Love in Disguise (Filipino)

"PLEASE make coffee for two, Elmira.”

“Both black, Sir?”

“Yes, please.”

It was one Monday morning inside the office of Mr. Conrad Perez, Elmira’s boss for almost two years now. Kagaya ng dating routine niya, matapos maibigay ang schedule ng mga meeting nito for the day ay sisimulan naman niyang asikasuhin ang conflict sa schedule nitong personal.

Kabisado na niya ang lahat, mula sa pagkakaroon nito ng tatlong girlfriends simultaneously hanggang sa iba pang mga babae na natitipuhan nito. Ganoon katinik ang kanyang Boss Conrad. One quick glance at him, nobody would notice he was a heartbreaker. Sa three piece suit ba naman nito sa araw-araw at sa paraan ng pakikitungo nito sa mga empleyado, sino nga ba ang mag-iisip na palikero ang lalaki? But because she was the secretary, natural na alam niya kaliit-liitang likaw ng bituka nito. Of course, because again…she was the secret…ary.

Si May ay anak ng isang kaibigan ni Mr. Perez, ang ama ni Conrad at presidente ng Perez Empire. She was considered ikalawa dahil may iba pang nobya ang lalaki na nauna rito. Nakilala ito ni Conrad nang minsang sumama ang dalaga sa ama nito sa pamimili ng kabayo. To make the story short ay hindi na ito pinalampas ng boss niya. Sa kabila ng paalala ng ama nitong si Mr. Perez ay hindi ito nagpapigil. Ang babae namang may gusto rin dito ay hindi na nagpakipot pa at agad ay nakipagmabutihan sa lalaki.

Ngayon ay narito ito ngayon sa opisina at kapag ganito kaaga ang oras ng dalaw sa kanyang amo, mas malamang sa hindi ay may ‘trouble’ ito! Hayun nga at nang dalhan niya ng kape ang dalawang nag-uusap sa opisina ng lalaki ay naabutan pa niya ang pag-iyak ni May. Kunwa ay may hinahanap siyang kung ano sa file cabinet nito, pero wala naman talaga doon ang focus ng kanyang atensiyon kung hindi sa pinag-uusapan ng amo at bisita nito.

“You can’t just do this to me, Conrad! Hindi maaring sa ganitong kabilis na panahon ay iwan mo na ako ng ganoon lang!” Sa tono ng boses nito ay natiyak niyang nakikipaghiwalay ang boss niya.

“I’m sorry May, but it’s over. Please try to understand.We both enjoyed but everything is over.”

Hanep din naman ang amo niyang ito, ‘we both enjoyed daw,’ Ano kayang enjoyment ang tinutukoy nito?

“So how can you explain those times you told me you loved me?”

“I never lied to you, May. I meant it when I said that but now that I’m telling you it’s over, I’m also telling the truth. Minahal naman kitang talaga.”

“So, it’s past tense now, huh! Minahal mo ako at tapos na ang kung anong klaseng pagmamahal na tinutukoy mo ngayon, ganoon ba?”

“Sorry talaga. Please don’t make it hard for both of us. Let’s just part ways being still friends, can we?” Iyon ang huling salitang sinabi ni Conrad bago mabilis na tumayo ang babae at sampalin ito nang malakas sa pisngi.

“Read my lips, Conrad! Go to hell for all I care!” Matapos ay walang sabi-sabing nilisan na nito ang silid na iyon matapos mag-iwan ng mapanuring tingin sa kanya mula ulo hanggang paa. Obvious na nahuli nitong nakatulala siya habang nanood sa mga eksenang katatapos lang. Pero sino ba naman ang hindi matutulala sa eksenang ginawa nito?

Pag-alis ng babae ay madali niyang isinara ang pinto at hinarap ang boss. “It’s nine quarter now and you’re having a brunch date with one of our good clients, Sir. That literally means fifteen minutes from now,” parang walang nangyaring sabi niya rito.

Maging ito man ay tila hindi rin masyadong apektado sa katatapos lang na eksena o marahil ay sanay na sanay na rin ito sa mga ganoong situwasyon. Matapos bahagyang himasin ang panga ay muli itong naupo sa swivel chair nito at tila handa nang makinig sa anomang sasabihin niya. Ilang sandali rin silang nag-usap tungkol sa mga appointments nito bago nagawa ng lalaki na iliko ang kanilang paksa.

“How about Lucille? ‘Di ba sinabi ko sa iyong bigyan mo ko ng brunch date sa kanya today?” nakakunot ang noong tanong nito habang nakatingin sa kanya.

Ang Lucille na tinutukoy nito ay ang latest nitong girlfriend. Halos ay wala pang isang linggo nitong constant date ang babae. Nakilala naman nito iyon sa isang party ng kaibigan nito. Model ng isang prestihiyosong skin care product si Lucille kaya’t hindi na siya nagtaka nang halos ay walang makita kahit isang pekas sa balat nito.

“Sir naman, you can’t start the day bringing your girls out. Hindi ba ilang beses ko na kayong pinagbigyan sa ganyang klaseng pakiusap niyo at lagi naman kayong hindi nakababalik? Paano naman ang trabaho natin, dito?” mahinahon niyang sabi. “Tapos, ang aga-aga eh may trouble na naman kayo. Sa halip na nakapag-sign na kayo ng mga papers kanina eh inilaan niyo pa sa May na ‘yun ang time—”

“Wait a minute, pinagagalitan mo ba ako, Elmira?” Nahaplos nito ang baba habang nakatingin sa kanya.

Noon naman siya natauhan. Kung bakit ba naman kasi nakasanayan na niya ang magtaas ng boses sa tuwing naiimbiyerna siya. Nalimutan yata niya ang posisyon at ngayon ay nagawa niyang diktahan ang lalaki. “Ay, hindi po, Sir. Sorry po,” nakayuko niyang sabi.

“Okay. So, anong oras ako pwedeng lumabas kasama si Lucille?”

She drew a deep breath and replied. “If you can take her out within only an hour and be back here right after, you may leave the office at exactly three in the afternoon, but…”

“…but?” Nalukot ang mukha nito.

“But if you can’t Sir, better to reset the date tomorrow at one in the afternoon or you could go home as early as four o’clock dahil wala na kayong commitment noon.”

Napasipol ang lalaki habang marahang napapailing. “You can’t do this, Elmira! It’s been three days since we’ve last seen each other at bukas pa kami magkikita ulit? Inaaway na nga ako noong tao sa telepono eh. Gawan mo naman iyan ng paraan.”

“Sir, hindi po yata puwede. You can still take her out naman, iyon nga lang at isang oras lang dahil may date naman kayo sa Café Kabana ni Ms. Glenda mamaya. ‘Di ba kayo na nga ang nagsabi Sir, hindi niyo pwedeng pagalitin si Miss Glenda dahil sa lahat ay ito ang pinaka-ideal na maging girlfriend? Isa pa, gusto siya ng inyong mama, remember?”

“Pero puwede pa naman kaming mag-dinner tomorrow ‘di ba?”

“We can not cancel your date with her this afternoon dahil baka by this time ay nagpa-grocery na ang mama niyo intended for that dinner.”

“Okay, so this argument is useless now?” Alanganin ang ngiti nito. Marahil ay naisip na wala naman itong ibang magagawa kung hindi ang sumunod sa schedule niyang inihanda para rito.

She shrugged. “Anyway, I made a mental note to send Ms. May her part of the bargain now that it’s off to both of you.” Ang tinutukoy niya ay ang mamahaling bracelet at bulaklak na palaging ipinapadala nito sa mga babaeng hinihiwalayan nito.

Napangiti ang lalaki sa tinuran niya. “Okay so the first part of your plan for my day is now settled. Let’s move on with the other half.”