Chapter 8

"Pagkatapos mo maglaba, kung gusto mo, umalis ka muna. Maggala ka, gawin mo gusto mo" napatingin ako kay sir Spencer na nakatayo sa likuran ko habang nagbabanlaw ako ng mga damit.

Umalis? Bago yun ah.

"W-wala po ba kayong ipagagawa? O iuutos man lang?" tanong ko. Nakakapanibago naman kasi na pinapaalis niya ako ng walang inuutos.

"May narinig ka bang may inutos ako?" umiling ako. "Edi wala" saka siya umalis.

Ano yun? Nakakapanibago talaga.

Gaya ng sinabi niya, umalis ako ng bahay niya pagkatapos ko maglaba. Pumunta akong parke at doon tumambay.

Napaka-aliwalas ng lugar kahit di gaanong presyo dahil sa daming gusali sa paligid.

Habang nagmamasid ako, napako ang paningin ko sa dalawang batang naghahabulan. Nakakamiss ang dalawa kong kapatid.

Nagmasid masid lang ako doon. Napakasayang pagmasdan ng mga bata. Naglalaro lang sila't walang iniindang problema.

"Hi ate" napalingon ako sa tumawag sa akin. Isa itong cute na batang lalaki na may hawak na robot. "Pwede pakabit ng kamay? Di ko kasi makabit, natanggal" dagdag niya. Agad ko namang ginawa ang pakisuyo niya ng bigla siyang umiyak.

"Sinira mo ang laruan ko!" sabi niya habang umiiyak. Agad akong nataranta't naibagsak ang robot na lalo niyang ikinaiyak. "Mama!! Mama!"

"Hey, tahan na. Shhh" alo ko sa bata na patuloy na umiiyak. "Aayusin ko nga laruan mo diba?" marahan kong dinampot ang laruan saka ko pilit ikinabit ang kamay ng robot pero hindi ko ito maikabit.

"Tumahan ka nga, ikaw nagsira ng laruan mo tapos iiyak iyak ka at isisisi sa iba?" napabaling ang mata ko sa pinanggalingan ng boses. Si sir Spencer na nakapamulsa't kunot ang noo. "Akin na nga yan" kinuha niya sa akin ang robot at siya ang nagkabit ng tanggal na kamay. "Oh, ayan maayos na. Tumahimik ka na"

Tila natakot ang bata sa kanya at kinuha na lang ang robot saka umalis. "Sutil na bata" kumento niya. Sa kanya pa talaga nanggaling.

"S-sir, ano hong ginagawa ninyo dito?" tanong ko matapos tumayo.

"Bakit? Bawal ba ako dito? Sa iyo ba itong lugar?" tugon niya. Minsan talaga ayoko na lang itong kausapin.

"I mean-- nevermind. Salamat po sa pagtulong sa akin" nginitian ko siya na ikinataas ng isa niyang kilay.

"Umuwi ka na, nagugutom na ako" saka siya tumalikod sa akin at nagsimulang maglakad.

Napailing na lang ako. Pinuntahan niya lang yata ako dito para utusan.

Pagkauwi ko, agad akong dumiretso sa kusina, nakaupo na siya sa pwesto niya habang nakapangalumbaba sa mesa na tila batang nag-iintay ng meryenda.

"Dalian mo naman" kumento pa niya.

"Ito na po" tugon ko saka siya pinaghandaan sa mesa. Agad naman akong nagtungo sa salas habang kumakain siya. Di naman kasi ako nun aalukin.

Pagtapos niya kumain ng meryenda, umakyat na siya sa kwarto niya.

Napabuntong hininga ako, hindi pa din nagbabago ang pakikitungo niya sa akin matapos ang nangyaring sagutan kahapon. Ok iyon, pero umaasa pa din ako na magsosorry siya sa mga nasabi niya sa akin.

Teka nga? Kaya ba niya ako pinaalis kanina para makabawi sa nangyari? Ganun kaya iyon?

Iniling iling ko ang ulo ko. Kung ano ano na lang naiisip ko. Hindi iyon ganun, imposibleng naiisip pa niya iyong nangyari kagabi eh wala naman siyang puso.

Kinabukasan, maaga siyang pumasok kaya maaga din akong nakapasok. Dumiretso ako sa library para mag-ubos ng oras.

"Ang aga aga, nandito ka" bungad ko kay Kenji na nagbabasa sa dulong bahagi ng mahabang mesa dito sa library.

"Eh, ano naman? Ikaw nga nandito din" tugon niya.

"Ano iyang binabasa mo?" tanong ko matapos makaupo katabi niya.

"Porn" simpleng sagot niya. Agad ko siyang hinampas ng hawak kong libro na nagpatawa sa kanya. "Joke lang. Nagbabasa ako para sa science"

"Di mo pa din ba naiintindihan yung lesson doon?" tanong ko. Noong nakaraan pa kasi siya sa amin nagtatanong kung paano iyong sa science.

"Naiintindihan ko na yun. Nag-aadvance reading lang ako, di ko kasi gets mag-explain si ma'am" tugon niya. Nanahimik na lang ako't nagsimula ng magbasa.

Makalipas ang ilang minuto, napagdesisyunan na namin pumasok sa klase.

Naglalakad kami sa hallway ng mapansin ko si sir Spencer na nakabusangot habang kinakausap ng isang babae sa labas ng klase nila.

Napasilip ako sa loob ng klase nila. Tahimik ang karamihan sa kanila pero magugulo ang mga kalalakihan.

Napabalik ang tingin ko kay sir Spencer, nakatingin na siya sa banda namin ni Kenji habang nakakunot ang noo. Marahan ko siyang nginitian bago kami lumagpas sa kanya.

Ano na naman kaya ang iniisip nun? Malandi na naman siguro ako sa paningin niya.

"May kilala ka ba sa section na yun?" tanong ni Kenji.

"W-wala" tugon ko.

"Talaga ba? Kaya pala biglang bunagal paglalakad mo nung nasa tapat tayo ng classroom ng section 3" bigla siyang ngumisi. "May crush ka doon no? Sh*t, nagdadalaga ka na"

"Nagdadalaga ka dyan, matagal na akong dalaga no. Magdidisinuwebe na nga ako" sagot ko.

"Oo nga pala, matanda ka na nga pala" matalim ko siyang tinignan. Sarap talaga hampasin nito ni Kenji. "Bakit? Matanda ka naman na talaga ah"

"Oo na" pinaikot ko ang itim ng mata ko.

"Di lang halata kasi ang liit mo" bigla ko siyang hinampas. Napaka talaga ng batang to. "Bat ka nagagalit, eh totoo naman? Di ka nga halatang 18 years old eh, parang kaedad ka lang namin. Bukod kasi sa height mo, di ka naman mukhang matured"

"Di ko alam kung compliment yan o panlalait" sabi ko bago kami naupo sa pwesto namin.

"Compliment yun" tugon niya ng nakatalikod sa akin. "Kung iyon ang iisipin mo"

"Siraulo ka talaga" binatukan ko siya saka siya tumawa.

Nang matapos ang klase namin, agad akong umuwi para magluto dahil maya maya ay nandito na ang amo ko.

"Hello sir, matatapos na ho ito, wait na lang po" bungad na bati ko kay sir Spencer pero tila hindi niya ako narinig at nagpatuloy lang siya sa kwarto niya.

Saktong pagkababa niya mula sa kwarto niya ay nakapaghanda na ako sa lamesa ng meryenda niya.

Wala akong narinig ni isang salita sa kanya. Umupo na lang siya basta sa upuan at kumain.

May topak na naman itong lalaking to.