Kabanata 4

PAWISAN ang noo ni Olivia habang nakatago sa likod ng menu ang mukha niya. Nasa loob siya ng isang coffee shop kung saan naka-disguised siya upang hindi makilala ni Mr. Del Fredo. Kasalukuyan itong nakikipag meeting sa isang business man. Ilang araw na niyang ini-stalk ang masungit na lalaki upang abangan at makausap. Ginawa niyang lahat upang makabalik sa Del Fredo Group of Company ngunit pinagtatabuyan lamang siya ng sekretarya nito hanggang sa na banned na nga siya ng tuluyan sa kompanya nito.

Ibinaba niya ng dahan dahan ang menu at sumilip roon. Inayos niya ang makapal na salamin upang mas malinawan ang bulto ni Mr. Del fredo. Nangangarap niya itong pinagmasdan. He looked so elegant in his formal suit. Nakakaakit ang paraan ng pagsasalita nito sa harapan ng kausap, napakaseryoso at alam na alam ang dapat ikilos. Bagama't hindi ngumigiti ay puno pa rin ito ng karisma. Napakakinis ng mukha at walang kagalos galos. Kahit ang pores nito ay mahihiyang magsilabasan. Sa edad na bente sais ay bihira lamang siyang humanga sa purong pinoy dahil ang mga tipo niya talaga ay iyong katulad ni Mr. Del Fredo. Asian mixed. Kakaiba kasi ang obra kapag pinagsama ang genes ng dalawang magkaibang lahi. Naalala pa niya, pangarap niya dati ang mabuntisan ng isang foreigner kahit hindi na panagutan basta sa kanya ang bata ay ayos lang. Kung si Mr. Del Fredo ang mapapangasawa niya ay araw araw siyang luluhod sa Baclaran ng pabaliktad bilang pasasalamat. 

"Ang gwapo talaga ni Mr. Del Fredo," mahina niyang sambit sa buong pangalan ng lalaki. "Kaya lang ay pinaglihi ata sa sama ng loob." Bulong niya sa kanyang sarili at saka sumimsim ng inorder niyang ice tea. Muntikan na siyang mapaubo nang sumulyap si Mr. Del Fredo sa direksyon niya. Mabilis niyang itinago ang mukha sa hawak na menu. Kinabahan siya. Nakilala ba siya nito? Imposible. Sa ayos at porma niya ngayon, pihadong walang makakakilala sa kanya. 

Upang makasigurado ay muli niyang inalis ang menu sa mukha at laking gulat niya nang makitang wala na si Mr. Del Fredo sa kinauupuan nito. Tanging kausap na lamang nito ang naroon at mukhang paalis na rin.

Naalarma siya. Nasaan na si Mr. Del Fredo? Agad siyang tumayo at naghanap sa paligid. Nang hindi ito makita ay nagbayad siya sa cashier pagkatapos ay nagtungo sa parking lot. Tiyak na naroon ang lalaki at hindi pa nakakaalis. 

Hinihingal na tinakbo niya ang lugar. Namataan niya ang kotse ni Mr. Del Fredo na animo'y aandar na. Dahil na rin sa pagbuntot niya rito ng hindi nito naalalaman ay nakabisado na niya ang itsura at plate number ng sasakyan nito. Dinaig pa niya ang isang obsessed girlfriend sa kakahabol. 

Hindi niya papayagan na makaalis si Mr. Del Fredo ng hindi niya nakakausap. She needed the job. She would do everything just to get that fucking job kahit hindi siya sure kung anong klaseng trabaho ba iyon. Ang mahalaga, well compensated. Kung hindi makukuha sa taimtim na dasal, dadanan niya sa marahas na paraan. Kaya bago pa siya malagpasan nito ay lakas loob siyang humarang sa humaharurot na sasakyan. Napapikit siya sa ginawa. Halos mawalan siya ng ulirat nang makita sa harapan ang kotse. Akala niya ay mamamatay na siya. 

Mula sa loob ay niluwa roon ang driver ni Mr. Del Freso. Umakto siyang napaupo at nasaktan. Huwag sana siyang biguin ng naiisip niya. 

"Aray!" she cried dramatically. Hinaplos haplos niya katawan na parang nananakit sa pagkabangga. 

Natatarantang  lumapit sa kanya ang driver. "Santisima! Ayos ka lang ba ineng?" nag-aalalang dinaluhan siya nito. Akmang hahawakan siya nito ngunit nagpanggap siyang nasasaktan.

“Aray ko po mama!” Ngawa niya. Mas nilakasan pa niya para mas convincing. 

“Kaya mo bang tumayo?”

“Hindi po. Sobrang sakit po ng katawan ko.” 

“Sandali! Kakausapin ko lang ang amo ko at dadalhin ka namin sa ospital Miss!” Ani driver. 

Bingo! Iyon mismo ang agenda niya. Ang makasama ang amo nito at mabigyan ng pagkakataong makausap. 

“What's happeing to her Mang Austin?” mula sa likod ng driver ay sumulpot na si Mr. Del Fredo na nakapamulsa. Sumama ang mukha nito nang makilala siya. “It's you again. Sinusudan mo talaga ako? I thougt I have already escaped from you but here you are again, doing something stupid.” 

Aww! Stupid agad? Medyo na-hurt siya sa sinaad nito pero kailangan pangatawanan ang pagpapanggap. Magaling siya sa mga ganito, ang umakting. Whe she was in college, she was a former member of a theater group. Bukod sa mabuntisan ng AFAM at yumaman ay pangarap rin niyang maging sikat na aktres. Now it's time to show  her real talent. Hiling niya ay hindi pa iyon kinakalawang. 

“S-Sir... nasagasaan ko po ata siya... dalhin po natin siya sa ospital dahil mukhag nasaktan siya.” Suhestiyon ng driver nito. 

Upang segundahan ang inaakala ng driver ay pumalahaw siya ng iyak sa parking lot. Nakatawag iyon ng pansin sa gwardiya. “Ang sakit ng ulo ko! Ang sakit ng tuhod ko! Ang sakit ng bewang ko!”

“Sir, isugod na po natin siya sa pinakamalapit na ospital. Ayoko pang makulong.” Kunsumidong saad ng driver ulit sa amo nito. 

“Don't mind her, Mang Austin. Umaacting lang 'yan. Wag kang papaloko diyan. Ni walang galos ang katawan niya.” Hatol ni Mr. Del Fredo. Tila scanner ang mata nitong sumusuri sa kanya. 

“Anong walang galos? Ako na nga itong nabunggo, ako pa ang nanloloko? Hit and run ang gagawin mo kapag iniwan niyo ako rito!”I shouted at him at the top of my lungs. “Idedemanda ko kayo!” 

Walang konsiderasyon siyang tinaasan ng labi nito. “Hindi ka namin sinagasaan. Ikaw ang sumagasa sa sasakyan ko. I should be the one who file a case against you.”

Hindi siya nakaimik. Nabaliktad nito ang pangyayari ng hindi kumukurap. Nginisihan siya nito at saka pinagsiklop ang mga braso. “Let's go Mang Austin.” 

“Pero sir, kawawa naman siya...” 

“Mas kawawa ang kotse kapag nasakyan niya. Wala tayong pang disinfect sa mga katulad niya.” Anito at saka siya tinalikuran. Napipilitan namang sumunod ang driver nito. 

Nagngingitngit ang loob ni Olivia.  Ang sakit talaga magsalita ni Mr. Del Fredo. Walang preno. Hindi nagiisip kung may masasaktan sa mga sinasabi nito. Sa sobrang gigil niya ay kinuha niya ang suot niyang sapatos at saka binato ang ulo ni Mr. Del Fredo. Ito lang ang naisip niyang gawin maibsan lamang ang inis. 

Narinig niya ang maingay na pagmumura nito pagkatapos ay marahas siyang tiningnan at nilapitan. Nahintakutan siya ng daklutin nito ang braso niya. 

“Why did you do that? Hindi mo ba alam ang kaya kung gawin sayo? Kayang kaya kitang ipatapon sa labas ng Pilipinas.” He gritted his teeth. Nangigitim ang abuhin nitong mata. 

Inaamin niyang tumatalab sa kanya ang sinabi nito. Ngunit hindi siya padadaig rito. Pinantayan niya ang tingin nito at saka malakas na sinipa ang tuhod nito dahilan upang mabitawan siya nito. 

“Shit!” impit nitong daing. 

Agad siyang tumakbo ng mabilis paalis ng parking lot. Narinig niya ang pagsigaw nito sa buong pangalan niya kaya mas lalo niyang binilisan ang takbo. Nang makalayo ay saka lang niya narealized ang nagawang katagahan. Nasapo niya ang noo. Sa yaman ni Mr. Del Fredo ay baka ipatapon nga siya nito o kaya ay ipa-salvage.