CHAPTER FOUR

"HMMM.. SAAN NGA BA yun nakalagay?" Tanong niya sa sarili habang kinakalkal ang mga folders sa drawer.

Kanina pa siya sa loob ng opisina at hinahanap ang nawawala niyang resume. Naiwan niya kasi noong umalis siya sa ospital. Pwede naman niyang kunin kaso masyado rin siyang naging busy para bumalik at ngayon lang siya nakahanap ng tamang oras. Minalas pa nga at hating gabi na siya nakapunta. Wala pang taong dumadaan sa corridor kaya hangga't maaari ay mabilis ang kilos niya.

"Hayst! Bukas na lang sana'to eh kaso may gagawin pa pala ako. Sheezz.. kakilabot talaga." kinikilabutan niyang sambit at mas minadali ang paghanap ng folder.

Hindi naman nagtagal ay nahanap na niya ito. Napangiti siya.

"Nandito ka lang pala!" Kaagad niyang kinuha ang folder ngunit hindi sinasadyang nakuha niya din ang Isa pang folder.

"Tsk!" Aakmang ibabalik niya na sana sa drawer ang folder na napulot ngunit napatigil siya ng may mapansin sa loob ng folder. May nakasulat.

"Ano'to?" Maingat niya itong binuklat at agad na nakuha ang atensyon niya sa nakasulat sa itaas.

'THE DEATH OF TEN'

Kumunot ang noo niya dahil sa nabasa. Paano napunta ang ganitong klase ng document sa loob ng mga resume?

The Death Of Ten, tatlong taon na ang nakalilipas ng mangyari ang insedenteng iyon. Sunod sunod na patayan ang nangyari sa CARRANZA HOSPITAL. Bawat biktima na namamatay ay pawang mga doktor at nurse lang. Sinasabi pang isang psychopath ang may gawa dahil narin sa pamamaraan ng killer. Masyadong brutal at hindi makatao ang ginawa nito at ang alam niya, hanggang ngayon ay hindi pa nahahanap ang salarin. Wala pang may alam kung sino ang may sala. Pero ang ipinagtataka lang niya.. paano napunta ang ganito sa drawer? Hindi ba dapat ay nasa pulis ito?

Dala ng kaguluhan ay napagpasyahan niyang buklatin pa ang ibang pahina. Iba't ibang mga detalye, mga taong na-interview at kung sino sino sila.. mga iba pang ibedensiya ang naroon kaya habang mas tumatagal ay mas lalong lumalalim ang kunot ng noo niya.

"Ano ba talaga ang--" she stilled. Napaawang ang labi niya at unti-unting nanlaki ang mga mata niya ng mabasa ang nasa hulihan.

May nakasulat na pangalan. Isinulat sa dokyumento kung sino ang may sala!

"S-Si.." halos hindi niya masabi kung sino ito dahil sa gulat. Hindi niya inakala. Hindi niya inasahan na magagawa yun ng taong iyon. Masyadong iba ang pagkakakilanlan niya dito. Ibang-iba sa kung ano ang mga nakasulat dito.

Pero totoo nga ba ang mga nakasulat sa loob? Paano nangyaring nandito ang lahat ng'to? Bakit nandito at sino ang--

She gasp. Mukhang alam na niya kung sino.

Kahit nanginginig ay napagpasyahan niyang dalhin ang mga nakalap. Dali-dali niyang niligpit ang mga dokyumento at agad na tumayo.

"K-Kailangan ko'tong dalhin sa pulis!" Kahit nanginginig ay umalis na siya sa loob ng opisina at nagmamadaling umalis.

Habang naglalakad ay hindi niya maiwasang kilabutan dahil sa dilim at sa lamig. Siya pa mag-isa ang naglalakad sa corridor kaya mas lalo niyang binilisan ang paglakad.

"Agh!" Mas lalo pa siyang kinilabutan ng magsimulang mangdilim ang mga ilaw.

"Tsk! Relax lang! Wala ako horror movies. Kalma lang, okay?" Pagpapakalma niya sa sarili at mas binilisan pa ang alis.

Malapit lapit na siya sa paliko ng muntik na siyang atakehin sa puso ng may bumalagta sa kaniyang tao.

"Ahh!" Napasigaw siya sa gulat lalo na ng makita kung sino ito.

Sh*t! Siya yun! Ramdam na ramdam niya ang pagbilis ng tibok ng puso niya dahil sa kaba at takot. Kilala niya kung sino ang nasa harapan. Hindi lang ito ang dati niyang kaibigan kundi ito rin ang may kagagawan ng lahat.

"A-Ah.. I-Ikaw pala." kinakabahan niyang bati at inilagay sa likod ang folder. Ngumiti siya ng may pag-alinlangan sa kaharap.

"G-Gabi na ah. B-Bakit ka nandito?" Tanong niya at napalunok ng mapansing nakatitig sa kaniya ang kaharap.

"Wala naman. May kukunin lang sana ako. Ikaw?" Mahinahon nitong tanong at ngumiti pa sa kaniya. Mas lalo siyang kinabahan.

"A-Ah.. K-Kinuha ko lang yung resume ko. Ngayon lang kasi ako nagkaroon ng oras kaya ngayon ko lang nakuha." paliwanag niya at ngumiti din.

Tumango tango naman ito. "Ganun ba? Hmm.. Aalis ka na?" Muli nitong tanong. Tumango siya.

"Yes. Ahm, I think mauuna na ako. Inaantok na rin kasi ako at maaga pa ako sa pupuntahan ko bukas. Sige, Bye." lumakad kaagad siya paalis ng humarang ito.

"Pwede mo ba muna akong samahan? May kukunin lang din sana ako eh." paki-usap nito.

"A-Ahm. Sorry pero--"

"Please?" Napabuga naman siya ng hangin.

"S-Sige.." pagpayag niya. Talagang wala siyang choice at sana lang hindi makahalata ang kasama sa kaniya.

Nauna siyang tumalikod dito at agad niyang nilagay sa harapan ang folder.

"Ahm, tara na." Saad niya at lumakad.

Kahit kinakabahan ay pilit niyang hinahakbang ang mga paa papunta sa kung saan. Makalipas ang ilang minuto ay nagsalita ang taong nasa likod.

"Sandali lang." kaagad siyang tumigil ngunit hindi siya humarap.

"B-Bakit?"

"Hindi ko na pala kailangang kunin yun." Saad nito.

"G-Ganun ba? B-Bakit naman?" Nauutal niyang tanong at unti-unting humarap ngunit kasabay noon ay napasinghap na lamang siya ng bigla siya nitong sunggaban at tinakpan nito ng panyo ang bibig niya.

"Hmm!"

Ngumisi ito ng nakakaloko. "Hindi na kailangan kasi dala-dala mo naman, diba?"

Maiiyak na talaga siya dahil sa takot na nararamdaman lalo na ng makita ito. Parang nawala bigla ang kalmado nitong mukha. Parang nawala sa sarili at nabaliw bigla.

"Hmm!" Sinubukan niyang itulak ang kaharap ngunit nakaramdam na siya ng hilo.

"Nalaman mo na ang sekreto ko kaya ikaw ang susunod." ngisi nito at doon na siya tuluyang nawalan ng malay.

UNTI-UNTING NAGMULAT siya ng mga mata at kaagad siyang ginapangan ng kaba nang mapansing naka-upo siya sa sahig sa gitna ng basement ng hospital. Nakatali ang mga kamay at paa niya kaya hindi niya magawang kumilos. May tape ring nakatakip sa bibig niya kaya hindi siya makahingi ng tulong sa kung sino. Inilibot naman niya ang tingin sa paligid at napa-iyak na lang dahil sa dilim. Siya lang mag-isa at wala ang may kasalanan.

Sinubukan naman siyang igalaw ang katawan ngunit hindi niya kaya dahil sa higpit ng pagkakatali sa kaniya.

"Hindi ko inakalang aabot sa tatlong taon bago magpatuloy ito." napatigil naman siya ng makarinig ng boses sa likod niya. Rinig niya ang mga yabag nitong papalapit sa kaniya kaya mas lalo siyang natakot.

"Hmm.."

"Pero ayos na rin. Nakapaghanda ako ng mabuti at sa wakas ay matatapos ko na rin." salita pa nito.

"Alam mo ba?" Agad siyang umilag ng maramdaman ito sa likod niya at bumulong pa sa kaniya.

"HMMM!"

"Mamamatay ang taong makaka-alam ng sekreto ko. Mabuti sana kung hindi kita naabutan kanina kaso nagpahuli ka." Saad nito at muling lumapit.

"Kaya.." nilapit nito ang bibig sa may tenga niya at bumulong.

"Boo!"

"HMMMMM!" mas lalo siyang nataranta at gusto sanang sumigaw ngunit hindi magawa. Rinig naman niyang tumawa ito ng malakas kaya napa-iyak na siya ng tuluyan.

"Napakasarap talaga pakinggan ang iyak ng mga taong nahihirapan! Ang ganda tignang makita ang mga luha at hirap sa mga mukha ninyo habang tinatakot ko kayo." tawa nito at naglakad paharap sa kaniya.

"Pero hwag kang mag-alala ah? Dahil ikaw ang una kong naging laruan ay bibilisan ko na lang ang pagtapos sa'yo. Gusto mo yun diba? Yung santong paspasan at hindi daanin sa matagalan? HAHAHA!" lumakas ang tawa nito.

"Simulan na natin ang palabas!"

Lumakad na ito paalis kaya hindi niya alam kung ano ang susunod nitong gagawin. Nanatili ang mga mata niya dito. Nakatingin lang siya sa papalayo nitong bulto at nakita niya itong sumakay sa isang kotse.

"HMMM.."

Pinaandar nito ang kotse at halos masilaw siya sa ilaw nito.

H-Hindi! Mas lalo siyang natakot ng umandar ito palapit sa kaniya. Mukhang alam na niya ang mangyayari.

"HMMM!" Tuluyan na siyang napahagulhol ng makitang malapit na ito sa kaniya.

"DIE, MY ELEVENTH VICTIM!" sigaw nito at doon na niya naramdaman ang malakas na pagbangga sa kaniya.

Ramdam na ramdam niya ang lakas nito. Nagpagulong-gulong siya hanggang sa tumama ang likod niya sa isang poste.

"Hmm!" Gusto niyang sumigaw sa sakit ngunit hindi niya talaga magawa.

Nakita niyang bumaba ito sa sasakyan at lumapit sa kaniya

"11th? Die." ngisi nito at iniumang ang baril sa kaniya.

"Say hi to Satan!" Huling salita nito bago siya tuluyang binaril.

Napapikit naman siya sa sobrang sakit ng maramdaman ang bala sa dibdib niya hanggang sa unti-unti na siyang nilamon ng kadiliman.

"ANONG NANGYARI?" gulat niyang saad habang nakatingin sa taong walang buhay na nasa harapan niya. Nakatali ito at punong puno ng dugo ang buong katawan.

"Hindi namin alam. Nakita lang ng mga guard yan kaninang madaling araw." sagot naman ni Aria, ang assistant nurse ni Dr. Salvador.

Muli niyang tinignan ang biktima at napaawang na lamang ang labi niya ng makilala ito.

"F-F*ck!" Napamura siya sa gulat.

"V-Van.." Lumapit siya palapit at tama nga siya, ito nga ang dating assistant nurse ni Dra. Sobejana.

"T-Teka.." inilibot niya ang tingin at nakita nga ang doktora sa gilid. Nakasalampak ito sa sahig at mukhang umiiyak.

Kaagad niya itong nilapitan at umupo siya sa tabi nito.

"Sept.." mahinang tawag niya dito.

"E-Einver.." takot na takot itong tumingin sa kaniya at kaagad itong yumakap.

"S-Si Vanessa." umiiyak nitong tawag sa biktima.

"Shh.." pagpapatahan niya at hinagod ang likod nito.

"Don't cry, Sept." bulong niya dito. Mas lalo naman siya nitong niyakap kaya hinayaan na lang niya muna ito.

Tumingin siya sa paligid at napansin ang mga pulis na nagsisimula na sa pag-iimbestiga.

Napabuntong hininga siya at napadako ang tingin sa dalawang tao na nasa gilid. Walang emosyon ang mga mukha nito habang nakatingin sa biktima.

Mukhang napansin ng mga ito na may tumitingin sa kanila kaya nakatingin din sa direksyon niya at nakitang nakatitig siya. Sabay na umiwas ito ng tingin at dali-daling tumakbo paalis.

Gustuhin man niyang habulin ang dalawa ngunit nakayakap parin ang doktora sa kaniya kaya mas pinili na lang niyang manatili sa tabi nito.

"E-Einver.. Si V-Van.." he sigh.

"Gagawa ng paraan ang mga pulis para mahanap kung sino ang may gawa nito, okay? Hush down, Sept." Pagpapatahan niya at niyakap na lang ito pabalik.

Sino ba ang may gawa nito? Naitanong niya sa sarili.