Chapter 9

She swallowed hard. Tila kasi nanuyo ang lalamunan niya.

Gusto sana niyang ialis ang tingin sa katawan  nito but baka isipin nito na super affected siya kahit totoo naman. Niluwagan ni Luke ang bukas ng pintuan.

"Hello babe. Why are you  here? Pasok ka." he said na malapad ang ngiti.

She sighed. Ayaw man niyang pumasok, mas pangit naman na mag-usap sila sa terrace, so she came in.  Naamoy niya ang mabangong katawan nito. Mukhang bagong ligo ito  and magbibihis na sana. She saw a suitcase malapit sa pintuan.

                  "Do you want anything?

Coffee? I can order breakfast for us." he said.

                   Luke

is taking in her loveliness. She is in a simple dress pero lumulutang  ang ganda ng dalaga. What she's wearing fits her slender figure perfectly. Aside from her appearance, he noticed   that she seems to look uncomfortable being in his room. 'Yon  naman ang isa pa sa nagustuhan nito  kay Isabelle.

Her virginal innocence.

                  Gusto niyang burahin ang tila nakakalokong ngiti ni  Luke.

"Wala. Busog ako. Pumunta ako dito para kumpirmahin ang hinala ko .May kinalaman ka sa pagkawala ng scholarship ko 'o?" deretsahang tanong niya.

She is looking sharply at him. She was taken aback when he spoke.

"Yes." maiksing sagot nito.

He is looking intently at her. Wala na ang ngiti sa mga labi nito. Seryoso ang expression nito.

"Ako din ang magiging boss mo. I bought this resort for you, my Isabelle." he said with a non-chalant tone.

             

   She caught her breath.  Hindi niya inexpect na agad-agad aamin ito.He is really different. Being born in a wealthy,

influential and powerful family has given him a lot of self-confidence and self-assurance. Masisisi ba niya ito kung bakit lahat ng naisin nito dapat makuha agad? Ang hindi niya lang kasi maintindihan ay

kung bakit siya ang

nakursunadahan nito. Napakalayo ng agwat nila sa lahat-lahat. She wouldn't know   how to move in his world.

              "Why?" she asked. 'Yon lang ang alam niyang itanong.

His brows met. Lumapit ito sa kanya. Dahil siguro sa halo-halong emosyon ng galit, inis, pagkalito, hindi

siya nakakilos. Luke had the chance  to tilt her chin with his hand para magtama ang mga mata nila. He is looking directly at her eyes.

"Because I want you to come to me...I want you to need me..." he said which made her frown.

"Let me take care of you , my Isabelle.I promise that I will give you anything and everything you want and need." titig na titig ito sa kanya while he said those words.

                 

Umatras siya from him. "Tama na Luke! Hindi ako bagay sayo.."

"Don't say that!" he hissed.

"Pero 'yon ang totoo! Hindi ako para sayo! Please tama na! Ilang beses ba akong makikiusap sayo?" she asked.

        

       Galit na tumalikod si Luke. "You start work on Monday. Rona told you your duties." sabi nito sa walang emosyon na boses. He started putting on his shirt.

"Yung tungkol sa tra..."

"Wala na tayong pag-uusapan! You will work here! Be practical! Wala kang makikitang trabaho as good and as convenient as this one." he said coldly while he checks his briefcase.

"Ano naman ang kapalit?" she asked.

He looked at her again.His handsome face  is passive.

"I won't force you to have sex with me. I want my woman to want me as much as I want her."

sabi nito without directly answering her question.

"Hindi mo sinagot ang tanong ko! Ano ang kapalit ng lahat ng ito?" tanong niya ulit.

"I don't have to spell it out. Kahit naman anong sabihin ko may ipangtatapat ka. I don't want hearing you say na hindi tayo bagay! Alam ko ang pinapasok ko before I went to see you at your grandmother's house. The thought na hindi tayo bagay never entered my mind! Ikaw ang may isyu do'n hindi ako. I am tired of hearing that! Bahala kang mag-isip sa sagot ko sa tanong mo." malamig na sabi nito.

               Tila nanghihina na napaupo na lang siya sa isa sa mga sofa. Ito na ba talaga yun? Sa kanya ba  talaga ang bagsak ko?  Kailangan ko na ba talagang tanggapin ito? She asked herself.

Mahirap kontrahin si Luke. Una pa lang alam na niya. Lahat ginawa niya para iwasan ito. Hanggang ngayon, she is  still trying very hard to resist him pero wala rin. He keeps on doing things to get her. Kung ano-ano na ang ginawa at ginagawa nito para lang makuha siya. Sa yaman nito, she knows that his resources are  almost endless. Siya? Anong meron siya? Muntik na siyang mapaungol sa naisip. Talong-talo na talaga  siya.  But she  has to admire his control dahil so far he hasn't touched or kissed her again although mukha namang gusto nitong gawin ang mga yun sa kanya. Halata naman sa mga titig nito sa kanya.

               

   "I'm leaving in half an hour babe. Don't you  want to come with me?" biglang tanong nito.

He is standing in front of her. Tumingala siya to look at him. He then knelt on one knee and held her hands in his.        "I am not as bad as you think I am my Isabelle. Don't be afraid of me. I do all these because you know how much I want you. I will  even marry you if that's the only way I can have you." he said.

(Luke)

He came to realize na mas tumitindi ang pagnanasa niya

sa dalaga pero may iba na din siyang nararamdaman. He started to really care for her. He knows na madami ang magbabago sa buhay niya  once naging sila na talaga ni Isabelle. If he wants her,  he has to marry her. Madami  ang magtataas ng kilay kapag naging asawa

niya ang dalaga because she is so unlike the women he is usually seen with. But he doesn't give a damn kahit ano man ang sabihin ng mga tao. He will have her sooner or later dahil kanya lang si Isabelle dela Vega. She has a defeated expression as she looks at him. Hindi niya alam if matutuwa siya or maiinis. That's not what he likes

to see. He wants her to come willingly to him,

hindi

lang dahil sa

ramdam nito na  wala na itong choice. Parang gusto na naman niyang magalit dahil kung sino pa ang gustong-gusto niya ito naman ang ayaw sa kanya. Wala pang umaayaw sa kanya. But at this point he will take what she can offer. Ang importante, alam nito na she can't  get away  from him.

                (Isabelle)

"Hindi ako pwedeng sumama sayo. Alam mo kung bakit." she said in a quiet voice.

Naisip niya that

she should stop defying him. Tutal paalis na ito.       Her life will go back to normal  pag-alis nito although one part of her doubts that.  Matapos ang  pag-eksena ni Luke sa buhay niya, mahirap burahin lahat ang alaala ng mga ginawa nito sa kanya, maganda man o hindi. Pero she has to forget him.  May chance na mawala na ang pagkagusto nito sa kanya kapag hindi na sila magkasama. Sa dami ng magaganda at sopistikadang mga babae sa Maynila, mabilis siya nitong makakalimutan at mapapalitan. Aaminin niya na masakit, pero she has to accept that. Ang pinakamaganda naman para sa kanilang pareho ay ang hindi maging sila. Masyadong magiging komplikado ang lahat for them and their family and friends. Langit at lupa sila.

                Luke

sighed bago siya itinayo nito. He  pulled her towards him. This time, she didn’t resist. "I am not used to expressing my feelings babe. But I have been very honest with you even from the start . Lahat ng sinabi ko sayo totoo. Tandaan mo lahat yun." he said as he intently looks  at her.

Hindi niya alam if she will believe him or not. Madali namang sabihin lahat 'yon

just to get her. It's

very easy for Luke Contrero to do things to persuade her to be his.

"I am sorry babe but I have to do this to keep me sane pag-alis ko." sabi pa nito.

Before she can react, he kissed her.  It wasn't a wild and passionate kiss. It was very tender. He gave her butterfly kisses on her upper lip first then her lower one.      Hindi niya alam na ayaw

lang siyang biglain ulit

ni Luke. He came this far with her at ayaw nitong  sirain lahat

just because

of his lust for her. After several seconds, pinakawalan na siya ng binata.

Luke

doesn't want her to feel his arousal. Baka matakot na naman siya dito. Nakagat niya ang ibabang labi nang matapos ang halik. Malayo ito sa halik nito sa kanya nung una. Pero ipokrita siya if hindi niya aaminin na nagustuhan niya. Si Luke

pa lang ang nakahalik sa kanya kaya siguro ramdam niya na masarap ang mga halik nito, .marahas man o hindi.

Medyo nangiti si Luke ng hindi

siya nagprotesta. That's an improvement.. He thought with satisfaction.

               He ran the tip of his forefinger on the side of her face.

"Babe, I will constantly call you. I have to check on you. I can always get a bodyguard for you if you want." he suggested.

"Hindi na kailangan." matigas na sabi niya.

Tumango si Luke. Hindi din naman  nito

gusto na may ibang

magbabantay sa dalaga.

"Pero ikukuha kita if the need arises." he said firmly.

She just lowered her lashes and looked at his neck. Hindi na siya nagsalita. Less protest, less mistake.

                                                                                             ***

Aaminin niya na gusto niya ang trabaho niya. Ang gaan ng ginagawa niya sa resort at mababait ang mga kasama niya sa kanya dahil na din siguro sa utos ni Luke.  Nailing na lang siya pag naisip niya yun. She has nothing to complain anyway. At mabuti naman din, pinayagan na siya ng lola Salome niya na mag-working student. Sinabi na niya ang totoo about her scholarship. Alam din nito na sa resort siya nagtatrabaho. Inamin na din niya yung kay Luke dahil  ayaw niyang nagsisinungaling sa lola niya.

"Wala naman tayong magagawa kung talagang gusto ka niya. Basta nasasayo na yan apo kung makikinig ka sa mga palaging kong pinapayo sayo. Kung kaya mong harapin lahat kung magiging nobyo mo siya, hindi kita pipigilan. Ihanda mo lang ang sarili mo sa lahat ng ppwedeng mangyari at sasabihin ng ibang tao. Ayaw ko lang  na masasaktan ka." malungkot na sabi ng lola Salome niya.

                Hindi naman niya nakakalimutan ang mga pangaral ng lola niya. Ang hirap lang

magpigil ng kilig sa mga ginagawa ni Luke just to make her feel special. Halos tatlong beses isang araw siya  kung tawagan nito. Sa umaga, tanghalian at bago siya matulog. But he

never said na mahal siya nito at hindi din naman siya nag-eexpect. Tama na yung ganito. Kinukulit pa din siya

nito na mag-Manila na sila ng lola niya. But she is always saying no. She's okay with their situation now.

        Ilang araw na  niyang napapansin na isa sa mga foreigners na bakasyunista nila, grabeng makatingin sa kanya. Kapag dadaan siya sa pool area or  sa bar ng resort,  nakasunod palagi ang mga

asul na mata nito sa kanya. He even said hello several times na sinasagot naman niya as a courtesy. May hitsura ito. Caucasian na dark brown ang buhok.Pero hindi siya intresado.

                 Nagulat siya ng isang beses while she just finished checking one of the villas,

nasa terrace pala ito. He is waiting for her. Nagpasalamat siya na hindi ito pumasok habang nasa loob siya. Pero naisip naman niya na baka wala naman itong  masamang balak. Gusto lang talagang makilala siya.

              "Hi Miss Isabelle. I am Jeremy." pakilala nito. He offered his hand to her.

Wala siyang magawa kung hindi makipag-kamay din. "How did you know my name?" she asked na nakakunot ang noo.

Ngumiti lang ito sa kanya without answering her question. Hindi agad nito pinakawalan ang kamay niya.

"You are prettier this close." he said.

Gusto niyang iwasang tignan ang mga mata nito na kakulay ng dagat. Matangkad din ito like Luke.

" I’m sorry but I have to go." sabi niya.

"Wait! " awat nito sa kanya. Hinawakan nito ang braso niya. "Can we have coffee?

I want to get to know you." sabi pa nito.

"Please let go of my arm. Staff aren't supposed to have a meal or coffee  with guests." she said pero hindi pa din nito inalis ang kamay sa braso niya.

"Can't you make me an exception? I really want to know more about you. Please Isabelle. I have been waiting for this chance to talk to you. You always seem so busy and aloof. “ sabi nito na may tipid na ngiti.

           

     Her phone rang bago pa niya ito masagot. Walang magawa si Jeremy but to  release her arm.

"Take the call. I'll wait." he said.

She almost sighed. Makulit din pala ito like Luke.

"Excuse me." sabi niya bago sagutin ang telepono. Baka mag-beast mode ang caller kapag hindi niya agad sinagot. Ilang beses na  para itong nagmemenopause kapag na-delay siya ng pag-take ng calls nito. Minsan kasi nasa banyo siya o kaya naman naka-charge ang phone kaya hindi niya marinig.

              "Where are you?" bungad ni Luke sa malamig na malamig na  boses.

"Kakatapos kong mag-check ng unit four . Bakit?" she asked.

"Are you alone o may kasama ka?" he asked unexpectedly.

Napatingin siya

kay Jeremy na matiyagang naghihintay sa kanya.

"Wala." sabi na lang niya. She heard his ragged breathing.

"Are you sure babe?" tanong nito ulit.

She noticed na tila galit ito. Hindi naman  ganun katagal bago  niya nasagot ang tawag nito so wala naman itong rason para magalit.

"Oo." sagot niya.

Naisip niya na

malamang bad-trip sa trabaho

ito kaya pati sa kanya galit which is so unfair. Gusto sana niyang sabihin na huwag na lang itong tumawag if wala din sa mood.Hinihintay niya na magsalita ulit ito pero he hang up.She rolled her eyes and sighed.

Mukhang mainit ang ulo ni Mr.Contrero..She thought.

              

Pagkababa niya ng cp nagsalita ulit si Jeremy.

"Please Isabelle? Can we have a snack? I think you are done with your duties anyway." nakangiting sabi nito.

"Sorry I really

can't." tanggi niya.

Nalukot ang mukha nito. "I will be here until next week. I  really hope you will have a meal with me before I go." Pangungulit nito na sinuklian niya lang ng ngiti.

Nagpasalamat siya na at least hindi na siya sinundan ni Jeremy. Wala siyang panahong maki-chika at  lalo makipag-date kahit kanino.Sa pag-aaral at pagtatrabaho niya, kulang pa ang oras niya. She frowned a little nang makasalubong si Rona. Tila nag-aalala ang mukha nito na hindi niya maintindihan kung bakit.

        

        "Miss dela Vega, please come with me." sabi nito.

Sumunod na lang siya dito. They headed to a door at the end of the corridor.    Kumatok ng tatlong beses si Rona bago nito pinihit ang seradura while she is behind her.

"Pasok ka na." the female staff told her.

Tatanungin pa sana niya ito pero mabilis na itong umalis. Kunot ang noong pumasok na lang siya sa bahagyang nakabukas na pintuan.         Nagulat siya ng makita na naka-upo si Luke sa office chair. Dahan-dahan na isinarado niya ang pintuan na hindi inaalis ang mata sa binata. Naka-business suit pa ito. He has his jaw clenched. He is staring at a big monitor na nakasabit sa dingding. Napalunok siya ng makita that

he can see lahat ng   nangyayari sa paligid ng resort at villas because

monitor is connected to a cctv camera.

              He slowly turned his chair  to face her. He has a white ring around his mouth. A muscle jerked in his right jaw.

"Did you enjoy your little chat with one of the guests babe?"  he asked in a very chilly voice.