok lang niya down to his deep set blue eyes with straight long eye lashes.From his pointed nose down to his thin kissable lips. Medyo pangahan siya na bumagay sa mukha niya.

Blanko ang kanyang mukha habang nakatingin saakin. Hindi siya masayang makita ako, ano pa bang bago? Sanay na ako. Naramdaman kong hinawakan ni Nay Rosie ang kamay ko at iginaya ako pababa ng hagdanan papunta sa nag iisang lalaking binigyan ko ng permisong pumasok sa buhay ko.