CHAPTER FIVE

"AYOS KA NA?" mahinahon niyang tanong sa doktora at binigyan ng isang mineral water.

Tumango lang ito at sinubsob na ang mukha sa lamesa. He sigh. Dalawang oras makalipas ang nangyari kanina at ngayon ngayon lang niya napatahan ang doktora galing sa pag-iyak.

Ang mga pulis naman ay tuloy parin sa pag-iimbestiga sa basement ng hospital at mukhang nahihirapan dahil talagang malinis ang pagkakagawa ng krimen. Bukod pa doon ay wala pang record sa CCTV, mukhang may nagbura nito para mawala ang ebidensiya.

Napatingin naman siya sa pintuan ng bumukas ito at pumasok doon si Aria. Tumingin ito at ngumiti sa kanila.

"Dra? Ang sabi daw ni Dr. Salvador na kung pwede po bang sabay kayong mag-lunch?" Tanong nito. Umangat naman ang mukha nito.

"Ahm, pwedeng paki-sabi na sa susunod na lang? Ayoko kasing lumabas muna ngayon." sagot nito. Tumango naman si Aria.

"Sige po, Dra." Magalang nitong sagot at ngumiti sa kanila bago umalis. Siya nama'y binalingan ito.

"Hindi ka kakain?" Tanong niya at tumingin sa relong pambisig. "It's already 11. Malapit-lapit na ang lunch."

Mahina itong umiling. "I'm fine. Wala akong ganang kumain." lantang sagot nito at muling bumalik sa pwesto kanina. Napabuntong hininga siya.

"Then rest in your office. Ako na lang ang bibili ng makakain para sa'yo." Saad niya. Muli itong umiling.

"No need to buy for me. I'm fine, Einver." tanggi nito sa kaniya ngunit hindi siya nakinig. Hinawakan niya ito sa braso at maingat nitong hinila patayo.

"Einver.."

"Hwag matigas ang ulo. Kakain ka." dahil sa sinabi niya ay ito naman ang napabuntong hininga at tumango na lamang sa kaniya. Nakahinga siya ng maluwag dun at inalalayan ito papunta sa kwarto.

"Pahinga ka na." Saad niya ng makarating sila sa tapat ng pintuan. Hindi ito sumagot at saglit siyang natigilan ng yumakap ito.

"Salamat." pagod nitong sambit. He gently tap her head.

"Gusto mong sabay tayong kumain?" Tanong niya at naramdaman niya ang pagtango nito.

"Talaga? Promise? Kagaya nung si Van pa ang nandito? Na sabay kaming mag-lunch?"

He sigh. "Promise. We'll have some lunch together, okay? Kaya tahan na. Nandito ako." seryoso niyang saad.

"Sige na." saad niya pero nanatili parin itong nakayakap.

"Sept.."

"B-Bakit si Van, Ein?" Saglit siyang natigilan ng marinig ulit ang basag nitong boses.

"S-Sino ang gawa nun? Bakit niya ginawa yun? W-Wala naman siguro siyang kasalanan dun diba?" Sunod sunod nitong tanong sa kaniya at muli na naman niyang narinig ang mahinang paghikbi nito.

"Sept.." mas lalo siyang nakaramdam ng awa para dito.

"A-Ang sakit mawalan ng kaibigan. Mas masakit pa sa ginawa nila." kumunot ang noo niya nang hindi masyadong maintindihan ang huling binulong nito ngunit ipinasawalang bahala niya na lang ito at binuksan ang pintuan para dito.

Maingat niyang hiniwalay ang dalaga sa kaniya at inalalayan ito papunta sa kama.

"Magpahinga ka na." Saad niya at mahina lang itong tumango bago ipinikit ang mga mata.

Siya nama'y inilibot ang tingin sa loob ng kwarto. Ito ang unang beses na nakapasok siya dito at masasabi niyang simple lang ito.

Maraming mga librong tungkol sa psychology at may maliit pang mukhang study table sa gilid. Parang maliit na kwarto lang para sa doktora.

Itinigil na niya ang pagtingin tingin at napagpasyahang lumabas na ng kwarto.

Kaagad siyang dumiretso sa canteen at bumili ng pagkain. Pagkatapos ay naglakad na siya pabalik ngunit nakasalubong niya ang nagmamadaling si Dr. Salvador.

"Nasa kwarto ba si Sept?" Tanong nito. Tumango siya bilang sagot.

"Nagpapahinga." napabuntong hininga ito.

"Ikaw na lang ang sumama sa'kin kung ganun." kumunot ang noo niya.

"Saan?" Tanong niya ngunit hindi siya nito sinagot at hinila na lang papunta sa kung saan.

Ilang minutong paglalakad ay huminto sila sa isang pintuan na may nakasulat na 'Control Room'.

"Anong ginagawa na'tin dito? Hindi ba ang sabi ay wala naman nakuha na ebidensiya sa CCTV?" Taka niyang tanong ngunit muli lang siyang hinila nito at pinapasok.

Kaagad silang dumiretso sa monitor at may kinalikot doon ang doktor. Maya maya'y lumabas sa screen ang record kanina sa baba mga dalawang oras na makalipas.

"Yan." turo nito sa dalawang tao. Kumunot ang noo niya. Ito yung mga taong nakita niya kanina na mukhang kahina-hinala.

"Napansin mo ba sila kanina?" Tanong nito. Tumango siya.

"Oo."

"Hmm.. Kahina-hinala talaga sila eh. May alam kaya sila?" Hindi siya sumagot. Pinause siya ang record at zinoom niya ang dalawang taong nakita sa gilid. Pinagkatitigan niya ito at sa mga lumipas na segondo ay unti-unti niyang nakilala kung ang mga sino ito.

Napaawang ang mga labi niya ng mapagtanto ang isang bagay.

"Sh*t!" Mahina na lamang siyang napamura ng may maalala.

"Ano na namang ginagawa nila dito?" Inis niyang bulong sa sarili.

"Ha? May sinasabi ka na?" Biglang tanong ng doktor. Agad siyang umiling.

"Wala." sagot niya. Napatango naman ito.

"Tara na." yaya nito at binalik na sa dating oras yung CCTV.

Naglakad na sila palabas ng Control Room ng bumalik ang doktor sa harap ng monitor.

"Sandali. Tignan ko muna kung anong ginagawa ni Sept." Saad nito.

Bumalik din siya sa harap ng monitor at tinignan din kung ano ang ginagawa ng doktora ngunit sabay silang napa-iwas ng tingin ng doktor na kasama ng makita nila kung ano ang ginagawa nito.

"Sh*t!" Sabay nilang mura at mabilis na lumayo sa monitor.

Sabay ulit silang napabuga ng hangin. Napakamot naman siya sa batok ng maramdamang medyo uminit ang tenga niya.

"W-Wala bang C.R. sa loob ng kwarto niya?" Naiilang na tanong ng doktor sa kaniya.

"M-Meron naman siguro pero siya lang naman mag-isa diyan kaya siguro diyan na lang siya nabihis." ilang din niyang sagot. Muli itong napabuga ng hangin.

"Tsk! Mabuti na lang at bewang lang niya yung nakita kanina." tumango siya bilang pagsang-ayon.

"Exit mo na." Saad nito na ikinatingin niya.

"What?"

Ngumuso ito sa monitor. "Exit mo na yung kwarto ni Sept para maka-alis na tayo." tumaas ang kilay niya.

"Bakit ako?"

"Bakit hindi?"

"Bakit hindi ikaw?"

"Oo nga naman. Bakit nga ba hindi-- Gag*! Ikaw na." namumula nitong tanggi sa kaniya ngunit umiling siya.

"No way." sumimangot ito.

"Tayong dalawa na lang ang lumapit para walang gulo." Saad nito at hinila siya papunta sa monitor. Saglit silang nag-alinlangan ngunit ng makitang muli ang nasa monitor ay nakahinga sila ng maluwag ng makitang bihis na ito at nagbabasa na ng libro.

"Exit mo na." Saad niya.

"Okay." aakmang pipindutin na sana ng doktor ng mapatigil sila ng makitang biglang bumukas ang pinto ng kwarto at may pumasok doon na isang lalaking naka-hood. Naka-mask ang buong mukha nito kaya hindi nila makita ang mukha nito.

"Anong-- F*ck!" Sabay silang napamura ng maglabas ito ng patalim.

Mabilis pa sa alas kwatro silang lumabas ng control room at tumakbo patungo sa kwarto ng doktora.

Habang papalapit doon ay hindi niya maiwasang kabahan ng todo para sa doktora. Na baka kung ano na ang nangyari dito at baka sinasaktan na ng kung sino.

Mas lalo niyang binilisan ang pagtakbo at ng tuluyang makarating sa opisina ay agad niya itong binuksan ay dumiretso sa kwarto.

"AHHH!" Rinig niyang sigaw ng doktor. Madali niyang binuksan ang pintuan at nakita niyang aakma na sanang sasaksakin na ng bagong dating ang doktora ngunit mabilis siyang kumilos at sinipa ito.

Kaagad namang tumilapon ang patalim at gulat na napabaling sa kaniya ang salarin.

"Who the hell are you?!" Galit niyang tanong ngunit hindi ito sumagot at unti-unti pang umaatras.

"Tch!" Walang pag-alinlangan niya itong nilapitan at malakas na sinuntok sa mukha.

"F*ck!" Rinig niyang mura nito at napaatras. Galit itong tumingin sa kaniya ngunit nginisihan lang niya ito at muling sinuntok.

"F*ck!" Mura na naman nito at sinubukan din siyang suntukin ngunit mabilis siyang naka-ilag.

"Sept!" Rinig niyang tawag ng kasamang doktor kanina na mukhang dinaluhan ang sugatang doktora.

Hindi niya muna ito pinansin at inatake ang salarin ngunit malakas siya nitong tinulak. Napa-upo naman siya sa may sahig at naka-igik ng mapansing may natapakan ang kamay niya.

Nang tignan niya ito ay may mga bubog palang nakakalat kaya nagkasugat-sugat ang kanan niyang kamay. Hindi niya ito pinansin at binalingan ang salarin ngunit nakatakbo na ito palabas. Kaagad siyang tumayo at lumabas ng opisina ngunit hindi na niya ito naabutan.

Napabuga naman siya ng hangin at muling pumasok sa kwarto. Nakita niyang magkayakap ang dalawang doktor kaya umiwas siya ng tingin at lumabas na lang muna.

Lumapit siya doon sa mga nurse at pinagamot ang sugatang niyang kamay. Kaagad naman ring kumilos ang mga ito at mabilis na natapos ang paggamot sa kaniya.

Pagkatapos ay kaagad siyang bumalik doon sa kwarto at nilapitan ang dalawa.

"Kamusta na siya?" Tanong niya at pinasok ang kanang kamay sa bulsa.

"Ayos na pero mukhang gulat na gulat parin siya sa nangyari." sagot ni Dr. Salvador habang naka-akbay sa doktora.

Umupo siya sa tabi nito. "Sept? Kung umuwi ka na lang kaya muna." suhestyon niya sa doktora pero mahina itong umiling.

"May mga pasyente pa akong kailangang asikasuhin." Saad nito gamit ang matamlay na boses.

"But you need to rest." sabat naman ng doktor. Ngumiti ito sa kanila.

"I'm fine. I can manage."

"Sept--"

"I'm really fine. Okay?" Saad nito kaya napabuntong hininga na lang siya nang may mapansin.

Hinawakan niya ang siko nito at tinignan ang braso. Saglit siyang natigilan ng makitang may maliliit na sugat dito.

"Teka, may sugat ka." tarantang saad ng doktor na nakatingin din sa kabilang braso ng doktora. Mukhang may mga sugat ito sa magkabilang braso.

"Ayos lang--"

"NO!" Tumingin si Israel sa kaniya. "Paki-tawag ang mga nurse. Kailangan niyang magamot." taranta nito.

Walang pag-alinlangan siyang tumayo at kaagad tumawag ng mga nurse para magamot ang doktora.

"AYOS KA NA BA?" Tanong ni Dr. Salvador.

"Salamat." ngiting wika ni Sept at ngumiti sa dalawang lalaking kaibigan na kung maka-alaga sa kaniya ay wagas.

"You should go home, Sept." suhestyon ni Israel sa kaniya.

"Hindi na talaga, okay? Ayos na ako." pagpapakalma niya dito at mahina pang tumawa para ipaalam niyang ayos na talaga siya.

Totoo naman talagang ayos na siya ngunit may halo paring kaba dahil sa nangyari kanina. Hindi niya inasahang may taong mananakit sa kaniya kanina. She just want to take some rest dahil napagod siya kakaiyak. Namatayan siya ng isang kaibigan at kanina pa'y may nagtangkang saktan siya. So much for this day, September.

"Einver! Ayos ka lang? Anong nangyari sa kamay mo?" Umangat ang tingin niya ng marinig iyon at nakitang hawak ni Aria ang kamay ni Einver na naka-bondage.

"It's fine." pilit na ngiting sagot ni Einver at binawi ang kamay ngunit muli itong kinuha ni Aria.

"Ano bang nangyari?" Nag-aalalang tanong nito habang nakatingin sa kamay ng binata.

"Wala. Nabubog lang." simpleng sagot nito. Tumayo naman siya at lumapit saka kinuha ang kamay nito.

"Ayos ka lang?" Tanong niya. He smiled and nod.

"I'm fine, Sept."

"Sure? San ba-- Omy!" Bigla niyang naalala ang basag na baso na natapon kanina ng magpumiglas siya sa paghawak ng lalaki.

"S-Sorry about that. I--"

"It's fine." putol nito. Nakahinga naman siya dun ng maluwag.

"Salam--"

"EINVER!" Nagulat na lang silang lahat ng biglang may pumasok na babae. Hinihingal pa ito at mukhang tumakbo.

"Einver!" Takbo nito at biglang yumakap sa binata.

"Nana?" Gulat ding saad ni Einver.

"What the hell are you--"

"I miss you! Sabay tayong mag-lunch!" Masiglang sabi nung Nana at hinila palayo ang assistant.

Humawak naman siya sa braso ni Einver kaya napatigil ito at tumingin sa kaniya.

"Ahm, may nakalimutan ka ata?" Alinlangan niyang tanong. Kumunot ang noo nito.

"Nakalimutan? Ano?" takang tanong nito sa kaniya. Napabitaw siya sa braso nito.

"W-Wala kang nakalimutan?" umaasang tanong niya ngunit mas lalo lang kumunot ang noo nito na parang hindi siya naiintindihan.

Mahina siyang umiling at pilit na ngumiti dito.

"W-Wala. Sige na, see you later." paalam niya at kaagad na tumalikod dito.

'Promise. We'll have some lunch together, okay? Kaya tahan na. Nandito ako'

She sigh when she remembered what he said and promised.

"Promises are really meant to be broken, huh?"