CHAPTER 6

Nakatingin siya sa sarili habang nakaharap sa salamin. Ito ang araw na magbabago ang buhay niya. Ito ang simula ng pagbabago ng lahat.Batid niya na ilang sandali na lamang ay pupunta na dito ang driver na naka assign sa kaniya. Hindi niya pa rin nakikita si Lanche. Hindi ito umuwi kagabi o maski kanina. Kaya naman hindi niya alam kung ano ang pinaplano nito. Tanging si Meshua ang nagpaliwanag ng lahat. 

Huminga siya ng malalim, upang maalis ang nararamdamang kaba mula sa kaniyang dibdib. Hindi rin siya mapakali. Kaya naman maya-maya siya umiinom ng tubig. Madalas siya makaranas ng heart palpitation kaya kailangan niyang pakalmahin ang sarili. 

Muli niyang inayos ang sarili ng pumasok ang nag m-make up sa kaniya. Kahit nawala namang makakakita rito. Sinabi niya rin kay Meshua na inimbitahan niya ang kaibigan at laking gulat niya ng pumayagsi Lanche.

Sinimulan na siyang make up-an ng babae. Ilang oras na lamang ay maguumpisa na anh kasal niya. Gaya ng pinili niya, ito ang suot niyang design. Ang moon set. She loves Moon,noong bata pa siya, pangarap niya maglakbay sa buwan. Nakakatawa man isipin pero hindi pa rin naalis sa kaniya iyon.Alam niyang imposible siya maging astronaut, kaya naman pagmamasdan na lamang niya ang buwan mula sa eroplano. 

"Madame okay na po ba iyan?" 

Dumilat siya at dahan-dahang humarap sa salamin.Namangha siya sa itsura niya. Nagmukha siyang mayaman tignan at desente.Iba talaga ang nagagawa ng make up.Ngumiti na lamang siya sa makeup artist.

Maya-maya lamang ay sinundo na siya ng driver para ihatid sa simbahan.Ilang oras ang lumipas subalit hindi pa rin sila nakakarating. Hindi niya batid kung saan iyon kaya naman nanahimik na lamang siya. Tumingin siya sa labas at kita niya ang malinis na daan. Sobrang ganda non habang may mga lagas na bulaklak ng puno sa gilid nito. Namangha siya sa ganda ng lugar. Maya-maya lamang ay huminto sila sa isang gate.

"Madame andito na po tayo" 

Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Inalalayan siya ng driver pababa. Pumasok sila sa gate. May isang malaking espasyo doon. Subalit walang tao. Nang lumiko sila, ganon na lamang ang gulat niya ng may mga tao. At nakita niya ang tatay niya na naghihinta sa pintuan ng venue. Pati na rin si Chillet na grabe ang ngiti.

Hindi niya kilala ang ibang nandito pero nakita niya ang ilang VIP costumer ng shop nila. Pati na ang manager nila.At laking gulat niya ng makita ang mga kapatid niya sa gawing kanan na nakangiti sa kaniya.Nakaupo na ang lahat at nakatingin sa kaniya 

"Ang ganda mo beshy! Ikaw na!" sabi nito sa kaniya habang niyakap siya.

May malaking katanungan sa isip niya. Kung bakit may mga ibang tao dit.Ang buong akala niya at pito lang silang makakaalam nito.Pero mali siya dahil may mga tao.

"Congratulation anak." 

Malungkot na sabi ng papa niya sa kaniya.Batid niya na nakokonsensya ito sa ginawang pangbabayad-utang sa kaniya.Subalit hindi naman niya ito matitiis kaya ngumiti siya at niyakap ito.

"Okay lang po ako pa. Basta ligtas kayo." Sabi niya habang nakangiti sa ama.

"Maraming salamat anak. Patawarin mo ako."

Niyakap na lamang niya ito. Maya-maya lang ay tumunog na ang piano.Ngayon lamang niya napansin ang paligid. Mula rito ay tanaw mo ang magkabilang bundok.Kita mo rin ang paglubog ng araw.Ang ganda ng tanawin dito lalo na't malinisat sariwang hangin ang malalanghap mo. Sa baba naman, makikita mo ang mga building.Napakagandang tanawin. Sadya siyang namagha sa lugar na ito.Naglakad siya habang nasa likod niya ang kaibigan at nakakapit siya sa tatay niya. Mula rito, tanaw niya si Lanche sa unahan na naka suit katabi si Meshua. Seryoso lang itong nakatingin habang nakangiti si Meshua.

Ilang hakbang pa ay nakarating siya sa gitn. Nakaharap siya ngayon sa nakatulalang si Lanche. Hindi niya alam kung bakit parang wala ito sa sarili. Siguro ay hindi pa ito handa na pakasalan siya. Ngumiti na lamang siya ng mapait sa kaibigan at sa tatay niya ng kuhain ni Lanche ang kamay niya.

Nagmisa ang pari, pero parang wala na rin siya sa sarili niyaNag dadalawang isip ba si Lanche na pakasalan siya? Kung kailan handa na siyang mahalin ito? Ganito a ang magiging sitwasyon niya. 

"Miss De Villa?"

Napalingon siya ng tawagin ang apelyido niya ng pari Bago lumingon kay Lanche na nagtatakang nakatitig sa kaniya.

"I-I Do Father." Sabi niya habang nauutal na yumuko. Sa sobrang pag iisip niya ay hindi niya namalayan na tinatanong na siya ng pari. Patay siya panigurado kay Lanche nito.

"Okay May I announce that you are husband and wife.You may kiss the bride" sabi ng father.

Napanganga siya sa sinabi nito.Nawala sa isip niya ang scene na ganito. Pero mas lalo siyang nabigla ng hilahin siya ni Lanche at hinalikan. Nakatitig siya dito habang magkadikit ang labi nila.Seryoso itong nakatingin sa kaniya.Parang tumigil ang mundo niya sa ginawa ng lalaki. Marahan lang ang halik nito pero ramdam mo ang sinseridad.

Narinig niya ang malakas na palakpakan ng mga bisita.Hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman niya habang nakatingin sa mga mata ni Lanche. Ilang minuto nagtagal ang ganong posisyon nila.Kaya naman ay nang humiwalay ito mula sa labi niya ay napatahimik siya. Hindi niya mawari ang nararamdaman niya. Hindi niya expected na hahalikan siya ng ganon ni Lanche. Dahil masyado itong naging busy sa trabaho kaya hindi na niya ito nakita. 

"Are you with me?" 

Nagbalik siya sa reyalidad ng magsaita ito.Magkayakap pa rin sila. Kahit na anong ingay ng mga tao tila ba ay wala silang marinig at tanging sila lang ang tao sa buong venue.

"O-oo Hehehe" palusot niyasa lalaki. Ngunit tumango na lamang ito bilang pag-sang ayon. Nagulat na lamang si Brie ng buhatin siya ni Lanche kaya naman todokilig ang ibang mga kababaihan sa ginawa ng lalaki. Ibinaba na lamang siya nitonang makarating sila sa kotse.

"Saan tayo pupunta?" tanong nia.

"We're already married. What do you think?"balik na tanong ng lalaki sa kaniya.

Bigla naman siyang kinabahan.Hindi pa siya handa ibigay ang pagkababae niya. Hindi pa siya handa sa bagay na ganito.

"P-pero--"

"What?" Hinihintay ni Lanche na sumagot ito. Subalit bahagyang natakot si Brie kaya hindi na siya nakasagot pa.

Nagpatuloy siya sa pag drive hanggang sa makarating sa lugar na iyon.Habang nababa si Brie sa kotse ay hindi niya maitago ang kabang nararamdaman niya. Natatakot siya, hindi niya batid kung ano ang magaganap ngayong gabi. Subalit tama si Lanche.Kasal na sila, kaya wala siyang lusot doon. Masyado pa siyang bata sa edad na dise-nwebe.