CHAPTER 10

Buong maghapon na hindi lumabas si Kamille at ngawit na ang leeg ni Franco sa paglinga-linga at pagbabakasakaling makita ang dalaga pero nabigo sya. Si Paula ay hindi umaalis sa tabi nya kanina pa. Wala man lang yata itong balak na iwan sya. Daig pa nito ang rugby sa tindi ng pagkakadikit sa kanya.

"Hindi ka pa ba uuwi?" bigla ay tanong nya sa dalaga. Iniwas nya ang bibig nang umakma itong susubuan sya ng kakanin.

"Ayaw mo?" kunot noong tanong nito.

"Tinatanong kita, hindi ka pa ba uuwi?"

"Bakit ba parang gustong-gusto mo na akong umuwi? Todo ka magtaboy sakin," ngumuso ito at sumimangot.

Napailing sya.

"Umuwi ka na," utos nya sa dalaga.

"Sabay na tayong umuwi tutal naman ay malapit na rin ang oras ng pag uwi mo," pangungulit nito.

"Hindi pa ako uuwi marami pa akong aasikasuhin," pagdadahilan nya kahit alam nyang hindi naman ito maniniwala.

"Anong aasikasuhin mo?"

"Wag ka ng maraming tanong sige na umuwi ka na,"  pagtataboy nya rito.

Naiinis na tumingin ito sa muka nya at padabog na tumayo.

"Sige aalis na ako basta umuwi ka na rin pamaya-maya," sabi nito

Di naman sya kumibo at hinayaan lamang itong makalayo.

"Palagi na lang kayong may LQ ni Paula ah? Kelan ba kayo magkakasundo?" tanong ng usyuserong si Elmer.

"Wag ka ngang chismoso," inis na sabi nya rito pero tumawa lang ito.

"Sus ang sungit naman!"

Hindi na nya ito pinansin, magdidilim na at wala pa rin syang Kamille na nakita. Para bang kulang tuloy ang araw nya na hindi nasilayan ng matagal ang dalaga. 

Hindi na sya nagdalawang-isip pa na akyatin muli ito sa bintana, sinigurado nya munang wala na sila Elmer saka sya nagpunta roon.

Hindi na nya kaya pang labanan ang pangungulila sa dalaga kahit pa kaunting oras pa lamang silang hindi nagkasama.

Mabilis nyang naakyat ang kwarto nito pero sarado ang bintana ng dalaga. Kagabi ay bukas iyon at pinihit lamang nya pero ngayon ay nakalock ito.

Marahan syang kumatok dito pero walang sumasagot, nakabukas pa ang ilaw sa kwarto kaya alam nyang naroon ang dalaga.

Muli syang kumatok pero wala pa rin sumasagot.

Sa pangatlong pagkatok nya ay nagsalita ang dalaga.

"Ano bang kailangan mo? Matutulog na ako,"

Alam na agad nito na sya ang nasa bintana, siguro ay kanina pa sya nito pinakikiramdaman.

"Kamille buksan mo mag usap tayo,"

"Wala tayong dapat pag usapan umuwi ka na,"

"Kamille buksan mo ang pinto!" pangungulit nya.

"Franco umuwi ka na!"

"Hindi ako aalis dito, at kayang kaya kong basagin 'tong bintana mo sa oras na hindi mo ito buksan" pagbabanta nya.

Nais nya itong makita at hindi nya kayang umalis nang hindi man lang sila nagkakausap nito.

Mabilis na bumukas iyon at napangiti sya nang makita ang dalaga, agad na napawi iyon nang mapansin nyang namamaga ang mga mata nito.

"Anong kailangan mo?" mataray na tanong nito.

"Bakit ganyan ang mga mata mo, umiyak ka ba?" 

Nag iwas ito ng tingin. Nakanighties ito at bumabakat ang dibdib nito dahil sa nipis niyon.

"Bakit naman ako iiyak? Nasobrahan lang ako sa tulog," sagot nito. Nakatalikod na ito sa kanya.

Hinapit nya ang bewang ng dalaga at niyakap ito mula sa likuran,

"Lumayo ka sakin," inaalis nito ang mga bisig nyang nakapulupot sa katawan nito.

"Paano kung ayoko?" tudyo nya.

Siniksik nya ang muka sa gilid ng leeg nito at sinimsim ang amoy niyon.

"Franco,"

"Ano bang problema?"

Marahan na pumasok ang isang kamay nya sa ilalim ng nighties nito at ibinaba ang saplot nito roon sa ibaba.

Napasinghap ang dalaga dahil sa ginawa nya pero lumayo ito sa kanya.

"Doon ka na sa nobya mo baka hinihintay ka na nya," umirap ang mga mata nito at di alintana ang pang ibabang saplot na nasa sahig na ngayon.

Saglit na pinagmasdan nya iyon bago gumuhit ang ngiti sa labi nya.

"Ganyan ka pala magselos?" natatawang sabi nya dito. Mas lalo lamang itong sumimangot.

"Wag mo ako biruin hindi ako natutuwa,"

"Ah ayaw mo ng biruan? Sige halika paliligayahin nalang kita,"

Hinila nya ito at parehas silang bumagsak sa kama. Nakaibabaw ito sa kanya kaya naman mas lalong lumawak ang ngiti sa labi nya.

Hinampas nito ang dibdib nya.

"Bakit kayo magkasama kanina?"

"Natural lang yun dahil magkasama kami sa bahay. Eh nangulit na sumama at wala akong nagawa dahil nakasunod na pala sya sakin kanina at hindi ko namalayan,"

"So proud kapa na magkasama kayo sa bahay?"

"Eh diba alam mo naman?"

Umalis ito sa ibabaw nya at binato sya ng unan sa muka.

"Ewan ko sayo!"

Tumalikod ito at tumingin sa kawalan. Nangingiting niyakap nya ito.

"Nagseselos ang Kamille ko. Wala naman dahilan-"

"Walang dahilan? Todo hawak pa sya sa braso mo at ikaw naman tuwang tuwa kapa! Siguro hindi pa talaga kayo hiwalay na dalawa at niloloko mo lang ako!" hindi nito pinatapos ang sasabihin nya at tila sumabog ito bigla sa galit. Gusto nyang matawa sa inaakto nito ngayon pero pinigilan nya ang sarili.

"Hindi ako natutuwa, nalulungkot nga ako dahil hindi man lang kita nakita buong maghapon,"

"Kasalanan mo yun. Ewan ko sayo, gustong gusto mo rin kasi yung ginaga-"

Hindi na nya pinatapos ang sasabihin nito at mabilis na siniil nya ito ng halik sa labi.

"Ang dami mong sinasabi eh humiga ka na lang," ngumisi sya.

Nasa ibabaw na sya nito ngayon at nakatitig ito sa mga mata nya.

Hinalikan nya ang noo nito, ang ilong at nagtagal sya sa labi nito. Maalab ang bawat halik na ibinigay nya sa dalaga at sa una'y hindi man lang ito tumitinag, pero ilang saglit pa ay tumugon din ito.

Muli nyang pinasadahan ng halik ang leeg nito pataas sa labi at sa tenga.

Parang uhaw na uhaw sya rito at ganoon na lamang ang pananabik nya lalo at di man lang nya ito nakita kanina buong maghapon. Noong umaga lamang at galit pa ito sa kanya. Malinaw sa ikinikilos nito na nagselos ito kanina. Di nya maiwasang makaramdam ng tuwa.

Pinaglaruan nya ang korona sa malulusog na dibdib nito, marahan nyang kinagat kagat iyon at halinghinan nya itong sinusunggaban na tila ba isang gutom na sanggol.

"Francooo..." anas nito

Humahalinghing ang dalaga lalo na nang ilabas-masok nya ang daliri sa ibabang bahagi ng katawan nito.

Gustong-gusto nyang naririnig ang ungol ng dalaga. Tila ba iyon isang musika sa pandinig nya.

"Ahhhh!"

Napakapit ito sa batok nya ng walang sabi-sabing angkinin nya ito. 

Mas lalong lumakas ang ungol nito nang sya na mismo ang maglabas-masok sa pagkababae nito.

"Franco oohhh!"

Binilisan nya ang pag-galaw sa ibabaw nito at ganoon na lamang ang pagmamakaawa nito hanggang sa marating nila ang sukdulan. Muli na naman nyang inangkin ang kagandahan ng dalaga, hindi sya tumigil sa ibabaw nito hangga't hindi sya bumabagsak at nang maramdaman nya ang pamumuo sa kanya ay pikit matang hinalikan nya ang labi ng dalaga. Napayakap ito sa kanya ng mahigpit at ganoon din sya rito. Nagtama ang mga mata nila ng ilang sandali bago ito ngumiti sa kanya at dampian ng mga mumunting halik ang buong mukha nya.

"Sakin ka lang Franco," bulong nito habang nakatitig sa kanya.

Masuyo nyang hinalikan ang noo nito bilang pagtugon sa sinabi nito.

Napangiti sya at kahit hindi sya magsalita ay alam nyang labis na kaligayahan ang bumabalot sa buong pagkatao nya ngayon. 

Masaya syang malaman na gusto nito ang lahat ng ginagawa nya, at alam nyang parehas sila sa parteng iyon.

"Wag ka munang umalis Franco dito ka lang," parang bata itong humihiling sa kanya.

Matatawag nga sigurong nakaw na sandali ang mga pagkakataong ito sa kanila, pero para sa kanya ay napakalaking bagay na ang makasama nya ito ng kahit sandaling oras lang.

Hinaplos nya ang buhok ng dalaga habang nakaunan ito sa braso nya.

"Matulog ka na, hindi ako aalis dito lang ako." bulong nya sa tainga nito.