Lahat ng Kabanata ng THE CURSE EYED (SEASON 1): Kabanata 1 - Kabanata 10

REZXCA'S POV: "What a waste of time. " Bulalas ko sa aking sarili nang may makita akong mga kalalakihan na palapit sa akin. Mga mukha pa lang nila kilala ko na. Hanggang dito sa Pilipinas nagawa nila akong puntahan. 'I remember, they are filipino. They have rights to comeback in Philippines wherever they want.'  "Hey! After a long long years of finding you. Dito ka lamang pala namin makikita. Kumusta ang pagpapakasarap sa buhay? " May ngising bungad nito sa akin nang makalapit sa direksyon ko. Malamig ko naman siyang tiningnan at maging ang iba pa niya na kasama. Pero wala man lamang silang takot sa tingin ko na ito. Tuloy-tuloy lang sila sa paglapit sa akin habang hindi nawawala ang ngis

REZXCA'S POV: Pinagmamasdan ko lang ang buong pasilyo ng paaralan na ito. Lahat ng mga nadadaanan ko ay masuri kong tinitingnan. Maging ang mga studyante na napapalapit ay napapatigil sa akin. Nagtataka sa suot ko na hindi kaaya-aya sa kanilang mata.  Isang full mask na nakalagay sa aking mukha, at isang cloak na tinatago ang kulay ng aking buhok.  Mahirap man, ngunit wala akong magagawa dahil kailangan ko itong gawin. Hanggat nasa ganito akong kasuotan, hinding-hindi ako mabubulilyaso ninuman. At saka sanay na rin ako sa ganitong suot. Pero gayon na lang ang pagtaas ng kilay ko sa mga naririnig ko sa mga studyante na nadadaa

REZXCA'S POV: Sa mahabang paglalakad ko nakarating ako sa Dean Office na humigit sa kalahating oras. Inabot ako ng alas otso sa pagpunta lamang dito. Kumatok ako sa pinto ng tatlong beses. Naghihintay ng sasabihin ng nasa loob. "Come in. It's open." May halong seryosong pagkakabigkas ng Dean sa loob. He has this voice na parang babae kung magsalita. Malumanay na seryoso. Itinigil ko muna ang pag-iisip ko sa Dean at saka hinawakan ang door knob. Pinihit ko iyon at binuksan ang pintuan ng malaki para sakto lang upang makapasok ako sa loob. Nang tuluyan na akong makapasok sa Office. Nakita ko ang isang lalaking hindi malalayo ang aming ed

REZXCA'S POV: (KINABUKASAN) Nandito na ako sa room ko. Naisipan ko na rin na pumasok kaysa ang magmukmok sa loob ng aking kwarto. Wala rin mapapala ang sarili ko kung patuloy akong nagagalit ng palihim. Kailangan ko na rin na harapin ang mga bagay na nagpapaalala sa akin ng nakaraan. Ngunit kahit kailanman ay hindi ko sila papatawarin sa mga kasalanang nagawa nila sa akin. Papahirapan ko sila hanggang sa maramdaman nila kung gaano ba kasakit ang mga salitang binitawan nila. *Tok~Tok* Katok ko sa pintuan na sarado. Naghihintay ng tao na bubukas nito. Sampong segundo lang ang nahintay ko bago ko makitang unti-unting nagkakaroon ng siwang ang pintuan hanggang sa ito ay tuluyan nang bumukas ng mal

REZXCA'S POV: "May event tayong gagawin by pairs. Ang mga pairs ninyo ay ang mga katabi ninyo ngunit ang event ay mangyayari next monday. Para sa ngayon training ninyo muna." Paliwanag niya sa amin. Napalingon siya sa gawi ko at saka sa kaniyang folder. "At dahil hindi kasali ang new transferee natin, magiging trainor na lang siya ng Traverson twins. At substitute partner muna siya ni Mr. Huang habang naghahanap pa ako ng ipapartner nito. Ayos lang ba?"  Napansin ko naman sa mukha ng mga estudyante ang pagka'excited at ang iba naman ay takot sa maaaring mangyari. Excited dahil sa tataas muli ang kanilang ranggo. At takot dahil hindi naman nila alam kung ano ba ang laro na gaganapin sa lunes. "Tsk." Sabay na singhal namin nang mahina ng katabi ko.

REZXCA'S POV: Nakalabas na ako ng Dead End Entrance sa kadahilang sa may creepy na tunog ako pumunta. Matapos namin makapag-usap ni Heri ay saka ko lang itinuloy ang paglakad ko dito. Iyon lamang naman ang tanging daan na alam kong tama. Sinuot ko na rin ang maskara ko pagkalabas pa lang ng school. Sa susunod hindi na ako magtatanggal ng maskara, baka mamaya may makakita pa na iba.  'Napaka'careless ko talaga kung minsan.' Palingon-lingon lang ako sa buong paligid. Kapansin-pansin na nasa likod pala ako ng school na ito. Walang makikita na mga studyante at may kalsada naman sa gitna. "Nice." Walang gana kong sabi sa aking sarili. "Hindi ko na kaya."&

REZXCA'S POV: Tinititigan ko nang maigi ang buong sulok ng kanilang bahay na nasa kabilang hallway. Hindi ako makapaniwala na ganito na ang sinapit nila. Isang kubo na madalas nakikita sa probinsya. At ang bubong ay madali na ring masira. 'Paano? Saan? At anong nangyari sa kanila? Bakit biglang ganito ang sinapit nila?' "Anong hindi? At saka bakit parang kilala mo na kami?" Takang tanong ni Raven. "Nothing. Don't ask me." Walang emosyon kong sambit at saka inalis ang seatbelt ko. Pagkatapos ay binuksan ko na ang pintuan ng kotse para makalabas lang ako. Ganon din ang ginawa ng

REZXCA'S POV: "Iha okay ka lang ba kagahapon? Bakit umalis ka na lang ng walang paalam. Hindi mo ba gusto ang aming tirahan?" Sunod-sunod na tanong ng babae. Tiningnan ko naman ang lalaking  nangungulit sa akin kagahapon na bumalik dito ngayon. Ngumisi lang siya sa akin nang makita ako na nakatingin sa kaniya. Napaismid naman ako at muling hinarap ang mag-asawa. "May naalala lang po ako na importante kagahapon. Hindi na rin ako nakapagpaalam ng maayos dahil kailangan na talagang pumunta." Napatango-tango naman sila sa sinabi ko. Napansin ko na sang-ayon sila sa narinig nila mula sa bibig ko. At mabuti na rin iyon para hindi na sila magtanong pa ng kung anu-ano. Nilibot ko ang buong paligi

REZXCA'S POV: Nakarating kami sa bahay ko nang maggagabihan na. Kita ko sa mga mata nila na manghang-mangha sila sa kanilang nakikita. "Wow! Ang astig! Mas malaki pa itong mansyon na ito sa dating mansyon natin, 'di ba Mom?" Tanong ni Anicka sa ina na nakatungo rin sa kisame habang pinagmamasdan ang buong ayos nito sa itaas. Samantalang ako ay tinitingnan lamang ang galaw nila habang nasa likuran nila ako. Maging si Dillian ay nakasandal din sa pintuan. Namamangha ang magkakapatid na lalaki habang pinagmamasdan ang buong paligid. Puro mga furniture at painting ang nakikita nila rito. Ang iba ay gawa ng kilalang tao, samantalang ang iba naman ay mismong gawa ko kapag nililibang ko ang sarili ko

REZXCA'S POV: (Hello Queen anong problema?) Tanong ni Zac ang narinig ko habang ngumunguya na naman ng pagkain. 'Hindi na bago sa isang katulad niya.' "Kidnap the girl name Vanessa Kang, she belong to 20 elites." Utos ko sa malamig na tono. (Okay got that Queen, but what's wrong?) "Tsk no need to ask me about that. Just bring her to the Abandoned Building na malayo sa mga tao." (Okay queen. Woah! Makakakita na naman ako ng brutal na pagpatay! HOY MGA SIRAULO MAY RERESBAKAN NA NAMAN SI QUEEN!---TALAGA?---- OO NGA PAULIT-ULIT!) Mga boses ang naririnig ko sa kabilang linya. Napapalayo na lang ako sa cellphone ko dahil sa labis na inis sa kanila. Napansin ko naman na nagrarambulan na si