Chapter 4

Kathryn's POV

(I'm A Mess by Bebe Rexha)

Everything's been so messed up here lately

Pretty sure he don't wanna be my baby

The next thing I knew ay nasa loob nako at napaliligiran ng mga taong sumasayaw, ewan pero ngayon ko lang naramdaman yung feeling na...

Oh, he don't love me, he don't love me

He don't love me, he don't love me

But that's okay

'Cause I love me, yeah, I love me

Yeah, I love me

Yeah, I love myself anyway

Yung feeling na "Don't make your life miserable, make it wonderful". 

Hey

Everything's gonna be alright

Everything's gonna be okay

It's gonna be a good, good, life

That's what my therapist say

Everything's gonna be alright

Everything's gonna be just fine

Ewan, pero my heart keeps beating so fast dahil sa music na naririnig ko. It makes my body feel the music and make a move in every single rhythm just like how people do here.

I'm a mess, I'm a loser

I'm a hater, I'm a user

I'm a mess for your love, it ain't new

I'm obsessed, I'm embarrassed

Napansin kong ako na lang pala mag-isa ang nakatayo sa gitna ng maraming taong nag-sasayawan. Nasaan na sila? 

I don't trust no one around us

I'm a mess for your love, it ain't new

Inikot ko ang buong paningin ko para hanapin sila pero mukhang bigo akong mahanap sila dahil sa sobrang daming tao. 

Nobody shows up unless I'm paying

Have a drink on me cheers to the failing

Oh, he don't love me, he don't love me

He don't love me, he don't love me

But that's okay

"Miss sumama ka samin." lumingon ako sa pinanggalingan ng boses, kahit na sobrang ingay dito nagawa ko paring marinig ang boses na iyon dahil sa sobrang lalim at heto nga bumungad sakin ang napakalaking katawan ng isa sa mga bouncer dito sa SABAR.

'Cause I love me, yeah, I love me

Yeah, I love me

Yeah, I love myself anyway

Hey

Everything's gonna be alright

Everything's gonna be okay

It's gonna be a good, good life

That's what my therapist say

"WHAT?" ewan pero yun lang ang nag-iisang word na lumabas sa bibig ko dahil sa sobrang laki at lapad niya. Matangkad naman ako pero mas matangkad parin kasi siya kahit na may suot akong 2 inch black stiletto! Imagine? Hanggang dibdib niya lang ako!

Everything's gonna be alright

Everything's gonna be just fine

It's gonna be a good, good life

I'm a mess, I'm a loser

I'm a hater, I'm a user

I'm a mess for your love, it ain't new

"Pasensiya na pero KAILANGAN niyo pong sumama samin." sabay hawak niya sa braso ko at hinila yon sanhi para makaladkad ako. Shit! ang lakas niya. 

"But why---" - "No buts!" tapos pinanlakihan niya ko ng mata, putek na brown sino ba siya para gawin sakin to!?

Everything's gonna be alright, alright

Everything's gonna be just fine, just fine

It's gonna be a good, good life

I'm a mess, I'm a loser

I'm a hater, I'm a user

I'm a mess for your love, it ain't new

I'm obsessed, I'm embarrassed

I don't trust no one around us

I'm a mess for your love, it ain't new

Third Person's POV

"Kamusta ang mga tao sa bar?" boses ng isang binabae na may-ari ng SABAR.

"Naku! mukhang dagdagsain nanaman tayo ngayong gabi Madam!" wika ng isang babae habang nakatingin sa buong CCTV ng SABAR.

Ito ang kanyang sekretarya kasalukuyan itong tumitingin sa mga personal identity ng bawat taong pumapasok sa SABAR.

"O.M.G! Madam! may mga bago tayong bigtime na bisita!" masaya nitong sabi sa may-ari.

"Mga Bigtime? Sino-sino sila?" tanong ng may-ari.

"Wait madam, isa sa mga pumasok ay anak ng..." natigalan yung sekretary niya dahil sa nirere-wind pa nito ang CCTV.

"Madam walo po sila and their parents are the founders of C.O.T Group." pagpapatuloy nito.

Dahil sa sinabi ng kanyang sekretarya ay tumayo ito sa pagkaka-upo at pumunta sa kinaroroonan nito.

C.O.T Group? This can't be! sa isip-isip niya.

"They are Juliana Theisha Sterling, Ace Fatima Ellano, Zane May Valera, Kathryn Chandria Va---"

"Vasquez?" mabilis niyang tanong dahilan para maputol ang sinasabi ng kanyang sekretarya. 

"Y--yes M-madam." nauutal na sagot ng sekretarya "May problema po ba?" dagdag pa nito.

"I want to see her...NOW!" sabi niya at naglakad ito papunta sa swivel chair at umupo.

Magtatanong pa sana ang sekretarya niya pero binigyan na niya ito ng makahulugang tingin, kung kaya't agad namang inutusan ng kanyang sekretarya ang mga bouncer nila na dalhin rito ang babaeng itinuro nito sa CCTV.

Hindi siya pwedeng magkamali sa narinig at nakita niya sa CCTV. Malakas ang kutob niya...

makalipas ang ilang minuto...

"Madam papunta na po sila dito." sabi ng sekretarya niya.

"Mabuti naman." nakangiti niyang sagot sabay ayos ng kanyang suot na damit.

Hindi niya alam kung papaano siya magpapaliwanag kapag nasa harap na niya ito or what, basta ang alam niya ay masaya siya dahil makikita na niya ito sa wakas.

*Knock knock knock

Binuksan ng kanyang sekretarya ang pinto at bumungad sa kanila ang dalawang bouncer.

Kumunot ang noo niya dahil hindi ang mga iyon ang inaasahan niyang bubungad sa pinto...pero laking gulat niya nang maghiwalay ang mga ito at iniluwa non ang taong matagal na matagal na niyang gustong makita.

My beautiful niece...

Kathryn's POV 

Sumakay kami sa elevator, hindi ko alam kung saan ba ako dadalhin ng mga naglalakihang bouncer dito. Pero isa lang ang naiisip kong dahilan, baka may nagawa akong mali?

Wow! Kakapasok ko pa nga lang dito may mali agad akong nagawa? Kung makabantay sila dito sakin para namang makakatakas talaga ako sa ginagawa nila.

Papaano ba naman may dalawang bouncer sa harap ko tapos may isa sa kanan, may isa sa kaliwa at aba! bantay sarado talaga ako kasi pati sa likuran ko may dalawang bouncer din.

Naglalakad na kami ngayon, buti nga hindi nako kinaladkad kasi nagkusa na talaga akong sumama sa kanila kanina bago pa kami maka-sakay sa elevator.

Then huminto kami sa nag-iisang pinto dito sa floor na pinuntahan namin.

Ang lapad kasi ng katawan nung bouncer hindi ko tuloy alam kung anong floor to!

Narinig kong bumukas yung pinto hindi ko naman makita kung sino yung nagbukas kasi ang tatangkad nila.

Lord please ikaw na po ang bahala sa akin...

Bigla namang naghiwalay yung dalawang bouncer na nasa harap ko then...I saw a woman looking at me...

Wait! She's familiar oo tama siya nga! She is the owner of SABAR. Nakita kasi namin yung picture niya sa isang article. She's beautiful kahit na transgender siya.

Pinapasok naman ako ng babaeng nagbukas siguro ng pintuan.

"I--iwan m--mo muna kami" sabi niya dun sa babae, yun siguro ang sekretary niya.

And with that iniwan nga kami ng sekretary niya kaya kami na lang ang natitira dito sa office.

Hindi ko alam pero kinakabahan ako, nagsisimula nang mamawis ang mga kamay ko.

"Ma-upo ka." sabi niya sa akin habang nakangiti. 

Ang weird! bakit ganon?

"Thank you po." pilit na ngiti kong sabi sa kanya sabay upo sa mahabang sofa. 

Tapos tumabi siya sakin at nagulat ako kasi bigla niyang hinawakan ang dalawa kong kamay.

"Alam kong kanina ka pa nagtataka kung bakit ka narito." sabi niya. 

Hindi ko alam kung anong sasabihin sa kanya, basta ang nararamdaman ko ngayon hindi maganda. Parang matagal na niya kong kilala pero ako...ano ko ba siya?

"Sorry po, pero ano po ba ang nagawa kong kasalanan or violation?" naguguluhan kong tanong sa kanya habang yung mga kamay namin nakadaop parin, kasi naman parang may something na ayaw ko ring bitawan yung kamay niya.

"Wala hija, ang totoo niyan..." natigilan siya at napayuko.

Tapos bigla siyang tumingin sakin habang may luhang nagpipigil na lumabas sa isa niyang mata at bigla na lang niya kong niyakap at tuluyan na nga talaga siyang umiyak.

Hala bakit siya umiiyak?

Ewan pero parang labag sa kalooban ko yung pag-iyak niya hindi dahil sa niyayakap niya ko. 

"Bakit po kayo umiiyak? Ano pong problema?" nagtataka kong tanong sa kanya, kaya naman niyakap ko na lang din siya pabalik at hinagod ang likod niya para kahit papano mapakalma siya.

Bigla naman siyang kumalas sa pagkakayap sa akin at hinawakan ako sa magkabilang balikat.

"I'm your mother's little brother." bunyag niya.

Natigilan ako...para kasing hindi pa nag si-sink in sa utak ko yung pag-amin niya. Ano bang sabi niya?

IM YOUR MOTHER'S LITTLE BROTHER...

IM YOUR MOTHER'S LITTLE BROTHER...

IM YOUR MOTHER'S LITTLE BROTHER...

"Po?" hindi makapaniwalang sabi ko sa kanya, seryoso 'huh' lang talaga nasabi ko!

"Ako ang...ako ang naglayas niyang kapatid 15 years ago...I'm sorry...I'm sorry kung pinahirapan ko ang mommy mo...I'm so sorry." paliwanag niya habang punong-puno ng luha ang dalawa niyang mata.

"Kaya ko lang naman nagawa 'yon dahil tutol si papa sa totoong ako at...gusto niya na ako ang mamahala sa kumpanya...pero ayoko...hindi naman kasi ako lalaki iba ang nararamdaman ko... bata pa lang ako alam ko na sa sarili ko ang totoong gusto ko...ang totoong ako...hanggang sa malaman 'yon ng mommy mo...sapilitan siyang nagpakasal sa hindi niya totoong mahal...at sinalo lahat ng gusto ni papa para sakin...pinagtakpan niya ako sa totoong ako...tinulungan niya ako sa bagay na gusto ko...siya ang dahilan kung bakit naging successful ako ngayon... I really really miss your mom...15 years...15 years ko siyang hindi nakausap at hindi nakita." paliwanag pa niya.

Hindi ko na namalayang may tumutulong luha na pala sa mga mata ko, grabe ang sakit ng pinagdaanan niya...at si Mama. Wala siyang nababanggit o nakukuwento saking problema dahil sa busy lagi ang schedules nila ni Papa. 

Hindi ko rin alam na nagpakasal pala si Mama sa iba, bago si Papa. 

"And now, mukhang panahon na para magkita kami ng mommy mo...I'm thankful kasi nakilala agad kita kahit na walang kasiguraduhan kung ikaw nga ba talaga ang pamangkin ko." sabi niya sakin habang may ngiti sa mga labi. 

"Do you want me to call mom?" nakangiti kong tanong sa kanya, ano ba yan para kaming mga baliw dito umiiyak tapos biglang ngingiti.

"I'm sure magiging masaya si Mama kapag nakausap ka niya. Wala man po akong alam sa mga nangyayari pero gusto ko po kayong tulungan, Tita." gulat siyang napatingin sakin, hindi niya siguro inaasahang tatawagin ko siya as my tita and not tito. 

"I thought you're going to call me Tito." natatawa niyang sabi sakin.

"But you know what? I love it!" then niyakap niya ulit ako at niyakap ko din siya pabalik. 

Sa tingin ko mukhang magkakasundo kami ni tita. Naramdaman kong nagva-vibrate yung cellphone sa bulsa ko.

"For sure nag-aalala na sila sayo." bumitaw sa pagkakayakap sakin si tita, naramdaman niya rin siguro yung pag vibrate ng phone ko sa bulsa.

"Excuse me lang po tita." paalam ko sa kanya habang dinudukot ko yung phone at sinagot ko agad yung tumatawag, hindi ko na nga tinignan kung sino yun eh!

"Hel--" 

"KATH! WHERE THE HELL ARE YOU?" boses ni May.

So si May pala ang tumawag sakin, hindi man lang ako pinatapos mag salita. Halata ngang nag-aalala sila sakin. 

"May! kalma okay?" sabi ko sa kanya.

"Okay! Nasaan ka ba? Kanina ka pa namin hinahanap nandito kami ngayon sa labas ng comfort room." pa- rap niyang sabi. 

"Wait for me! papunta na'ko diyan." sabi ko na lang sabay end ng call. Baka kasi mag-beat box pa ako sa rap niya. 

Kailangan ko nang maghanda ng paliwanag sa kanila mamaya...

"Are you leaving?" tanong sakin ni Tita

"Hinahanap na po nila ako eh!" sabi ko sa kanya sabay yuko, hayst! ang dami ko pa naman sanang ikukwento sa kanya.

"It's okay magkikita parin naman tayo, you and your friends are free to visit my bar anytime." nakangiti niyang sabi sakin.

"For now, hihingiin ko na lang muna ang number ni ate at mag-iipon muna ako ng lakas ng loob para makausap siya." dugtong pa niya.

And with that binigay ko sa kanya ang number ni Mama at nagpalitan din kami ng number para daw may kakuwentuhan siya.

"Sige po tita aalis na'ko." paalam ko sa kanya at niyakap siya.

"Call me if you need help." sabi niya  habang tinatapik-tapik ang likod ko.

"Yes po tita." nakangiti ko namang sagot at sabay kaming kumalas sa pagkakayakap.

Hinatid niya ako hanggang elevator, marami pa daw kasi siyang aasikasuhin. Nasa 16th floor pala ang office niya. Ang nag-iisang opisina sa 16th floor.

Pagbukas ng elevator ay agad akong lumabas at hinanap ang comfort room. Tumingin muna ako sa wristwatch ko, 10:33pm no wonder ang daming mga taong lumalabas at pumapasok sa SABAR naghalo-halo rin ang mga babae at lalaki kaya nakakalito ang maghanap. Nagpalinga-linga na lang muna ako para mahanap sila kaso ang dami talagang tao, kaya tinawagan ko na si May para magkita-kita na kami pero ring lang ng ring yung cellphone niya. 

Pano na 'to?