All Chapters of Color of Detachment (Tagalog/Filipino) : Chapter 21 - Chapter 30

“IS THAT FAUZIA?” lumingon yung lalaking bahagyang tirik ang buhok kay Austin.  Hindi siya sinagot ni Austin, lumakad lamang siya palapit sa kaniya pagkatapos patayin ang stove.  May ngiti agad itong sinalubong sakaniya at doon niya lang nakita na may dimples pala ang binata na lalong nagpagwapo sa mukha nito.  Bahagya siyang napailing dahil sa naisip at muling iniangat ang tingin kay Austin na ngayon ay nasa harapan niya na.  “Are you okay?” hinila siya nito paalis sa nabasag na vase. “Baka mabubog ka, teka lang linisin ko muna.” Ipinaupo siya nito sa couch bago ito bumalik sa nabasag niyang vase.  Sumulpot ang hindi kilalang lalaki sa harapan niya na ikinagulat niya, may ngiti itong salubong, tulad ni Austin may biloy ito at kumpara kay Austin mas maput

AS SOON AS Fauzia rouse she smiled from ear to ear, she doesn’t know what time she had fallen asleep last night.  She can’t help it, buong magdamag ata niyang iniisip si Austin at mas lalong hindi niya maintindihan ang sarili sa bigla na lang nitong pagngiti tuwing naalala ang sinabi.  `He really has feelings for me?`  She’s having a hard time absorbing it in her system.  As she purred like a cat her face instantly becomes delightful.  Napatingin siya sa taas kung saan ang walk-clock, tumanga siya nang makita na alas-diyes na ng umaga. Sobrang tagal rin ng tinulog niya.   Bumangon na siya bago pa man niya malampasan ay napansin niya ang isang note na nanggaling kay Austin.  “I have a mission, I&

SIGURO ito na nga ang oras para lumabas siya at buksan ang sarili. Pumayag na siya dito bago sinimulan nang umaakyat.  Bago pa man siya mag-ayos sa kwarto, nagpaalam siya kay Austin. “Austin we’re going to the Fab Café.” Mabilis namang nakapagreply si Austin sa kaniya.  Austin: Sad, hindi ako ang unang magpapalabas sayo sa bahay. By the way, your closet is full of your clothes Lystra gave it to you. Ingat palagi muah muah ?  Naiiling siyang ngumiti, kahit pa hindi kaharap ang binata hindi naging normal ang tibok ng puso niya.  Tumayo na siya papunta sa walk-in closet, pagbukas niya bumagsak ang panga niya sa nakita.  `These are so fancy! Mukhang hindi babagay saakin.`  Matagal-tagal din siyang naghanap ng masu-suot, ang pinili na l

WALANG habas na iwinasiwas ni Austin ang kaniyang rapier sa mga kalaban, nang maubos niya na ang mga ito nilingon niya ang mga kaibigan na hindi pa tapos sa mga ibang tauhan ng Triumvir.  “Go north, Aust, may sampo pa sa itaas.” Umalma naman siya kay Larkspur.   Dahil sira ang hagdanan, eksperto niyang inakyat ito. Nang makaangat siya sabay-sabay na sumugod ang mga kalalakihan sa kaniya na may mga baril.  Sinangga niya iyon gamit ang espada niya, nang magawang lapitan na sila hindi na siya umaksaya ng segundo at ito ay inatake.  Halos walang hinga niya itong tinapos, pinalibutan niya ang paligid hanggang sa mamataan niya si Divine na umaakyat rin, may kasing liit lang ng insekto itong device na ipinalakad sa loob ng madilim na kuwarto.  Lumiwanag ng kulay pula ang kuwarto n

DALA NG PAGOD, hindi na niya naiwasan pang matulog sa byahe, nagising na lamang siya nang gisingin siya ng kaibigan.  Gabi na ng makauwi sila.  Pansamantala muna sila nag-usap patungkol sa nangyari kanina.  “That was one of the best we’ve ever done, that was massive! Grabe,” ani Lysandros, hindi pa rin makapaniwala sa nangyari.  “Yea, I agree. It was one of the deadliest we’ve fought.” Tumatangong sangayon ni Renzo habang iniikot ang swivel chair.  They’re in SJ Building, they are busy reviewing their recent missions as well as the backgrounds of Triumvirs.   “I feel so down, they don’t deserve this kind of misery,” mababang boses na salita ni Divine habang hinihilot ang sentido. 

A NEVER-ENDING pule was heard in the room, she’s sobbing so hard. The sight of a rare pain crossed in her, Austin felt a tight gripped on his heart.  He can’t take it, seeing Fauzia like this. It’s too hard to watch. Malalakas ang mga hikbi nito sa kaniyang bisig, mahigpit ang hawak nito sa kaniyang braso na tila kumukuha ng lakas.  Kahit pa ayaw niyang makita na nagkakaganito ito nanatili lang siya sa tabi ng dalaga, ayaw niya itong iwan.  Hinding-hindi niya iparamdam dito na nag-iisa siya.  She boohooed in his arms like there’s no tomorrow. He can feel his wet shirt because of her tears, he didn’t mind.   “Let it out, Fauzia, let it all out until you feel better.” He just brushed hair.  He’s shocked too

THE LAST WORD was different but it feels nostalgic. Austin’s voice had a resemblance to his voice too. She sighed and shook off the thought.  She changed the topic. “Sabi ni Shanoa meron kayong pinatayong bahay-ampunan nila Divine?”   “Yea, anim na taon na iyon. Bakit mo naitanong?” he inquired, his arms were still enfolded on her waist.  She scratched her nape that made Austin giggled because of her adorability. “Gusto ko sanang pumunta doon, pwede ba? Saka sabi rin ni Lystra pag-uwi niyo pupunta tayo doon? Pwede ba?” Excitement was written all over her face.   “Yes, of course. Let’s go in the afternoon,” anito na mas ikinalapad pa ng ngiti niya. “Let’s have a breakfast, itu-tour kita sa SJ o kung anong gusto mo, doon tayo.” Lal

“GANITO ang porma ko tapos ikaw komportable. Pero bigay naman ni Lystra kaya, sige.” Kibit balikat niya matapos huminto sa harap ng garahe.  “You don’t like your clothes?” tanong ni Austin, pinindot na niya ang button saka naman bumukas ang pintuan nito.  “It’s not like that, hindi lang ako sumusuot ng ganitong klaseng damit sanay ako sa mga t-shirts.” Narinig niya ang tunog ng motorsiklo, lumabas na rin si Austin na may suot na ngayon na leather jacket.  Huminto ito sa harap niya. “I’ll tell Lystra to give you simple clothes then,” anito, “Hop in, my angel.” Inalalayan siya nitong umangkas.  “Your motorcycle is mesmeric,” puri niya sa motor ng binata.  “This is my Ecosse Titanium, Marshmallow. M

AFTER that interaction with that man was really traumatic for her. She is very blessed that Austin didn’t abandon nor neglected her.  Maayos naman na siya pero nangabgati ba siyang nagtanong kay Austin patungkol sa pinabgyarihan, maybe she’ll asked him later. She’s intrigued at what he’s feeling after his father showed up all of a sudden.   When afternoon came, the two decided to eat in Hapagkainan, their dish was good. She would like to go more often to their restaurant.  As they were eating, they talked about the SJ’s people. “So ‘yung mga biktima, dito na nanirahan? At pumayag sila? Paano ‘yung ibang pamilya nila? Iyong mga magulang?” usisa niya.  “Some work here, some doesn’t. Their services are free, that’s the rule here. Binuo ang SJ para sa

AFTER THE INCIDENT, Lazzini did draw the girl with a slim face, small nose, full lips, square chin, tanned skin, mid-length hair, and round eyes with arched brows.  Fauzia said it was close enough to her facial features.  Larkspur’s men started the investigation while Larkspur focused on her existence. Good thing they don’t have a massive mission, they can be focused on their own projects.   All of them had too many things to deal with.   They finally arrived at their mansion, nagkaniya-kaniyang sasakyan na sila at bumalik na sa kanilang bahay.  Imbis na motor ang sakyan, pinili na lang ni Austin na sa kotse na lamang dahil may sanggol silang kasama.  Gusto niyang sa kanila muna ang bata at pumayag naman siya sa gusto ni Fauzia.