Chapter 8

      (Luke)

         Over his dead body will he let that f*ck*ss brother of Joyce help Isabelle by giving her a job. Cortez gave the details of the organization na nag-grant ng scholarship sa dalaga. Luckily, ka-batch ng mama niya sa college ang head nito. He told her that siya na ang bahalang magpatuloy ng scholarship ni Isabelle. Umoo naman

agad si Mrs. Hidalgo.  It was as easy as pie.  

He was expecting her to seek his help. He told her that he is willing to support her studies. Sa Maynila pa nga ang gusto niya na mag-aral ito para mas malapit ito sa kanya. Ayaw niyang may ibang tutulong dito kung hindi siya lang.

Lalo na ang kapatid ni Joyce.He knows na nanliligaw ito sa dalaga.

                 (Isabelle)

She almost groaned ng mapansin na sarado ang kahoy na gate nila. Wala ang lola niya. Kakapasok pa lang niya ng gate ng huminto ang kotse ni Luke sa tapat ng bahay.

"Isabelle.." tawag nito as he walks towards her.

Nilingon niya ito. Wala na siyang kawala.

"Can we talk?" he asked. May bitbit itong maliit na paper bag.

                "Luke pwede ba? May gagawin pa ako." she said.

Mula nung sabihan siya nito na tatawagin siyang Mrs.Contrero because she always calls him Mr.Contrero, naisip niya na ang first name na lang nito ang gagamitin niya.

Luke's lips twitched when she called him by his name. He thought that it's better than Mr.Contrero. Eventually she will have to call him babe. He smiled sa naisip nito.

"Pwede ba tayong pumasok? I don't want to have a conversation with you dito sa labas." he said.

Nakagat niya

ang ibabang labi. She doesn't want to be with him alone inside their house.

"I will behave." he said mockingly.

                Matalim niya itong tinignan. He has a grin on his sinfully handsome face. Gusto niyang ibato ang mga libro niya sa mukha nito pero nagpigil siya. Tinalikuran na lang niya ito.

               Padabog  na naglakad siya papunta sa bahay. Inis na inis siya dito dahil kahit anong pakiusap at pag-iwas niya dito walang epekto. He   does what he wants.

Masyadong bilib  sa sarili

ang lalaking ito at parang  kung sinong boss kung umasta  at magsalita! Galit na bulong niya sa sarili.

                   Nung makapasok na sila , nakaramdam siya ng kaba. A feeling of panic engulfed her because of  his presence in the small room.

"Upo tayo." she offered bago ito ang magsabi just  like last time.

Luke smirked. Malamang naalala din nito ang naisip niya.         "I have something for you, my Isabelle." he drawled.

Iniabot nito ang paper bag sa kanya. "What's this?" she asked frowning.

"Open it." malambing na sabi nito.

                      Her frown deepened when she saw what's inside. "Cellphone?" gulat na tanong niya.

Hindi basta-bastang cellphone ang laman ng bag.  Mamahalin ito.

"That's for you babe. Para anytime I can call you." kaswal na sabi nito.

To check on you..Luke thought.

              " Hindi ko kailangan ito." she said sa inis na boses. She returned

the box of the phone inside the bag and put it  on the table.

At ano naman ang akala sa akin ng lalaking ito? Nobya niya?! Bwisit na bwisit na tanong niya sa sarili.

                 Luke leaned on the sofa. Matiim na nakatingin ito sa dalaga.

Whether Isabelle likes it or not...she will have to accept the phone and use it.  Yun ang naglalaro sa isip nito.

                "You need that babe. Andiyan na din ang number ni Joyce and my number. Naka-save na sa sim mo. You don't have to worry about load. Post-paid yan. I will take care of the bill. Anytime pwede mo akong tawagan if you need anything." he said.

She stood up angrily. "Pwede ba Luke?! Tumigil ka na nga! Umalis ka na at dalhin mo na yang telepono mo! Hindi ko tatanggapin yan!" she said defiantly.

Nakakasurvive naman siya ng walang cellphone. At ayaw niyang tumanggap ng kahit ano galing kay Luke Contrero.

               "Sit down babe. We'll talk. And this time, you have to listen to me first. If you will not do as I say, I will kiss you." he said with his eyes narrowed. He sounds serious.

He ran his eyes from her face down her body. Her black skirt goes a little below her knees and he can see her smooth and creamy legs. Natural ang puti niya dahil Swiss ang ama. Hindi sana siya uupo

but when she saw that  Luke is about to stand too, she sat down again. Baka totohanin nito ang banta.

                      He let out a satisfied smile before he spoke again. "Aalis ako bukas dahil may problema akong dapat ayusin. And I want to constantly know na safe kayo ng lola mo. Either you accept that phone or kukuha ako ng magbabantay sa inyo." he said.

                She

gaped. "Ano? Pakiulit mo nga?" manghang tanong niya.

                 Hindi niya alam if matutuwa siya or malulungkot dahil aalis pala ito. Kahit naiinis siya dito,  nasanay na siya na nakikita ito. She bit her lower lip because she shouldn't even be thinking   like that.

              

"Which do you prefer babe? A bodyguard or a cellphone?" malumanay na tanong nito.  

                 She tilted  her chin

before she spoke. "Wala! Ilang taon na kaming nakatira dito and okay kami! Ang tagal ko na din na walang cellphone at

wala namang problema dun!" she said sounding a little pissed.

Sumeryoso

na ang expression ni Luke. "Iba na ngayon. Don’t think that things will be the same ngayon na nakilala mo na ako. Your life has changed when I set my eyes on you. Accept that! I am going to

be busy  and I don't want to worry about you. Kung pumapayag ka na kasi na sa Maynila na kayo ng lola mo di sana wala na tayong problema." he said.

Change mo ang mukha mo! She thought angrily. Ayaw na niyang mag-comment sa sinabi nito kahit bwisit na bwisit siya,

                "May problema ka bang iba?" he asked all of a sudden.

Nagulat si Isabelle sa tanong nito. "Wala. Umalis ka na." pagtataboy niya.

Ayaw niyang sabihin dito ang hinaharap niyang problema dahil sa malapit na pagkawala ng scholarship niya. Hindi niya kailanman gugustuhin na humingi ng tulong kay Luke. The more na mag-fifeeling ito na pag-aari siya nito.

                 A muscle  jerked in Luke's  left jaw. Naisip nito na wala talagang balak ang dalaga na sabihin ang tungkol sa scholarship..

"May gusto ka bang sabihin sa akin? You know you can tell ne anything. " he said..

           She looked at him straight in the eye. "Wala." Maiksing sagot niya.

"I offered to take care of you. It still stands. Sabihin mo lang."sabi nito.

Tumayo  siya. Hindi siya iiwanan ng lalaking ito kapag hindi pa siya tatayo. "Ilang beses ko ng sinabi na hindi ko kailangan ng tulong mo. Umalis ka na."

                 Tumayo din si Luke. "Take and use the phone. You can call me kahit anong oras." he said in an expressionless tone.

Gusto sana  niyang sabihin

na manigas ito but she just kept quiet. Tumango na lang ang binata. In his head he knows that sooner or later, she will succumb to him. He is Luke Contrero. He does what he wants at walang makakapigil. Even Isabelle.

                May tila pagbabanta sa tono at expression ng mga mata nito . "Don't even think about defying me, my Isabelle. I am just after your welfare. I don't want anything bad happening to you." malamig na sabi nito.

She sighed. "Baka sayo nga ako mapahamak." bulong niya.

Kumunot ang noo ni Luke. "What's that babe?" he asked.

"Wala. Sabi ko, sana matapos ko yung dapat na gagawin ko! Dapat kanina ko pa kasi naumpisahan kung hindi ka lang dumating!

" she lied.

                 He looked at her intently. May sumilay na tipid na ngiti sa mga labi nito. "I'll see you before I go tomorrow." he said bago umalis.

Mabuti na lang hindi na sila nagkulitan. She is glad about that. Nakakapagod ding makipag-usap sa lalaking yun. Ipipilit talaga ang gusto. Dapat kasi Duke ang pangalan nito, hindi Luke. Parang hari kung mag-salita. Gusto palaging nasusunod.    Nakahinga siya  ng maluwag ng lumabas na ito. Naiiling na tinignan niya ang kahon na may telepono. Feeling curious, inilabas niya ang telepono and she turned  it on. Alam naman niyang gamitin ito kahit papaano dahil parang ganito din ang telepono ni Joyce. Mas malaki nga  lang ang monitor ng binigay ni Luke. Do'n naman biglang may tumatawag. She frowned but she accepted the call.

"Issa!  " bati

ni Joyce.

Naikot niya ang mga mata. "Alam mo na bibigyan ako ng cellphone ni Luke? Talagang hinayaan mo pa na isave niya ang number mo dito no?" may lakip na hinanakit ang boses niya. She heard her friend sighed.

"Naku naman Issa! Aarte ka pa? Alam mo ba kung magkano yang teleponong binigay ni Luke sayo?" 

"Wala akong pakialam! Sinabi ko na sa kanya na ayaw ko na binibigyan niya ako ng kahit ano!"

"Hay naku Isabelle dela Vega! We are not just talking of an ordinary man here! Kahit gusto ko ang kuya ko for you, we can't deny the fact that Luke is way hotter and way richer. At sa tingin ko sa kanya, hindi 'yon papayag na hindi maging kayo. So stop fighting him!  Ako nga tanggap ko na na wala ng pag-asa lalo ang kuya ko sayo! Tuod ka ba o malabo na  ang mga mata sa kaka-aral?! Kung hindi lang kita bff aakitin ko talaga si Luke! He is sooo hot! Kaso may problema nga lang..." tila nanghihinayang na sabi ni Joyce.

"Anong problema?"  she asked.

Joyce groaned in annoyance. "Paulit-ulit? Obvious naman po na kayo ang gusto niya!” nagbuga pa ng hangin ang kaibigan through her mouth.

"Ayaw ko sa kanya!" sagot naman niya.

"Utang na loob lang Issa! Pwede ban a

minsan mag-isip ka din ha? Kung magiging kayo ni Luke he will take care of you! Wala ka ng problema! "

"Bakit ka tumawag?" pag-iiba na lang niya ng usapan. Kahit bestfriend niya si Joyce, madalas, female version ito ni Luke.Wala   ding pupuntahan ang usapan nila. 

                Ilang segundo na hindi nagsalita ang kaibigan dahil she changed the topic.

"Bahala ka na nga!

Good luck if you can resist him." Komento nito.

"Hindi ko kailangan ng good luck." sagot naman niya.

"Sure! Sabi mo eh! " pang-aasar nito.

"Bakit ka tumawag?" inulit niya  ang  tanong kanina.

"Maaga ka bukas sa resort sa San Fabian. They are hiring." 

"Anong position?" curious na tanong niya.

"Ewan ko. Basta nasagap ko lang na pwedeng sa hapon lang ang work."

"Sige. Salamat." she said. May natanaw siyang pag-asa sa balita ng kaibigan.

Sakto naman na alas- diyes ng umaga

pa lang ang pasok niya bukas

so makakapunta siya ng maaga.

                                                                               ***

She dressed smartly the next morning. She wants to get the job at the resort dahil sakto ito sa schedule niya sa unibersidad. She can work after her class.

                   Ngayon na kakatapos nilang mag-usap ng isa sa  female staff, naisip niya na parang

may problema. The offer is too  good to be true. She will get thirty

thousand pesos a month. She only needs to work for two

hours a day.Mula 4:30 PM hanggang 6:30PM ang trabaho niya. Hatid sundo pa siya ng service ng resort.Her task  is, titignan  lang if okay ang mga villas bago mag-check- in ang guests. Minsan daw she will be an assistant receptionist sa female spa and massage room. "Yon lang.   Sa liit ng bayan nila, kahit nagtatrabaho sa banko sa lugar nila hindi sumasahod ng ganun kalaki.Kahit nga

ang mga guro.

Ang nakakagulat pa is, tanggap siya agad. Wala ng interview.

                "You can start working tomorrow Miss dela Vega." sabi ni Rona na in-charge daw sa hiring.

She

was about to ask her something ng mag-ring ang telepono sa lamesa nito.

"Sandali lang Miss." she told her bago sinagot ang tawag.

She just sighed and looked around the small office as the woman talks on the phone.

"Yes sir...okay na po...sige po sir." sabi nito sa kausap bago binaba ang telepono.

"Miss dela Vega, kahit next week  ka na daw  pumasok. Pero yung sahod mo buo pa ding makukuha sa katapusan." sabi nito.

                 She chewed her bottom lip. "Miss...boss mo ba ang kausap mo kanina?" she asked.

Kumunot ang noo ng babae pero tumango.

"Pwede ko ba siyang makausap?" she asked.

Umiling si Rona. "Hindi pwedeng basta-basta makausap si sir. You need an appointment. Sige na Miss dela Vega. I will see you on Monday." sabi ng babae.

"Gusto ko lang siyang pasalamatan sana." she lied.

"He's busy. Paalis siya mamaya."

Naningkit ang mga mata niya.

Paalis pala ha? She thought .

          

    Ipinadyak niya ang paa pagkalabas niya ng opisina ni Rona. So she was right all along! May kutob na siya kanina pa  na  Luke is behind all these! Mukhang nabili na nito ang resort at ito ang kausap ng babae kanina. Naalala niya na kagabi sinabi nito na aalis ito dahil may aayusing problema.

Pasimple niyang tinanong ang isa sa chambermaid na nakita niya.Tinanong niya kung saan ang pinaka-mahal na villa. Sure siya na andun sigurado si Luke Contrero.

                 Dalawang malalaking villas ang magkatabi. Do'n sa isa, may lalaking  foreigner na nagbabasa ng  libro sa maliit na terrace     so she decided to ring the bell of the other one. Gigil na gigil siya. Ang kapal talaga ng mukha nito na manipulahin ang buhay niya! Naisip nga niya na malamang pati ang nawala niyang  scholarship ito ang may pakana. Walang hindi kayang gawin si Luke Contrero. Pagbukas ng pintuan, tila naumid ang dila Hubad-baro si Luke. He only has his jeans on. Lantad ang maskuladong upper body nito.

"Babe?" he asked looking really surprised.