All Chapters of gavin บ่วงเสน่หา คุณชาย อันตราย: Chapter 1 - Chapter 10

FiveSixSevenEightNineTenanhao@dianzhong.comwww.baidu.comhttps://google.comStunned, Jiang Sese choked on her saliva and started coughing her lungs out. She wondered if her ears had failed her. She said in disbelief, "W… what did you say?" Jin Fengchen sat upright and still, with an unchanging expression. He repeated his words. "I said, marry me." She was utterly befuddled. Why was he saying such frightening words out of the blue? Besides, what was he getting at with this spontaneous proposal? "Mr. Jin… please don't joke around. It's not funny at all, hahaha." Jiang Sese laughed dryly. She stared fixedly at him, hoping to see from his expression any hint of evidence that he was teasing her. Unfortunately, there wasn't anything of that sort at all! "I'm deadly serious," Jin Fengchen said earnestly. Grief filled up Jiang Sese's heart. Why was he being so serious out of the blue? Why was he bringing up such a major life milestone now? They had only known each other for a few

SixSevenEightNineTenanhao@dianzhong.comwww.baidu.comhttps://google.comStunned, Jiang Sese choked on her saliva and started coughing her lungs out. She wondered if her ears had failed her. She said in disbelief, "W… what did you say?" Jin Fengchen sat upright and still, with an unchanging expression. He repeated his words. "I said, marry me." She was utterly befuddled. Why was he saying such frightening words out of the blue? Besides, what was he getting at with this spontaneous proposal? "Mr. Jin… please don't joke around. It's not funny at all, hahaha." Jiang Sese laughed dryly. She stared fixedly at him, hoping to see from his expression any hint of evidence that he was teasing her. Unfortunately, there wasn't anything of that sort at all! "I'm deadly serious," Jin Fengchen said earnestly. Grief filled up Jiang Sese's heart. Why was he being so serious out of the blue? Why was he bringing up such a major life milestone now? They had only known each other for a few days

SevenEightNineTenanhao@dianzhong.comwww.baidu.comhttps://google.comStunned, Jiang Sese choked on her saliva and started coughing her lungs out. She wondered if her ears had failed her. She said in disbelief, "W… what did you say?" Jin Fengchen sat upright and still, with an unchanging expression. He repeated his words. "I said, marry me." She was utterly befuddled. Why was he saying such frightening words out of the blue? Besides, what was he getting at with this spontaneous proposal? "Mr. Jin… please don't joke around. It's not funny at all, hahaha." Jiang Sese laughed dryly. She stared fixedly at him, hoping to see from his expression any hint of evidence that he was teasing her. Unfortunately, there wasn't anything of that sort at all! "I'm deadly serious," Jin Fengchen said earnestly. Grief filled up Jiang Sese's heart. Why was he being so serious out of the blue? Why was he bringing up such a major life milestone now? They had only known each other for a few days! Sh

EightNineTenanhao@dianzhong.comwww.baidu.comhttps://google.comStunned, Jiang Sese choked on her saliva and started coughing her lungs out. She wondered if her ears had failed her. She said in disbelief, "W… what did you say?" Jin Fengchen sat upright and still, with an unchanging expression. He repeated his words. "I said, marry me." She was utterly befuddled. Why was he saying such frightening words out of the blue? Besides, what was he getting at with this spontaneous proposal? "Mr. Jin… please don't joke around. It's not funny at all, hahaha." Jiang Sese laughed dryly. She stared fixedly at him, hoping to see from his expression any hint of evidence that he was teasing her. Unfortunately, there wasn't anything of that sort at all! "I'm deadly serious," Jin Fengchen said earnestly. Grief filled up Jiang Sese's heart. Why was he being so serious out of the blue? Why was he bringing up such a major life milestone now? They had only known each other for a few days! She forc

NineTenanhao@dianzhong.comwww.baidu.comhttps://google.comStunned, Jiang Sese choked on her saliva and started coughing her lungs out. She wondered if her ears had failed her. She said in disbelief, "W… what did you say?" Jin Fengchen sat upright and still, with an unchanging expression. He repeated his words. "I said, marry me." She was utterly befuddled. Why was he saying such frightening words out of the blue? Besides, what was he getting at with this spontaneous proposal? "Mr. Jin… please don't joke around. It's not funny at all, hahaha." Jiang Sese laughed dryly. She stared fixedly at him, hoping to see from his expression any hint of evidence that he was teasing her. Unfortunately, there wasn't anything of that sort at all! "I'm deadly serious," Jin Fengchen said earnestly. Grief filled up Jiang Sese's heart. Why was he being so serious out of the blue? Why was he bringing up such a major life milestone now? They had only known each other for a few days! She forced her

Tenanhao@dianzhong.comwww.baidu.comhttps://google.comStunned, Jiang Sese choked on her saliva and started coughing her lungs out. She wondered if her ears had failed her. She said in disbelief, "W… what did you say?" Jin Fengchen sat upright and still, with an unchanging expression. He repeated his words. "I said, marry me." She was utterly befuddled. Why was he saying such frightening words out of the blue? Besides, what was he getting at with this spontaneous proposal? "Mr. Jin… please don't joke around. It's not funny at all, hahaha." Jiang Sese laughed dryly. She stared fixedly at him, hoping to see from his expression any hint of evidence that he was teasing her. Unfortunately, there wasn't anything of that sort at all! "I'm deadly serious," Jin Fengchen said earnestly. Grief filled up Jiang Sese's heart. Why was he being so serious out of the blue? Why was he bringing up such a major life milestone now? They had only known each other for a few days! She forced herself

anhao@dianzhong.comwww.baidu.comhttps://google.comStunned, Jiang Sese choked on her saliva and started coughing her lungs out. She wondered if her ears had failed her. She said in disbelief, "W… what did you say?" Jin Fengchen sat upright and still, with an unchanging expression. He repeated his words. "I said, marry me." She was utterly befuddled. Why was he saying such frightening words out of the blue? Besides, what was he getting at with this spontaneous proposal? "Mr. Jin… please don't joke around. It's not funny at all, hahaha." Jiang Sese laughed dryly. She stared fixedly at him, hoping to see from his expression any hint of evidence that he was teasing her. Unfortunately, there wasn't anything of that sort at all! "I'm deadly serious," Jin Fengchen said earnestly. Grief filled up Jiang Sese's heart. Why was he being so serious out of the blue? Why was he bringing up such a major life milestone now? They had only known each other for a few days! She forced herself to be

"มันไม่ใช่ฉัน คุณต้องเชื่อฉันซิ!” เจน ดันน์ เธอจ้องไปที่ชายในรถ อย่างดื้อดึงขณะที่สายฝนสาดลงมาใส่กระจกรถอย่างบ้าระห่ำ แต่สายตาของเธอยังคงมองเห็นใบหน้าที่สุดจะหล่อเหลาและเย็นชาของชายที่อยู่ข้างในผ่านกระจกที่เต็มไปด้วยหยาดฝน เธอยืนอยู่นอกรถด้วยตัวสั่นเทา พร้อมตะโกน “ฌอน! อย่างน้อยคุณก็ช่วยฟังฉันหน่อยได้มั้ย!ทันใดนั้นประตูรถก็ถูกเปิดออกอย่างรวดเร็วและรุนแรง แต่ก่อนที่เจนจะทันได้พูดอะไร เธอกลับถูกดึงเข้าไปในรถอย่างไร้ความปราณี เธอล้มลงทับร่างของฌอน จนเสื้อเชิ๊ตสีขาวของเขาเปียกปอนไปตามๆกัน“ฉอน ฉันไม่ได้ว่าจ้างคนไปทำร้ายโรซาลีนจริงๆนะ...”ทันทีที่เจนพูดจบ เรียวนิ้วยาวๆของเขาก็บีบเข้าที่คางของเธอ เสียงทุ้มๆอันน่าหลงใหลของเขาก็เอ่ยขึ้นเหนือศีรษะของเธอ“นี่เธอชอบฉันมากขนาดนั้นเลยหรอ?”น้ำเสียงเย็นชา และกลิ่นบุหรี่จางๆ—ออกมาจากตัวของเขา“อะไรนะ?”เจนงงเล็กน้อย ทุกๆคนก็รู้แม่กระทั่งแม่ของเขาเองก็รู้ว่าเธอชอบเขาทำไมจู่ๆถึงมาถามเอาป่านนี้?ฌอนจับที่คางของเจนด้วยมือเพียงข้างเดียว ในขณะที่มืออันแข็งแรงอีกข้างของเขายื่นเข้ามาหาเธอ นิ้วเรียวยาวของเขาที่ขณะนี้เย็นยะเยือกไปด้วยไอความเย็นจากสายฝนค่อยๆแตะ

ในแววตาของฉอนเต็มไปด้วยความประหลาดใจ…แม้กระทั่งในเวลาเยี่ยงนี้เจนยังคงยืนยันที่จะปฎิเสธทุกอย่าง?ไม่ซินี่มันเจน ดันน์ ผู้หญิงที่ร้ายและหยิ่งผยอง เธอไม่มีทางยอมรับมันหรอกฉอนบีบที่คางอันบอบบางของเธอ“โอ๊ย…เจ็บ!” มือที่แข็งแรงบีบที่คางของเธอพรางขู่ว่าจะทำให้มันแตก มันเจ็บมากจนน้ำตาของเจนเอ่อล้นออกมาจากดวงตากลมโตเขอเธอแต่ฉอนไม่มีทีท่าว่าจะคลายมือนั้นหนำซ้ำเขายังบีบคางของเธอแรงขึ้น “ ใครจะไปคิดว่าใบหน้าสวยๆ อย่างนี้จะซ่อนจิตใจที่ชั่วร้ายเอาไว้ข้างใน”“ฉันไม่ได้ทำอะไรกับโรซาลีนจริงๆนะ!” เจนกัดริมฝีปากใบหน้าของเธอซีดจากแรงบีบของฉอน “คุณจะส่งฉันเข้าคุกโดยไม่มีหลักฐานแบบนี้ไม่ได้”"หึ คุณคิดผิดใครว่าฉันทำไม่ได้กันหล่ะ" ฌอนหัวเราะอย่างเย็นชาขณะที่เขาพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่ดุดันยังกับซาตาน “ใช้ชีวิตให้มีความสุขในคุกตั้งแต่วันนี้ไปนะเจน ดันนนน” ฌอนสะบัดคางของเจนก่อนหันหลังกลับและ โบกมือ – เขาเดินออกไปดื้อๆพร้อมท่าทีที่บ่งบอกถึงความสบายใจเขาเริ่มที่จะแก้แค้นเธอ เลือดไหลซิบออกมาจากปากของเจนและเธอไม่สามารถอธิบายอะไรได้สักคำคุกหญิงไม่ได้สงบสุขอย่างที่ทุกคนคิด ในคืนแรกที่นั่นเจนถูกลากออกมาระห

สามปีผ่านไปประตูเรือนจำของเมืองเอสค่อยๆเปิดออกเผยให้เห็นเรื่อนร่างหญิงสาว เธอค่อยๆก้าวเท้าของเธอออกจากประตูของเรือนจำร่างกายของเธอดูซูบผอม เธอสวมใส่ชุดสีขาวชุดเดียวกันกับเมื่อสามปีที่แล้วที่เธอได้สวมใส่เข้ามาในเรือนจำ แต่วันนี้ชุดที่เธอใส่กลับดูหลวมโคร่งเธอก้าวขาอย่างเชื่องช้ามุ่งหน้าไปยังเค้าเตอร์ที่อยู่ห่างจากเธอประมาณร้อยเมตร ในมือของเธอถือถุงพลาสติกสีดำซึ่งข้างในมีเหรียญสามสิบเอ็ดเหรียญห้าสิบเซ็นพร้อมบัตรประชาชนของเธออากาศช่างร้อนระอุจนมองเห็นไอแดดที่ขึ้นมาจากพื้นถนนที่เธอกำลังเดินอยู่ ในวันนั้นอากาศประมาณสามสิบสาม สามสิบสี่องศาเซลเซียส แต่กลับไม่มีหยาดเหงื่อไหลออกมาจากหญิงสาวเลยแม้แต่หยดเดียวแม้ว่าเธอจะเดินอยู่ท่ามกลางแสงแดดที่ร้อนระอุนั้นก็ตาม บ่งบอกให้รู้ว่าร่างกายของเธอขาดน้ำอย่างหนักมีรอยฟกช้ำสีดำและน้ำเงินเผยอยู่บนผิวอันขาวซีดของเธอ นอกจากนี้ที่หน้าผากของเธอยังมีรอยแผลเป็นยาวประมาณสามเซนติเมตรใกล้ๆกับไรผมของเธอ ซึ่งไม่น่ามองเท่าไรนักรถบัสมาจอดลงที่ตรงหน้าของเธอ เธอค่อยๆนับเหรียญและจ่ายค่าโดยสาร พนักงานขับรถมองเธอด้วยสายตาที่รังเกียจก่อนจะค่อยๆละสายตาไป…บนรถนั้นมีคนไม่มา