Kabanata 3

HINDI mapaliwanag ni Olivia kung paano aakto sa harapan ng taong natapunan niya ng kape na si Mr. Del Fredo. Nakapagpalit na ito ng suit. Sa nangyaring insidente kanina ay hindi man lang siya nito sinigawan o pinahiya sa mga tao. Instead ay tinalikuran lamang siya at nakapag instant change outfit kaagad ito. Ganunpaman,  kahit hindi nakuha ni Olivia ang nararapat na reaksyon sa nagawang katangahan ay alam niyang nagtitimpi lang ito base sa kung paano siya tiningan nito kanina.

Puno ng kamandag ang awra nito at sobrang naninindig ang kalamnan niya. Ayon nga sa mga kasabihan, mas nakakatakot daw ang mga kalmadong tao at hindi madalas magsalita. Dahil ito ang mahirap basahin o i-predict. Para sa kanya ay isa itong bulkang hindi alam kung kailan mag-aalburoto at sasabog. He looks so calm yet so dangerous man. 

Nasa loob na siya ng eleganteng opisina nito. Nakaupo siya sa swivel chair at ito ang mag-iinterbyu sa kanya. Nakatingin ito sa printed resume na isinumite niya kanina. Katabi nito ang nakatayong sekratarya. 

“Sir, sorry po talaga. Hindi ko po talaga sinasadya na matapon ang kape sa suot niyo.” Hinging dispensa niya muli. 

Ngunit tila hindi nito narinig ang paumanhin niya. His eyes was still intact to her resume. Binabasa ang bawat nilalaman roon. Nang ibaba nito sa wakas ang hawak na papel ay alerto siyang umayos ng upo. She almost flinched when he stared at her. 

“So Miss Olivia Cosme, do you even know how to make a proper curriculum vitae? I bet you don't. You just gave me a trash.” Salubong ang kilay nitong pahayag sa kanya. 

“H-huh?” naguluhan siya sa pinahayag nito. 

“Maliban sa mga pinaglalagay mo rito sa basurang papel na ‘to, ano pa'ng mga bagay ang interesante tungkol sayo?” He's arrogant voice suddenly filled to her ears. 

Kumbaga sa medical term, nag-malfunction ang tainga niya sa narinig. Kung hindi siya nagkakamali, tinawag nitong basura ang curriculum vitae niya. Two times pa nitong sinabi sa tagalog at ingles. 

Naginit ang bunbunan niya sa naging pahayag nito at parang gusto niya tapunan muli itong ng kape. Iyong mas mahal na para with feelings. 

“P-pardon sir? Can you please repeat your question again.” Aniya habang itinitimpi ang sarili. 

“Tell me something interesteng about you.” Ulit nito na hindi nabawasan ang kaarogantehan ng boses. 

“After I graduated in college, I decided to try my luck in other—” 

“Nabasa ko na ‘yan. May iba pa ba?”

Sandali siyang nagisip, lahat ng nilagay niya sa resume ay maayos naman. Ano pa bang gusto nitong ishare niya? Marahil ang gusto nitong marinig ang nga hobbies niya. 

“I love reading poems. I am also sports enthusiast—” 

“That's too common.” Putol ulit nito sa kanya. “I want to hear something.”

Nag-isip muli siya. Eh kung ang family background kaya niya? Baka maawa ito sa kanya kung sasabihin niya ang kahirapan niya sa buhay.

“I'm the bread winner of our family—”

“Don't give me pitiful story of your life. ” 

Natigilan na siya. Sa kalooban niya ay nais niyang mapasimagot. Naiinis na siya! Ano ba talaga ang gusto nitong marinig? Lahat nalang ng sinasabi niya pinuputol nito kaagad. 

“Miss Cosme,, If you can't say anything, you may leave now.” May pinalidad sa boses nito. “Dianna... call the next applicant.” Anito sa sekratarya. 

“No sir!” pagpigil niya, nahawakan niya ang kamay nito sa pagkataranta. Hindi siya maaring ma-reject. Hindi na siya nakakahanap na kompanyang malaki mag-offer. 

Inalis nito ang kamay sa paghahawak niya na parang isa siyang bakterya. “Then start thingking on how you will get the job. Give your best shot Miss Cosme.”

Bumuo siya ng isang alanganin na ngiti at tumango. Alam niyang hinahamon siya nito dahil sa insidente kanina. Alam niya na ang impression nito sa kanya ay hindi maganda. Ngunit mas mahusay na subukan ang swerte kaysa hayaan lamang na mawala ang pagkakataon.

Sumandal ito sa headrest at nagsimulang maghintay ng gagawin niya. Nagisip si Olivia ng maaring gawin, iyong tipong hindi makakalimutan ng lalaki. Tutal ang sabi nito ay  kailangan interesante raw. She started humming. Tumaas naman ang kilay ng lalaki ng marinig ang paghuni niya.  

Itinaas niya ang kamay sa tapat ng bibig at nagmistula iyong mikropono. “I can live, I can love. I can reach the heavens above. I can right what is wrong. I can sing just any song. I can dance, I can fly. I can be your good friend. I can love you until the end.” Pakanta niya sa isang liriko ng kanta nang matapos  ay walang kaabog-abog na tumayo siya at inalala ang isang sayaw na napanood niya sa isang sikat na apps. “Yes I do the cooking. Yes I do the cleaning. Yes I keep the nana real sweet for your eating. Yes you be the boss I yes be respecting. Whatever that you tell me 'cause it's game you be spitting.” Pati ang dance step ng naturang kanta ay sinayaw niya. Pakapalan nalang ng mukha. 

Nang matapos ay malakas siyang napabuntong hininga. Hindi ata job interview ang napasok niya kundi talent audition. Tiningnan niya si Mr. Del Fredo na wala paring emosyon. Samantala ang sekretarya nito ay halos mabilaukan na sa pagpipigil ng tawa.

Ilang minuto bago ito nagsalita. “I have a good news and bad news for you. Mamili ka kung anong mauuna?” Lumiwanag ata ang kalangitan nang ngumiti ito sa kanya. Nakakita siya ng pag-asa na makukuha niya ang trabaho.

“Good news sir.” Mabilis niyang pinili ang una. 

“Congratulations you're hired.” Anito. 

Sa sobrang tuwa niya ay napasuntok siya sa hangin. Napatalon-talon siya. “Ano naman po 'yong bad news?” 

he shrugged his shoulder at pinagsiklop ang mga kamay sa ibabaw ng table. “Well, the bad news is, you're fired Miss Cosme. Now, leave!” Dumagundong ang sigaw nito sa kabuun ng opisina. 

“Pe-pero sir...” tututol pa sana siya ngunit nagsalita ito agad.

“Dianna, pakialis nga ang babae na ‘yan sa harapan ko.” he gave her a dismissal look. 

“Yes. Mr. Del fredo. Miss Cosme, lets go.” At iginiya nga siya ng sekretarya palabas ng opisina. Bagsak ang dalawang balikat na nagpatianod na lamang siya.