Chapter 10

"Earth to Isha, girl anong nangyari sayo at tulala ka dyan?" tanong sa akin ni Megumi na kanina pa kumakaway sa harapan ko.

"Napaisip lang ako dun sa kwento ni ma'am sa English about sa love story niyang nagumpisa sa kiss" sabi ko saka ako tumingin sa labas ng bintana at sakto pagtingin ko sa baba ay si Spencer agad ang nakita ko. Shocks! Bakit naman sa dinami dami ng makikita siya pa.

"Bakit namumula ka? Anong nakita mo?" tanong na naman ni Megumi saka akmang titingin sa bintana pero pinigilan ko't hinila palabas ng room tutal break time na. "Nababaliw ka na girl"

"Siguro nga" natatawa tawa kong sabi. Mabilis kaming nakarating sa cafeteria at sa hindi ko inaasahang pagkakataon ay bigla kaming hinarangan ng anim na babae na kung titignan at ia-analyze ko ang itsura nila ay masasabi kong mga mean girl ang mga ito.

"May kailangan ba kayo samin?" matapang na tanong ni Megumi.

"Sayo? Wala, pero sa malanding iyan, meron" duro pa ng tila lider nila sa akin.

"Anong kailangan ninyo sa akin?" tanong ko pero kaysa sagutin ay hinila na nila ako palayo kay Megumi na hawak hawak ng dalawa sa kanila. Dinala nila ako sa likod ng building saka pabatong binitawan sa gilid ng pader.

"Bakit mo nilalandi si Kenji Sandoval alam mo bang hindi kayo bagay? Mukha kang paa at mukha naman siyang anghel" kumento pa ng isa. Makamukhang paa naman itong mga ito akala mo kegaganda.

"Hindi ko nilalandi si Kenji, magkaibigan lang kami saka--" hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng sampalin na ako ng lider nila saka ako hinawakan ng dalawa sa kanila. Ang sakit. "Ano ba, bitawan ninyo ako"

"Tumahimik ka malandi ka, napaka kati mo! Anong gayuma ginamit mo para lapit lapitan ka ni Kenji ha?" binigyan niya muli ako ng isang sampal na ikinaputok ng labi ko dahil sa singsing niyang tumama. Inferness, ang hapdi. "Sa susunod na makikita pa kitang kasama--"

"Anong gagawin mo?" sabay sabay kaming napatingin sa lalaking dumating. Nakataas ang isa nitong kilay habang nakasimangot at nakapamulsa.

"S-Spencer.." wika nila sa pangalan ng lalaking dumating.

"Sumagot kayo, anong gagawin ninyo sa kanya?" halata sa tono niya ang galit na tila magsalita lang ang isa sa amin ay mangangagat na siya. Ginawa ko naman yatang aso si sir.

"W-wala. Tara na!" sagot nila saka sila nagtakbuhan palayo at naiwan kami ni sir Spencer.

"Sa susunod ayoko ng nakikitang kasama ka ng lalaking iyon" sabi niya. Wow! Isa rin ba siya sa mga mean girl at parehas silang pinapalayo ako kay Kenji.

"At sino ka para pagbawalan siyang makasama ako?" sulpot bigla ni Kenji sa kabilang gilid.

"Ako ang amo niya, nagpapasahod at nagpapa-aral sa kanya" sagot ni Spencer. A-akala ko ba, ayaw niyang may makaalam? "Eh, ikaw? Kaibigan ka lang niya, diba?"

"It's ka-ibigan not kaibigan" may ngising sagot ni Kenji. Seriously? Anong kalokohan ito.

"What a joke dude" sarkastiko siyang tumawa.

"Sino nagjo-joke, ikaw dude?" may himig pang-aasar na sagot ni Kenji. Nangangamoy away ito.

"Enough, para kayong mga bata" pagitna ko sa nonsense nilang usapan pero kaysa tumigil ang dalawa ay sabay pa silang lumapit sa akin at sabay na hinawakan ang braso ko. Ano, maganda na ako sa lagay kong ito?

"Tara na" sabay nilang sabi. Napansin kong lalong nalukot ang mukha ni sir Spencer samantalang nakangisi naman si Kenji.

Hay nako Kenji, ang lakas ng pang-asar mo.

"Wag ka ng umeksena dahil pag-aari ko na ang babaeng ito" may diing sabi ni sir Spencer. Pag-aari? Aba, hindi niya ako binili para sabihin niyang pag-aari niya ako.

"Talaga? Parang hindi naman" pwersahan akong hinila ni Kenji na hindi inasahan ni sir Spencer kaya nabitawan niya ako. B-bakit parang nalungkot ako noong nabitawan ako ni sir Spencer.

"Ano bang problema mo, bakit ba umeeksena ka sa amin" biglang kinwelyuhan ni sir Spencer si Kenji.

"Diba dapat linya ko yan" matalim naman na tingin ang iginawad ni Kenji.

"Tumigil na nga kayo! Ano ba!" kinalas ko ang pagkakahawak sa akin ni Kenji at muli akong pumagitna sa kanila para mapaghiwalay sila pero kahit pa napaghiwalay ko na sila ay patuloy pa rin ang masasamang tinginan nila. "Pumasok na tayo, tapos na ang break time" dagdag ko pa saka ko hinila si Kenji.

Hanggang makauwi ako sa bahay ay iniisip ko pa rin ang naging asal ng amo ko.

"Sir, nandyan na pala kayo" bati ko kay sir Spencer na dinaanan lang ako na tila hindi niya nakita. "Sir, nakahanda na ho yung pagkain ninyo, kumain ho muna kayo" dagdag ko pa pero hindi niya ako pinansin kaya naisip kong dalhin na lang sa kwarto niya ang pagkain niya.

Matapos kong kumatok ay pumasok na ako dala dala ang tray na pinagpapatungan ng pagkain niya. "Dinala ko na lang ho yung pagkain ninyo"

"Ayokong kumain" matabang na sagot niya sa akin habang nakahiga't nakatakip ng unan ang mukha. Para siyang sila Lunar at Solar pagnagtatampo, nakatakip din ang unan sa mukha nila. Hay! Namiss ko bigla ang kambal.

Marahan kong inilapag ang dala kong tray sa side table niya sa kama saka ako umupo sa kama niya at sinubukang alisin ang unan sa mukha niya pero lalo lang niyang hinigpitan ang hawak na tila ayaw niyang ipakita sa akin ang mukha niya.

"Ano ba! Umalis ka na nga dito dun ka na sa ka-ibigan mo!" pasigaw niyang sabi. "Hindi kita kailangan dito, umalis ka na!" Hindi ko alam kung magagalit ba ako o hindi sa sinabi niya pero kaysa sumagot ay pinili ko na lang na lumabas sa kwarto niya.

Wala pang ilang minuto noong lumabas ako ay biglang tumunog ang cellphone ko at laking tuwa ko na pangalan ni inay ang lumabas na tumatawag sa screen kaya agad ko itong sinagot.

"Hello inay?" masaya kong sagot na agad naman naglaho noong magsalita na ang kausap ko.

"Ineng si ate mo Lolita ito, kapatid ni ate mo Lorna, ang inay mo isinugod namin sa ospital, bigla na lang kasi siyang nahimatay.."

A-anong nangyari kay inay?