Chapter 1a

                Madali lang sa tao ang magsabi ng mga bagay bagay patungkol sa kaniyang pananaw sa isang bagay, sa isang tao, sa isang lugar o sa isang pangyayari. Sa aking palagay nga ay normal na ito sa mga tao, ang manghusga. Minsan sa buhay natin, nakapagbibitiw tayo ng mga salita; mga masasakit na salita o kaya naman ay mga salitang mapanlait. Hindi na natin iniisip ang mararamdaman nung tao. Madali lang sa atin ang magsalita ng mga ganitong mga bagay-bagay sa iba sa kadahilanang hindi natin lubos na kilala ang taong punto ng ating opinyon.  Marahil nga ay ganiyan talaga ang buhay. Hindi ba natin naiisip na baka wala na talaga silang pagpipilian kundi gawin ang bagay na iyon dahil walang pinag-aralan ang tao at kailangan ng kaniyang pamilya ng pera para mabuhay? Masisisi ba natin sila kung ito ang kanilang tinahak na daan sa buhay? At the end of the day, hindi pa rin natin sila lubusang kilala. Kaya nararapat lang na pagtuunan natin ng pansin ang ating mga buhay at hindi ang buhay ng iba. Maaring kilala natin sila sa pangalan ngunit hindi natin sila kilala kung ano ang nasa puso at isipan nila. Hindi natin alam ang buong istorya ng kanilang buhay.

                Katulad na lamang sa sitwasyon ni Amanda, isa siyang prostitute. Hindi man niya kagustuhan na pasukin ang ganitong trabaho ay wala siyang magawa. Bukod sa wala siyang pinag-aralan ay mahirap lang din sila, isang kahig isang tuka kumbaga. Broken family at may pinag-aaral na dalawang kapatid. Bread winner siya sa kanilang tahanan. Siya ay nagtatrabaho sa isang hindi ganoon kasikat na bar, ngunit marami silang customers mapa foreigner man o mga big time na Pilipino. Karamihan ay mga businessman ang dumadayo sa kanilang bar. Nagbibigay siya ng pansamantalang kaligayahan sa bawat lalaking nakakasalamuha niya gabi-gabi. Pansamantalang kaligayahan lamang kapalit ng salapi. Ito ang kaniyang trabaho, ito ang kaniyang mundo.

“O, kumusta ka na? Mukhang matumal ang benta ngayon ha. hehe.” Ang pagbibirong sambit ni Edna; siya ang matalik na kaibigan ni Amanda at katrabaho din niya. “Hmft. Oo nga eh, magta-tatlong gabi na din. Hay naku, kung ganito lagi gabi-gabi, magsasara na ‘tong bar na 'to. Kung palaging ganito, saan na naman kaya ako kukuha ng gastusin sa bahay niyan?” malungkot na sagot ni Amanda. “Hay naku fren, di ka nag-iisa.” pinangalawahan naman ni Edna para damayan ang kaniyang kaibigan sa kaniyang naging tugon. Ilang sandali ang lumipas, “Uy! Tignan mo 'yon o! Yehey! May benta na ako ngayon!” Ang masayang sigaw ni Edna. “Sige grab the opportunity! Para may pag-uutangan ako mamaya!” sigaw naman ni Amanda habang naglalakad papalayo si Edna. “Tse!” ang tanging naisagot nito.

                Si Amanda ang katunggali ni Edna pagdating sa pagkuha ng mga customers. Syempre dahil mas bata si Amanda, edad 25. Maganda ang hubog ng kaniyang katawan, sexy kumbaga. Matangkad, nasa 5’8 ang tangkad, model na model ang dating. Mahaba ang buhok at maamong mukha, kaya naman pinipilahan siya. Bukod sa natatangi nitong ganda, ay may tinatago ding ganda ng kalooban. Mabait siya, maasikaso at maalalahanin. Kaya nga naging magkaibigan sila ni Edna, kasi nag-aalala si Amanda baka kutyain siya ng mga taong nakapaligid sa kaniya. Syempre joke lang iyon. Mabait din si Edna. 5’6 ang tangkad, ‘di na masama. Morena at maganda din ang hubog ng kaniyang katawan. Maganda ang mga mata, matangos ang ilong at makinis ang mukha.

                Silang dalawa ang most requested na i-table ng mga kalalakihan sa bar na iyon. At medyo nakikilala na rin ang bar dahil sa kanilang dalawa. Kaya kahit puro absent sila minsan ay hindi sila pinapatalsik sa pwesto ng kanilang manager, mga special eh.

                Mabalik tayo. Pumasok na sa loob ng kuwarto sina Edna at ang kaniyang customer. Masayang-masaya silang pumasok sa loob ng kuwarto. Pagkaraan ng ilang minuto, nabigla ang manager dahil galit na galit ang customer ni Edna palabas ng kanilang bar! “Ay ano ba iyan Edna?! Bakit galit na galit ang customer mo?!” nagugulumihanang tanong ng manager. Napapakamot na lang sa ulo si Edna habang nagpapaliwanag. “Ah kasi sir, na misunderstand yata ng customer ang sinabi ko, hehe. “

“Ano ba kasi ang nangyari?” Nagtatakang tanong ng manager. “Ganito po kasi ang nangyari…” Pagsasalaysay ni Edna.

---..oOo..---

ang nakaraan

                Sa loob ng kwarto, kasalukuyang nagbibigay ng pansamantalang aliw si Edna. “Ilang taon ka na boy?” tanong niya habang tinatanggal ang botones sa damit ng customer. “Trenta anyos lang ako baby, I’m just thirty my baby!” bibong sagot ng customer. “Wow naman! Sa buhok mo para ka lang eighteen years old. Sa balat mo naman, para ka lang twenty years old. Sa mukha mo para ka lang twenty-five years old, so all in all….”

“So all in all mukha na akong sixty years old ganun ba ang ibig mong sabihin?!? Mukha na ba akong senior citizen?!? Ano bang klaseng customer service meron kayo! Makaalis na nga at makahanap ng ibang bar, kung saan mga babae dun hindi mapang insulto kagaya mo! Imbis na makapag relax ang tao. Hay naku!” Galit na sambit ng customer habang nag aayus ng damit at sinturon. At hayun na nga, umalis na nga siya.

---..oOo..---

kasalukuyan

                “Ang sasabihin ko naman po sana ay, ‘So all in all you look young’. Wala naman akong masamang intensyon dun eh. Pero sir, I’ll make sure, hindi na mauulit, promise!” ang marahang naisagot ni Edna. “Siguraduhin mo lang ‘yan Edna, kung hindi…..hay naku, tatanggalin talaga kita!” Syempre alam niyo naman joke lang iyon ng manager, hindi niya talaga kayang tanggalin si Edna o si Amanda sa kaniyang bar. Kumbaga, sila ang kaniyang promoters.

“Sorry po talaga sir. ‘Di na talaga mauulit.” Pagmamakaawa niya.

                Ilang sandali ang nakalipas, may dumating na bagong customer. “A, may bagong customer. Para bago pa ulit umalis ang customer, ipamimigay ko muna siya kay Amanda.” Ang sambit ng manager sa kaniyang isip. “ Amanda!” sigaw niya. “Yes po? Andiyan na!” Ilang segundo ang dumaan at nakarating na nga sa kinaroroonan ng kaniyang manager si Amanda. “Ano po iyon sir?”, tanong niya. “A, eto nga pala ang customer mo ngayon. Paligayahin mo siya ha.”

“Huwag po kayong mag-alala sir. Papaligayahin ko po siya ngayong gabi.” Ang nakangiting turan nito. Binigay na nga ng customer ang kaniyang bayad sa manager. At ng sandali ngang iyon ay pumasok na sila sa kuwarto kung saan nila gagawin ang mga nakaw na sandali, ang mga nakaw na oras.