Chapter 7

"What's the consequence?" I asked when he got near me.

"I want you to watch our game," rinig ko ang saya sa boses niya nang sabihin niya iyon.

Bumuntong hininga ako. Wala naman akong magagawa. Nakipag-deal ako sa kanya kaya kailangan ko iyon na tuparin.

"Okay,"

Ngumiti siya sa naging sagot ko. "It's still a month from now, though,"

"What time is it? I can't ditch my class,"

"You won't," Ngumisi siya. "The game will start at 4:00 PM."

Tumango ako. Tumunog ang phone ko mula sa bulsa ng paldang suot ko. Sinuot ko ang kamay sa aking bulsa at hinugot ko iyon. I saw Maisie's name on the screen.

Masyado na akong nalibang sa paglalaro kasama si Devon na hindi ko na naalala na may klase pa ako! Hindi maganda ito. Pinikit ko ang aking mata at huminga ng malalim.

Nakalimutan ko na ang oras dahil sa mga nangyari kanina. Shit. It's ten minutes before two o' clock!

I avoided eye contact with Devon when I answered the call. My cousin didn't waste any pleasantries and immediately asked about my whereabouts.

"Nasa gym lang ako. I'll just meet you in our room," sagot ko dito at hinintay muna ang kanyang sasabihin bago pinatay ang tawag.

"That's my cousin. I need to go," sabi ko habang nakatingin sa mata niya.

Malakas na kumalabog ang puso ko kaya pasimpleng nag-iwas ako ng tingin at nilapitan ang bag na nilapag ko kanina sa sahig.

"I'll send you to your room," he insisted.

"No. Hindi na kailangan, Devon,"

"Una na ako," dugtong ko rito.

Ngumiti ako sa kanya bago tumalikod at lumakad patungo sa labas. Kailangan ko bilisan ang lakad ko dahil may sampung minuto nalang ako bago makarating sa room.

Hindi pa ako nakakalabas sa pinto pero naramdaman ko na si Devon na naglalakad kasabay ko. He's so stubborn!

I sighed. "Devon..." I stopped walking.

"What?" tumigil din siya nang maramdaman niya na huminto ako.

"Huwag mo na akong ihatid,"

"I'll just send you off then I'll go,"

Wala na akong nagawa. Hindi nga talaga siya mapipigilan kapag gusto niya. Nagpatuloy nalang uli ako sa paghakbang. Medyo malayo ang building namin sa gym kaya binilisan ko ang paglakad. Tahimik lang naman siya na lumakad sa tabi ko hanggang makarating kami sa tapat ng room.

Humarap ako sa kanya upang magpaalam. Tumango siya sa akin at ngumiti bago tumalikod sa akin. Hindi pa nga pala ako nakakapag pasalamat sa kanya. Hindi pa siya nakakalayo kaya tinawag ko ang pangalan niya.

"Devon," I called his name.

Tumigil siya sa paglalakad at humarap sa akin.

"Yeah?

Ngumiti ako sa kanya. "Thank you...I enjoyed it,"

Hindi ko inakala na magsisiyahan ako sa paglalaro na iyon. Wala naman talaga akong interes sa mga larong may kinalaman sa bola.

I can't believe I played basketball today. It's my first time doing that and I like it. Basketball is not that bad, huh?

Umawang ang kanyang labi pagkatapos ay lumunok. Tumitig siya sa mukha ng ilang sandali bago ibinalik ang tingin sa mata ko. A smile curved on his lips.

"Welcome, baby," he said huskily before he bit his lip.

Nandoon na si Maisie pagpasok ko ng room. Hawak-hawak niya ang kanyang phone busy sa pagtitipa roon. Umupo ako sa kanyang tabi kaya napabaling ang kanyang tingin sa akin.

"Where have you been?" she asked.

"I told you I'm at the gym,"

"What did you do there? You're not a fan of basketball, Avi,"

I pouted. "Napadaan lang ako roon,"

Nakataas ang kilay niya sa naging sagot ko. Alam niyang hindi ako iyong tipo ng tao na mapapadpad sa gym. Tumingin siya sa akin na may pagduruda sa kanyang mata. Tumaas din ang kilay ko nang may maalala.

"Sino iyong lalaking humila sa'yo kanina?"

"Is he your boyfriend?" I added.

Umiling siya sa akin kaya naguluhan ako. Kung ganoon sino iyon?

Naghintay ako ng sasabihin niya pero nanatili siyang tahimik. Magtatanong pa sana ako ngunit dumating na ang prof namin. Hindi ko na rin pinilit pa dahil baka mainis pa siya sa akin.

Nagpunta kami sa mall pagkatapos ng klase namin gaya ng nagpagkasunduan. Sarili namin sasakyan ang ginamit papunta roon.

Namili kami ng mga damit at sapatos pagkatapos ay doon na rin kami nag dinner.

Umuwi rin naman agad kami pagkatapos dahil ayaw naman na maipit sa gitna ng traffic at saka may pasok pa kami bukas.

Mabilis na lumipas ang mga araw at hindi ko na namalayan ang oras. Hindi nawala ang pangi-inis sa akin ni Devon sa mga araw na iyon. I don't know why he finds it amusing when he sees me getting annoyed by him. I can't understand him.

Tumunog ang cellphone ko na nakapatong sa side table. Ibinaba ko ang librong hawak at tumayo. Ayoko pa naman sa lahat na may mangi-istorbo sa akin kapag nag-aaral ako.

I peeked at the screen and saw Devon's name in it. What does he need this time? I picked it up and swiped the screen to answer the call.

"What?"

I heard him chortled from the line. "Hey, baby..."

"Stop it!"

"What?" he innocently asked.

"Stop calling me that!"

"What?" he halted. "Stop calling you what?"

"Baby!"

"Yes, baby?" he laughed.

I pulled my hair out of frustration. This guy knows how to fucking get on my nerves!

"I said stop it!"

"Why are you so grumpy?"

"It's because you're annoying me!"

"Sorry, baby,"

"Devon!" I warned.

"Oops, my bad!" I can envision his smirk now.

"Why did you call?"

"I just wanna hear your voice," he hoarsely replied.

I held my breath. He called to hear my voice? Ano ngayon?

"I'm gonna drop this call now,"

"Wait, ba-,"

Hindi ko na siya pinatapos pa na magsalita at binaba na ang tawag. Ang galing niya talaga na mang inis!

Tumunog muli ang cellphone ko at nakita kong tumatawag na naman si Devon. I declined the call before putting it back on the bedside table.

Can I have a day without him annoying me?!

Time passed by like a whirlwind. Ilang buwan na rin akong kinukulit ni Devon. I woke up late today because I slept late last night. Nanuod kasi ako ng korean drama tapos hindi ko na namalayan ang oras.

Naligo ako at mabilis na nag-ayos para maghanda papunta sa school. I wore a white fitted tank top and tucked it in my denim skirt and my white sneakers. I sprinkled my perfume on my wrist and my neck before I left my room.

I head into the dining room to eat my breakfast. I saw my parents when I get there.

"Good morning." I kissed their cheeks.

"Are you going to school, anak?" my dad asked.

"Yes, Dad."

"What time are you going home?"

Kumunot ang noo ko. "Maybe around 4:00 PM, Dad. Bakit po?"

"There's a party later,"

Tahimik akong kumain habang nakikinig kay Daddy.

"It's a dinner party at the Sandovals and the President asked us all to go. Including you, Avi."

"A social gathering? That's great!" maligayang sabi ni Mommy. Mahilig kasi siya umattend sa parties.

"Okay, Dad."

Nagpaalaam na ako sa kanila pagkatapos kong kumain. Nakarating ako sa room kasunod ang prof ko. Natanaw ko si Maisie na nakaupo sa dulo ng silid pagpasok ko pa lang ng classroom. Mukhang maganda ang mood niya ngayon dahil may nakaukit na ngiti sa labi niya.

After our morning class, we head directly to the cafeteria to eat our lunch. I roam my eyes around to find any vacant seats but all of them are occupied already. A guy shouted my name and I found Kuya Apollo smiling at me and signaled me to come closer to him.

I turned around and sought for Maisie's attention then I pointed my finger to Kuya Apollo's direction. We walked towards him and I noticed that he's not alone in the table when we got there. He's with his three guy friends.

Apollo Reef Eusebio, our cousin, is the only son of Tita Rain and Tito Almario. He's in his third-year college now taking an Engineering course. He's famous on the campus because he's part of the soccer team.

They are laughing about something and they only stopped and stayed silent when they noticed us standing in front of their table.

We sat down beside him while his teammates were seating in front of us. The guy wearing a white shirt was boldly staring at me. I shifted my eyes away from him.

"Bro, pakilala mo naman kami!" rinig kong sabi ng lalaking medyo kulot ang buhok.

"Oo nga, bro!"

"Gago!" Kuya Apollo shouted. I transferred my eyes to Maisie who's quietly eating her food.

My eyes dropped on my phone when I heard it beeped. I dropped the utensils and picked up my phone on the table. I tapped on my screen and opened the message. It's a text message from Devon.

Devon:

Have you eaten lunch?

Tumunog muli ang phone ko para sa isang message.

Devon:

Where are you?

Kumunot ang noo ko nang mabasa ang message na iyon. Why is he asking?

"Pre, si Villacorte..." narinig kong sabi ng lalaki sa harap ni Kuya Apollo habang nakatingin sa isang direksyon. 
Lumingon ako roon at nakita ang isang matangkad at maskuladong lalaki na nakatayo at may hawak na tray hindi kalayuan sa amin.

"Villacorte!" sigaw ni Kuya Apollo.

The guy crimped his forehead and looked around the cafeteria. When he glanced at our way, Kuya Apollo waved his hand.

He began marching towards our table and I noticed some girls check him out. Nakipag fist bump muna siya sa mga kaibigan niya bago siya umupo sa tabi ng mga lalaki sa harap namin.

Ibinalik ko ang tingin ko sa aking telepono. I was about to type in my reply when a hand appeared in front of me. I traced the owner of the hand and saw a handsome guy wearing a black round neck shirt smirking at me.

"Hey, sweetheart. I'm Oliver,"

Hindi ko na pinansin ang pagtawag niya sa akin ng endearment na iyon. Mukhang lahat naman ng babae sinasabihan niya ng ganoon dahil sa mukha niya pa lang alam kong babaero na siya.

"I'm-" naputol ang sasabihin ko nang may sumingit at umupo sa tabi ko.

"I'm her boyfriend,"

Huh?

I transferred my eyes to the guy who dared cut me-off and I saw Devon in his fitted white shirt that defined his muscles more. I felt his arms on my shoulders and I tried to lift it but he didn't let me.

As far as I know, I don't have a boyfriend. Self-proclaimed din to, eh!

Napabaling ang tingin namin lahat kay Devon dahil sa sinabi niya. Tumingin ang lalaking nagpakilala sa akin kay Devon at saka ngumisi.

"Bro, I didn't know she's your girlfriend," Oliver explained with a smirk.

"Pare, ikaw pala boyfriend ng pinsan ko!" sambit ni Kuya Apollo at nakipag-apir pa kay Devon na may malaking ngisi sa labi.

Tinitigan ni Maisie ang braso ni Devon na nasa balikat ko. Umangat ang kilay niya at matapos ay pabalik-balik ang tingin sa aming dalawa ni Devon.

"You're her boyfriend?" Maisie asked while looking at the brute beside me.

"Yup," mabilis na sagot ni Devon at hinigpitan pa ang akbay sa akin.

Napatingin agad ako sa kanya dahil doon. Sumimangot ako at matapos ay siniko siya sa tagiliran.

My moved made him yelp in pain. Sinalo niya ang parte ng katawan niya na tinamaan ko.

Buti nga sa 'yo! Kung makahawak naman kasi parang sawa! Binigyan ko siya ng masamang tingin bago ibinalik ang atensyon kay Maisie.

"No, he's not,"

"Hindi naman pala. Assuming ka masyado, bro!" kantsyaw ni Oliver. Malakas na humalakhak ang mga lalaking katabi niya.

Ibinalik ko ang tingin ko kay Devon, sa takot na baka magalit ito at bigla nalang sumuntok dahil talagang itutulak ko siya kay Oliver!

Matitigas ang titig ni Oliver kay Devon habang si Devon naman ay parang naghahamon lang. Inalis ni Oliver ang tingin niya kay Devon at ibinaling ang atensyon sa akin.

"Avi, are you free tomorrow?"

Mapaglarong ngumiti si Oliver kay Devon, mas lalo pang iniinis.

"Back off!" he growled before pulling me closer to him. "Baby," Devon exclaimed in my ear.

My inner body shivered when his warm breath blew against me. Damn!

Ano ba ang pakiramdam na ito? Why am I feeling this way when I'm with him?

Biglang tumawa si Oliver na mukhang kanina pa kami pinapanuod. His eyes were filled with amusement. He's got an infuriating grin on his face.

"Give him a break, Oli!" malakas na sabi ni Kuya Apollo. May bahagyang ngiti sa kanyang labi.

Umiiling-iling pa ito. There's an amuse expression on his face. "Fucking whipped,"

Oliver chuckled once more before he pulled his arm up. Nakataas ang dalawang kamay niya sa ere na tila sumusuko na. Ngumiti pa siya kay Devon ngunit tiningnan lang siya nito nang matalim.

Nilingon ko si Devon na nakadikit na ang katawan sa akin at hanggang ngayon ay nakaakbay pa rin ang braso sa akin. Lukot ang mukha niya at mukhang iritado. Hindi pa rin nawawala ang madilim na ekspresyon sa kanyang mukha.

Mariin na ipinikit ni Devon ang kanyang mga mata. Ilang saglit lang ay iminulat niya ulit iyon. Huminga siya ng malalim at seryosong tumingin sa akin.

"Let's eat."